بله | کانال مرکز مشاوره‌ی روشنای روان‌مهر

۲۲ اسفند ۱۴۰۴

مرکز روشنا از شنبه ۲۳ اسفندماه فعال است.اطلاعات بیشتر: ۰۲۱۲۲۵۹۲۶۳۶عضویت در کانال مرکز در اپلیکیشن «بله».https://ble.ir/roshanatehran

۱۰:۵۲

۸ فروردین

۱۸:۱۹

۹ فروردین

حضور جمعی از مشاوران معزز مرکز روشنا در یکی از مراکز اسکان آسیب‌دیدگان جنگ تحمیلی، که با افتخار مشغول خدمت‌رسانی هستند.
برای این عزیزان و تمامی خدمت‌گزاران واقعی کشور عزیزمان ایران، آرزوی سلامتی و موفقیت داریم.

۱۸:۴۸

۱۰ فروردین

۱۸:۰۵

۱۱ فروردین

۲:۰۴

مردم عزیز ایران
در روزهایی که نگرانی‌ها، اخبار تلخ و فشارهای روانی می‌تواند دل‌های ما را مضطرب و ذهن‌هایمان را آشفته کند، بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم به منبعی تکیه کنیم که آرامش حقیقی از آن سرچشمه می‌گیرد. روان‌شناسان می‌گویند انسان زمانی آرامش عمیق را تجربه می‌کند که احساس «پناه امن» داشته باشد؛ جایی که دل بتواند اضطراب‌ها، ترس‌ها و درماندگی‌ها را در آن رها کند.
برای دل‌های مؤمن، این پناه امن پیش از هر چیز خداوند متعال است؛ همان‌گونه که قرآن می‌فرماید:
«أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ آگاه باشید که دل‌ها تنها با یاد خدا آرام می‌گیرند. (رعد: ۲۸)
در سنت دینی ما، یکی از زیباترین راه‌های رسیدن به این آرامش، توسل و استغاثه است؛ یعنی سپردن دل‌های نگران به خداوند و پناه بردن به اولیای الهی. در زمانه ما، دل‌های شیعیان با نام حضرت صاحب‌الزمان عجل‌الله تعالی فرجه الشریف آرام می‌شود؛ امامی که امید دل‌های خسته و پناهگاه مؤمنان در سختی‌هاست.
در چنین روزهایی، کنار هم قرار گرفتن، دعا کردن و رو آوردن جمعی به خدا می‌تواند علاوه بر آثار معنوی، آرامش روانی عمیقی نیز در دل‌ها ایجاد کند؛ زیرا انسان وقتی احساس می‌کند تنها نیست و در کنار دیگران با امید دعا می‌کند، اضطراب‌ها کمتر و امید بیشتر می‌شود.
به همین منظور از همه مردم عزیز دعوت می‌شود با نیتی آرام‌بخش و امیدوار، در نماز استغاثه به حضرت صاحب‌الزمان (ارواحنا فداه) شرکت کنند؛ لحظه‌ای برای سپردن نگرانی‌ها به خداوند و طلب آرامش و گشایش.

زمان: چهارشنبه ۱۲ فروردین

ساعت: ۲۲

مکان: اجتماعات و میادین شهرها، زیر آسمان الهی
بیایید به نیت ذوات مقدس چهارده معصوم علیهم‌السلام، هر کدام دست‌کم ۱۴ نفر از دوستان و آشنایان خود را به این اجتماع معنوی دعوت کنیم؛ تا در کنار هم دل‌هایمان را به خدا بسپاریم، از اضطراب‌ها فاصله بگیریم و با توسل به حضرت ولی‌عصر علیه‌السلام، آرامش، امید و گشایش را از خداوند طلب کنیم.
شاید در هیاهوی دنیا فراموش کنیم، اما حقیقت همان است که قرآن یادآور می‌شود:آرامش حقیقی دل‌ها تنها در پناه خداوند است.
️ مرکز روشنای روان مهر

۲:۰۶

️

آغوش امن کودکان باشیم (قسمت اول)‌

دکتر سحر پهلوان نشان

روان شناس کودک و نوجوان
🟠 موضوع : درباره نحوه مراقبت از کودکان و نوجوانان در ایام جنگ‌

