بله | کانال پلورده‌ها
عکس پروفایل پلورده‌هاپ

پلورده‌ها

۱۷۲ عضو
بازارسال شده از حوزه هنری بوشهر
thumbnail

۱:۴۷

دو شب پیش، در میدان امام خمینی بوشهر میان جمعیت ایستاده بودیم. در شلوغیِ رقص و حرکتِ پرچم‌ها، حرف به «شهید» رسید. از داستان‌هایی که جسته و گریخته از شهدا شنیده بودیم، برای هم گفتیم. حین گفتگو دوستم پرسید: «آن لحظه که شهادت می‌دهند چیست و چطور است؟ در آن لحظه، در سرِ شهید چه می‌گذرد؟ آن "آنِ" لحظه‌ی شهادت چیست؟ چیست و کجاست که به او اجازه می‌دهند شهید شود؟»
من بیش از هر چیز، در جست‌وجوی یافتنِ آن لحظه و لحظه‌ی آن شهید هستم. برایم سوال است در لحظات آخر، وقتی به آن مرتبه می‌رسد، چه در سر دارد یا چه چیزی از ذهنش می‌گذرد؟ چطور انسانی که تا دیروز میان ما راه می‌رفت، ناگهان به مرتبه‌ی خروج از زمان و مکان می‌رسد؟ چطور لحظه‌ی یافتنِ «حضور» را درک می‌کند و در همان آن، آگاه می‌شود؟
او در آن لحظه به چشمه‌ی آب حیات می‌رسد و زندگی‌اش جاودانه می‌شود؛ «حی» می‌شود. چیزی که همه‌ی مردم تمنایش را دارند: عمر جاودان. شهید با رسیدن به این چشمه، شهادت را می‌یابد. او شبیه قهرمان قصه‌ای است که پس از سال‌ها تلاش به آب حیات رسیده است. در این رسیدن‌ها، سن و سال معنا ندارد؛ گاهی کودکی شش‌ماهه می‌رود و می‌رسد و گاهی پیرمردی هشتاد ساله، پس از عمری مجاهدت.
پرسش اصلی اینجاست: آن «نقشه‌ی قهرمان» چیست که یک شخصیت عادی را به قهرمان قصه بدل می‌کند و راز جاودانگی را نصیبش می‌سازد؟

۵:۰۵

بازارسال شده از بلادیم

2822665101810736898_40382341674098.mp3

۰۶:۰۸-۸.۵۱ مگابایت
undefined بلادیُم | صدایی از سرزمین غیور ها
«زنگ تفریح آخر»
نویسنده: خانم بحرینی پورگوینده: ماتیلدا شفیعیتدوینگر: محمد بردستانی
با همکاری بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهیده بنت الهدی صدر بوشهر@maktab_cfu
undefinedپیشنهاد دانلود و ارسال
undefinedبه بلادیُم بپیوندید... undefinedundefined @beladiom
#بلادیم #پادکست #جنگ #ایران #شهید #خامنه_ای #حاج_قاسم #رهبر #بوشهر #مدرسه #دانش_آموز #شهید #شجره_طیبه #میناب #جاسم #بوشهر #جنگ #دفاع_مقدس #لبنان #سوریه #قم

۶:۰۵

thumbnail
«نگاه کنید به این زن؛ او تجسمِ عینیِ "انقلابِ پابرهنگان" است.
زنی که سنگینیِ رنجِ چهار فرزندِ معلول را بر شانه دارد و در میانه فقر ایستاده، اما کلامش لبریز از گرما و شورِ زندگی است. او خودِ انقلاب است؛ حقیقتی زنده، جاری و در حال حرکت که بر صراطِ درستِ تاریخ ایستاده است.
او همه‌ی تاریخی است خوانده ایم.او خودِ ایران است؛ ایرانی که رنج می‌کشد، اما هرگز بارِ امانت را زمین نمی‌گذارد.
صدای دلنشینِ این مادرِ زابلی، یک "ذکر" است؛ عبادتی ناب که خواب را از چشمِ شیاطین می‌رباید.
چقدر شنیدنی است این نجوایِ گرم که همچون عبادت شبانه جان را جلا می‌دهد.از صبح تا الان هزار بار کلماتش را شنیده ام. هربار تازه تر از بار اول. صدایش جانم را می شوید. جانم را از غبار سیاه غفلت دنیا پاک می‌کند.
او و تمامیِ پابرهنگانِ خمینی، ملت مبعوث خامنه‌ای، ایستاده‌اند تا مسیر حقیقت در تاریخ گم نشود. همانطور که اصحاب عاشورایی حسین بن علی ایستاده بودند و مشعل هدایت شدند حالا آنها از آن نور سرشارند و تاریخ را راهبری می کنند.

