ا
آتش بس هم شده مثل نظارت استصوابی! جمهوری اسلامی هزینهاش رو داره میده، اما از مواهبش نمیتونه بهره ببره.
@alef_ba
@alef_ba
۱۹۲
دوست داشتن تو علاوه داشت
برادر بودی، استاد بودی، رفیق بودی، مشاور و همراه و کمک کار بودی، گره گشا بودی، مشتی و سخاوتمند بودی و دلسوز و مشفق هم بودی. برای همه اینها تو را دوست داشتم. اما دوست داشتن تو علاوه داشت. تو دوست داشتنی هم بودی، بس که خصال و صفات نیک و فضایل و کمالات اخلاقی را دستچین کرده و در سبد سلوک و مرام خودت آنها را جای داده بودی.
آن حس دل انگیزی که در این سالهای آخر در هر بار دیدار تو وجود مرا فرا میگرفت، آن حالی که وقتی میدیدمت کارها و صحبتهایم را فراموش میکردم، آن هوایی که وقت دیدنت در سرم میپیچید و محو نگاه و کلام و دقت و امانت و صفای تو میشدم، آن دست و پا گم کردن کودکانه و عاشقانه من هنگام صحبت با تو که کلمات و جملات من را در هم میریخت و خراب میکرد، آن حس ناب، یگانه نبود و شبیه داشت. شبیه حسی بود که از کودکی وقتی حاج آقای مهدوی را میدیدم، شبیه حسی بود که وقتی خدمت حضرت آقا میرسیدم و شبیه حسی است که محضر حاج آقای خودمون میرسم. و به راستی که از هر کدامشان در خود نشانی داشتی و داری... هنیئا لک!
عزیز! مجلس تو نور داشت، محفل تو انس داشت، مکتب تو روح داشت، اتاق تو معطر بود و هوای با تو بودن همیشه اردیبهشتی بود، پر از عطر یاس و بهارنارنج و شکوفه سیب. مثل حیاط منزل پدری، مثل درگاه ورودی دفتر بابا، مثل ... مثل بهشت... همانجا که برای رسیدن به آن جان کندی و جان دادی...
من دوستت داشتم و دارم. از ته دل. و هیچگاه نشد به تو بی پرده بگویم، چقدر دوستت دارم. چقدر زیاد.
@alef_ba
برادر بودی، استاد بودی، رفیق بودی، مشاور و همراه و کمک کار بودی، گره گشا بودی، مشتی و سخاوتمند بودی و دلسوز و مشفق هم بودی. برای همه اینها تو را دوست داشتم. اما دوست داشتن تو علاوه داشت. تو دوست داشتنی هم بودی، بس که خصال و صفات نیک و فضایل و کمالات اخلاقی را دستچین کرده و در سبد سلوک و مرام خودت آنها را جای داده بودی.
آن حس دل انگیزی که در این سالهای آخر در هر بار دیدار تو وجود مرا فرا میگرفت، آن حالی که وقتی میدیدمت کارها و صحبتهایم را فراموش میکردم، آن هوایی که وقت دیدنت در سرم میپیچید و محو نگاه و کلام و دقت و امانت و صفای تو میشدم، آن دست و پا گم کردن کودکانه و عاشقانه من هنگام صحبت با تو که کلمات و جملات من را در هم میریخت و خراب میکرد، آن حس ناب، یگانه نبود و شبیه داشت. شبیه حسی بود که از کودکی وقتی حاج آقای مهدوی را میدیدم، شبیه حسی بود که وقتی خدمت حضرت آقا میرسیدم و شبیه حسی است که محضر حاج آقای خودمون میرسم. و به راستی که از هر کدامشان در خود نشانی داشتی و داری... هنیئا لک!
عزیز! مجلس تو نور داشت، محفل تو انس داشت، مکتب تو روح داشت، اتاق تو معطر بود و هوای با تو بودن همیشه اردیبهشتی بود، پر از عطر یاس و بهارنارنج و شکوفه سیب. مثل حیاط منزل پدری، مثل درگاه ورودی دفتر بابا، مثل ... مثل بهشت... همانجا که برای رسیدن به آن جان کندی و جان دادی...
من دوستت داشتم و دارم. از ته دل. و هیچگاه نشد به تو بی پرده بگویم، چقدر دوستت دارم. چقدر زیاد.
@alef_ba
۹۵۳۰۲۱
اردیبهشت باشد و تو نباشی... ای داد...
