ب
بسیج دانشجویی دانشکده تغذیه و صنایع غذایی شهید بهشتی
#پدرکشتگی چرا با آمریکا پدرکشتگی داریم؟ "قسمت ششم" انقلاب سفید در ایران چگونه اجرایی شد؟ یکی از محورهای اصلی این برنامه، «اصلاحات ارضی» بود. اما این طرح دقیقاً چه بود؟ در دهه ۴۰ شمسی، حدود ۷۰ درصد جمعیت ایران روستایی بودند. در آن زمان، تعداد کمی مالک و زمیندار بزرگ (ارباب) وجود داشت و اکثریت مردم، رعیت یا همان دهقانانی بودند که زیر دست ارباب کار میکردند. گاهی چندین روستا متعلق به یک ارباب بود؛ او علاوه بر زمین، اسباب و ادوات کشاورزی را هم فراهم میکرد. رعیت برای گذران زندگی روی این زمینها عرق میریختند، اما بخش اعظم محصول متعلق به ارباب بود. او نیز در مقابل، به دهقان اجازه میداد خانهای داشته باشد و سهم اندکی برای معیشت بردارد. طرح کندی چه بود؟ سیاستمداران آمریکایی (در دوره کندی) معتقد بودند برای جلوگیری از قیامهای کمونیستی، باید قدرت ملاک بزرگ شکسته شده و زمینها به دهقانان واگذار شود. آیا این طرح برای شاه امتیازی داشت؟ در ابتدا بله؛ چرا که از یک سو قدرت رقبای سنتیاش (ملاک بزرگ) را کاهش داد و از سوی دیگر محبوبیت مقطعی در روستاها به دست آورد. هرچند اصلاحات ارضی در کوتاه مدت موفق به نظر میرسید، اما در بلندمدت آسیبهای عمیق اجتماعی و اقتصادی به ایران زد. چرا با تقسیم زمین میان دهقانان، توان کشاورزی ایران تحلیل رفت؟ رعیتهایی که صاحب زمین شده بودند، فاقد سرمایه، بذر و ادوات لازم برای زراعت مستقل بودند. آنها که پیشتر به نظام ارباب-رعیتی تکیه داشتند، حالا در مدیریت تولید درماندند؛ در نتیجه بسیاری زمینها را فروخته و راهی حاشیه شهرها شدند. آیا طرح کندی صرفاً به تقسیم زمین محدود میشد؟ خیر؛ در دوران جنگ سرد، آمریکا راهبرد «دیپلماسی غذا» یا همان استعمار نوین را دنبال میکرد. در اسناد استراتژیک آن زمان (مانند گزارشهای شورای امنیت ملی آمریکا) صراحتاً ذکر شده که کشورهای جهان سوم باید به شکلی به محصولات کشاورزی آمریکا وابسته شوند که نهتنها از نظر سیاسی با واشینگتن همسو بمانند، بلکه قدرت مخالفت با سیاستهای آن را نیز نداشته باشند. کشوری که در تأمین بذر و گندم وابسته باشد، با اولین تحریم یا قطع ارسال کالا، دچار قحطی و شورش میشود. این یعنی سلب کاملِ حقِ تصمیمگیری مستقل. یکی از مهم ترین اتفاقات در این حوزه، ورود بذرهای هیبریدی به ایران بود... @NF_BSBMU
#پدرکشتگی چرا با آمریکا پدرکشتگی داریم؟ "قسمت ششم" انقلاب سفید در ایران چگونه اجرایی شد؟ یکی از محورهای اصلی این برنامه، «اصلاحات ارضی» بود. اما این طرح دقیقاً چه بود؟ در دهه ۴۰ شمسی، حدود ۷۰ درصد جمعیت ایران روستایی بودند. در آن زمان، تعداد کمی مالک و زمیندار بزرگ (ارباب) وجود داشت و اکثریت مردم، رعیت یا همان دهقانانی بودند که زیر دست ارباب کار میکردند. گاهی چندین روستا متعلق به یک ارباب بود؛ او علاوه بر زمین، اسباب و ادوات کشاورزی را هم فراهم میکرد. رعیت برای گذران زندگی روی این زمینها عرق میریختند، اما بخش اعظم محصول متعلق به ارباب بود. او نیز در مقابل، به دهقان اجازه میداد خانهای داشته باشد و سهم اندکی برای معیشت بردارد. طرح کندی چه بود؟ سیاستمداران آمریکایی (در دوره کندی) معتقد بودند برای جلوگیری از قیامهای کمونیستی، باید قدرت ملاک بزرگ شکسته شده و زمینها به دهقانان واگذار شود. آیا این طرح برای شاه امتیازی داشت؟ در ابتدا بله؛ چرا که از یک سو قدرت رقبای سنتیاش (ملاک بزرگ) را کاهش داد و از سوی دیگر محبوبیت مقطعی در روستاها به دست آورد. هرچند اصلاحات ارضی در کوتاه مدت موفق به نظر میرسید، اما در بلندمدت آسیبهای عمیق اجتماعی و اقتصادی به ایران زد. چرا با تقسیم زمین میان دهقانان، توان کشاورزی ایران تحلیل رفت؟ رعیتهایی که صاحب زمین شده بودند، فاقد سرمایه، بذر و ادوات لازم برای زراعت مستقل بودند. آنها که پیشتر به نظام ارباب-رعیتی تکیه داشتند، حالا در مدیریت تولید درماندند؛ در نتیجه بسیاری زمینها را فروخته و راهی حاشیه شهرها شدند. آیا طرح کندی صرفاً به تقسیم زمین محدود میشد؟ خیر؛ در دوران جنگ سرد، آمریکا راهبرد «دیپلماسی غذا» یا همان استعمار نوین را دنبال میکرد. در اسناد استراتژیک آن زمان (مانند گزارشهای شورای امنیت ملی آمریکا) صراحتاً ذکر شده که کشورهای جهان سوم باید به شکلی به محصولات کشاورزی آمریکا وابسته شوند که نهتنها از نظر سیاسی با واشینگتن همسو بمانند، بلکه قدرت مخالفت با سیاستهای آن را نیز نداشته باشند. کشوری که در تأمین بذر و گندم وابسته باشد، با اولین تحریم یا قطع ارسال کالا، دچار قحطی و شورش میشود. این یعنی سلب کاملِ حقِ تصمیمگیری مستقل. یکی از مهم ترین اتفاقات در این حوزه، ورود بذرهای هیبریدی به ایران بود... @NF_BSBMU
#پدرکشتگی چرا با آمریکا پدرکشتگی داریم؟ "قسمت هفتم "
: بیتدبیری در تقسیم اراضی کشاورزی بین دهقانان که باعث وابسته شدن ایران شد، چه ربطی به آمریکا داره؟!
اگر برای این اتفاق پیشبینی و برنامهریزی میکردند که اینجوری نمیشد!!آمریکا فقط نمیخواست که کشور دست چپیها بیفتد
آیا آمریکا واقعاً، غیر از نگهبانی از ایران در برابر جریان کمونیسم، از این ماجرا سودی هم برد؟
پساز جنگ جهانی دوم، هری ترومن، رئیسجمهور وقت آمریکا، در سال ۱۹۴۹ طرحی را ارائه داد که به «```[ اصل چهار ترومن] - هدف رسمی: کمک فنی و اقتصادی به کشورهای در حال توسعه برای بهبود سطح زندگی و مبارزه با گرسنگی.- هدف سیاسی: جلوگیری از نفوذ کمونیسم در کشورهایی که فقر در آنها بیداد میکرد (از جمله ایران که مرز طولانی با شوروی داشت). - گستردگی: این یک استراتژی جهانی بود که شامل بیش از ۳۴ کشور در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین میشد. اما ایران به دلیل همسایگی با شوروی و داشتن منابع نفت، یکی از «اولین» و «مهمترین» آزمایشگاههای این طرح بود.در واقع ایران از نخستین کشورهایی بود که قرارداد رسمی اصل چهار را امضا کرد.```» معروف شد که یکی از مهم ترین پروژه های آن انقلاب سبز بود..