️ مرکز روشنای روان مهر

۸:۵۷

تهرانِ مظلومِ ما؛روزهایی نه‌چندان دور، نامش که در میان سخن‌ها می‌آمد، جز گله و دل‌زدگی چیزی از آن نمی‌شنیدیم. شهری شلوغ و خسته، گرفتارِ ترافیک‌ها و دودها، شهری که از صبح تا شام، مردمش در پیچ‌و‌خم خیابان‌هایش نفس‌نفس می‌زدند و آرزو می‌کردند روزی از اینجا رهایی یابند. پایتخت، در نگاهِ بسیاری، نمادی شده بود از آشوب و بی‌نظمی؛ شهری که حتی آسمانش، از غبارِ دلِ مردمانش تیره‌تر می‌نمود.زمستان‌ها که آلودگی روی بام‌ها می‌نشست، صدای شکایت از هر کوچه برمی‌خاست:«این چه شهری است که نفس را می‌گیرد؟ اینجا مگر جای آرامش است؟»‌اما امروز، حالِ این شهر و دلِ مردمانش دیگرگون شده است.‌اکنون تهران تنها شهری پرخانه و خیابان نیست، بلکه نبضِ وطن در سینه‌اش می‌تپد. وقتی صدای پدافند و غرشِ جنگنده‌ها از فراز آسمانش می‌گذرد، اگر از رهگذری بپرسی: «این همه سختی را چگونه تاب می‌آورید؟» لبخندی بر لب می‌نشاند و می‌گوید: «برای وطن، همیشه تاب می‌آوریم.»‌تهران، شهری که روزگاری در تارِ دود و بی‌حوصلگی گرفتار بود، امروز در صفِ اولِ ایستادگی ایستاده است.هوایش، هرچند غبارآلود، بویِ غیرت می‌دهد؛خیابان‌هایش، هرچند شلوغ، پر از پایِ امیدوارانی‌ست که عشق را زمین نمی‌گذارند.در این روزها، صدای بوق و ازدحام جای خود را به فریادِ ایمان داده است؛و پایتختِ خسته، میعادگاهِ عاشقانِ بی‌ادعا شده است.‌تهرانِ مظلومِ ما،اکنون گواهِ روشنِ عشقِ مردمِ این سرزمین است…‌

: تهران/۱۰ فروردین ۰۵عکس و یادداشت: زهرا نادری - مشاور مرکز روشنا‌

۱۴:۵۳

۱۲ فروردین

۱۰:۵۳

مراجعین محترم، مخاطبان گرامی و مردم شریف ایرانبا سلام و احترام؛این روزها همه ما در گذر از روزگاری دشوار و پرآزمون هستیم. امید به فرداهای روشن و آرزوی سربلندی و سرافرازی ایران عزیز، نیرویی است که دل‌هایمان را استوار نگاه می‌دارد؛ اما در کنار این امید، اندوه از دست دادن هموطنان مظلوم و بی‌گناه نیز بر دل‌هایمان سنگینی می‌کند. در چنین روزهایی، جز با توکل به درگاه خداوند متعال و توسل به الطاف حضرت باریتعالی نمی‌توان این مسیر را با صبوری و استقامت پیمود. از درگاه او مسئلت داریم که با پیروزی و سربلندی رزمندگان اسلام، آرامش، امنیت و عزت هرچه بیشتر به میهن عزیزمان بازگردد.
طبق روال سال‌های گذشته، قرار بود همزمان با آغاز بهار و نو شدن طبیعت، فعالیت‌های مرکز نیز به صورت حضوری و با طراوتی دوباره آغاز شود و در روز شنبه ۱۵ فروردین‌ماه، با نام و یاد خداوند و در کنار مشاوران ارجمند و همکاران گرامی، خدمت‌رسانی به شما عزیزان از سر گرفته شود؛ اما شرایط موجود متأسفانه این امکان را از ما سلب کرده است.با این حال، احساس مسئولیت اجتماعی و تعهد ما نسبت به شما عزیزان ایجاب می‌کند که در این روزها نیز در کنار شما باشیم. از همین رو امکان دریافت خدمات مشاوره به صورت آنلاین ازابتدل فراهم بود و ادامه خواهد داشت و شما می‌توانید با مراجعه به وب‌سایت مرکز، زمان مورد نظر خود را از مشاوران محترم دریافت نمایید. ( آدرس سایت : https://my.roshanacenter.com )
چنانچه نیاز به مشاوره حضوری داشته باشید یا پرسش و مسئله‌ای برایتان مطرح باشد، از طریق آیدی ‎ @roshanacenter در همین اپلیکیشن می‌توانید پیام خود را ارسال فرمایید. همکاران ما با کمال میل پاسخگوی شما خواهند بود و امیدواریم با اندکی صبوری که مبذول می‌فرمایید، در کوتاه‌ترین زمان پاسخ مناسب دریافت نمایید.
به اطلاع آن دسته از مراجعینی که برای فصل بهار سال ۱۴۰۵ وقت مشاوره دریافت کرده‌اند می‌رساند که هزینه پرداختی نزد مرکز محفوظ خواهد بود. به محض آغاز فعالیت حضوری مرکز، هم امکان استرداد وجه بدون کسر هزینه و هم امکان جابه‌جایی و تعیین وقت جدید فراهم خواهد بود. مرکز روشنا تأمین آرامش و اطمینان خاطر مراجعین و مخاطبان خود را در اولویت می‌داند و تمام تلاش خود را به کار خواهد گرفت تا ضمن انجام این رسالت، حقوق مراجعین به طور کامل محفوظ بماند.
امیدواریم به لطف و عنایت خداوند متعال و با سربلندی عزیزانی که بی‌دریغ در راه دفاع از این خاک و سرزمین تلاش می‌کنند، به‌زودی روزی فرا رسد که بار دیگر در فضایی آرام و امن در کنار یکدیگر گرد هم آییم و افتخار دیدار حضوری شما بزرگواران را داشته باشیم.
با آرزوی سلامتی، آرامش و روزهایی روشن برای ایران عزیزمان.