اینکه اساسا آیا ممکن است کسی در قواره تو دوباره سایهاش شیعه و ایران را فرا بگیرد، که اصلا محل بحث نیست، اما از خودم سوال میکنم چقدر زمان باید بگذرد تا ما فی المثل، لا اقل یک وزیر ارشاد پیدا کنیم که نصف تو، نه ربع تو، حافظ شناس باشد؟ یا مثلا دور گردون چقدر باید بگردد تا حکیمی چون تو در جمعههای تهران، همان سالی یک بار، خطبه بخواند؟ یا فی المثل حوزه چند سال دیگر باید روحانی تربیت کند تا یکی مانند تو بسازد که در سی و اندی سالگی که نه در همان شصت و هفتاد سالگی، خورشید خراسان شود؟ یا اساسا ممکن است دوباره این مرز و بوم سیاستمداری پیدا کند که نصف تو اهل رمان و کتاب باشد؟ یا واقعا چند قرن باید بگذرد که اگر خمینیای آمد و انقلاب کرد، خامنهایئی وفادار و امانتدار باشد تا علم را پرقوت و محکم به دست گیرد و بالاتر و استوارتر تحویل دهد؟... و واقعا نمیدانم این اخبار زلزله امشب که اینقدر از شدت آن میگویند، مگر لرزه سنگین سحرگاه ۱۰ اسفند را حس نکردهاند؟ که ما در شهادت تو چند نماز آیات بدهکاریم که زلزله شد، طوفان شد، کسوف شد و سیلاب اشکمان بند نیامد... .
خلاصه اینکه، امید ما به همان خدایی است که در فقدان بزرگ روح الله، تو را ذخیره کرده بود و به ما ارزانی داشت و حالا تو را در ذریه صالحت استمرار بخشد و تداعی کند و ای بسا بهتر و بالاتر... .
@alef_ba
اینکه اساسا آیا ممکن است کسی در قواره تو دوباره سایهاش شیعه و ایران را فرا بگیرد، که اصلا محل بحث نیست، اما از خودم سوال میکنم چقدر زمان باید بگذرد تا ما فی المثل، لا اقل یک وزیر ارشاد پیدا کنیم که نصف تو، نه ربع تو، حافظ شناس باشد؟ یا مثلا دور گردون چقدر باید بگردد تا حکیمی چون تو در جمعههای تهران، همان سالی یک بار، خطبه بخواند؟ یا فی المثل حوزه چند سال دیگر باید روحانی تربیت کند تا یکی مانند تو بسازد که در سی و اندی سالگی که نه در همان شصت و هفتاد سالگی، خورشید خراسان شود؟ یا اساسا ممکن است دوباره این مرز و بوم سیاستمداری پیدا کند که نصف تو اهل رمان و کتاب باشد؟ یا واقعا چند قرن باید بگذرد که اگر خمینیای آمد و انقلاب کرد، خامنهایئی وفادار و امانتدار باشد تا علم را پرقوت و محکم به دست گیرد و بالاتر و استوارتر تحویل دهد؟... و واقعا نمیدانم این اخبار زلزله امشب که اینقدر از شدت آن میگویند، مگر لرزه سنگین سحرگاه ۱۰ اسفند را حس نکردهاند؟ که ما در شهادت تو چند نماز آیات بدهکاریم که زلزله شد، طوفان شد، کسوف شد و سیلاب اشکمان بند نیامد... .
خلاصه اینکه، امید ما به همان خدایی است که در فقدان بزرگ روح الله، تو را ذخیره کرده بود و به ما ارزانی داشت و حالا تو را در ذریه صالحت استمرار بخشد و تداعی کند و ای بسا بهتر و بالاتر... .
@alef_ba
۶۰۱۹۲۱جنگ میشود؟ ما چه کنیم؟
آیا دشمن بار دیگر جنگ افروزی خواهد کرد؟
آرایش نظامی و تهدیدهای پیوسته دشمن و مواضع منفعلانه برخی مقامات ایرانی در برابر آن، پاسخ منفی دادن به این سوال را دشوار میکند. با این حال، زمان وقوع این تجاوز احتمالی، تابع متغیرهای پرتعدادی است که در لحظه اجتماع آنها در نقطه مطلوب دشمن، فرا میرسد. علاوه بر آمادگی تسلیحاتی و لجستیکی و به روز رسانی بانک اهداف، عنصر مهم در این زمینه اثربخشی این تجاوز است.
