ع
چین، روسیه، ایران در کمند غرب
روزگاری، در دشتهای مغولستان، شکارچیان صف میبستند. آنها نِرگه را میشناختند: تاکتیکی که در آن سوارکاران در خطی طویل، حلقهای به دور منطقهای وسیع میکشیدند. هیچ حیوانی اجازه خروج نداشت. حلقه تنگ و تنگتر میشد تا آنکه شکار در مرکز به دام میافتاد. مغولها این روش را نه فقط برای شکار، که در میدان نبرد نیز به کار بستند و امپراتوریها را با آن در هم کوبیدند. قرنها پس از آن روزگار، گویی جهان غرب همان تاکتیک را در قالبی نو احیا کرده. فقط این بار طعمه، رمهای از حیوانات نیست، سه رأس از قدرتمندترین تمدنهای شرق است: چین، روسیه، ایران.
جهان غرب سالهاست که میکوشد شرق را در محاصره جغرافیایی قرار دهد. از شرق آسیا تا اروپای شرقی، آمریکا و متحدانش در حال کشیدن یک قوس یا هلال فرضی هستند که از ژاپن و کره جنوبی میآغازد، از تایوان و فیلیپین میگذرد، به هند و کشورهای عربی خلیجفارس میرسد و بعد از طریق ترکیه و کشورهای بالتیک و اوکراین و فنلاند، حلقه را دور روسیه و چین و ایران کامل میکند. هدف این است که این سه کشور را در محاصره نظامی و اقتصادی گرفتار کنند.
در شرق آسیا، آمریکا زنجیره اول جزایر را فعال کرده؛ از ژاپن و کرهجنوبی تا تایوان و فیلیپین. این کشورها میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند و منظم با هم رزمایش انجام میدهند. در جنوب خلیجفارس، آمریکا سالهاست که کشورهای عربی را با ایران روبرو کرده و سعی دارد راههای دریایی ایران را ببندد. در اروپا، گسترش ناتو به سمت شرق با پیوستن فنلاند و سوئد و تلاش برای عضویت اوکراین، مرز مستقیم ناتو با روسیه را دوبرابر کرده و دریای بالتیک را عملاً به دریاچهای در چنگ ناتو تبدیل کرده.
️ اما چرا این محاصره طراحی شده؟ پاسخ ساده است: آمریکا و متحدانش نگران ظهور بلوک قدرتمند شرقی متشکل از چین، روسیه و ایران و اضمحلال سیطره دویستساله خودند. این سه کشور اگر چه پیمان نظامی رسمی ندارند، در عمل رویارویی با غرب را به صورت هماهنگ پیش میبرند. چین با اقتصاد دوم جهان و توان نظامی رو به رشد، روسیه با زرادخانه هستهای و منابع عظیم انرژی و ایران با موقعیت راهبردی در خلیجفارس و توانایی مختلکردن مسیرهای بینالمللی کشتیرانی، مثلثی را ساختهاند که از شرق مدیترانه تا اقیانوس آرام امتداد دارد.
آیا غرب در این مهار جغرافیایی توفیق خواهد یافت؟ پاسخ ساده نیست. سه دلیل اصلی برای ناموفقبودن این محاصره میتوان برشمرد: نخست، همسایگان شرق، برخلاف انتظار غرب، همگی پشت این هلال متحد نشدهاند. هند با چین اختلاف مرزی دارد، اما همزمان روابط دفاعی قدیمی با روسیه را حفظ کرده و با ایران نیز همکاری اقتصادی دارد. کشورهای عربی خلیجفارس نیز دیگر مانند گذشته در اختیار آمریکا نیستند؛ چین بزرگترین شریک تجاری عربستان و امارات شده و روسیه با اوپکپلاس در بازار انرژی هماهنگ عمل میکند. حتی در اروپا نیز کشورهایی مثل مجارستان و اسلواکی و ترکیه پایبندی کامل به تحریمهای ضدروسی ندارند.
دوم، محاصره خیابانی دوطرفه است. وقتی غرب در شرق آسیا پایگاه میزند، چین هم در غرب آسیا و اروپا نفوذ میکند. چین و روسیه با ابتکار جاده ابریشم، شبکه حملونقل و انرژی مستقلی از غرب ساختهاند. ایران و روسیه و چین در سازمانهایی مثل شانگهای و بریکس و گروه۱۵ همکاری راهبردی دارند. مهمتر اینکه، قدرت پهپادی و موشکی ایران و کرهشمالی و روسیه، هزینه غلبه بر این محاصره را برای ناتو بسیار بالا برده. امروز دیگر هیچ ناو هواپیمابری نمیتواند مثل سی سال پیش با خیال راحت در خلیجفارس یا دریای چین جنوبی تردد کند.