مرکز روشنای روان مهر

۱۰:۵۷

۱۴ فروردین

مشاوران محترم روان‌شناسی ایرانسلام می‌کنم؛ سلامی که در دل آن اندوهی سنگین موج می‌زند.سال‌هاست شما با واژه‌ای آشنا زندگی می‌کنید: «سوگ». انسان‌هایی نزد شما می‌آیند که عزیزی را از دست داده‌اند؛ شما می‌شنوید، تسلی می‌دهید، مرهم می‌گذارید و کمک می‌کنید تا اندکی از سنگینی داغشان کاسته شود. خداوند نیز در آیات و روایات، صبر را بر دل‌های شکسته می‌نشاند تا انسان تاب بیاورد و از دل تاریکی دوباره راهی به سوی زندگی بیابد.اما گمان می‌کنم از امروز با سوگی روبه‌رو هستیم که از جنس دیگری است؛ سوگی بزرگ‌تر، عمیق‌تر و خاموش‌تر. سوگی که صاحبش یک نفر نیست، یک خانواده نیست؛ صاحبش یک ملت است. سوگی که نمی‌توان به او گفت «صبور باش»، زیرا هر روز که می‌گذرد زخم‌هایش تازه‌تر می‌شود.و دردناک‌تر آنکه صاحب این سوگ توان آمدن به اتاق‌های مشاوره شما را هم ندارد.این بار ما و شما باید برخیزیم. باید راه بیفتیم و به سراغ او برویم؛ به سراغ کارگران، مهندسان، خانواده‌هایی که نانشان از چرخیدن چرخ صنعت این سرزمین به دست می‌آمد. باید به شهرها و کارخانه‌ها برویم، به دل کارگاه‌های خاموش، به میان مردمی که ناگهان با ویرانی رویاهایشان روبه‌رو شده‌اند.آری… امروز صنعت ایران در سوگ نشسته است.کارخانه بلبرینگ‌سازی تبریز، نخستین و قدیمی‌ترین مرکز تولید بلبرینگ کشور، که از سال ۱۳۴۸ با همکاری شرکت اس‌کااف سوئد بنا شده بود، در حمله دشمن متخاصم ویران شد. آنجا فقط یک کارخانه نبود؛ نیم‌قرن دانش فنی، تجربه، عرق پیشانی کارگران و امید هزاران خانواده در دل آن جریان داشت. سال‌ها بسیاری از خطوط تولید ایران با محصولات همین کارخانه می‌چرخیدند و نام «بلبرینگ‌سازی تبریز» برای صنعتگران نماد اعتماد و کیفیت بود.امروز اما سکوتی سنگین بر آنجا نشسته است؛ سکوتی که تنها خاموشی چند دستگاه نیست، خاموش شدن بخشی از حافظه صنعتی ایران است. این فقط داغ یک شهر نیست؛ زخمی است که بر پیکر تمام ایران نشسته است.و هنوز این داغ تازه بود که خبر دیگری رسید؛فولاد مبارکه اصفهان، قلب تپنده صنعت فولاد کشور، اعلام کرد که به دلیل شدت حملات و تخریب کامل خطوط تولید، تا اطلاع ثانوی تعطیل شده است.