برای درک بهتر این امر باید هدف دشمن را بازخوانی کرد؛ هدف دشمن نه اطمینان از عدم دسترسی ایران به سلاح هستهای، نه تعلیق غنی سازی و خروج ۴۰۰ کیلوگرم اورانيوم از ایران، نه محدود سازی توان و برد موشکی ایران، که به تصریح مکرر و از حساب خارج رئیس جمهور جنایتکار رژیم تروریستی امریکا، تسلیم بی قید و شرط ایران است.
دشمن به جز تجاوز نظامی، ترور، زدن زیرساختها و بمباران شهرها، ابزارهای دیگری را نیز در یک سال گذشته به خدمت گرفته و برای رسیدن به هدفش اصراری بر یک طریق واحد ندارد. به ویژه اگر در موفقیت از آن طریق تجربه ناموفقی را به همراه داشته باشد. کودتا، تحریم، محاصره، گروهکها و ... مواردی از این دست اند.
در حال حاضر، فشار اقتصادی ناشی از تحریم و محاصره در کنار معلق نگه داشتن کشور بین جنگ و صلح، در حال فرسوده سازی تاب آوری جامعه ایران است. جنایتکار پدوفیل حاکم بر رژیم تروریستی امریکا، بارها به صراحت گفته است که اثر محاصره، از بمباران بیشتر است.
دشمن در حال ارزیابی این نکته است که اگر ادامه محاصره بنادر ایران و تشدید فشار اقتصادی به جامعه ایران از این طریق، جمهوری اسلامی را وادار به تسلیم میکند، دیگر نیازی به حمله نظامی وجود ندارد. با این حال، اگر هزینه اقدام نظامی را پایین ببیند، در استفاده از آن تردیدی نخواهد کرد.
در این شرایط، راهبرد درست چیست؟
به نظر میرسد، آنچه دشمن را در رسیدن به هدف خود تا کنون ناموفق داشته، تلاقی سه عنصر مهم است؛ رهبری آگاه و شجاع، مردم بصیر و متحد و قدرت نظامی و دفاعی متکی به درون. برای عقب راندن دشمن از این کارزار هم، تنها راه چاره تلاقی قدرتمند و همافزای این سه عنصر است.
از حیث رهبری، همچنان دست خدا بر سر ماست. خامنهای جوان، شجاعانه و حکیمانه، اجازه نداده است جای خالی خامنهای شهید حس شود. مردم مبعوث شده نیز، ۸۰ روز است خیابان را خالی نکردهاند و متحد و یکپارچه، آگاهانه و هوشیارانه، حیلهها و نیرنگهای دشمن را نقش بر آب کردهاند. توان نظامی و دفاعی کشور نیز آماده یک رزم جانانه و سلحشورانه است. قدرت موشکی کشور تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده و قدرت پدافندی در حال تقویت و تحکیم است.
با این حال، تلاقی این سه تنها زمانی موثر است که دستگاه سیاسی حاکمیت پشتیبان آن باشد. مواضع از سر ترس برخی مقامات، تصمیمات منفعلانه در مواجهههای دیپلماتیک، اراده سست در برابر سیاست تهدید و ارعاب دشمن، پررنگ کردن منازعات سیاسی بیهوده داخلی، منفعت طلبی جناحی، حزبی و قبیلهای و رویاپردازی درباره آینده سیاسی فردی و گروهی، هر کدام به نحوی از قوت تلاقی این سه کاسته و بر امید دشمن به موفقیت در مرحله جدید میافزاید.
دیپلماسی مبتنی بر مذاکره -که به اعتقاد نگارنده در این جنگ از ابتدا نیز آدرس غلط بود- به قدر کافی فرصت داشته است و بی نتیجه بودن خود را برای طرفین آشکار کرده است. با این تفاوت که دشمن آن را فرصتی برای غافلگیری میبیند و دستگاه دیپلماسی ما آن را مفری برای رفع خصومت. حاشا و کلا که این خصومت پایان پذیرد.
دشمن دیر یا زود به تصمیم حمله خواهد رسید و مواضع مقامات و فرماندهان ما هم آن را تایید میکند. اراده مردم مبعوث شده که مورد تایید و مطالبه قاطع رهبری معظم و قائد شهید بوده است، بر هم زدن محاسبات دشمن از موضع اقتدار و عقلانیت است. این موضع در شرایط کنونی جز در شکستن محاصره از طریق عملیات نظامی ممکن نیست. این اقدام یا دشمن را به شکل منفعلانه وارد نبرد خواهد کرد یا اراده او برای تجاوز مجدد را شکننده خواهد ساخت. هر دو، برای ما بهتر از غافلگیری در صبح و شامی دیگر است.
