پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر
بسمالله... مغازه لبنی نزدیک خانه همچنان محصولات تازه دارد. کشک خریدم. امروز برادران مدافع وطن را به کشک بادمجان مهمان میکنیم. #ایران 
بسمالله...
ما پختوپز غذا برای بچهها و افطار نیروهای مردمی در خیابان را در جنوب تهران آماده میکنیم. یعنی حیاط کوچک خانهای که مادرم مدیر آنجاست و مرکز آموزش و مراقبت از کودکان بدسرپرست و بیسرپرست است. پختوپز چون در هوای آزاد انجام میشود، با توجه به وضعیت آلودگی هوا و نزدیکی مکان ما به انبار نفت، تصمیم بر این شد که امشب، پختوپز نکنیم و بستههای کوچک خوراکی شامل بیسکوییت و شکلات مهیا کنیم.
.
ما پختوپز غذا برای بچهها و افطار نیروهای مردمی در خیابان را در جنوب تهران آماده میکنیم. یعنی حیاط کوچک خانهای که مادرم مدیر آنجاست و مرکز آموزش و مراقبت از کودکان بدسرپرست و بیسرپرست است. پختوپز چون در هوای آزاد انجام میشود، با توجه به وضعیت آلودگی هوا و نزدیکی مکان ما به انبار نفت، تصمیم بر این شد که امشب، پختوپز نکنیم و بستههای کوچک خوراکی شامل بیسکوییت و شکلات مهیا کنیم.
.۱۰:۰۳
یک ساعت پیش برق رفت. توی ذهنم لیست بلندبالایی ردیف کردم از اینکه اگر قطعی برق، ادامهدار و طولانی شد، باید چه کنیم.حالا برق آمد. به گریه افتادم. نه از آمدن برق. بیشتر بهخاطرِ اینکه، حتما آدمهایی پایِ کار هستند که خیلی چیزها دارد با یک سرعت باورنکردنی، درست و ترمیم میشود.
زنده باد ایرانزنده باد ایرانی.
زنده باد ایرانزنده باد ایرانی
.۱۱:۰۱
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر از روز سوم جنگ و درباره انفجار توی خیابان نزدیک ما مادر و دختر مشوش و پریشان دور خودشان میگشتند. رفتم نزدیکشان. گفتم ایستادنمان اینجا خطرناک است. بیایید برویم آن طرف خیابان. گفتند هم امکانِ حمله مجدد وجود دارد و هم امکان ریزش. زن گفت تا شوهرم را پیدا نکنم، از اینجا جُم نمیخورم. دخترش هم به تُندی گفت ما دنبال باباییم و به تو ربطی ندارد. به زن گفتم شوهرتان کجاست؟ گفت گم شده. تا جلوی در که از خانه بیرون زدیم، باهم بودیم؛ ولی بعد نیست شد. یاد یکی از داستانهای موراکامی افتادم که مردی بین دو طبقه از ساختمان، گم شده بود. یادم افتاد داستان باحالی بود در مجموعهای با عنوان «کجا ممکن است پیدایش کنم». حالا فکر میکنم که توی آن لحظه که دستوپایم یخ کرده بود و از انفجار دوم میترسیدم، چطور داشتم به داستان موراکامی فکر میکردم. دستِ دختر، یک قفس بود که رویش پارچه مشکی کشیده بودند. از صداهایی که میآمد میشد فهمید که بیش از یک پرنده، توی قفس است. به دختر گفتم ترسیدهاند که آواز میخوانند؟ چون واقعا داشتند چهچهه میزدند. دختر دوباره با عصبانیت جواب داد، خانم نزدیک فصل بهار است. خب پرنده باید بخواند. بین تلی از تکه آجر و شیشه ایستاده بودیم و داشتیم از پرنده حرف میزدیم. یکی از آن بچههای بسیج که ایستاده بود جلوی محل انفجار و نمیگذاشت کسی نزدیک شود، گفت لطفا ببرشان عقبتر. زن گفت همینجا بمیرم هم نمیروم. باید شوهرم بیاید. من از راضیکردن آنها دست کشیدم. رفتم عقبتر. دیدم چند لحظه بعد، مردی با چهرهای پر از دوده و لباسهای سیاهشده از محل انفجار بیرون آمد. زن دوید سمتش. با لهجه شیرینی داد زد: «خاک توی سرت کنم. کجا بودی؟» مرد گفت رفتم سمت چپ کوچه تا ببینم مسجد چیزی نشده یا نه. زن بازوهای مرد را چسبید، پرندهها هنوز داشتند از زیر آن پارچه سیاه میخواندند. #ما
