عملیات کشتن شغال
۳۱۳ هزار جانفدا؟ نه، ما بیشماریم! جنگ اگر از مرزها عبور کند، اولین سنگر لزوما پادگان نیست؛ ممکن است کوچه خود ما باشد. و شاید اهمیت همایش «جانفدایان» را باید از همینجا فهمید. این همایش فقط نمایش آمادگی نیروهای مردمی نیست؛ یک هشدار است. هشدار به اینکه اگر روزی جنگ از آسمان به زمین کشیده شد، مردم نه تنها تماشاگر نخواهند بود بلکه پشتوانه نیروهای مسلح، نیروهای امنیتی و انتظامی خواهند بود و دشمن در صورت تجاوز به کشور با شبکهای گسترده در همه شهرها و روستاها مواجه خواهد شد که آماده نبرد مردمی و دفاع از خاک و وطن خود هستند. شرایط خطیر است و الحمدلله مردم ایران کاملا نسبت به این شرایط هوشیار هستند. گزارش کشف سلاحهای مختلف و حجم ورودی پروندههای امنیتی، نشان میدهد که عدهای میخواهند جنگ را از جبهه بیرون به کوچههای شهر بکشانند. یعنی همان نسخه قدیمی: اول از داخل شعله را روشن کن تا دشمن از بیرون روی آن بنزین بریزد. این اتفاق تازهای نیست و مردم ما هم یکپا فتنهشناس شدهاند. در جنگ رمضان هم نشانههای این فتنه کاملا دیده شد اما این مردم بودند که خاک بر آتش ریختند و اجازه شعلهور شدنش را ندادند. خطرناکترین مقطعش در ماجرای چهارشنبهسوری بود فراخوانهایی داده شد که میتوانست به آشوب کشیده شود. اما حضور مردم و واکنش اجتماعی، اجازه نداد آشوبطلبان حتی در کوچهها حاضر شوند. حالا دوباره همان شرایط پیش روی ماست با این تفاوت که تلاش میکنند اینبار خشنتر وارد شوند. واضح است که دشمن تلاش دارد گسلهای اختلافهای ما را فعال کند. حالا که دشمن در میدان عاجز مانده، چرا نباید به آشوب داخلی چشم بدوزد؟ چرا نباید بخواهد خیابان را به خشونت بکشد؟ چرا نباید بخواهد به جای اینکه مردم به مواضع دشمن نگاه کنند، روبهروی هم بایستند؟ بله مشکلات ما امروز به نقاط دردناکی رسیدهاند.وقتی به بازار میروی درد را با همه وجودت احساس میکنی و خشم از ناکارآمدی برخی مسئولان را میفهمی. البته مسئول ناکارآمد را باید نقد کرد. مسئول فاسد را باید بازخواست کرد. گرانی را باید دید. فشار اقتصادی را نمیشود با شعار پاک کرد. دلار اگر بالا رفته، مردم آن را با پوست و استخوانشان حس میکنند. اما مسئله این است که دشمن هم این دردها را میبیند. و منتظر است از همین دردها برای ساختن یک شکاف بزرگتر استفاده کند. آنها در محاسبات خود، ایران را فقط یک کشور نمیبینند؛ یک مانع میبینند. آنها_ به خیال خودشان_ طرح «گالیور» را در سر دارند: ساختن یک اسرائیل بزرگ در مرکز و مجموعهای از کشورهای کوچک و لیلیپوتی در اطراف اسرائیل؛ کشورهایی که قرار است آنقدر کوچک باشند که دیگر نتوانند در برابر اسرائیل بایستند. در این طرح ایران را تکهتکه میخواهند؛ کشوری تجزیهشده به شش یا هفت کشور کوچکتر.به خیال خودشان کافی است چند نسل بگذرد و آنوقت هموطنان امروز ، فرزندانشان با یکدیگر کاملا غریبه خواهند شد.همانقدر که ما امروز با کشورهای قفقاز که پاره تن ایران بودند غریبهایم؛ همانقدر که با افغانستان و بحرین احساس ناخویشاوندی میکنیم. اما "شتر در خواب بیند پنبه دانه"! اینجا نقش ما مردم شروع میشود. اینجاست که میفهمیم«جانفدایان» چه ارزشی برای فردای ایران دارد. امنیت کشور فقط کار سرباز و پلیس و نیروی امنیتی نیست. بخش مردمی، چون از دل خود جامعه آمده، چیزی دارد که با بخشنامه ساخته نمیشود: انگیزه درونی. مردم اگر احساس مسئولیت کنند، خودشان تبدیل به یک شبکه رسانهای میشوند. امروز هر گوشی یک رسانه است. اگر در اینستاگرام هستیم، اگر در ایتا هستیم، اگر در تلگرام هستیم، دیگر نمیتوانیم بگوییم « چرا رسانههای ما ضعیفند؟»