سوم، جهان دیگر تکقطبی یا دوقطبی نیست. اکثر کشورهای موسوم به جنوب جهانی، از آفریقا تا آمریکای لاتین و بخشهایی از آسیا، تمایلی به پیوستن به محاصره غربی ندارند. آنها تجارت با چین را به امنیت با آمریکا ترجیح میدهند. در عمل، کشورهایی مثل برزیل، آفریقای جنوبی، عربستان، ترکیه و هند، نقش وزنه تعادل را بازی میکنند و اجازه نمیدهند هلال غرب کامل بسته شود.
بنابراین، به نظر، غرب اگرچه در کشیدن کمند محاصره مهارتی دارد، در بستن کامل آن توفیق نخواهد یافت. شرق دیگر بازمانده قرن بیستم نیست. چین اژدهایی بیدار شده، روسیه کشوری است که در شرایط سخت جنگ عادت کرده و ایران ثابت کرده که تحریم و تهدید را به فرصت تبدیل میکند. هلال مهار، بیش از واقعیتداشتن، برساخت رسانهای و آرزوی راهبردی غرب است. تاریخ گویاست که محاصرههای سخت، در صورت غفلت حریف کارگر میافتند و امروز شرق دیگر شکاری رام نیست. آنچه در عمل اتفاق میافتد، نه زوال شرق، که فرسایش تدریجی نظم تکقطبی و ظهور جهانی است که در آن چند قدرت، نه یک قدرت، حرف آخر را میزنند.
@adamestan
نظرات ble.ir/join/9ZbQeREtNK
روزگاری، در دشتهای مغولستان، شکارچیان صف میبستند. آنها نِرگه را میشناختند: تاکتیکی که در آن سوارکاران در خطی طویل، حلقهای به دور منطقهای وسیع میکشیدند. هیچ حیوانی اجازه خروج نداشت. حلقه تنگ و تنگتر میشد تا آنکه شکار در مرکز به دام میافتاد. مغولها این روش را نه فقط برای شکار، که در میدان نبرد نیز به کار بستند و امپراتوریها را با آن در هم کوبیدند. قرنها پس از آن روزگار، گویی جهان غرب همان تاکتیک را در قالبی نو احیا کرده. فقط این بار طعمه، رمهای از حیوانات نیست، سه رأس از قدرتمندترین تمدنهای شرق است: چین، روسیه، ایران.
جهان غرب سالهاست که میکوشد شرق را در محاصره جغرافیایی قرار دهد. از شرق آسیا تا اروپای شرقی، آمریکا و متحدانش در حال کشیدن یک قوس یا هلال فرضی هستند که از ژاپن و کره جنوبی میآغازد، از تایوان و فیلیپین میگذرد، به هند و کشورهای عربی خلیجفارس میرسد و بعد از طریق ترکیه و کشورهای بالتیک و اوکراین و فنلاند، حلقه را دور روسیه و چین و ایران کامل میکند. هدف این است که این سه کشور را در محاصره نظامی و اقتصادی گرفتار کنند.در شرق آسیا، آمریکا زنجیره اول جزایر را فعال کرده؛ از ژاپن و کرهجنوبی تا تایوان و فیلیپین. این کشورها میزبان پایگاههای نظامی آمریکا هستند و منظم با هم رزمایش انجام میدهند. در جنوب خلیجفارس، آمریکا سالهاست که کشورهای عربی را با ایران روبرو کرده و سعی دارد راههای دریایی ایران را ببندد. در اروپا، گسترش ناتو به سمت شرق با پیوستن فنلاند و سوئد و تلاش برای عضویت اوکراین، مرز مستقیم ناتو با روسیه را دوبرابر کرده و دریای بالتیک را عملاً به دریاچهای در چنگ ناتو تبدیل کرده.️ اما چرا این محاصره طراحی شده؟ پاسخ ساده است: آمریکا و متحدانش نگران ظهور بلوک قدرتمند شرقی متشکل از چین، روسیه و ایران و اضمحلال سیطره دویستساله خودند. این سه کشور اگر چه پیمان نظامی رسمی ندارند، در عمل رویارویی با غرب را به صورت هماهنگ پیش میبرند. چین با اقتصاد دوم جهان و توان نظامی رو به رشد، روسیه با زرادخانه هستهای و منابع عظیم انرژی و ایران با موقعیت راهبردی در خلیجفارس و توانایی مختلکردن مسیرهای بینالمللی کشتیرانی، مثلثی را ساختهاند که از شرق مدیترانه تا اقیانوس آرام امتداد دارد.