برخی فیبرها، بهویژه فیبرهای محلول ژلساز مثل پسیلیوم، بتاگلوکان و گوارگامسرعت تخلیه معده را کاهش میدهند،ویسکوزیته محتویات روده را افزایش میدهند،میتوانند برخی داروها را به دام بیندازند (binding) یا جذب آنها را کاهش دهندو سبب کاهش یا تأخیر در جذب برخی داروها مانند لووتیروکسین، دیگوکسین و برخی داروهای دیابت (مثل برخی سولفونیلاورهها) شوند.
این تداخل عمدتاً به فیبرهای محلول با ویسکوزیته بالا مانند پسیلیوم، بتاگلوکان و صمغ عربی مربوط است که با ایجاد یک لایۀ ژلمانند زمان تماس دارو با مخاط روده را تغییر داده و در برخی موارد دارو را درون ماتریکس فیبر به دام میاندازند.فیبرهای نامحلول (مانند سبوس گندم) تأثیر کمتری بر این نوع تداخلات دارند.
تداخل با تتراسایکلینها و فلوروکینولونها بیشتر به دلیل تشکیل کمپلکس با کاتیونهای چندظرفیتی مثل کلسیم، آهن و منیزیم است تا خود فیبر؛ هرچند مکملهای فیبری حجیمکننده نیز ممکن است جذب را تحت تأثیر قرار دهند.
۳۷۰
۱۶:۱۵