منتظر صدا و سیما و روزنامهها و خبرگزاریها نمانید.ضعف رسانه را ما باید پوشش دهیم. خود ما باید رسانه شویم. اگر تولید محتوا بلدیم، تولید کنیم. اگر بلد نیستیم، محتوای درست را پیدا کنیم و بازنشر کنیم. استوری کنیم. پست بگذاریم. برای دیگری بفرستیم. در جمع فامیل حرف بزنیم؛ در محیط کار در تاکسی و مترو روشنگری کنیم.با حلم و صبوری با زبان نرم و محبتآمیز. ماجرای لاله مرزبان یک مدل موفق از کنش جمعی طرفداران ایران و انقلاب اسلامی اتفاق افتاد. این وطنفروش را بالا آوردند تا با حرفها و اشکهایش گسل زنان را در ایران فعال کنند. تلاشی برای ساختن یک موج اجتماعی که میتوانست به اعتراض گستردهتر کشیده شود. اما واکنش هوشیارانه ما مردم آنقدر گسترده شد که نه تنها آن موج عقب زده شد، بلکه مخالفان در فضای رسانهای به عقب رانده شدند. و این نشان داد که ما وقتی در میدان افکار عمومی ظاهر شویم میتوانیم بر الگوریتم و شانتاژش و بر روایتسازی رسانههای مرجع پیروز شویم.
۳۱۳ هزار جانفدا؟ نه، ما بیشماریم! جنگ اگر از مرزها عبور کند، اولین سنگر لزوما پادگان نیست؛ ممکن است کوچه خود ما باشد. و شاید اهمیت همایش «جانفدایان» را باید از همینجا فهمید. این همایش فقط نمایش آمادگی نیروهای مردمی نیست؛ یک هشدار است. هشدار به اینکه اگر روزی جنگ از آسمان به زمین کشیده شد، مردم نه تنها تماشاگر نخواهند بود بلکه پشتوانه نیروهای مسلح، نیروهای امنیتی و انتظامی خواهند بود و دشمن در صورت تجاوز به کشور با شبکهای گسترده در همه شهرها و روستاها مواجه خواهد شد که آماده نبرد مردمی و دفاع از خاک و وطن خود هستند. شرایط خطیر است و الحمدلله مردم ایران کاملا نسبت به این شرایط هوشیار هستند. گزارش کشف سلاحهای مختلف و حجم ورودی پروندههای امنیتی، نشان میدهد که عدهای میخواهند جنگ را از جبهه بیرون به کوچههای شهر بکشانند. یعنی همان نسخه قدیمی: اول از داخل شعله را روشن کن تا دشمن از بیرون روی آن بنزین بریزد. این اتفاق تازهای نیست و مردم ما هم یکپا فتنهشناس شدهاند. در جنگ رمضان هم نشانههای این فتنه کاملا دیده شد اما این مردم بودند که خاک بر آتش ریختند و اجازه شعلهور شدنش را ندادند. خطرناکترین مقطعش در ماجرای چهارشنبهسوری بود فراخوانهایی داده شد که میتوانست به آشوب کشیده شود. اما حضور مردم و واکنش اجتماعی، اجازه نداد آشوبطلبان حتی در کوچهها حاضر شوند. حالا دوباره همان شرایط پیش روی ماست با این تفاوت که تلاش میکنند اینبار خشنتر وارد شوند. واضح است که دشمن تلاش دارد گسلهای اختلافهای ما را فعال کند. حالا که دشمن در میدان عاجز مانده، چرا نباید به آشوب داخلی چشم بدوزد؟ چرا نباید بخواهد خیابان را به خشونت بکشد؟ چرا نباید بخواهد به جای اینکه مردم به مواضع دشمن نگاه کنند، روبهروی هم بایستند؟ بله مشکلات ما امروز به نقاط دردناکی رسیدهاند.