ویرانی فولاد مبارکه تنها تخریب یک مجموعه صنعتی نیست؛ فرو ریختن ستون فقرات بسیاری از صنایع کشور است. جایی که سال‌ها افتخار صنعت ایران بود، یکی از بزرگ‌ترین منابع صادرات غیرنفتی کشور بود و نان هزاران خانواده از آن تأمین می‌شد. نابودی فولاد مبارکه یعنی لرزش زندگی ده‌ها هزار کارگر، یعنی نگرانی هزاران خانواده، یعنی موجی از بیکاری و فقر که می‌تواند سال‌ها بر پیکر اقتصاد این سرزمین سایه بیندازد.و گویی این زخم‌ها پایانی ندارند.نابودی انستیتو پاستور تنها تخریب یک مرکز علمی نیست؛ فرو ریختن یکی از مهم‌ترین سنگرهای سلامت این کشور است. جایی که سال‌ها حافظ جان کودکان این سرزمین و پناه علم و واکسن و امید بوده است.این‌ها دیوار و آهن و بتن نیستند.این‌ها زندگی‌اند.این‌ها سال‌ها تلاش، دانش، تجربه و امید مردمی هستند که آینده‌شان را در دل این بناها ساخته بودند. چیزهایی که حتی اگر سرمایه هم فراهم باشد، ساختن دوباره‌شان سال‌ها و شاید دهه‌ها زمان می‌طلبد.چند ماه پیش مستندی کوتاه پخش شد؛افتخاری برای مهندسان ایرانی، پروژه‌ای عظیم، بلندترین پل خاورمیانه. پلی که قرار بود گره ترافیک کرج و تهران را باز کند و مسیری که ساعت‌ها زمان می‌برد به چند دقیقه کاهش دهد. امیدی بود برای هزاران انسان که هر روز در آن جاده‌ها رفت‌وآمد می‌کردند.اما همان پل، درست در آستانه افتتاح، با بمباران دشمن ویران شد.این روزها ایران زخم‌هایی برمی‌دارد که برای هر کسی که دل در گرو این سرزمین دارد، دیدنش دشوار است. انگار پرده‌ها کنار رفته و حقیقت عریان شده است: هدف، ویرانی ایران است؛ ویرانی کارخانه‌ها، مراکز علمی، زیرساخت‌ها و امید مردمی که با زحمت این کشور را ساخته‌اند.این روزها گاهی در سکوت می‌نشینم و احساس می‌کنم در برابر چشمانم، تکه‌هایی از ایران فرو می‌ریزد؛ نه فقط ساختمان‌ها، بلکه امیدها، زحمت‌ها و رویاهایی که سال‌ها برای ساختنشان تلاش شده بود.و در پایان، به آنان که سال‌ها چشم‌انتظار دخالت بیگانگان بودند تبریک می‌گویم؛ ظاهراً به آرزوی خود رسیدید. اما چه آرزوی تلخی. فردا شاید نوبت خود شما باشد که در گوشه خانه بنشینید، زانوی غم در بغل بگیرید و از بیکاری و تورم بنالید؛ روزی که دیگر به دنبال شغل بهتر نخواهید گشت، بلکه تنها به دنبال کاری خواهید بود تا بتوانید قبض‌های خانه‌تان را بپردازید. روزی که شاید برای فراموش کردن گرسنگی، سنگی به شکم ببندید تا سنگینی آن اندکی جای خالی نان را پر کند.این است بهای آرزویی که برای ویرانی وطن بسته شد.ایران این روزها زخمی است؛و دل هر کسی که ایران را دوست دارد، با هر زخم آن می‌تپد و می‌سوزد.
#مسعود_گل_احمر@roshanatehran