@alef_ba
آیا دشمن بار دیگر جنگ افروزی خواهد کرد؟ آرایش نظامی و تهدیدهای پیوسته دشمن و مواضع منفعلانه برخی مقامات ایرانی در برابر آن، پاسخ منفی دادن به این سوال را دشوار میکند. با این حال، زمان وقوع این تجاوز احتمالی، تابع متغیرهای پرتعدادی است که در لحظه اجتماع آنها در نقطه مطلوب دشمن، فرا میرسد. علاوه بر آمادگی تسلیحاتی و لجستیکی و به روز رسانی بانک اهداف، عنصر مهم در این زمینه اثربخشی این تجاوز است. برای درک بهتر این امر باید هدف دشمن را بازخوانی کرد؛ هدف دشمن نه اطمینان از عدم دسترسی ایران به سلاح هستهای، نه تعلیق غنی سازی و خروج ۴۰۰ کیلوگرم اورانيوم از ایران، نه محدود سازی توان و برد موشکی ایران، که به تصریح مکرر و از حساب خارج رئیس جمهور جنایتکار رژیم تروریستی امریکا، تسلیم بی قید و شرط ایران است. دشمن به جز تجاوز نظامی، ترور، زدن زیرساختها و بمباران شهرها، ابزارهای دیگری را نیز در یک سال گذشته به خدمت گرفته و برای رسیدن به هدفش اصراری بر یک طریق واحد ندارد. به ویژه اگر در موفقیت از آن طریق تجربه ناموفقی را به همراه داشته باشد. کودتا، تحریم، محاصره، گروهکها و ... مواردی از این دست اند. در حال حاضر، فشار اقتصادی ناشی از تحریم و محاصره در کنار معلق نگه داشتن کشور بین جنگ و صلح، در حال فرسوده سازی تاب آوری جامعه ایران است. جنایتکار پدوفیل حاکم بر رژیم تروریستی امریکا، بارها به صراحت گفته است که اثر محاصره، از بمباران بیشتر است. دشمن در حال ارزیابی این نکته است که اگر ادامه محاصره بنادر ایران و تشدید فشار اقتصادی به جامعه ایران از این طریق، جمهوری اسلامی را وادار به تسلیم میکند، دیگر نیازی به حمله نظامی وجود ندارد. با این حال، اگر هزینه اقدام نظامی را پایین ببیند، در استفاده از آن تردیدی نخواهد کرد.در این شرایط، راهبرد درست چیست؟ به نظر میرسد، آنچه دشمن را در رسیدن به هدف خود تا کنون ناموفق داشته، تلاقی سه عنصر مهم است؛ رهبری آگاه و شجاع، مردم بصیر و متحد و قدرت نظامی و دفاعی متکی به درون. برای عقب راندن دشمن از این کارزار هم، تنها راه چاره تلاقی قدرتمند و همافزای این سه عنصر است. از حیث رهبری، همچنان دست خدا بر سر ماست. خامنهای جوان، شجاعانه و حکیمانه، اجازه نداده است جای خالی خامنهای شهید حس شود. مردم مبعوث شده نیز، ۸۰ روز است خیابان را خالی نکردهاند و متحد و یکپارچه، آگاهانه و هوشیارانه، حیلهها و نیرنگهای دشمن را نقش بر آب کردهاند. توان نظامی و دفاعی کشور نیز آماده یک رزم جانانه و سلحشورانه است. قدرت موشکی کشور تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده و قدرت پدافندی در حال تقویت و تحکیم است. با این حال، تلاقی این سه تنها زمانی موثر است که دستگاه سیاسی حاکمیت پشتیبان آن باشد. مواضع از سر ترس برخی مقامات، تصمیمات منفعلانه در مواجهههای دیپلماتیک، اراده سست در برابر سیاست تهدید و ارعاب دشمن، پررنگ کردن منازعات سیاسی بیهوده داخلی، منفعت طلبی جناحی، حزبی و قبیلهای و رویاپردازی درباره آینده سیاسی فردی و گروهی، هر کدام به نحوی از قوت تلاقی این سه کاسته و بر امید دشمن به موفقیت در مرحله جدید میافزاید. دیپلماسی مبتنی بر مذاکره -که به اعتقاد نگارنده در این جنگ از ابتدا نیز آدرس غلط بود- به قدر کافی فرصت داشته است و بی نتیجه بودن خود را برای طرفین آشکار کرده است. با این تفاوت که دشمن آن را