وقتی به بازار میروی درد را با همه وجودت احساس میکنی و خشم از ناکارآمدی برخی مسئولان را میفهمی. البته مسئول ناکارآمد را باید نقد کرد. مسئول فاسد را باید بازخواست کرد. گرانی را باید دید. فشار اقتصادی را نمیشود با شعار پاک کرد. دلار اگر بالا رفته، مردم آن را با پوست و استخوانشان حس میکنند. اما مسئله این است که دشمن هم این دردها را میبیند. و منتظر است از همین دردها برای ساختن یک شکاف بزرگتر استفاده کند. آنها در محاسبات خود، ایران را فقط یک کشور نمیبینند؛ یک مانع میبینند. آنها_ به خیال خودشان_ طرح «گالیور» را در سر دارند: ساختن یک اسرائیل بزرگ در مرکز و مجموعهای از کشورهای کوچک و لیلیپوتی در اطراف اسرائیل؛ کشورهایی که قرار است آنقدر کوچک باشند که دیگر نتوانند در برابر اسرائیل بایستند. در این طرح ایران را تکهتکه میخواهند؛ کشوری تجزیهشده به شش یا هفت کشور کوچکتر.به خیال خودشان کافی است چند نسل بگذرد و آنوقت هموطنان امروز ، فرزندانشان با یکدیگر کاملا غریبه خواهند شد.همانقدر که ما امروز با کشورهای قفقاز که پاره تن ایران بودند غریبهایم؛ همانقدر که با افغانستان و بحرین احساس ناخویشاوندی میکنیم. اما "شتر در خواب بیند پنبه دانه"! اینجا نقش ما مردم شروع میشود. اینجاست که میفهمیم«جانفدایان» چه ارزشی برای فردای ایران دارد. امنیت کشور فقط کار سرباز و پلیس و نیروی امنیتی نیست. بخش مردمی، چون از دل خود جامعه آمده، چیزی دارد که با بخشنامه ساخته نمیشود: انگیزه درونی. مردم اگر احساس مسئولیت کنند، خودشان تبدیل به یک شبکه رسانهای میشوند. امروز هر گوشی یک رسانه است. اگر در اینستاگرام هستیم، اگر در ایتا هستیم، اگر در تلگرام هستیم، دیگر نمیتوانیم بگوییم « چرا رسانههای ما ضعیفند؟»منتظر صدا و سیما و روزنامهها و خبرگزاریها نمانید.ضعف رسانه را ما باید پوشش دهیم. خود ما باید رسانه شویم. اگر تولید محتوا بلدیم، تولید کنیم. اگر بلد نیستیم، محتوای درست را پیدا کنیم و بازنشر کنیم. استوری کنیم. پست بگذاریم. برای دیگری بفرستیم. در جمع فامیل حرف بزنیم؛ در محیط کار در تاکسی و مترو روشنگری کنیم.با حلم و صبوری با زبان نرم و محبتآمیز. ماجرای لاله مرزبان یک مدل موفق از کنش جمعی طرفداران ایران و انقلاب اسلامی اتفاق افتاد. این وطنفروش را بالا آوردند تا با حرفها و اشکهایش گسل زنان را در ایران فعال کنند. تلاشی برای ساختن یک موج اجتماعی که میتوانست به اعتراض گستردهتر کشیده شود. اما واکنش هوشیارانه ما مردم آنقدر گسترده شد که نه تنها آن موج عقب زده شد، بلکه مخالفان در فضای رسانهای به عقب رانده شدند. و این نشان داد که ما وقتی در میدان افکار عمومی ظاهر شویم میتوانیم بر الگوریتم و شانتاژش و بر روایتسازی رسانههای مرجع پیروز شویم. امروز هم اگر کسی آمد و گفت دلار گران است، بنزین گران است، فلان مسئول خائن است، فلان مدیر مقصر است، پاسخ ما نباید این باشد که «نه، هیچ مشکلی وجود ندارد.»مشکل وجود دارد.درد وجود دارد.مطالبه هم وجود دارد.اما یک جمله دیگر هم وجود دارد:الان وقتش نیست.نه اینکه هیچوقت وقتش نیست.اتفاقا وقتش خواهد رسید.جنگ با دشمن خارجی را تمام میکنیم؛ بعد میرویم سراغ مسئول فاسد، مسئول کمکار، تصمیم غلط و مدیری که بارش را روی دوش مردم گذاشته.آن روز، یقه خیلیها را باید گرفت. اما امروز نباید اجازه بدهیم کسی درد واقعی مردم را بردارد و از آن طناب دار برای خفه کردن خود کشور بسازد.این دو را باید از هم جدا کرد.مطالبهگری با دشمنی یکی نیست.نقد با آشوب یکی نیست.ما میدانیم دفاع از کشور به معنای چشم بستن بر ضعفهای داخل نیست.مسئله فقط ترتیب کارهاست.اول باید کشور را از آتش بیرون نجات داد.بعد، در خانه را بست و نشست و حساب الیگارشها و آقازادهها را رسید.