۶:۳۰

۱۸ فروردین

آرامش در طوفان؛ معنویت، امید و معناجویی در روزهای دشوار (قسمت اول)

#مسعود_گل_احمر
مقدمهاین روزها هر روز شاهد اخباری هستیم که از ویرانی زیرساخت‌های کشور عزیزمان ایران حکایت دارد. باید بدانیم بیان واقعیت‌های دشوار الزاماً به معنای ترویج یأس نیست. در سنت دینی ما نیز بارها سرانجام خطاها، تباهی‌ها و عواقب انتخاب‌های نادرست به روشنی ترسیم شده است؛ نه برای آنکه انسان در نومیدی فرو رود، بلکه برای آنکه بیدار شود و در مسیر انتخاب‌های خود تأمل کند.جنگی که امروز تجربه می‌کنیم، برای نسل‌های دهه ۷۰ به بعد ــ نسلی که کودکی‌اش در آرامش نسبی گذشته ــ نخستین رویارویی جدی با تهدیدهای بیرونی است.بسیاری از آنان اکنون خود پدر و مادرند و نگرانی‌شان نه فقط برای خود، بلکه برای فرزندانشان است:آینده آنان چه خواهد شد؟ اضطراب کودکان را چگونه باید مدیریت کرد؟ ثبات روانی خانواده‌ها چه می‌شود؟از سوی دیگر، مشاوران و روان‌شناسان فرهیخته کشورمان نیز ــ که بسیاری از آنان از همین نسل هستند ــ تجربه زیسته‌ای از شرایط جنگی ندارند و راهکارهایی که در کتاب‌ها آموخته‌اند، همیشه پاسخ فوری به اضطراب توده مردم نمی‌دهد؛ به‌ویژه زمانی که صحنه‌ها ناگهانی، گسترده و تکان‌دهنده باشند.در چنین وضعیتی جامعه تا حدی دو قطبی می‌شود:گروهی عزادارند، گروهی آسیب‌دیده‌اند و اکثریتی نیز با وجود دیدن این دو گروه، دیگر نمی‌توانند حال خوبی داشته باشند.حال چه باید کرد؟آیا باید زانوی غم در بغل گرفت و منتظر فرسایش روح و امید ماند؟با قاطعیت می‌گویم: نه.زیرا ما سرمایه‌ای داریم که در هیچ مکتب صرفاً روان‌شناختی دنیا یافت نمی‌شود: ترکیبی بی‌بدیل از معنویت عمیق، فهم توحیدی، نگاه فلسفی به هستی و تجربه شهودیِ دعا و توکل.اگر این منابع نبود، آیا جمعیت عظیم شب‌های مناجات، فریادهای «یا حیدر» و اشک‌های استغاثه به امام زمان(عج) را می‌دیدیم؟انسان تنها زمانی چنین به آسمان رو می‌کند که در ژرفای جان خود احساس کند: در این خانه امیدی هست.قرآن می‌پرسد:«أَلَمْ یَأْنِ لِلَّذینَ آمَنوا أَنْ تَخْشَعَ قُلوبُهُمْ لِذِکْرِ الله؟»آیا وقت آن نرسیده است که دل‌های مؤمنان با یاد خدا نرم و آرام شود؟این پرسش در حقیقت دعوتی است به بازگشت.۱ . چرا این‌قدر ناآرامیم؟این پرسشی است که باید صادقانه از خود بپرسیم.بخش بزرگی از اضطراب ما نه از بیرون، بلکه از درون سرچشمه می‌گیرد.روان‌شناسی امروز می‌گوید:«آنچه اضطراب را شعله‌ور می‌کند، احساس بی‌اختیاری است.»اما در نگاه توحیدی، آیا واقعاً بی‌اختیاریم؟۱.۱. آیا فاعلی جز خدا در عالم هست؟اگر باور کنیم که:«لا مؤثر فی الوجود إلا الله»پیشامدها دیگر بی‌صاحب و بی‌معنا نخواهند بود.قرآن می‌فرماید:«لَنْ یُصیبَنا إِلّا ما کَتَبَ اللهُ لَنا»چیزی به ما نمی‌رسد مگر آنچه خدا برای ما نوشته است؛نه بر ما.«لنا» یعنی آنچه در نهایت در مسیر رشد و خیر ماست.امام صادق(ع) می‌فرماید:«لا یفعل بعباده إلا الأصلح لهم»خدا با بندگانش جز آنچه به صلاح آنان است انجام نمی‌دهد.این سخنان شعار نیستند؛اگر در جان انسان بنشینند، ترس فرو می‌ریزد.به همان اندازه که انسان خدا را «حاضر» ببیند، اضطراب از زندگی او «غایب» می‌شود.۱.۲. آیا سختی‌ها تلخیِ بی‌ثمرند یا داروی شفا؟فلسفه می‌گوید:«علت، فعل خود را بیهوده صادر نمی‌کند.»در روایت آمده است:«البلاء للأنبیاء ثم الأمثل فالأمثل.»روان‌شناسی امروز نیز تأیید می‌کند که بحران‌ها، اگر با معنا همراه شوند، انسان را به سطحی از رشد می‌رسانند که در شرایط عادی دستیابی به آن ممکن نیست.قرآن این حقیقت را چنین خلاصه می‌کند:«عَسی أن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم»چه بسا چیزی را ناخوش بدارید، در حالی که خیر شما در آن است.اگر این گزاره‌ها را بارها در ذهن و جان خود مرور کنیم، به تعبیر قرآن:«أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِم وَ لا هُمْ یَحْزَنون»نه از گذشته اندوه دارند و نه از آینده هراس.۲ .این جنگ چه پیام پنهانی دارد؟گاهی پرسش‌های درست، نیمی از درمان‌اند:• این حادثه چه پیامی برای رشد ما دارد؟• به چه چیزهایی وابسته بوده‌ایم که اکنون با فرو ریختنشان اضطراب در ما پدید آمده است؟• کجای زندگی ما بی‌تکیه‌گاه بوده است؟• چرا با رخ دادن هر بحران، زمین زیر پایمان خالی می‌شود؟اضطراب نشانه ضعف نیست؛نشانه آن است که روح انسان در جست‌وجوی معناست و پرسش‌های بنیادینش بیدار شده‌اند.در اینجاست که معنویت ــ نه به معنای شعارهای سطحی، بلکه به معنای «ارتباط با سرچشمه هستی» ــ نقش واقعی خود را نشان می‌دهد.نفس انسان محتاج ملجأ است.هیچ تکیه‌گاهی امن‌تراز خدا نیست؛و این نه جمله‌ای شاعرانه، بلکه تجربه میلیون‌ها انسان در طول تاریخ است.ادامه دارد...@roshanatehran