فرصتی برای غافلگیری میبیند و دستگاه دیپلماسی ما آن را مفری برای رفع خصومت. حاشا و کلا که این خصومت پایان پذیرد. دشمن دیر یا زود به تصمیم حمله خواهد رسید و مواضع مقامات و فرماندهان ما هم آن را تایید میکند. اراده مردم مبعوث شده که مورد تایید و مطالبه قاطع رهبری معظم و قائد شهید بوده است، بر هم زدن محاسبات دشمن از موضع اقتدار و عقلانیت است. این موضع در شرایط کنونی جز در شکستن محاصره از طریق عملیات نظامی ممکن نیست. این اقدام یا دشمن را به شکل منفعلانه وارد نبرد خواهد کرد یا اراده او برای تجاوز مجدد را شکننده خواهد ساخت. هر دو، برای ما بهتر از غافلگیری در صبح و شامی دیگر است.@alef_ba
۲۲۸
شهید رئیسی و آنچه او را متمایز ساخت
سید ابراهیم رئیسی، -لا اقل تا قبل از انتخابات ۹۶- سیاستمدار برجستهای نبود، آدم حزبی و جریانی هم به شمار نمیرفت، بیشتر میانه رو بود و ارتباطات وسیعی با طیفهای مختلف سیاسی داشت، در نقاط عطف سیاسی هم مواضع تند و برّندهای نداشت، در امر قضایی هم علی رغم جایگاه و دسترسیهایش، اهل هیاهو و جنجال نبود، اما با همه اینها در سیاست ایران دشمنان قسم خوردهای پیدا کرد که حتی پس از شهادتش، دست از تمسخر و تخریب و ترور شخصیت او برنداشتند و حتی کار به جایی رسید که در هنگام شهادتش، شادی و پایکوبی کردند.
حقیقتش این است که رییسی دارای دو ویژگی مهمی بود که رقبای سیاسی نزدیک و دور او در آن سالها و تا الان هم، از آن بیبهره اند. این دو خصلت هم محصول زیست مومنانه، زاهدانه و مخلصانه او در فضای شلوغ و پر مسئله سیاست داخلی ما بود؛
ویژگی نخست مردمی بودن حقیقی او بود. جایی که رقیب چون نمیتوانست حتی تا نزدیکی نصاب او هم برسد شروع به تخریب گستردهای علیه او کرد که در تاریخ سیاسی معاصر تقریبا بی نظیر است. تمام سخنان و جلسات او برای یافتن دستمایهای برای تمسخر و تحقیر و فضاسازی علیه او زیر سنگینترین رصد و پایش ممکن قرار داشت. فقط خدا میداند که چند ده میلیارد تومان از بیت المال برای این کار هزینه کردند.
اما خصلت دوم، اعتقاد و باور عمیق به ولایت و تبعیت محض از رهبری مبتنی بر آگاهی و درایت بود. امری که نه رقبای سیاسی که رفقای سیاسی او را نیز رفوزه میکرد. همین امر سبب شد، ایام مسئولیت او در ریاست جمهوری که معروف به دوره حاکمیت یکدست بود، تبدیل به دورانی تلخ از فشارها، طعنهها، کارشکنیها و ناسازگاریهایی شود که قائد شهید پس از شهادتش در رثای او از آن گفت و فرمود دلم برای رئیسی سوخت.
اکنون و در حالی که دوسال از شهادت او میگذرد جای خالی او بیشتر از هر زمانی حس میشود. به ویژه وقتی در این دو خصلت، فاصله دیگران با او روشن شده است. به تعبیر رهبر شهید انقلاب، رییسی نصاب جدیدی در حکمرانی و سیاست ورزی در کشور ایجاد کرد؛ رحمت و رضوان خدا بر روان پاک او باد.
@alef_ba
سید ابراهیم رئیسی، -لا اقل تا قبل از انتخابات ۹۶- سیاستمدار برجستهای نبود، آدم حزبی و جریانی هم به شمار نمیرفت، بیشتر میانه رو بود و ارتباطات وسیعی با طیفهای مختلف سیاسی داشت، در نقاط عطف سیاسی هم مواضع تند و برّندهای نداشت، در امر قضایی هم علی رغم جایگاه و دسترسیهایش، اهل هیاهو و جنجال نبود، اما با همه اینها در سیاست ایران دشمنان قسم خوردهای پیدا کرد که حتی پس از شهادتش، دست از تمسخر و تخریب و ترور شخصیت او برنداشتند و حتی کار به جایی رسید که در هنگام شهادتش، شادی و پایکوبی کردند.