مرد عاقل؛ وقتی شعله در گوشهای از خانهاش آغاز شده، به چکه کردن سقف و خرابی در خانه فکر نمیکند.بر میخیزد و با همه توان برای خاموش کردن آتش میشتابد.این وضعیت امروز کشور ماست. حرف آخر: دوستان و همراهان!امروز، هرکدام از ما در برابر هجوم دشمن یک سنگریم.یک رسانهایم.همه ما سرباز جبهه افکار عمومی هستیم_ که اتفاقا مهمترین جبهه که دشمن تلاش میکند در ان دست برتر بیابد، همین است_از همین رو «جانفدا» بودن بسیار مهم است.۳۱۳ هزار نفر «جانفدا»؟نه!ما بیشماریم!و در سراسر پهنه ایران در کمین خائنان و همدستان متجاوزانیم!
https://ble.ir/amaliyate313
۱۱۱۱۳۱۳ هزار نفر؟ نه ما بیشماریم!.mp3
۱۰:۲۷-۹.۵۸ مگابایت
جنگ اگر به کوچههای ما برسد، سنگر بعدی کجاست؟از «جانفدایان» تا جنگ روایتها؛ چرا امروز هر ایرانی باید یک سنگر و یک رسانه باشد؟
دعوتتان میکنیم این پادکست را بشنوید.https://ble.ir/amaliyate313
۲
بحران تنگه هرمز و یمن؛ تورم در اروپا روی نردبان صعود خبر اصابت موشکها و پهپادهای یمنی به مراکز انرژی عربستان برای کشورهای اروپایی بوی یک کابوس میدهد.درست شبیه بمبی ساعتی که هر ساعت به لحظه انفجار نزدیکتر میشود.یک طرف، خبر اصابتی دوباره به خط لوله شرق–غرب عربستان است؛ همان شریانی که نفت شرق این کشور را به بندر ینبع در دریای سرخ میرساند تا سعودی بتواند بخشی از نفت خود را بدون عبور از تنگه هرمز صادر کند.طرف دیگر، خود اصابت به ینبع است؛ بندری که برای این مسیر، حکم دهان خروجی را دارد.حالا هر دو زیر آتش رفتهاند.
آنچه قطعی است، اختلال جدی در خط شرق–غرب پس از حمله ۲۰ شهریور و حمله امروز است؛حملهای که احتمال میرود مقاومت پنهان عربستان در آن دست داشته باشد.این حمله آرامکو را واداشته بخشی از برنامه صادرات خود را تغییر دهد.
این خط پیش از حمله، بنا بر برآوردهای بازار، حدود ۴ میلیون بشکه نفت در روز جابهجا میکرد؛ یعنی چیزی نزدیک به ۱۲۰ میلیون بشکه در ماه.اگر این حجم به طور کامل از مدار خارج بماند، در یک ماه حدود ۱۲۰ میلیون بشکه نفت دیگر از این شریان عبور نخواهد کرد.اما قصه همینجا تمام نمیشود. آرامکو حالا به دستکم دو مشتری اروپایی خود گفته است که در ماه اکتبر نفتی تحویل نخواهند گرفت.این دیگر فقط خبر یک خط لوله نیست.وقتی آرامکو به پالایشگاه اروپایی میگوید نفت نداریم که تحویل بدهیم، یعنی ضربه از دل صحرای عربستان گذشته و خودش را به پالایشگاه و بازار اروپا رسانده است.