آیا غرب در این مهار جغرافیایی توفیق خواهد یافت؟ پاسخ ساده نیست. سه دلیل اصلی برای ناموفقبودن این محاصره میتوان برشمرد: نخست، همسایگان شرق، برخلاف انتظار غرب، همگی پشت این هلال متحد نشدهاند. هند با چین اختلاف مرزی دارد، اما همزمان روابط دفاعی قدیمی با روسیه را حفظ کرده و با ایران نیز همکاری اقتصادی دارد. کشورهای عربی خلیجفارس نیز دیگر مانند گذشته در اختیار آمریکا نیستند؛ چین بزرگترین شریک تجاری عربستان و امارات شده و روسیه با اوپکپلاس در بازار انرژی هماهنگ عمل میکند. حتی در اروپا نیز کشورهایی مثل مجارستان و اسلواکی و ترکیه پایبندی کامل به تحریمهای ضدروسی ندارند.دوم، محاصره خیابانی دوطرفه است. وقتی غرب در شرق آسیا پایگاه میزند، چین هم در غرب آسیا و اروپا نفوذ میکند. چین و روسیه با ابتکار جاده ابریشم، شبکه حملونقل و انرژی مستقلی از غرب ساختهاند. ایران و روسیه و چین در سازمانهایی مثل شانگهای و بریکس و گروه۱۵ همکاری راهبردی دارند. مهمتر اینکه، قدرت پهپادی و موشکی ایران و کرهشمالی و روسیه، هزینه غلبه بر این محاصره را برای ناتو بسیار بالا برده. امروز دیگر هیچ ناو هواپیمابری نمیتواند مثل سی سال پیش با خیال راحت در خلیجفارس یا دریای چین جنوبی تردد کند.
سوم، جهان دیگر تکقطبی یا دوقطبی نیست. اکثر کشورهای موسوم به جنوب جهانی، از آفریقا تا آمریکای لاتین و بخشهایی از آسیا، تمایلی به پیوستن به محاصره غربی ندارند. آنها تجارت با چین را به امنیت با آمریکا ترجیح میدهند. در عمل، کشورهایی مثل برزیل، آفریقای جنوبی، عربستان، ترکیه و هند، نقش وزنه تعادل را بازی میکنند و اجازه نمیدهند هلال غرب کامل بسته شود.
بنابراین، به نظر، غرب اگرچه در کشیدن کمند محاصره مهارتی دارد، در بستن کامل آن توفیق نخواهد یافت. شرق دیگر بازمانده قرن بیستم نیست. چین اژدهایی بیدار شده، روسیه کشوری است که در شرایط سخت جنگ عادت کرده و ایران ثابت کرده که تحریم و تهدید را به فرصت تبدیل میکند. هلال مهار، بیش از واقعیتداشتن، برساخت رسانهای و آرزوی راهبردی غرب است. تاریخ گویاست که محاصرههای سخت، در صورت غفلت حریف کارگر میافتند و امروز شرق دیگر شکاری رام نیست. آنچه در عمل اتفاق میافتد، نه زوال شرق، که فرسایش تدریجی نظم تکقطبی و ظهور جهانی است که در آن چند قدرت، نه یک قدرت، حرف آخر را میزنند.@adamestan
نظرات ble.ir/join/9ZbQeREtNK
ترامپ، انسانرسانهای برای پوشش ضعفها و بحرانها
ترامپ را میتوان پدیدهای بینظیر در تاریخ سیاست آمریکا دانست؛ سیاستمدار نامعمولی که خود به یک رسانه تمامعیار تبدیل شده است. برخلاف رؤسای جمهور پیشین که از رسانههای سنتی برای انتقال پیام استفاده میکردند، ترامپ با بهرهگیری از شبکه اجتماعی تروثسوشال و حضور مستمر در رسانههای راستگرا، مستقیماً و بدون صافی با پایگاه رأی دهندگانش ارتباط برقرار میکند. این ویژگی منحصربهفرد، فاصله او را از رؤسای جمهور پیشین به خوبی نشان میدهد.
