چرا مماشات میشود؟در چند روز اخیر تعداد بسیار زیادی میپرسند که با توجه به افزایش حجم خشونت از طرف اغتشاشگران پس چرا نظام برخورد نکرده و استراتژیاش "شهید میدهیم ولی کشته نه" است؟!
برای پاسخ به این سوال باید استدلال تصمیمسازان و تصمیمگیران را درک کرد: طبق کلان پروژه حریف، آنها هدفی جز جنگ داخلی و سوریهسازی ایران ندارند. طبعا رسیدن به این نقطه، صرفا با یک کشته و دو کشته و اعتراض خیابانی حاصل نمیشود. بنابراین باید بکشند، وقتی کشتند ما تحریک شده و با گلوله جنگی شلیک میکنیم در اینجا آنها با دو بازوی رسانهای و ظرفیتهای تروریستی به بهانه انتقام کشتههای قبلی، میکشند و مجددا ما میکشیم و آنها مجددا میکشند.این همان طرح باشگاه چرچیلی است که یکبار به آن اشاره کردیم. در اینجا یک چرخه نامتناهی از خشونت و زدوخورد و کشتن شکل میگیرد که سرنوشتی جز جنگ داخلی ندارد شاهد مدعا، حجم تولید نفرتی است که از روز گذشته تا به امروز برای کودکی که خودشان کشتهاند میکنند!حال اصلیترین سوال این است؛ راهکار چیست؟ آیا باید دست روی دست گذاشت تا همه نیروهای حافظ امنیت به شهادت برسند تا جنگ داخلی رخ ندهد؟ در پاسخ باید گفت که نظام از همان ابتدا که این راهبرد دشمن یعنی کشتهسازی حداکثری در دنیای واقعی و مجازی به صورت موردی و تولید چرخه خشونت و نفرت آغاز شد را فهمید این پروتکل را به وسیله گروهبندی معترضین تعیین کرد:۱. لیدرها و گروهکیها: تکزنی در صحنه، انهدام خانه تیمی مسلحانه و بازداشت لیدرها شبانه توسط واجا و اطلاعات سپاه.
۲. نوجوانان و جوانان هیجانی: بازداشت ۲۴ ساعته، آزاد کردن، این افراد رفته و به دوستان خود بگویند قضیه جدی است و به خیابان نیایید. شنبه، ۱۶ مهر، آزادیها مجددا وارد شدند، مصوبه شاک این شد تا زمان محاکمه حق آزادی کسی وجود ندارد.
بعد از وقایع چهارشنبه، ۴ آبان و حادثه شاهچراغ، چتر پوششی گسترش یافت. اینبار حجم بازداشتیها افزایش یافت، علنی و در لحظه شد، رصد پهپادی و پوشش رسانهای افزایش یافت و علاوه بر لیدرها، شعارنویسان و افرادی که اقدامات هنجارشکن انجام دادند وارد لیست بازداشتیها شدند. این موج مجددا خوابید تا اینکه دوباره در سه روز اخیر شاهد افزایش موج خشونت بودیم. نکته مهم این است که آنها دقیقا وقتی همراهی مردمی نبینند دست به اقدامات مسلحانه و تروریستی میزنند تا به زعم خود، افراد خاکستری و کسانی که وارد کار نشده، ترسشان ریخته شده و وارد عرصه شوند. اما در واقع اگر اعتراضات تبدیل به تروریسم مطلق شود، در نقطه عکس آن، مردم بیشتر همراهی نمیکنند از همین رو آنها اخیرا کشتههای اقدامات خود را کشته توسط نظام معرفی میکنند( کیان پیرفلک).در مرحله قضایی نیز آنها پروژه اعدامسازی را با محوریت اکانت توییتری پروانه سلحشوری کلید زدهاند، بدین شکل که با خبرسازی جعلی، خودشان حکم داده و افراد را به اعدام محکوم میکنند!!! اگر هم حکم اعدام صادر شد فاز بعدی یعنی فشار سنگین آغاز میشود. هدف این پروژه، افزایش هزینه برخورد قضایی با آشوب گران با هدف حفظ ظرفیت بالقوه جنین ناقصالخلقهشان است. باید دید تدابیر جدید نظام در این خصوص چیست؟ البته از نظر ما موثرترین راه، هدف قراردادن عقبه کار است. برخی شروع کردهاند و صرفا به دو یا سه نفر از مقامات امنیتی کشور فحاشی میکنند. این افراد از بسیاری مسائل خبر ندارند که اگر داشتند چنین صحبتهایی نمیکردند. توصیه ما به این دوستان، مراجعه به متن قانون اساسی و صحبتهای امیر کیومرث حیدری است. اگر مردم ما همین یک نکته را متوجه شوند که برخی مسائل دست یک یا دو نفر نیست بسیاری از معضلات حل میشود!#ایذه
بدون مرزپاسخگویان: عضویت در کانالهای واتس آپ، تلگرام، ایتا، سروش:http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/1708در ایتا:https://eitaa.com/pasokhgooyan/4151در تلگرام:https://t.me/pasokhgoyan/14481در بله:https://ble.ir/pasokhha/-2726627419006289126/1668960048933در وبلاگ:http://pasokhgooyan.blogfa.com/post/3043در سروش:https://sapp.ir/pasokhgooyan۱۶:۰۰