۱۶:۰۳

جنگ ساختار جدیدی برای «بودن» خلق می‌کند. در مواجهه با آن، انسان بر لبه‌ی بازتعریفی از خود می‌ایستد؛ که آن فرصتی برای یک تغییربنیادین خواهد بود. که قبل از جنگ هرگز امکان پذیر و دست یافتنی نبود یا به سختی فراهم می‌شد.
با جنگ می‌توانیم از پیله‌ی زندگی معمولی رها شویم. و شخصیتی تازه‌ای از خود به دست بیاوریم. شخصیت تازه تبدیل به جنگجویی می شود که اراده کرده است در تمام عرصه‌ها، قامت یک قهرمان را به خود بگیرد.
جنگ می تواند انسان را دوباره زنده کند.

۶:۴۶

بازارسال شده از حوزه هنری بوشهر
thumbnail
undefinedببینید| "خونه همسایه"؛ روایتی از موکب مهاجرین افغانستانی های مقیم استان #بوشهر
undefinedقدر جمهوری اسلامی ایران را بدانید،اگر نمیدانید، اولین تجربه‌ مملکت افغانستان را ببینید، این افغانستان را آمریکا نجس چه بلایی سرش در آورد...
undefinedمصاحبه : فاطمه بلند همت undefinedفیلمبرداری و تدوین : زینب جمالی ، ریحانه قبادی
undefined با #حوزه_هنری_بوشهر همراه باشید: سایت | مرکز روایت | بله | ایتا

۱۹:۳۷

تعلیق آتش بس از جنگ مخرب‌تر است
در دنیای داستان، «تعلیق» یعنی نگه داشتن مخاطب بین زمین و هوا. نویسنده آگاهانه اطلاعات را قطره‌چکانی می‌دهد تا خواننده نداند بالاخره چه بلایی سر قهرمان می‌آید. این ابزار در کتاب، جذاب است؛ چون می‌دانیم چند صفحه بعد تمام می‌شود. اما وقتی «تعلیق» از دل کتاب بیرون می‌آید و به جانِ یک جامعه می‌افتد، دیگر نه یک تکنیک، که یک «سمّ» است.
آتش‌بس، همان تعلیقِ داستانی در ابعاد ملی است. وضعیتی خاکستری که در آن نه جنگ تمام شده و نه صلح آغاز گشته است. در این برزخ، جامعه بین زمین و هوا معلق می‌ماند؛ نه می‌شود برای فردایِ صلح برنامه‌ریزی کرد و نه می‌توان به آرامشِ قبل از بحران برگشت.
چرا این وضعیت از خودِ جنگ خطرناک‌تر است؟ به دو دلیل:
۱. گم شدن هدف واحد: جنگ با همه سختی‌هایش، آدم‌ها را مثل دانه‌های تسبیح به هم وصل می‌کند. یک دشمن مشخص وجود دارد و همه دور یک محور جمع می‌شوند تا پیروز شوند یا زنده بمانند. اما در غبارِ آتش‌بس، آن «هدف واحد» گم می‌شود. انرژی آدم‌ها که تا دیروز صرف مقابله با دشمن می‌شد، حالا چون راهی برای تخلیه ندارد، به سمت داخل برمی‌گردد. جامعه‌ای که در تعلیق بماند، شروع به خودخوری می‌کند و تصفیه‌حساب‌های داخلی جایگزینِ اتحاد می‌شود.
۲. فرسایش در بی‌تکلیفی: جامعه برای زندگی کردن، نیاز به «قطعیت» دارد. بلاتکلیفیِ طولانی مثل مرگ تدریجی است. حقیقت این است که یک «شکست قطعی» یا یک «جنگِ روشن»، گاهی از یک «صلحِ شکننده و معلق» بهتر است.
چرا؟ چون قطعیت، تکلیف را روشن می‌کند. جنگ یا شکست، «فصل قبلی» را با قدرت می‌بندد و اجازه می‌دهد فصل «بازسازی» شروع شود. وقتی تکلیف روشن باشد، جامعه به وحدتی عملیاتی می‌رسد؛ وحدتی که آن را زنده نگه می‌دارد و تمام توانش را از «انتظار بیهوده» به سمت «ساختنِ دوباره» سوق می‌دهد. برای حرکت کردن، باید دانست کدام در باز و کدام در بسته است؛ درِ نیمه‌بازِ آتش‌بس، فقط توانِ راه رفتن را از ما می‌گیرد.