اما نکته مهمتر، کارکرد این رسانهایشدن در پوشاندن ضعفها و بحرانهای بزرگ است. ترامپ با تولید مداوم جنجال، توییت و ادعاهای عجیب، فضای رسانهای را چنان پر از هیاهو میکند که دیگر جایی برای پرداختن ژرف به یک موضوع باقی نمیماند. این استراتژی که به ابرطوفان اطلاعاتی معروف است، مانع از تمرکز افکار عمومی بر شکستهای نظامی، خسارات اقتصادی و اقدامات بحثبرانگیز او میشود.
برای نمونه، هر بار که کیفرخواستی علیه ترامپ صادر میشد، او با طرح یک خبر جنجالی دیگر، رسانهها را مجبور به تغییر مسیر میکرد. در جنگ اخیر با ایران نیز همین الگو تکرار شد؛ همزمان با انتشار خبر تلفات سنگین پهپادی آمریکا و افزایش قیمت بنزین، ناگهان اخبار نزدیکبودن توافق و تماسهای تلفنی با نتانیاهو راهی رسانهها شد و ذهن مردم از شکست نظامی به جزئیات دیپلماسی منحرف شد.
منتقدان معتقدند این استراتژی تضعیف نهادهای دموکراسی، بیاعتبارسازی رسانههای جریان اصلی و عادیسازی خشونت سیاسی را در پی داشته است. در فضایی که رئیسجمهور رسانهها را دشمن مردم مینامد و هوادارانش تنها به شبکه اجتماعی او باور دارند، دیگر نهادی نمیتواند او را پاسخگو کند.
به این ترتیب، ترامپ با ترفند انسانرسانه، توانسته ضعفهای بزرگ و اقدامات جنجالیاش را زیر سیلاب خبرهای روزانه پنهان کند. او با همین بندبازی هم افکار عمومی و سیاست جهان را تا آخر بازی خواهد داد، هم جیبش را از درآمدهای سیگنالگیری سرشار میکند و البته شومی و فقر و مرگ را به جان بخشهای بیشتری از جهان واریز خواهد کرد.
@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
ترامپ را میتوان پدیدهای بینظیر در تاریخ سیاست آمریکا دانست؛ سیاستمدار نامعمولی که خود به یک رسانه تمامعیار تبدیل شده است. برخلاف رؤسای جمهور پیشین که از رسانههای سنتی برای انتقال پیام استفاده میکردند، ترامپ با بهرهگیری از شبکه اجتماعی تروثسوشال و حضور مستمر در رسانههای راستگرا، مستقیماً و بدون صافی با پایگاه رأی دهندگانش ارتباط برقرار میکند. این ویژگی منحصربهفرد، فاصله او را از رؤسای جمهور پیشین به خوبی نشان میدهد. اما نکته مهمتر، کارکرد این رسانهایشدن در پوشاندن ضعفها و بحرانهای بزرگ است. ترامپ با تولید مداوم جنجال، توییت و ادعاهای عجیب، فضای رسانهای را چنان پر از هیاهو میکند که دیگر جایی برای پرداختن ژرف به یک موضوع باقی نمیماند. این استراتژی که به ابرطوفان اطلاعاتی معروف است، مانع از تمرکز افکار عمومی بر شکستهای نظامی، خسارات اقتصادی و اقدامات بحثبرانگیز او میشود. برای نمونه، هر بار که کیفرخواستی علیه ترامپ صادر میشد، او با طرح یک خبر جنجالی دیگر، رسانهها را مجبور به تغییر مسیر میکرد. در جنگ اخیر با ایران نیز همین الگو تکرار شد؛ همزمان با انتشار خبر تلفات سنگین پهپادی آمریکا و افزایش قیمت بنزین، ناگهان اخبار نزدیکبودن توافق و تماسهای تلفنی با نتانیاهو راهی رسانهها شد و ذهن مردم از شکست نظامی به جزئیات دیپلماسی منحرف شد. منتقدان معتقدند این استراتژی تضعیف نهادهای دموکراسی، بیاعتبارسازی رسانههای جریان اصلی و عادیسازی خشونت سیاسی را در پی داشته است. در فضایی که رئیسجمهور رسانهها را دشمن مردم مینامد و هوادارانش تنها به شبکه اجتماعی او باور دارند، دیگر نهادی نمیتواند او را پاسخگو کند. به این ترتیب، ترامپ با ترفند انسانرسانه، توانسته ضعفهای بزرگ و اقدامات جنجالیاش را زیر سیلاب خبرهای روزانه پنهان کند. او با همین بندبازی هم افکار عمومی و سیاست جهان را تا آخر بازی خواهد داد، هم جیبش را از درآمدهای سیگنالگیری سرشار میکند و البته شومی و فقر و مرگ را به جان بخشهای بیشتری از جهان واریز خواهد کرد.@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