۶:۰۰

آرامش در طوفان؛ معنویت، امید و معناجویی در روزهای دشوار (قسمت دوم)

#مسعود_گل_احمر توحید؛ ریشه آرامش در جهان متلاطماگر بخواهیم از میان تمام عوامل آرامش، تنها یک اصل بنیادین را انتخاب کنیم، آن اصل توحید است.نه توحیدی که با زبان گفته می‌شود،بلکه توحیدی که ستون فقرات جان انسان می‌شود و زندگی را از ریشه تغییر می‌دهد.۱. توحید یعنی چه؟توحید یعنی:«هیچ فاعل مستقلی در عالم نیست؛ هیچ حادثه‌ای بی‌اذن خدا رخ نمی‌دهد؛ و هیچ حرکتی بی‌معنا نیست.»این نگاه، نگرش یک انسان مؤمنِ ساده‌دل نیست؛بلکه بنیاد هستی‌شناسیِ حکمت متعالیه، عرفان اسلامی و حتی روان‌شناسی معنویِ عصر جدید است.انسان زمانی مضطرب می‌شود که احساس کند:• جهان آشفته است• نیروهای متعدد و متضاد بر او حکم می‌رانند• آینده قابل پیش‌بینی نیست• و او باید به‌تنهایی با این آشوب بجنگداما وقتی باور کند:لا مؤثر فی الوجود إلا اللهو هیچ چیز در عالم از قلمرو علم و ارادۀ الهی بیرون نیست،جهان از آشوب به انسجام تبدیل می‌شود.روح آدمی از حیرت به آرامش می‌رسد.قرآن می‌فرماید:«هو مولانا»او صاحب اختیار و صاحب‌دل ماست.وقتی «مالک‌الملوک» پروردگار توست، دیگر چه چیز می‌تواند مالک ترس تو باشد؟۲. توحید و مدیریت اضطرابروان‌شناسان می‌گویند:«منشأ اصلی اضطراب، باور به بی‌پناهی است.»اما مؤمن از ابتدا می‌داند که بی‌پناه نیست.آرامشی که از توحید حاصل می‌شود به لحاظ روان‌شناختی سه اثر بزرگ دارد:*۲.۱. کاهش احساس تهدید
(Threat Reduction)
وقتی بدانی:
«لن یصیبنا إلا ما کتب الله لنا»
هیچ حادثه‌ای تو را غافلگیر نمی‌کند.*تو با جهان مثل یک موجود دشمن و نامطمئن برخورد نمی‌کنی،جهان را عرصۀ تدبیر الهی می‌بینی.و این همان چیزی است که امروزه روان‌شناسی به آن می‌گوید:«Reframing» یا «بازچینش ذهنی»تغییر نگاه، نصف درمان است.*۲.۲. افزایش احساس کنترل
(Internal Locus of Control)
انسانی که تکیه‌گاه الهی دارد،
حتی اگر توان تغییر موقعیت بیرونی را نداشته باشد،
قدرت تغییر خود را دارد.
این همان معنای سخن امام صادق(ع) است:
«لا یفعل الله بعباده إلا أصلح لهم»
وقتی بدانی چیزی که رخ می‌دهد
«به صلاح روح» توست،
احساس می‌کنی جهان علیه تو نیست.
این احساس، کنترل نفس را برمی‌گرداند.
۲.۳. خاموش شدن تخیلات فاجعه‌ساز
