مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۰
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال کودک بیان احساساتش را فقط از توصیههای ما یاد نمیگیرد؛ از شیوهای که خودمان احساساتمان را بیان میکنیم هم الگو میگیرد. اگر ناراحتید، بهجای اخم و سکوت طولانی بگویید: «الان خسته و ناراحتم؛ چند دقیقه زمان میخوام تا آرومتر حرف بزنم.» با این کار، کودک میبیند آدمها میتوانند ناراحت یا عصبانی باشند، اما لازم نیست با دادزدن، قهرکردن یا آزار دیگران احساسشان را نشان بدهند.
محور دوم: کمک به کودک برای شناخت احساسات ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
گاهی کودک چیزی میخواهد که پدر و مادر صلاح نمیدانند در اختیارش بگذارند؛ مثلاً یک اسباببازی در بازار. یا ممکن است به دلیلی، مثلاً در مهمانی، لج کند و گریه راه بیندازد. در چنین موقعیتهایی، مخصوصاً وقتی والدین خستهاند یا در جمع قرار دارند، ممکن است فقط بخواهند ماجرا زودتر تمام شود؛ برای همین با ناراحتی میگویند: «ساکت شو»، «گریه نکن» یا سریع خواستهی کودک را برآورده میکنند تا آرام شود.
اما بهتر است با آرامش و قاطعیت بگویید: «میدونم ناراحت شدی. هر وقت حالت بهتر شد، با هم حرف میزنیم و بهت میگم چرا نمیتونیم این وسیله رو بخریم.» به این شکل، هم احساس کودک را نادیده نگرفتهاید، هم تسلیم ناراحتی و اصرارش نشدهاید و هم قرار است بعد از بهترشدن حالش، دلیل تصمیمتان را برایش توضیح دهید. کودک هم بهتدریج یاد میگیرد ناراحتی و احساسات ناخوشایندش را تحمل کند و برای آرامشدن، همیشه به برآوردهشدن فوری خواستهاش وابسته نباشد.
┈••✧❁
۴۴۳
۸:۲۴