شما مسخره کنید. مگر نوح علیهالسلام را مسخره نکردند که در بیابان کشتیساختن دیگر چه مسخرهبازیای است؟ مگر حرمت لوط علیهالسلام را برابر مهمانانش نشکستند؟ مگر به یوسف علیهالسلام حسد نبردند و در چاه نینداختند و عاقبت همهشان شد آنچه شد. عمری خمینی را مسخره کردید. عمری به خامنهای توهین کردید. حالا هم نوبت آقا مجتبی است. اینها که چیزی نیست. امیرالمؤمنین سلاماللهعلیه فرمود هر کس پیرو من است لباس رنج بپوشد. اینها که چیزی نیست. این جهان مانند دیگی جوشان است که هر کس بخواهد بالا برود لنگش را میگیرد و نمیگذارد. خر داغ کردهاند. به خدا که اگر قرار بود کسی با تمسخر دوستان خدا به جایی برسد، عمرو عاص و لشکر قاتلان سیدالشهداء علیهالسلام و مأمون ملعون به جایی رسیده بودند.
@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
۳۱۱محمود همین ساعتها در چنین روزی به دنیا آمد. اگر بود، الآن سیودوساله بود. فردای تولدش سانحه پیش آمد و رفتنی شد. آن شبِ زادهشدنش من ششونیمساله بودم. برایم آسان نبود هم تولدش را ببینم، هم مرگش را. یک شب از خدا خواستم برش گرداند. گفتم محمود من را برگردان. خواب دیدم برگشته، ولی اعضای بدنش نیست. هراسان پریدم. گفتم غلط کردم. خیلی بد است آدمیزاد اینهمه ناقص است.
وقتی خواستگاریاش رد شد درهم بود. گفت داداش برایم قرآن باز کن. آمد چه چیزها که دوست دارید و خوبتان نیست. شنگول شد. حدیث امام باقر علیهالسلام را گفتمش که اگر خواستگاریتان پذیرفته نشد غنیمت بدانیدش. خشنود شد. مادربزرگم همیشه میگفت آقا محمود، خوشگل و خشنود. روز خاکسپاری با همه نالانیاش ناله میزد. رفت.
چند بار گفتم با این ماشین خیلی اینور اونور نرو. رفت. دایی علیاکبر آمده بود وسط کوچه دنبالم. دنبال مامانم میگشتم. صبح با رنو۵ دایی رسیدیم بیمارستان سومشعبان و آنجا برای بار اول دیدمش. آخرینبار هم بیمارستان دیدمش. رفت. ولی واقعیت این است که ما رفتهایم. ما مدتهاست مردهایم. آیا به خاطر این همه مرگ، یک بار از بدیهایمان پشیمان شدهایم؟
@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
وقتی خواستگاریاش رد شد درهم بود. گفت داداش برایم قرآن باز کن. آمد چه چیزها که دوست دارید و خوبتان نیست. شنگول شد. حدیث امام باقر علیهالسلام را گفتمش که اگر خواستگاریتان پذیرفته نشد غنیمت بدانیدش. خشنود شد. مادربزرگم همیشه میگفت آقا محمود، خوشگل و خشنود. روز خاکسپاری با همه نالانیاش ناله میزد. رفت.
چند بار گفتم با این ماشین خیلی اینور اونور نرو. رفت. دایی علیاکبر آمده بود وسط کوچه دنبالم. دنبال مامانم میگشتم. صبح با رنو۵ دایی رسیدیم بیمارستان سومشعبان و آنجا برای بار اول دیدمش. آخرینبار هم بیمارستان دیدمش. رفت. ولی واقعیت این است که ما رفتهایم. ما مدتهاست مردهایم. آیا به خاطر این همه مرگ، یک بار از بدیهایمان پشیمان شدهایم؟
@adamestan
دیدگاهها ble.ir/join/9ZbQeREtNK
۱