اروپا نفت میخواهد.پالایشگاه میخواهد.کامیون میخواهد.کشاورز گازوئیل میخواهد.کارخانه انرژی میخواهد.و همه اینها در نهایت به یک چیز گره میخورند: نفت و گاز ارزان و قابل دسترس.
اروپا از جنگ رمضان و بسته شدن تنگه هرمز زیر فشار شوک انرژی قرار گرفت.بانک مرکزی اروپا در تازهترین سناریوی خود گفته تورم منطقه یورو میتواند در سهماهه چهارم سال به ۳.۶ درصد برسد این در حالی است که به طور معمول در محدوده نرخ ۲ درصد نوسان میکرد اما بحران تنگه هرمز منطقه یورو را روی نردبان تورم قرار داد.
حالا تصور کنید مسیر دیگری_مقلا بابالمندب و کانال سوئز هم_ هم از کار بیفتد.آنوقت نرخ تورم در اروپا دیدنی میشود.(شاهد از غیب رسید.گویا در خلال تنظیم این گزارش؛ خبر آمده که دو یا سه کشتی در کانال سوئز هدف حمله سایبری قرار گرفتند).
اروپا برای جایگزین کردن نفت سعودی باید سراغ نروژ برود، آمریکا، آفریقا، قزاقستان و دیگر تولیدکنندگان.یعنی هر بشکه نفتی که از عربستان به اروپا نمیرسد، اروپا را وادار میکند برای یک بشکه دیگر در بازار جهانی بجنگد. و این کار پر هزینه و دشواری است.
https://ble.ir/amaliyate313
۵۱۱ پیام ایران از کانال سوئز ارسال شد: ترامپ هوس قمار جنگ دیگر دارد؟ بسمالله! عجب ضربشستی نشان داده ایران!هنوز خبر لُغُز ترامپ درباره حمله تمامکننده به ایران، درستوحسابی در رسانههای جهان ننشسته که از کانال سوئز خبر حمله سایبری به دو کشتی میرسد.
دو کشتی حامل انرژی، VL Prosperity و Kohaku، هدف حمله سایبری قرار گرفتهاند؛ یکی نفتکش غولپیکری با نزدیک به ۲.۳ میلیون بشکه نفت و دیگری حامل LPG.
افبیآی میگوید در حال بررسی است که آیا کار ایران بوده یا نه.
تحقیق نمیخواهد جانم! مگر جز ایران کشوری جرأت دارد این بلا را سر غرب بیاورد؟
ایران، پیش از آنکه ضربه اصلی را بزند و کاری کند که جنازه چند کشتی، راه را برای هفتهها در کانال سوئز ببندد، دارد فقط گوشهای از میدان را به دشمن نشان میدهد.
دارد به ترامپ میگوید اگر قرار باشد قمار جنگی دیگری راه بیندازی، فقط با موشکهای ایران طرف نیستی؛ با رگهای انرژی جهان طرفی.
این حمله، خودِ ضربه نیست؛ صدای کشیدهشدن تیغ روی گلوی انرژی جهان است.
حالا سؤال این است:
ترامپ، با این وضع اسفناک ذخایر استراتژیک نفت آمریکا، واقعا هوس یک قمار دیگر کرده است؟
بسمالله!
پ.ن
والاستریت ژورنال گزارش کرده این دو کشتی در تنگه جبلالطارق هدف حمله سایبری قرار گرفتهاند؛ در حالی که کانال «هنر جنگ» محل حمله را کانال سوئز اعلام کرده است.
فعلا میان این دو روایت اختلاف وجود دارد و باید منتظر اطلاعات شفافتر ماند.
https://ble.ir/amaliyate313
۵
اروپا؛ قارهای که سفرهاش زیر بار هزینهها دارد خم میشود ۹۲.۷ میلیون نفر، یعنی ۲۰.۹ درصد جمعیت اتحادیه اروپا، در معرض فقر یا طرد اجتماعیاند.خانه گرانتر میشود؛ قیمت مسکن در سهماهه نخست ۲۰۲۶ سالانه ۵.۱ درصد بالا رفته.
بنزین هم به رکوردهای تازه رسیده؛ در آلمان ۲.۲۸۶ یورو برای هر لیتر.
و سفره؟تخممرغ ۲۳ درصد، گوشت گاو ۲۶ درصد و شیر ۱۰ درصد گران شدهاند.
