بررسی و تحلیل نقش علم و فناوری در حکمرانی عزت آفرین ایران در گام دوم انقلاب(با تأکید بر نقد نظام سلطه و تبیین الگوی بومی از منظر آیت الله خامنه ای) #سید_محمود_محمودی_رجا پژوهشگر دوره سوم مرکز تهران دو فصلنامه علمی مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی پاییز و زمستان ۱۴۰۴بخشی از این مقاله:تحولات پرشتاب دانش و فناوری در عصر حاضر، افزون بر خلق بسترهای نوین برای تعالی بشر، اغلب به ابزاری در خدمت باز تولید هژمونی و تعمیق ساختارهای نابرابر در نظام بین الملل تبدیل شده است.سیاست گذاری های علمی و فناورانه درغرب، به ویژه از حیث سازو کارهای حکمرانی دانش، عمدتاً معطوف به تحکیم منافع انحصاری قدرت های مسلط و تثبیت مناسبات سلطه گرانه بوده و از این رهگذر، علم را از کار کردهای اصیل خود در راستای تحقق عدالت، ارتقای معنویت و رفع نیازهای واقعی انسان معاصر دور ساخته است.در واکنش به این وضعیت، جمهوری اسلامی ایران با اتکا به بنیان های فلسفی و تمدنی فرهنگ اسلامی_ایرانی و اتخاذ رویکردی انتقادی به منطق سلطة علمی غرب، در صدد طراحی و استقرارالگویی بومی، مستقل و عزت آفرین از حکمرانی علم و فناوری برآمده است.این مطالعه با بهره گیری از چهارچوب مفهومی اسپریگنز، به واکاوی فرایند تکوین و تطور اندیشه راهبردی حضرت آیت الله خامنه ای درباره نسبت علم، فناوری و حکمرانی می پردازد.برایند این تحلیل حاکی از آن است که در چهارچوب فکری رهبر انقلاب اسلامی، حکمرانی علم و فناوری باید به مثابه ابزاری راهبردی برای ارتقای اقتدار ملی، تحقق عدالت اجتماعی و ایفای نقش فعال و تمدن ساز در نظام بین الملل تلقی شود.این رویکرد امکان عبور فعال و خلاقانه از ساختارهای سلطه و ارائه الگویی الهام بخش برای دیگر جوامع مستقل و عدالت خواه را فراهم می سازد. متن کامل این یادداشت را در اینجا بخوانید:دو فصلنامه علمی مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی دوره ۸ شماره ۲ پیاپی (۱۶) پاییز و زمستان ١٤٠٤، صص ۱۸۷_۲۲۲ یادداشت های پژوهشگران معارف انقلاب اسلامی@yaddasht_pajooheshgaran۳