در دهه ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ شمسی، آمریکا پروژهای جهانی به نام «انقلاب سبز» را کلید زد. هدف، جایگزینی بذرهای بومی ( که مقاوم اما کممحصول بودند ) با بذرهای اصلاحشده یا هیبریدی بود که محصول بسیار بیشتری میدادند. این بذرها از طریق کارشناسان اصل چهار و با همکاری سازمانهای بینالمللی وارد ایران شدند.
: خب کشاورزها که مجبور به خریدن بذرهای هیبریدی نکردن؛ خودشان انتخاب کردن که بذرهاشون را عوض کنن ،باید به تبعاتش فکر میکردند️
درسته که کسی کشاورزان را با اسلحه مجبور نکرد اما از طریق سیستمهای اقتصادی و فکرشده، آنها را در تنگنا قرار دادند:دولت با ایجاد تعاونیهای روستایی، وامها و اعتبارات را فقط به شرطی به کشاورز میداد که از بذرها و نهادههای تأییدشده، مثل بذرهای هیبریدی وارداتی، استفاده کند. بذرهای هیبریدی در ابتدا محصول فوقالعادهای میدادند. کشاورز هم وقتی میدید محصولش دو برابر شده، بذر بومی خود را کنار میگذاشت.
: اگر این بذرهای وارداتی محصول بیشتری میدادند، پس مشکل چی بود؟
تفاوت اصلی بین بذرهای بومی و وارداتی اینجا بود:بذر بومی را میشد برای سال بعد ذخیره کرد، اما بذر هیبریدی در نسل دوم یا محصول نمیدهد، یا کیفیتش بهشدت افت میکند. بنابراین کشاورز مجبور بود هر سال دوباره بذر را از شرکتهای آمریکایی یا واسطههای دولتی بخرد.
اما ماجرا فقط به وابستگی بذر ختم نشد.بذرهای هیبریدی برای رشد، بهشدت به سه عامل وابسته بودند:۱.```[آب زیاد] که منجر به حفر چاههای عمیق و نابودی قنوات شد.``` ۲.```[کود شیمیایی] این بذرها بدون کودهای شیمیایی فسفاته و ازته (که آن زمان عمدتاً وارداتی بودند) عمل نمیآمدند. ``` ۳.```[سموم دفع آفات] چون این بذرها بومی نبودند، در برابر آفات محلی ایران ضعیف بودند؛ پس باید سموم خاص آمریکایی هم وارد میشد. ```
نتیجهاش چی بود؟ایران که زمانی در تولید گندم خودکفا بود، در اواخر دهه ۵۰ به یکی از بزرگترین واردکنندگان غله از آمریکا تبدیل شد. این روند نه یک اتفاق، بلکه یک طراحی دقیق تحت عنوان «نوسازی» بود که هدفش تبدیل کشاورزی معیشتی و مستقل ایران به یک کشاورزی صنعتیِ وابسته به نهادههای خارجی، مثل بذر، سم، کود و ماشینآلات، بود. این مدل در هند، مکزیک و فیلیپین هم با نتایج مشابه اجرا شد...
