مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۷
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال وقتی کودک بهخاطر گمشدن وسیلهاش یا بههمخوردن بازی گریه میکند، ممکن است مسئله از نظر ما خیلی کوچک باشد و بگوییم: «این که گریه نداره!» اما برای کودک همان اتفاق کوچک واقعاً ناراحتکننده است. بهتر است بگویید: «میفهمم ناراحت شدی چون چیزی که دوست داشتی پیدا نمیشه.» با این جمله، مشکل را بزرگ نکردهاید؛ فقط به کودک کمک کردهاید احساس خودش را بشناسد و بعد آرامتر دنبال راهحل بگردد.
محور دوم: کمک به کودک برای شناخت احساسات ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
پذیرفتن احساس کودک به این معنا نیست که هر رفتاری را از او بپذیریم. ممکن است فرزندتان از خواهرش عصبانی باشد، اما اجازه ندارد او را بزند یا وسیلهاش را پرت کند.
در چنین موقعیتی بگویید: «میفهمم خیلی عصبانی هستی، ولی اجازه نداری کسی رو بزنی. باید با حرف بگی چه اتفاقی افتاده.» کودک باید همزمان دو چیز را متوجه شود: احساسش (عصبانیت) قابل فهم است، اما رفتارش همچنان مرز دارد (حق ندارد به خاطر احساسش هر کاری دلش خواست انجام دهد).
┈••✧❁
۴۴۶
۴:۱۶