۱۰:۳۵

آن شه موزون جهان، عاشق موزون طلبد....

۱۸:۵۶

undefined لحظه‌ی سوئز آمریکا در تنگه هرمز

undefined بیاید تاریخ جهان را در سال ۱۹۵۶ مرور کنیم؛ روزگاری که بریتانیا هنوز مثل پیرمردی متکبر رفتار می‌کرد، اما وقتی جمال عبدالناصر کانال سوئز را «ملی» اعلام کرد، بریتانیا تمام اعتبارش را از دست رفته دید. آمریکا نه با ناوگان دریایی، بلکه با «سلاح دلار» به میدان آمد و تهدید کرد که اقتصاد بریتانیا را متلاشی می‌کند. آن روز، کانال سوئز تبدیل به مدفن امپراتوری بریتانیا شد و آمریکا به عنوان «کدخدای جدید» ظهور کرد.

undefined حالا در سال ۲۰۲۶، تاریخ با دقتی عجیب در حال تکرار است. ۶۰ روز از آغاز رویارویی مستقیم می‌گذرد. ما با اراده‌ای قاطع شاهرگ هرمز را بستیم و آمریکا را در تله‌ی جغرافیایی خودمان گیر انداختیم. شاهرگ انرژی جهان در دستان ما بسته مانده و ابرقدرت مدعی، کاملاً فلج شده است.

undefined ضربه ویرانگر ما دقیقاً همان‌جایی فرود آمد که هیچ‌کس انتظارش را نداشت. دهه‌هاست که قدرت آمریکا روی قانون «نفت فقط در برابر دلار» می‌چرخد. اما شرط تاریخی ما برای باز شدن قفل انرژی جهان، انجام مبادلات نفتی با «یوان چین» است. این یعنی شلیک مستقیم به قلب اقتصاد آمریکا. همان سلاحی که آمریکا برای زمین زدن بریتانیا استفاده کرد، حالا باعث نابودی خودش شده است.

undefined کشورهای اروپایی و متحدان منطقه‌ای به این درک رسیده‌اند که دوران رهبری بلامنازع آمریکا به سر آمده است. آن‌ها دیگر حاضر نیستند هزینه‌ی قمارهای از پیش باخته‌ی آمریکا را بپردازند. سکوتِ سنگین متحدان در این ۶۰ روز، نشان‌دهنده حس کردن بوی افول آمریکا توسط تمام جهان است.

undefined ما امروز در حال رقم زدن «لحظه‌ی سوئزِ» آمریکا هستیم. آمریکای امروز در آب‌های ما، دقیقاً همان بریتانیایِ سال ۱۹۵۶ است؛ و جهان در حال تماشای غروبِ یک ابرقدرت در آب‌های گرم خلیج فارس است.

۸:۱۳

«کسی را که هرگز تسلیم نمی‌شود، هیچ‌گاه نمی‌توان شکست داد.»

۵:۵۸

شهر خالییست ز عشاقبود کز طرفی مردی از خویش برون آید و کاری بکند

۱۰:۰۱

undefinedایران قوی، دستگاه محاسباتی جدید می‌خواهد
undefinedدستگاه محاسباتیِ عده‌ای در داخل کشور، همچنان در حصار نظم کهنه آمریکایی گرفتار مانده است؛ به همین سبب، هنوز برای برون‌رفت از چالش‌های ایران، نسخه‌های قدیمی می‌پیچند و برای رفع گرفتاری‌ها، خود را در قید و بند مذاکرات «برجام‌گونه» محصور کرده‌اند. این در حالی است که در شصت‌ویکمین روز جنگ، جهان با ایران جدیدی روبروست که در قامت یک قدرتِ نظم‌دهنده در ساختار جدید بین‌المللی ظهور کرده است.
undefinedایران امروز با تسلط بر تنگه هرمز و اعمال فشار استراتژیک بر قدرت‌های جهانی، تفاوتی بنیادین با گذشته یافته است. این تفاوت در این واقعیت نهفته است که ایران خود به یک «نظم‌دهنده» در نظام جدید جهانی تبدیل شده است. مدیریتِ مقتدرانه تنگه هرمز بدون حضور بیگانگان و در جهت منافع ملت‌های منطقه، به معنای بازتعریف آینده و در هم شکستن هیمنه نظم آمریکایی است. این مدیریت، طلیعه‌ی ظهور ایران به عنوان کنشگری تعیین‌کننده در نظم نوین جهانی است.
undefinedاگر تحلیل‌گری نتواند حقیقتِ «ایران قوی» و افول نظم قدیمی را درک کند، همچنان به همان نسخه‌های فرسوده مذاکراتی برای رفع تحریم‌ها چشم خواهد دوخت؛ غافل از اینکه ایرانِ صاحبِ تنگه هرمز، دیگر به نظم قدیمی تعلق ندارد. هر مذاکره یا راهبردی که بخواهد ایران را در حصار نظم گذشته نگه دارد، نتیجه‌ای جز جاماندگی از جهانِ آینده نخواهد داشت.
undefinedایران در نقطه‌ی عطفی ایستاده است که تنها راهبرد بقا در آن، تکیه بر همین «اقتدارِ متولد شده در میدان» است. آنان که این واقعیتِ نوین را نبینند، بی‌شک در باتلاق رو به زوال آمریکا جا خواهند ماند.
undefined سید عباس حسینی مقدم
undefined @Mostazafin_TV