حقیقتش این است که رییسی دارای دو ویژگی مهمی بود که رقبای سیاسی نزدیک و دور او در آن سالها و تا الان هم، از آن بیبهره اند. این دو خصلت هم محصول زیست مومنانه، زاهدانه و مخلصانه او در فضای شلوغ و پر مسئله سیاست داخلی ما بود؛
ویژگی نخست مردمی بودن حقیقی او بود. جایی که رقیب چون نمیتوانست حتی تا نزدیکی نصاب او هم برسد شروع به تخریب گستردهای علیه او کرد که در تاریخ سیاسی معاصر تقریبا بی نظیر است. تمام سخنان و جلسات او برای یافتن دستمایهای برای تمسخر و تحقیر و فضاسازی علیه او زیر سنگینترین رصد و پایش ممکن قرار داشت. فقط خدا میداند که چند ده میلیارد تومان از بیت المال برای این کار هزینه کردند.
اما خصلت دوم، اعتقاد و باور عمیق به ولایت و تبعیت محض از رهبری مبتنی بر آگاهی و درایت بود. امری که نه رقبای سیاسی که رفقای سیاسی او را نیز رفوزه میکرد. همین امر سبب شد، ایام مسئولیت او در ریاست جمهوری که معروف به دوره حاکمیت یکدست بود، تبدیل به دورانی تلخ از فشارها، طعنهها، کارشکنیها و ناسازگاریهایی شود که قائد شهید پس از شهادتش در رثای او از آن گفت و فرمود دلم برای رئیسی سوخت.
اکنون و در حالی که دوسال از شهادت او میگذرد جای خالی او بیشتر از هر زمانی حس میشود. به ویژه وقتی در این دو خصلت، فاصله دیگران با او روشن شده است. به تعبیر رهبر شهید انقلاب، رییسی نصاب جدیدی در حکمرانی و سیاست ورزی در کشور ایجاد کرد؛ رحمت و رضوان خدا بر روان پاک او باد.
@alef_ba
۴۲۹۱
«من جرّب المجرّب حلّت به النّدامة» اگر از تجربهها درس نگرفتیم، قطعاً ضرر خواهیم کرد. باید تجربهها را در مقابل چشم خودمان بگذاریم، ملاحظه کنیم و از این تجربهها درس بگیریم. امام شهید، ۲ خرداد ۱۳۹۷
یک فرضیه هم این است؛موسم حج است و جنگ علیه کشور مسلمان با میدانداری طاغوت، آبرو برای شیوخ خلیج نخواهد گذاشت. گذشته از آن، اعراب خلیج آماده جنگ نیستند و هزینههای جنگ قبلی را هم نمیتوانند به سادگی جبران کنند.
جام جهانی سه هفته دیگر آغاز میشود و میزبان ابدا دوست ندارد با دست خود فرصتی را برای فضاسازی سنگین علیه خود فراهم کند. تروریستهای امریکایی آگاهانه به دنبال جنگ در این مقطع نیستند و با تهدید گاه و بیگاه فقط تنور جنگ را روشن نگه داشتهاند.
رژیم جنایتکار امریکا، هیچ توافقی را امضا نخواهد کرد، در عوض او میخواهد ما پای تسلیم نامه را امضا کنیم. تفاهم موقت که جدیدا در اصطلاحات ما دارد وارد میشود، معبری است برای عبور از موسم حج و جام جهانی از یک طرف و صد البته به ثمر نشستن محاصره دریایی در فرسوده سازی اقتصاد و جامعه ایران و در نتیجه خالی شدن خیابانها برای جولان داعشیهای ۱۸ دی.
طرح مساله احمدینژاد به عنوان دلسی رودریگز ایران، طراحی پیچیدهای نیست و هدف آن گیر انداختن سیاست داخلی و اجتماعات خیابانی مردم در یک شکاف عمیق است. نباید به آن بها داد.
اما من گمان میکنم مردم مبعوث شده از تجربهها درس گرفتهاند و وعده الهی امام شهید را محقق کرده و کار را تمام و نقشههای دشمن را بر آب خواهند کرد.