از روز سوم جنگ و درباره انفجار توی خیابان نزدیک ما مادر و دختر مشوش و پریشان دور خودشان میگشتند. رفتم نزدیکشان. گفتم ایستادنمان اینجا خطرناک است. بیایید برویم آن طرف خیابان. گفتند هم امکانِ حمله مجدد وجود دارد و هم امکان ریزش. زن گفت تا شوهرم را پیدا نکنم، از اینجا جُم نمیخورم. دخترش هم به تُندی گفت ما دنبال باباییم و به تو ربطی ندارد. به زن گفتم شوهرتان کجاست؟ گفت گم شده. تا جلوی در که از خانه بیرون زدیم، باهم بودیم؛ ولی بعد نیست شد. یاد یکی از داستانهای موراکامی افتادم که مردی بین دو طبقه از ساختمان، گم شده بود. یادم افتاد داستان باحالی بود در مجموعهای با عنوان «کجا ممکن است پیدایش کنم». حالا فکر میکنم که توی آن لحظه که دستوپایم یخ کرده بود و از انفجار دوم میترسیدم، چطور داشتم به داستان موراکامی فکر میکردم. دستِ دختر، یک قفس بود که رویش پارچه مشکی کشیده بودند. از صداهایی که میآمد میشد فهمید که بیش از یک پرنده، توی قفس است. به دختر گفتم ترسیدهاند که آواز میخوانند؟ چون واقعا داشتند چهچهه میزدند. دختر دوباره با عصبانیت جواب داد، خانم نزدیک فصل بهار است. خب پرنده باید بخواند. بین تلی از تکه آجر و شیشه ایستاده بودیم و داشتیم از پرنده حرف میزدیم. یکی از آن بچههای بسیج که ایستاده بود جلوی محل انفجار و نمیگذاشت کسی نزدیک شود، گفت لطفا ببرشان عقبتر. زن گفت همینجا بمیرم هم نمیروم. باید شوهرم بیاید. من از راضیکردن آنها دست کشیدم. رفتم عقبتر. دیدم چند لحظه بعد، مردی با چهرهای پر از دوده و لباسهای سیاهشده از محل انفجار بیرون آمد. زن دوید سمتش. با لهجه شیرینی داد زد: «خاک توی سرت کنم. کجا بودی؟» مرد گفت رفتم سمت چپ کوچه تا ببینم مسجد چیزی نشده یا نه. زن بازوهای مرد را چسبید، پرندهها هنوز داشتند از زیر آن پارچه سیاه میخواندند. #ما
از روز سوم جنگ و انفجار نزدیک خانهٔ مادیگر از خانهای که بمباران کردند، اثری باقی نماند؛ اما ساختمانهای کناریاش هنوز سرپا بودند؛ ولی آسیبدیده، زخمی و ویران.تیم امنیتی و امدادی به صاحبخانهها که در آنجا حاضر بودند، گفت که میتوانند بروند لوازمشان را جمع کنند. چون درها و پنجرهها آسیب دیده بودند، چندنفر آمدند تا درها و پنجرهها را جوش بزنند تا اموال مردم در روزهای جنگ سرقت نشود.مرد و زن ساختمانهای کناری، توی شوک بودند. من به زنی گفتم، آیا میخواهد که من همراهش بروم تا با کمک هم لوازمش را جمع کند؟ استقبال کرد.پا گذاشتم به خانه کسی که تا پیش از لحظه انفجار او را نمیشناختم. گفت وسایل مادر بیمارش را جمع میکند.نگاه کردم به دورتادور خانه. همهجا پر از عکس یادگاری خانوادگی بود. قاب بعضیها شکسته بود. بعضیهای دیگر، با سادگی معصومانهای روی مقوا چسبانده شده بودند و جایجای خانه، روی دیوار بودند.عکسها را جمع کردم. رفتم کمکش برای جمعکردن لوازم یخچالی. گفت فعلا میروم خانه خواهرم. باید توی این اوضاع مواد غذایی ببرم که حضورمان، بهش فشار نیاورد. بعد راهی پیدا کنم.گفتم چشم. جمع میکنم. فریزر را باز کردم. چندتا بسته کوچک گوشت و مرغ بود. زن توی خانه چرخید. گفت دیگر چه چیزی بردارم؟ گفتم فندک اضافه. برای سیگار، بدون فندک نمانید.دیده بودم که تا از خانهاش بیرون آمدند و التماس میکرد مادرش را از توی خانه بیرون بیاورند، دنبال فندک هم میگشت برای سیگار گوشه لبش. موقع بیرون آمدن از خانه، فقط گوشیاش را برداشته بود و بسته سیگارش را.وسایل را جمع کردیم و از خانه بیرون زدیم. زن جلوتر رفت. من یکبار خانه را دقیق نگاه کردم. انگار که خانه خودم باشد. بعد، پشتِ زن رفتم.#ما
۱۹:۴۰
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر
بسمالله... ما پختوپز غذا برای بچهها و افطار نیروهای مردمی در خیابان را در جنوب تهران آماده میکنیم. یعنی حیاط کوچک خانهای که مادرم مدیر آنجاست و مرکز آموزش و مراقبت از کودکان بدسرپرست و بیسرپرست است. پختوپز چون در هوای آزاد انجام میشود، با توجه به وضعیت آلودگی هوا و نزدیکی مکان ما به انبار نفت، تصمیم بر این شد که امشب، پختوپز نکنیم و بستههای کوچک خوراکی شامل بیسکوییت و شکلات مهیا کنیم. .