۱۵:۳۰

برون خسته یاریم و درون رسته یار
لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم

۱۸:۴۴

ادبیات پنجره‌ای جهت فرار از روزمرگی‌هاست.

۸:۵۴

بازارسال شده از حوزه هنری بوشهر
thumbnail
undefined ببینید| هنر متعهد، مدافع اسلام ناب و کوبنده استکبار / مقاومت تاریخی ملت ایران، زمینه ساز ظهور

undefined️سید عباس حسینی مقدم، هنرمند برتر بخش آفرینش‌های ادبی هنر انقلاب اسلامی استان بوشهر، با بیان اینکه هنر متعهد، هنری است که اسلام ناب محمدی (ص) را نمایان کرده و در برابر استکبار بایستد، گفت: این تاریخچه مقاومت، روحی پیدا کرده که در کالبد انقلاب اسلامی دمیده شده و این دو، به مردم آرمان داده و آن‌ها را به حرکت درآورده است.
undefined️وی با اشاره به پیوستگی تاریخ مقاومت در ایران، از میرمهنای بوشهری در برابر هلند، احمد خان و باقر خان تنگستانی، رئیسعلی دلواری و نادر مهدوی به عنوان نمادهای ایستادگی مردم در برابر ظلم و استکبار نام برد. حسینی مقدم یادآور شد: در طول تاریخ دو هزار و هفتصد ساله حکومت در ایران، چهارصد و چهل و سه جنگ رخ داده که دویست و بیست و هفت مورد آن دفاع از سرزمین بوده و این نشان‌دهنده روحیه دفاعی مردم این سرزمین است.
undefined️حسینی مقدم با استناد به سخنان رهبر معظم انقلاب، تأکید کرد: مردم، رهبری می‌کنند و این ملت، تاریخچه مقاومت را دارد.* روح مقاومت چهل و هفت ساله با اسلام عجین شده است*.
undefined️وی ترکیب تمدنی حاصل از این مقاومت و انقلاب اسلامی را آینده‌ای توصیف کرد که دیگر تکرار شدنی نیست و افزود: این ملت مبعوث شده که خودش را به امام زمان (عج) برساند و زمینه ساز ظهور باشند.
undefined با #حوزه_هنری_بوشهر همراه باشید: سایت | مرکز روایت | بله | ایتا

۱۰:۵۴

آه از دمی که تنها با داغ او چو لالهدر خون نشسته باشم، چون باد رفته باشد

۱۳:۳۷

thumbnail
undefined️غنی‌سازی ۶۰ درصد کلیدِ ورود ایران به باشگاه ابرقدرت‌های دریایی
undefinedایران از شاهرگ انرژی جهان در تنگه هرمز عبور کرده و حالا با تکیه بر دانش هسته‌ای، در حال تبدیل شدن به لنگرگاه قدرت در قرن جدید است
undefinedبرای یک تمدن دریامحور، سوخت هسته‌ای فقط یک انتخاب نیست، یک ضرورت است.
undefinedغنی سازی ۶۰ درصد همان نقطه‌ای است که محاصره دریایی را بی‌معنا می‌کند
#اختصاصی_مستضعفین_تی_وی
undefined @Mostazafin_TV

@pelverdeha

۶:۱۲

بعضی شغل‌ها شغل نیستند، معشوقه‌اند. مثل کتاب‌فروشی که وقتی از دستش می‌دهی، انگار کسی را از دست داده‌ای که تمام رازهایت را میان سینه اش جا گذاشته‌ای.

۱۱:۲۳

جلوه‌ها کردم و نشناخت مرا اهل دلیمنم آن سوسن وحشی که به ویرانه دمید

۱۰:۳۹

اگه دعوا اجتناب ناپذیره مشت اول رو تو بیاد بزنی.

۵:۱۵