دکترین «ایران قوی» در اندیشه و عمل ایشان، پیش از آنکه یک هدف سیاسی باشد، به عنوان یک راهبرد تمدنی برای بقا، استقلال و استمرار حکمرانی مستقل در میان فضای آنارشیک و پرآشوب نظام بینالملل معرفی شده است؛ راهبردی که ریشه در بازسازی هویت ملی و ترمیم گسست تاریخی میان «هویت» و «حکمرانی» دارد که از اواخر دوران صفویه آغاز شده بود.
۱۹۵
۷:۰۰