لینک دسترسی به صفحه اختصاصی مدرسه نهج البلاغه و عضویت درکانالها:https://zil.ink/nahjschool
(برای عضویت کافیست روی پیامرسان مورد نظرتان بزنید)
️ پیامرسان بله:https://ble.ir/nahjschoolدر اینجا شرح خطبههای نهج البلاغه از ابتدا و به صورت سلسلهوار بارگذاری میشود
#قدرنهجالبلاغهرابدانیم
۱:۳۲
اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمان
۱:۳۴
#شناختقرآن#کلامامیرعلیهالسلام
كِتَابُ اللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ وَلَا يَخْتَلِفُ فِي اللَّهِ وَلَا يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اللَّهِ.
اين قرآن است كه با آن مى توانيد راه حق را بنگريد و با آن سخن بگوييد و به وسيله آن بشنويد. بعضى از قرآن از بعضى ديگر سخن مى گويد، و برخى بر برخى ديگر گواهى مى دهد، آياتش در شناساندن خدا اختلافى نداشته، و كسى را كه همراهش شد از خدا جدا نمى سازد.
نهجالبلاغه_خطبه۱۳۳
https://ble.ir/nahjalbalaghe
كِتَابُ اللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ وَلَا يَخْتَلِفُ فِي اللَّهِ وَلَا يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اللَّهِ.
اين قرآن است كه با آن مى توانيد راه حق را بنگريد و با آن سخن بگوييد و به وسيله آن بشنويد. بعضى از قرآن از بعضى ديگر سخن مى گويد، و برخى بر برخى ديگر گواهى مى دهد، آياتش در شناساندن خدا اختلافى نداشته، و كسى را كه همراهش شد از خدا جدا نمى سازد.
نهجالبلاغه_خطبه۱۳۳ https://ble.ir/nahjalbalaghe۱:۳۵
اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمان
۱:۳۱
امیرالمؤمنین علیهالسلام در وصف متقین میفرمایند:فَالْمُتَّقُونَ فِيهَا هُمْ أَهْلُ الْفَضَائِلِ..قُلُوبُهُمْ مَحْزُونَةٌ وَ شُرُورُهُمْ مَأْمُونَةٌ وَ أَجْسَادُهُمْ نَحِيفَةٌ وَ حَاجَاتُهُمْ خَفِيفَةٌ وَ أَنْفُسُهُمْ عَفِيفَةٌ
امّا پرهيزكاران در دنيا داراى فضيلت هاى برترند..دل هاى پرهيزكاران اندوهگين، و مردم از آزارشان در أمان، تن هايشان لاغر، و درخواست هايشان اندك، و نفسشان عفيف و دامنشان پاك است.
فرازی از خطبه ۱۹۳ نهجالبلاغه #خطبه_متقین https://ble.ir/nahjalbalaghe۱:۳۲
توضیح:امام علیهالسلام در این قسمت به پنج وصف ديگر از اوصاف پرهيزکاران پرداخته، مى فرمايد: «قلبهاى آنها اندوهگين و مردم از شرّشان در امانند. اندامشان لاغر و نيازهايشان اندک و نفوسشان عفيف و پاک است»
قُلُوبُهُمْ مَحْزُونَةٌ : اشاره به خوف از خدا و کوتاهى در انجام مسؤوليت هاست که مبادا در گرفتن حق مظلومى کوتاهى کرده باشند يا اندک ظلمى از آنها سرزده باشد يا به غير خدا انديشيده باشند. افزون بر اين، غم عشق و اندوه دورى از قرب پروردگار که طالب آنند نيز از آنها جدا نمى شود.شُرُورُهُمْ مَأْمُونَةٌ : به اين نکته اشاره مى کند که وجود آنها براى همه خير و برکت است; نه موجب درد و عذاب».أَجْسَادُهُمْ نَحِيفَةٌ *: جسم آنها نحيف است. البتّه نحيف نه به آن معنا که امروز در فارسى ما از آن مى فهميم، بلکه به معناى لاغر است که از يکسو نشانه زهد و پارسايى و روزه گرفتن و از سوى ديگر دلالت بر چابکى و آمادگى براى انجام وظايف الهى دارد.*
حَاجَاتُهُمْ خَفِيفَةٌ : اشاره به نيازهاى محدود و زندگی ساده و بیتکلف آنها دارد.به يقين روح قناعت و حاجات خفيف، انسان را از بسيارى از گناهان در امان مى دارد و فکر او را براى پيمودن راه حق راحت تر مى کند.أَنْفُسُهُمْ عَفِيفَةٌ : اشاره به مقام عفت آنها مى کند و روح آنها را عفيف مى شمارد، همان عفتى که انسان را وادار به چشم پوشى از هوا و هوس و گناه مى کند و به تعبير ديگر هواپرستى و گناه در نظر آنها بى رنگ مى شود، به گونه اى که از مشاهده صحنه هاى زشت و آلوده متنفر مى شوند.برگرفته از شرح آیت الله مکارم حفظه الله https://ble.ir/nahjalbalaghe۱:۳۲
میسپارم به نگاه تو خودم را آقا..
اللهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى
الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ، صَلاةً کَثِیرَةً تَامَّةً زَاکِیَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ .
#چهارشنبههای_امام_رضایی#سلام_بر_امامِ_رئوف
https://ble.ir/nahjalbalaghe#
اللهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى
الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ، صَلاةً کَثِیرَةً تَامَّةً زَاکِیَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ .
#چهارشنبههای_امام_رضایی#سلام_بر_امامِ_رئوف
https://ble.ir/nahjalbalaghe#۵:۲۸
اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمان
۱:۴۲
امیرالمؤمنین علیه السلام میفرمایند:مَا اخْتَلَفَتْ دَعْوَتَانِ، إِلَّا كَانَتْ إِحْدَاهُمَا ضَلَالَةً. دو دعوت خلاف يكديگر نيست جز اينكه يكى از آنها گمراهى است.
حکمت ۱۸۳ نهجالبلاغه https://ble.ir/nahjalbalaghe۱:۴۳
صلی الله علیکَ یا اباعبدالله الحسین
۱۴:۵۴
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِاَللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طَویلاً
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج#یا_صاحب_الزمان#جمعههای_انتظار
https://ble.ir/nahjalbalaghe
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج#یا_صاحب_الزمان#جمعههای_انتظار
https://ble.ir/nahjalbalaghe۱:۵۷
#امامشناسی۲
نقش اساسی "*معرفتِ امام"* در تحکیم پایههای ایمان به خداوند و گسترش رابطه آدمی با خدای خود از این زاویه نیز قابل توجه است که انسانها، گاه در مقام ستایش و گاهی در مقام نیایش، گاه به عنوان عرض حاجت و گاهی به عنوان طلب مغفرت، در جستجوی وسیلهای برای ارتباط با معبود خویش برمیآیند.
این وسیله همان نامهای نیکوی الهی است که هریک به مناسبت نوعِ توجه و درخواستِ انسان نسبت به خدا، مطرح شده و بر سرِ زبان میآید. و از آنجا که "اسم" حقیقتاً علامت و نشانهای است برای صاحب اسم، معلوم میشود که بهترین بندگان خدا که وجودشان نمایشگاه صفات کمالیِ الهی است و علم و حلم و کرم و رحمت و شَفَقت و عزّت خداوندی در آنها جلوه کرده و در حالی که بندگان خدا هستند، آیات عُظمای حق شمرده میشوند، بهترین دستاویز برای همنوعان خود در توجه و تذکر به باریتعالی به شمار میروند.
بنابراین همانطور که به کار بردن اسماء حُسنای الهی، زبان آدمی را به سخن گفتن با حق میگشاید، معرفت مصادیق و نمونههای بشری " اسماء الله" ، قلب انسان را به معرفت حق نزدیک میسازد.
هنگامی که معاویة بن عمار از امام صادق علیهالسلام درباره این سخن خدای بزرگ: «وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا» (اعراف:۱۸۰) میپرسد، آن سروَر میفرمایند:
«نَحْنُ و الله الاَْسْماءُ الحسنى الَّتى لاَ يَقْبَلُ اللهُ عَمَلا مِنَ الْعِبادِ إِلاّ بمَعْرِفَتِنا» (مکیال المکارم،ج۱، ص۷)
مائیم به خدا اسماء الحسنی که خداوند از بندگانش هیچ عملی را جز همراه با معرفت ما نمیپذیرد.
مهدی شناسی، شهابالدین ذوفقاری، ص۸_۹.
https://zil.ink/nahjschool
نقش اساسی "*معرفتِ امام"* در تحکیم پایههای ایمان به خداوند و گسترش رابطه آدمی با خدای خود از این زاویه نیز قابل توجه است که انسانها، گاه در مقام ستایش و گاهی در مقام نیایش، گاه به عنوان عرض حاجت و گاهی به عنوان طلب مغفرت، در جستجوی وسیلهای برای ارتباط با معبود خویش برمیآیند.
این وسیله همان نامهای نیکوی الهی است که هریک به مناسبت نوعِ توجه و درخواستِ انسان نسبت به خدا، مطرح شده و بر سرِ زبان میآید. و از آنجا که "اسم" حقیقتاً علامت و نشانهای است برای صاحب اسم، معلوم میشود که بهترین بندگان خدا که وجودشان نمایشگاه صفات کمالیِ الهی است و علم و حلم و کرم و رحمت و شَفَقت و عزّت خداوندی در آنها جلوه کرده و در حالی که بندگان خدا هستند، آیات عُظمای حق شمرده میشوند، بهترین دستاویز برای همنوعان خود در توجه و تذکر به باریتعالی به شمار میروند.
بنابراین همانطور که به کار بردن اسماء حُسنای الهی، زبان آدمی را به سخن گفتن با حق میگشاید، معرفت مصادیق و نمونههای بشری " اسماء الله" ، قلب انسان را به معرفت حق نزدیک میسازد.
هنگامی که معاویة بن عمار از امام صادق علیهالسلام درباره این سخن خدای بزرگ: «وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا» (اعراف:۱۸۰) میپرسد، آن سروَر میفرمایند:
«نَحْنُ و الله الاَْسْماءُ الحسنى الَّتى لاَ يَقْبَلُ اللهُ عَمَلا مِنَ الْعِبادِ إِلاّ بمَعْرِفَتِنا» (مکیال المکارم،ج۱، ص۷)
مائیم به خدا اسماء الحسنی که خداوند از بندگانش هیچ عملی را جز همراه با معرفت ما نمیپذیرد.
مهدی شناسی، شهابالدین ذوفقاری، ص۸_۹.https://zil.ink/nahjschool
۷:۴۱