@NF_BSBMU
: بیتدبیری در تقسیم اراضی کشاورزی بین دهقانان که باعث وابسته شدن ایران شد، چه ربطی به آمریکا داره؟!اگر برای این اتفاق پیشبینی و برنامهریزی میکردند که اینجوری نمیشد!!آمریکا فقط نمیخواست که کشور دست چپیها بیفتد
آیا آمریکا واقعاً، غیر از نگهبانی از ایران در برابر جریان کمونیسم، از این ماجرا سودی هم برد؟پساز جنگ جهانی دوم، هری ترومن، رئیسجمهور وقت آمریکا، در سال ۱۹۴۹ طرحی را ارائه داد که به «```[ اصل چهار ترومن] - هدف رسمی: کمک فنی و اقتصادی به کشورهای در حال توسعه برای بهبود سطح زندگی و مبارزه با گرسنگی.- هدف سیاسی: جلوگیری از نفوذ کمونیسم در کشورهایی که فقر در آنها بیداد میکرد (از جمله ایران که مرز طولانی با شوروی داشت). - گستردگی: این یک استراتژی جهانی بود که شامل بیش از ۳۴ کشور در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین میشد. اما ایران به دلیل همسایگی با شوروی و داشتن منابع نفت، یکی از «اولین» و «مهمترین» آزمایشگاههای این طرح بود.در واقع ایران از نخستین کشورهایی بود که قرارداد رسمی اصل چهار را امضا کرد.```» معروف شد که یکی از مهم ترین پروژه های آن انقلاب سبز بود.. در دهه ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ شمسی، آمریکا پروژهای جهانی به نام «انقلاب سبز» را کلید زد. هدف، جایگزینی بذرهای بومی ( که مقاوم اما کممحصول بودند ) با بذرهای اصلاحشده یا هیبریدی بود که محصول بسیار بیشتری میدادند. این بذرها از طریق کارشناسان اصل چهار و با همکاری سازمانهای بینالمللی وارد ایران شدند. : خب کشاورزها که مجبور به خریدن بذرهای هیبریدی نکردن؛ خودشان انتخاب کردن که بذرهاشون را عوض کنن ،باید به تبعاتش فکر میکردند️درسته که کسی کشاورزان را با اسلحه مجبور نکرد اما از طریق سیستمهای اقتصادی و فکرشده، آنها را در تنگنا قرار دادند:دولت با ایجاد تعاونیهای روستایی، وامها و اعتبارات را فقط به شرطی به کشاورز میداد که از بذرها و نهادههای تأییدشده، مثل بذرهای هیبریدی وارداتی، استفاده کند. بذرهای هیبریدی در ابتدا محصول فوقالعادهای میدادند. کشاورز هم وقتی میدید محصولش دو برابر شده، بذر بومی خود را کنار میگذاشت. : اگر این بذرهای وارداتی محصول بیشتری میدادند، پس مشکل چی بود؟تفاوت اصلی بین بذرهای بومی و وارداتی اینجا بود:بذر بومی را میشد برای سال بعد ذخیره کرد، اما بذر هیبریدی در نسل دوم یا محصول نمیدهد، یا کیفیتش بهشدت افت میکند. بنابراین کشاورز مجبور بود هر سال دوباره بذر را از شرکتهای آمریکایی یا واسطههای دولتی بخرد. اما ماجرا فقط به وابستگی بذر ختم نشد.بذرهای هیبریدی برای رشد، بهشدت به سه عامل وابسته بودند:۱.```[آب زیاد] که منجر به حفر چاههای عمیق و نابودی قنوات شد.
``` ۲.```[کود شیمیایی] این بذرها بدون کودهای شیمیایی فسفاته و ازته (که آن زمان عمدتاً وارداتی بودند) عمل نمیآمدند. ``` ۳.```[سموم دفع آفات] چون این بذرها بومی نبودند، در برابر آفات محلی ایران ضعیف بودند؛ پس باید سموم خاص آمریکایی هم وارد میشد. ``` نتیجهاش چی بود؟ایران که زمانی در تولید گندم خودکفا بود، در اواخر دهه ۵۰ به یکی از بزرگترین واردکنندگان غله از آمریکا تبدیل شد. این روند نه یک اتفاق، بلکه یک طراحی دقیق تحت عنوان «نوسازی» بود که هدفش تبدیل کشاورزی معیشتی و مستقل ایران به یک کشاورزی صنعتیِ وابسته به نهادههای خارجی، مثل بذر، سم، کود و ماشینآلات، بود. این مدل در هند، مکزیک و فیلیپین هم با نتایج مشابه اجرا شد... @NF_BSBMU۸۱