(Catastrophizing)*یکی از ریشه‌های اضطراب، ذهنِ فاجعه‌پرداز است.انسانی که به خدا تکیه ندارد،هر حادثه را تا انتهای ممکنِ تاریکش پیش‌بینی می‌کند.اما قرآن می‌فرماید:«و الله یعلم و أنتم لا تعلمون»تو نمی‌دانی؛پس ذهن تو حق ندارد آینده را سیاه نقاشی کند.وقتی این اصل در جان بنشیند، تاریک‌ترین افکار خاموش می‌شوند.۳. چرا بازگشت به خدا، اولویت این روزهاست؟در بحران‌ها آدم‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:• کسانی که دنبال کنترل بیرون می‌گردند• کسانی که سرچشمۀ آرامش را درون خود می‌یابندگروه اول همیشه خسته‌اند،چرا که جهان بیرونی قابل کنترل نیست.اما گروه دوم «ریشه‌دار» می‌شوند.در قرآن، آرامش را «طمأنینه» نامیده‌اند:آرامشی عمیق، پایدار و بی‌تزلزل.«ألا بذکر الله تطمئن القلوب»توجه کنید:قرآن نفرمود «ألا بذکر الله تسکن القلوب».«سکون» یک حالت موقت است.«طمأنینه» یعنی آرامشی که در قلب جا می‌گیرد و دیگر بیرون نمی‌رود.این آرامش زمانی حاصل می‌شود که انسان بداند:• جهان صاحب دارد• حوادث تصادفی نیستند• سختی‌ها طبق برنامه رشد ماست• مرگ پایان نیست• و ظهورِ حق، وعده قطعی خداستاین‌ها فقط «اطلاعات دینی» نیستند،«داروهای روح» هستند.۴. چگونه ذکر، اضطراب را درمان می‌کند؟ذکر یعنی بازگرداندن آنچه فراموش کرده‌ایم.ذکر، تکرار بی‌معنی نیست؛بازآوری معناست.وقتی ۶۶ بار می‌گویی:«الله… الله…»چیزی در عمق جان آرام‌آرام روشن می‌شود:«من تنها نیستم…این جهان رهاشده نیست…کسی مراقب من است…و همه چیز تحت تدبیر اوست…»این یادآوری مداوم، اضطراب را ریشه‌کن می‌کند.نه سطحی؛ بلکه عمیق.همان‌گونه که قرآن گفت:«إن أولیاء الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون»مؤمن واقعینه از آینده می‌ترسد (لا خوف)و نه از گذشته اندوهگین است (لا هم یحزنون)۵. چرا باید به منابع اهل‌بیت بازگردیم؟اگر امروز در شب‌های جمعی، صدای «یا علی» و «یا صاحب‌الزمان» بلند است،این فقط یک واکنش احساسی نیست.بلکه یک «تجربه جمعی معنوی» است.در روان‌شناسی به این پدیده می‌گویند:Collective Spiritual Coping(مقابله جمعیِ معنوی)چنین لحظاتی قدرت تاب‌آوری یک ملت را چندین برابر می‌کند.ما در فرهنگ‌مان منبعی داریم که در هیچ تمدن روان‌شناختی دنیا وجود ندارد:• نگاه توحیدی عمیق• فلسفه متعالی درد و ابتلاء• الگوی شجاعت و شهادت• مفهوم امید به ظهور• و تجربه «نور» در دعا و مناجاتاگر این منابع نبود،در روزهای سخت، مردم نه صبر داشتند و نه امید.ادامه دارد....@roshanatehran

