پاسخگویان (کانال مرجع و جامع)
تصویر
#شرکت_در_مراسمات_هیئت
برکات دعای دسته جمعی
یکی از شبهات جدید، اشکال به خواندن ادعیه به صورت جمعی و تجمع برای آن است، مانند اجتماع برای دعای کمیل یا دعای عرفه با این بهانه و توجیه که دعا، امری شخصی است و باید در خلوت و به تنهایی خوانده شود و ادعا می شود که در عصر معصومان(ع) چنین شیوه ای رایج نبوده است.
در پاسخ این ادعا، علاوه بر استناد به وقایع مشهوری مثل اجتماع قوم یونس برای دعا جهت رفع عذاب، و شکل جمعی نماز باران، و خواندن دعای عرفه توسط امام حسین(ع) در بین جمعی از حاجیان در عرفات، می توان به احادیث گوناگونی استناد جست که بر فضیلت دعای گروهی و جمعی دلالت دارند.
بخشی از کتاب نهج الدعا اثر حجة الاسلام ری شهری را مناسب این بحث دیدیم که در اختیار خوانندگان قرار می گیرد:
١_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگاه جماعتى گِرد هم آیند و برخى دعا کنند و برخىشان آمین گویند، حتما خداوند، دعایشان را اجابت مىکند.
٢_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگز سه نفر براى دعا کردن گِرد نیامدند، مگر آن که بر خداست که دستِ آنان را پس نزند.
٣_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگاه چهل مرد گِرد هم آیند و براى حاجتى واحد به درگاه خدا دعا کنند، حتما خداوند، دعایشان را اجابت مىکند. حتّى اگر کوهى را نفرین کنند، آن کوه را [با دعایشان] از جا برمىکنند.
۴_امام صادق علیه السلام: چنانچه سه مؤمن در نزد برادرى که از گزند او آسودهاند و از شرّش بیمناک نیستند و به خیرش امید دارند، گِرد آیند، اگر خدا را بخوانند، اجابتشان مىکند و اگر چیزى از او بخواهند، عطایشان مىفرماید و اگر از او بیشتر بخواهند، بیشترشان مىدهد و اگر سکوت کنند [و لب به خواهش نگشایند]، خداوند، بىدرخواست به آنان عطا مىکند.
۵_امام صادق علیه السلام: هیچگاه سه مؤمن [به بالا] گِرد هم نمىآیند، مگر آن که به همان تعداد، فرشته [در جمع آنان] حاضر مىشوند و اگر آنها دعاى خیر کنند، آن فرشتگان «آمین» مىگویند و اگر از شرّى [به خدا پناه] پناه جویند، آنان نیز دعا مىکنند تا خداوند، آن شر را از ایشان بگردانَد و اگر حاجتى درخواست کنند، آن فرشتگان، نزد خداوند شفاعت مىنمایند و برآوردن آن حاجت را از او مىخواهند.
۶_امام صادق علیه السلام: هیچگاه چهار تن گِرد هم نیامدند و براى مطلبى واحد به درگاه خدا دعا نکردند، مگر این که با اجابت آن از هم جدا شدند.
۶_امام صادق علیه السلام: هیچگاه چهل مرد گِرد هم نیامدند و براى کارى به درگاه خداوند عز و جل دعا نکردند، مگر آن که خداوند، دعایشان را اجابت کرد. اگر چهل نفر نبودند، چهار نفر، ده بار دعا کنند، حتما خداوند دعایشان را اجابت مىکند و اگر چهار نفر نبودند، یک نفر، چهل بار دعا کند، خداوند عزیزِ جبّار، دعایش را اجابت مىکند.
٧_امام صادق علیه السلام: پدرم [امام باقر علیه السلام]، هرگاه پیشامدى اندوهناکش مىساخت، زنان و کودکان را گِرد مىآورد، سپس دعا مىکرد و آنها «آمین» مىگفتند.
٨_امام صادق علیه السلام: از جمله اندرزهاى خداوند تبارک و تعالى به عیسى بن مریم علیه السلام این بود: «... اى عیسى! بعد از گناه، به درگاه من توبه کن و مرا به توبهکنندگان، یادآور شو و به من، ایمان بیاور و به مؤمنان، نزدیک شو و به آنان بفرما که همراه تو مرا بخوانند».