پ ن : فیلم مربوط به ۱۳ دی ۱۴۰۴، کمتر از ۲ ماه قبل از شهادت قائد شهید
@alef_ba
یک فرضیه هم این است؛موسم حج است و جنگ علیه کشور مسلمان با میدانداری طاغوت، آبرو برای شیوخ خلیج نخواهد گذاشت. گذشته از آن، اعراب خلیج آماده جنگ نیستند و هزینههای جنگ قبلی را هم نمیتوانند به سادگی جبران کنند.
جام جهانی سه هفته دیگر آغاز میشود و میزبان ابدا دوست ندارد با دست خود فرصتی را برای فضاسازی سنگین علیه خود فراهم کند. تروریستهای امریکایی آگاهانه به دنبال جنگ در این مقطع نیستند و با تهدید گاه و بیگاه فقط تنور جنگ را روشن نگه داشتهاند.
رژیم جنایتکار امریکا، هیچ توافقی را امضا نخواهد کرد، در عوض او میخواهد ما پای تسلیم نامه را امضا کنیم. تفاهم موقت که جدیدا در اصطلاحات ما دارد وارد میشود، معبری است برای عبور از موسم حج و جام جهانی از یک طرف و صد البته به ثمر نشستن محاصره دریایی در فرسوده سازی اقتصاد و جامعه ایران و در نتیجه خالی شدن خیابانها برای جولان داعشیهای ۱۸ دی.
طرح مساله احمدینژاد به عنوان دلسی رودریگز ایران، طراحی پیچیدهای نیست و هدف آن گیر انداختن سیاست داخلی و اجتماعات خیابانی مردم در یک شکاف عمیق است. نباید به آن بها داد.
اما من گمان میکنم مردم مبعوث شده از تجربهها درس گرفتهاند و وعده الهی امام شهید را محقق کرده و کار را تمام و نقشههای دشمن را بر آب خواهند کرد.
پ ن : فیلم مربوط به ۱۳ دی ۱۴۰۴، کمتر از ۲ ماه قبل از شهادت قائد شهید
@alef_ba
۱۴۴۳۲
مسئله تقابل آمریکا و ایران در دو کلمه خلاصه میشود: آمریکا میخواهد ایران را ببلعد، ملت رشید ایران و جمهوری اسلامی مانع است.امام شهید قدس الله نفسه الزکیه، ۲۷ روز قبل از شهادت، درست ۱۱۱ روز پیش.
@alef_ba
@alef_ba
۲۶۱۱۲
و فدیناه بذبح عظیم.
مثل همین تصویر، تو همیشه تابع بودی، همواره گوشه و کنار بودی و دائم محل تلاقی و ترابط و اتصال و صد البته محو و ناپیدا.
...و از روز اول شهادتت این فکر در ذهن من بود که تو در نهایت فدایی دو ولی شدی! عمرت را پای سیدعلی گذاشتی و خونت را پیش پای سید مجتبی ریختی. هنیئا لک! گوارایت باد! تو لیاقتش را داشتی. ما را هم دعا کن.
خدایا این قربانی را از ما بپذیر!
عید بندگی مبارک.
@alef_ba
مثل همین تصویر، تو همیشه تابع بودی، همواره گوشه و کنار بودی و دائم محل تلاقی و ترابط و اتصال و صد البته محو و ناپیدا.
...و از روز اول شهادتت این فکر در ذهن من بود که تو در نهایت فدایی دو ولی شدی! عمرت را پای سیدعلی گذاشتی و خونت را پیش پای سید مجتبی ریختی. هنیئا لک! گوارایت باد! تو لیاقتش را داشتی. ما را هم دعا کن.
خدایا این قربانی را از ما بپذیر!
عید بندگی مبارک.
@alef_ba
۱۵۰۴۰۶۴۳۱
نگاه به صورت عالم عبادت است، حتی عکس او!
از جلوههای مدیریت تصویر رهبر شهیدمان این بود که در هر کجا سخنرانی داشت، الا و لابد عکس امام خمینی رحمت الله علیه باید در کنار او میبود.
امام شهید ما خود در جای دیگری نقل میکردند که در ایام پس از ترور ۶ تیرماه ۱۳۶۰، در بیمارستان، گفته بودند تختشان را به شکلی بچرخانند تا بتوانند دائم قاب عکس امام را به راحتی ببینند.