۲۲:۱۹

۱۹ فروردین

۲:۰۲

خانواده بزرگ مرکز مشاوره روشناسلام علیکم؛
خداوند متعال را شاکریم که آتش‌بس موقت در شرایطی برقرار شد که ایران با اقتدار دست برتر را در میدان داشت. ان‌شاءالله کشور عزیزمان ایران با موفقیت و سربلندی در تمامی عرصه‌ها، این پرچم پرافتخار را به صاحب اصلی آن حضرت بقیةالله الاعظم (عج) تقدیم خواهد کرد.
بدین‌وسیله موارد زیر جهت اطلاع و اقدام لازم اعلام می‌گردد:

تمامی فعالیت‌های مرکز مشاوره روشنا از تاریخ ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ مجدداً دایر خواهد بود.

تمامی وقت‌های رزرو شده از تاریخ فوق قابل اجرا بوده و حضور مراجع و مشاور در زمان تعیین‌شده الزامی است.

تمامی وقت‌های مشاوره که از زمان آغاز جنگ تحمیلی تا روز پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ به هر دلیلی لغو شده است، با حفظ وجوه پرداختی، قابل تعیین تکلیف می‌باشد. مراجعین محترم می‌توانند از روز شنبه ۲۲ فروردین با تماس با شماره‌های ۲۲۵۷۳۱۲۷ الی ۲۹ و گرفتن داخلی ۱۰۱ یا ۱۰۲، نسبت به تعیین تکلیف اقدام نمایند (تعیین وقت جدید برای مشاوره یا استرداد وجه پرداختی بدون کسر هزینه).
با سپاس از همراهی شما
مرکز مشاوره روشنا

۲:۰۵

۱۶:۳۲

با سلام و احترامپیرو اطلاعیه فوق، سایت :my.roshanacenter.com اکنون به منظور دریافت وقت از مشاورین برای بهار سال ۱۴۰۵ در دسترس می‌باشد.

به مراجعینی که در زمان جنگ تحمیلی وقت‌هایشان کنسل شده است و تمایل دارند جلسه مشاوره خود را با مشاور محترم برگزار نمایند، پیشنهاد می‌شود با مراجعه به سایت و انتخاب زمان مورد نظر، نسبت به رزرو وقت جدید اقدام فرمایند.

️وجه پرداختی قبلی محفوظ بوده و هنگام مراجعه حضوری برای شما محاسبه خواهد شد.

این پیشنهاد صرفاً به منظور تسریع در دریافت وقت جایگزین ارائه شده است تا پیش از تکمیل ظرفیت‌ها و رزرو زمان‌ها توسط سایرین، بتوانید وقت دلخواه خود را انتخاب و ثبت فرمایید.

مرکز روشنای روان مهر

۱۶:۳۵

۲۵ فروردین

ششمین پیشوا و امام معصوم شیعیان حضرت امام جعفر صادق علیه السلام در ۱۷ ربیع‌الاول سال ۸۳ هجری قمری در مدینه به دنیا آمد و به مدت ۳۴ سال امامت شیعیان را برعهده داشت و در این سال‌ها فرصتی یافت تا نهضت علمی و مذهبی را گسترش داده و شهر مدینه را به حوزه درسی تبدیل نماید. ایشان با تلاش های مستمر خود برای روشن کردن محتوای آموزه های اسلام باعث زنده شدن مذهب شیعه شد لذا به ایشان #رئیس_مذهب_شیعه نیز لقب داده اند.

بسیاری از پرورش یافتگان مکتب ایشان، خود از دانشمندان و بزرگان فقهای زمان خود بوده‌اندبه عنوان نمونه می توان از جناب #جابر_ابن_حیّان یاد کرد.دانشمندی که سالهاست از او به عنوان #پدر_علم_شیمی یاد می شود و یکی از مشهور ترین چهره ها در میان دانشمندان ایرانی به شمار می رود.

امام صادق (ع)در آخرین لحظات حیات شریفشان دستور داد اعضای خانواده و نزدیکان بر بالین ایشان حاضر شوند تا #مهم_ترین_سفارش_خود را بیان کند، آنگاه فرمود: "لا تنَالُ شَفَاعَتُنا مَنِ اسْتَخَفَّ بِالصَّلاَةِ: شفاعت ما شامل آنکه #نماز را کوچک و سبُک بشمارد، نمی‌شود."

فرمود که بر #شفاعت ما نرسد آن کس که #نماز را سبُک بشمارد.

آن امام بزرگوار در ۲۵ ماه شوّال سال ۱۴۸ هجری به دستور حاکم ستمگر عباسی یعنی منصور دوانیقی بر اثر مسمومیت به #شهادت رسید و پیکر مطهرش در #قبرستان_بقیع(در مدینه)به خاک سپرده شد.‌

ضمن عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام شهادت آن امام هُمام ، امید آن که جزو پیروان واقعی آن حضرت باشیم./

۰:۳۴

۱۴:۲۶

والدین کودکان ۵ تا ۷ سال توجه کنند

سنجش ورودی دبستان از ۲۲ فروردین در سایت my.medu.ir آغاز شده است.

برای ثبت‌نام قطعی، داشتن برگه تأییدیه سنجش الزامی است.
اگر در زمینه‌هایی مثل:عدم قبولی، قبولی با اغماض، اختلال یادگیری، انتخاب مدرسه مناسب و… نگران هستید،مرکز مشاوره روشنا با پکیج دو مرحله‌ای:

تریاژ (غربالگری اولیه)

مشاوره، سنجش و درمان
در کنار شماست تا کودکتان با آمادگی کامل در این فرآیند شرکت کند.

رزرو وقت از طریق بخش تریاژ در سایت مرکز: www.my.roshanacenter.com وارد شوید و در قسمت تریاژ - نوبت تریاژ ثبت نوبت برای مرحله اول داشته باشید.

021-22592636 به منظور دریافت راهنمایی داخلی ۱۰۱ و یا ۱۰۲ را شماره گیری نمایید.

۱۴:۲۶