کانال هیئت محبین انصار المهدی(عج):https://eitaa.com/mohebin_ansar_almhdi/263
پاسخگویان: وبلاگ امور فرهنگی و پاسخ به شایعات و شبهات فضای مجازی هیئت محبین انصار المهدی(عج).عضویت در کانالهای واتس آپ، تلگرام، ایتا، سروش، بله:
http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/1708در وبلاگ:http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/3244در ایتا:https://eitaa.com/pasokhgooyan/4439در تلگرام:https://t.me/pasokhgoyan/14751در سروش:https://splus.ir/pasokhgooyan/2939در بله:https://ble.ir/pasokhha/-1909841804840423124/1713633885650حسینیه و هیئت:*
http://pasokhgooyan.blogfa.com/category/8
*وبلاگ فرهنگی هیئت المهدیhttp://pasokhgooyan.blogfa.com
١_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگاه جماعتى گِرد هم آیند و برخى دعا کنند و برخىشان آمین گویند، حتما خداوند، دعایشان را اجابت مىکند.
٢_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگز سه نفر براى دعا کردن گِرد نیامدند، مگر آن که بر خداست که دستِ آنان را پس نزند.
٣_پیامبر خدا صلى الله علیه و آله: هرگاه چهل مرد گِرد هم آیند و براى حاجتى واحد به درگاه خدا دعا کنند، حتما خداوند، دعایشان را اجابت مىکند. حتّى اگر کوهى را نفرین کنند، آن کوه را [با دعایشان] از جا برمىکنند.
۴_امام صادق علیه السلام: چنانچه سه مؤمن در نزد برادرى که از گزند او آسودهاند و از شرّش بیمناک نیستند و به خیرش امید دارند، گِرد آیند، اگر خدا را بخوانند، اجابتشان مىکند و اگر چیزى از او بخواهند، عطایشان مىفرماید و اگر از او بیشتر بخواهند، بیشترشان مىدهد و اگر سکوت کنند [و لب به خواهش نگشایند]، خداوند، بىدرخواست به آنان عطا مىکند.
۵_امام صادق علیه السلام: هیچگاه سه مؤمن [به بالا] گِرد هم نمىآیند، مگر آن که به همان تعداد، فرشته [در جمع آنان] حاضر مىشوند و اگر آنها دعاى خیر کنند، آن فرشتگان «آمین» مىگویند و اگر از شرّى [به خدا پناه] پناه جویند، آنان نیز دعا مىکنند تا خداوند، آن شر را از ایشان بگردانَد و اگر حاجتى درخواست کنند، آن فرشتگان، نزد خداوند شفاعت مىنمایند و برآوردن آن حاجت را از او مىخواهند.
۶_امام صادق علیه السلام: هیچگاه چهار تن گِرد هم نیامدند و براى مطلبى واحد به درگاه خدا دعا نکردند، مگر این که با اجابت آن از هم جدا شدند.
۶_امام صادق علیه السلام: هیچگاه چهل مرد گِرد هم نیامدند و براى کارى به درگاه خداوند عز و جل دعا نکردند، مگر آن که خداوند، دعایشان را اجابت کرد. اگر چهل نفر نبودند، چهار نفر، ده بار دعا کنند، حتما خداوند دعایشان را اجابت مىکند و اگر چهار نفر نبودند، یک نفر، چهل بار دعا کند، خداوند عزیزِ جبّار، دعایش را اجابت مىکند.
٧_امام صادق علیه السلام: پدرم [امام باقر علیه السلام]، هرگاه پیشامدى اندوهناکش مىساخت، زنان و کودکان را گِرد مىآورد، سپس دعا مىکرد و آنها «آمین» مىگفتند.
٨_امام صادق علیه السلام: از جمله اندرزهاى خداوند تبارک و تعالى به عیسى بن مریم علیه السلام این بود: «... اى عیسى! بعد از گناه، به درگاه من توبه کن و مرا به توبهکنندگان، یادآور شو و به من، ایمان بیاور و به مؤمنان، نزدیک شو و به آنان بفرما که همراه تو مرا بخوانند».
http://pasokhgooyan.blogfa.com/category/8
*وبلاگ فرهنگی هیئت المهدیhttp://pasokhgooyan.blogfa.com
۱۷:۲۴