.بسمالله...
هوا کمی سرد شده است. امشب برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان، آشِ رشته میپزیم. مامان، استادِ پختنِ آش رشته است.
پاینده باد ایران.
هوا کمی سرد شده است. امشب برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان، آشِ رشته میپزیم. مامان، استادِ پختنِ آش رشته است.
پاینده باد ایران
.۸:۳۴
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر
بسمالله... هوا کمی سرد شده است. امشب برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان، آشِ رشته میپزیم. مامان، استادِ پختنِ آش رشته است. پاینده باد ایران .
.
چند دقیقه بعد از انفجارهای سنگین در جنوب تهران.نودلها برای بچهها، چون دوست دارند.بیسکوییتهای سبوسدار برای نیروهای مردمی.
#ما
#ما
۱۲:۲۵
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر چند دقیقه بعد از انفجارهای سنگین در جنوب تهران. نودلها برای بچهها، چون دوست دارند. بیسکوییتهای سبوسدار برای نیروهای مردمی. #ما
چند دقیقه بعد از انفجارهای سنگین در جنوب تهران. نودلها برای بچهها، چون دوست دارند. بیسکوییتهای سبوسدار برای نیروهای مردمی. #ما
امروز قصهخوانی هم داشتیم. دوستِ عزیزم از راه دوری آمد و برای بچهها قصه خواند.
زنده باد ایران و فرزندان ایران
.
دوستِ عزیزم از راه دوری آمد و برای بچهها قصه خواند.زنده باد ایران و فرزندان ایران
.
۱۷:۴۰
مسجد شیخ لطفالله vsآمریکا و رژیم جعلی اسرائیل
.
.
۱۳:۵۷
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر
بسمالله... هوا کمی سرد شده است. امشب برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان، آشِ رشته میپزیم. مامان، استادِ پختنِ آش رشته است. پاینده باد ایران .
.بسمالله...
تصمیم امروز، لقمههای کوچک سالاد الویه برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان است.
پاینده باد ایرانو مرگ بر آمریکا و اسرائیل
#ما
تصمیم امروز، لقمههای کوچک سالاد الویه برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان است.
پاینده باد ایران
و مرگ بر آمریکا و اسرائیل #ما
۹:۱۸
پایِ کارِ ایران | فاطمه بهروزفخر
بسمالله... تصمیم امروز، لقمههای کوچک سالاد الویه برای بچهها و نیروهای مردمی توی خیابان است. پاینده باد ایران و مرگ بر آمریکا و اسرائیل #ما
و مرگ بر آمریکا و اسرائیل #ما
این فیلم را بیشتر بهخاطر صدای خنده بچهها در پسزمینه ببینید.
.
.
۹:۲۳
در پی تجاوز دشمن آمریکایی- صهیونیستی به اهواز که ساعت ۱۲:۳۰ رخ داد، بیمارستان بوستان واقع در ساحلی گلستان اهواز که بیمارستان بیماران اعصاب و روان جنگ تحمیلی میباشد دچار آسیب جدی شد و حداقل دو نفر شهید و چندین نفر مردم عادی مجروح شدند.حمله به کهنهسربازها
حمله به مردم عادی
#مرگ_بر_آمریکا#مرگ_بر_اسرائیل
۱۹:۵۷