خانواده بهشتی او نیز برای ما نقل میکردند که آقا -امام شهید- خیلی خانواده و نزدیکان را توصیه میکنند به دیدن عکس و تصویر امام؛ اینکه نگاه به تصویر امام عبادت است. میگفتند این توصیه به گونهای بود که گاهی که تلوزیون فیلم بیانات امام را پخش میکرد، آقا میفرمودند اگر امکان یا حال شنیدن هم ندارید، بی صدا تصاویر امام را ببینید.
حالا و در ۳۷ امین سال رحلت امام عظیم الشان، در ایام دهه ولایت و در نزدیکی یکصدمین روز شهادت امام مجاهد شهید، در حالی که پیکر مطهر غرق به خونش همچنان بر زمین است، خیابانهای فراموشکار تهران، لیاقت بازنمایی تصاویر این دو عبد صالح خدا را ندارند و تابلوهای شهری به تبلیغ و تجارت گرفتار شدهاند.
به شخصه با جلد کردن شهر با عکس شهدا و بزرگان مخالفم، اما این حد از بی عملی و غفلت هم قابل قبول نیست. ای کاش اگر کسی صدایش میرسد، چیزی بگوید تا چشمها را از دیدن زیبایی محروم نکنیم.
راستی! خیلی زود فراموشش نکردیم؟
@alef_ba
از جلوههای مدیریت تصویر رهبر شهیدمان این بود که در هر کجا سخنرانی داشت، الا و لابد عکس امام خمینی رحمت الله علیه باید در کنار او میبود.
امام شهید ما خود در جای دیگری نقل میکردند که در ایام پس از ترور ۶ تیرماه ۱۳۶۰، در بیمارستان، گفته بودند تختشان را به شکلی بچرخانند تا بتوانند دائم قاب عکس امام را به راحتی ببینند.
خانواده بهشتی او نیز برای ما نقل میکردند که آقا -امام شهید- خیلی خانواده و نزدیکان را توصیه میکنند به دیدن عکس و تصویر امام؛ اینکه نگاه به تصویر امام عبادت است. میگفتند این توصیه به گونهای بود که گاهی که تلوزیون فیلم بیانات امام را پخش میکرد، آقا میفرمودند اگر امکان یا حال شنیدن هم ندارید، بی صدا تصاویر امام را ببینید.
حالا و در ۳۷ امین سال رحلت امام عظیم الشان، در ایام دهه ولایت و در نزدیکی یکصدمین روز شهادت امام مجاهد شهید، در حالی که پیکر مطهر غرق به خونش همچنان بر زمین است، خیابانهای فراموشکار تهران، لیاقت بازنمایی تصاویر این دو عبد صالح خدا را ندارند و تابلوهای شهری به تبلیغ و تجارت گرفتار شدهاند.
به شخصه با جلد کردن شهر با عکس شهدا و بزرگان مخالفم، اما این حد از بی عملی و غفلت هم قابل قبول نیست. ای کاش اگر کسی صدایش میرسد، چیزی بگوید تا چشمها را از دیدن زیبایی محروم نکنیم.
راستی! خیلی زود فراموشش نکردیم؟
@alef_ba
۴۸۶۳۳۱اغتنموا الفرص
رئیس جمهور جنایتکار رژیم تروریستی امریکا امشب و ساعاتی قبل از تجاوز جدیدش به کشورمان، گفته بود: "کسی که قدرت دارد برنده میشود. ما همه قدرت را داریم." قرآن کریم از زبان طاغوتها و مستکبرینی چون قارون و فرعون این ادبیات را نقل کرده و سرنوشت آنها را بلعیده شدن توسط خاک و غرق شدن در دریا، آن هم با همه داراییها و امکاناتشان، نقل کرده است.
به اندازهای که من میفهمم، فرصتی مناسبتر از امشب برای شکستن محاصره دریایی در دو ماه گذشته، وجود نداشته است. باذن الله.
@alef_ba
رئیس جمهور جنایتکار رژیم تروریستی امریکا امشب و ساعاتی قبل از تجاوز جدیدش به کشورمان، گفته بود: "کسی که قدرت دارد برنده میشود. ما همه قدرت را داریم." قرآن کریم از زبان طاغوتها و مستکبرینی چون قارون و فرعون این ادبیات را نقل کرده و سرنوشت آنها را بلعیده شدن توسط خاک و غرق شدن در دریا، آن هم با همه داراییها و امکاناتشان، نقل کرده است.
به اندازهای که من میفهمم، فرصتی مناسبتر از امشب برای شکستن محاصره دریایی در دو ماه گذشته، وجود نداشته است. باذن الله.
@alef_ba
۳۰۱۱