نه غزه نه لبنان را یادتان است؟وسط اینهمه هزینه کمرشکن، بخش مهمی از درآمد اروپا راهی اوکراین میشود.میدانید چرا؟چون امنیت واجبتر از هر چیزیست.حتی، واجبتر از نان و سرپناه مردم!https://ble.ir/amaliyate313
۶
۶ ترکیه عمان و گرجستان همدست آمریکا در تحریم️ سه همسایه؛ سیبل جدید موشکهای ایران؟ در روزهای اخیر، ترکیه و عمان محدودیتهایی علیه پروازهای ماهان اعمال کردهاند و گرجستان نیز در مسیر اجرای محدودیتهای مشابه قرار گرفته است. ترکیه همزمان مجوز فعالیت شعبه بانک ملت ایران در این کشور را لغو کرده است. این اقدامات در حالی رخ میدهد که محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، پیشتر گفته بود کشورهایی که در فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران همراهی کنند، ابتدا باید با آنها گفتوگو شود تا از این مسیر دست بکشند؛ اما اگر این روند تکرار شود، آنها دشمن تلقی شده و منافعشان هدف قرار خواهد گرفت.بنابراین در این مرحله، مطابق همان موضع اعلامشده، نوبت گفتوگو با همسایگان است؛ اما اگر همراهی با فشارهای آمریکا ادامه پیدا کند، طبیعتا باید انتظار داشت که در محاسبات امنیتی ایران، منافع این کشورها نیز در معرض تهدید قرار بگیرد.
پ.ن
همراهی عمان با تحریمهای آمریکا، از آن حکایتهای تلخ همسایگی است. ایران حرمت همسایگی را نگه داشت؛ پای میز مذاکره نشست و حتی در توافق مربوط به ضوابط جدید عبور و مرور در تنگه هرمز، ۴۵ درصد سهم عمان را پذیرفت؛ بیآنکه عمان برای این سهم یک گلوله شلیک کرده باشد یا قطرهای خون از دماغ شهروندش ریخته باشد. این سهم را ایران نه از سر نیاز، که به احترام همسایگی بخشید. حالا همان همسایه، زیر فشار آمریکا، پروازهای ماهان را متوقف میکند. اما اگر روزی کار از جنگ اقتصادی به جنگ نظامی کشیده شود، حسابها دیگر با منطق روزهای صلح نوشته نمیشود. اگر عمان خاک و بنادرش را در اختیار آمریکا بگذارد، همان خاکی که امروز پشتوانه امنیت و تجارت عمان است، میتواند به بخشی از جغرافیای جنگ تبدیل شود. آن روز، ایران دیگر فقط به آبهای تنگه هرمز نگاه نخواهد کرد؛ برای بستن دست آمریکا، ناچار است عمق ساحل مقابل را هم در محاسبات خود ببیند. تنگهای که امروز ۴۵ درصدش را به رسم همسایگی بخشیدهایم، ممکن است فردا تمام خاکش در اختیار ایران قرار گیرد و تنگه هرمز تماما ایرانی شود؟https://ble.ir/amaliyate313
۱۷۳ایران در آستانه رونمایی از بمب اتم؟_0.mp3
۱۷:۲۲-۱۵.۹۱ مگابایت
آیا ایران در آستانه رونمایی از بمب اتم است؟آیا صحبتهای سرلشکر رضایی نشانه نزدیکشدن ایران به زمان رونمایی است؟
و مهمتر از همه؛ چرا معتقدم ایران ۹۵ درصد مسیر رسیدن به این نقطه را طی کرده و این گامهای آخر است؟
اگر چنین اتفاقی رخ دهد، فقط معادله هستهای منطقه تغییر نمیکند؛ سرنوشت سیاسی ترامپ و نتانیاهو هم میتواند تحت تاثیر قرار بگیرد.
این پادکست را بشنوید؛ ماجرا را از زاویهای متفاوت بررسی کردهایم.https://ble.ir/amaliyate313
۶۱
آشیخ!یک نفس بکش تا ما مجال پیدا کنیم و درسهایت را هضم کنیم؛ما هنوز از شوک «همهپرسی جنگ» بیرون نیامدهایم، شما رسیدهای به کرسی استادیِ انقلابشناسی!
تا دیروز نسخهات یک چیز بود، امروز چنان از مقاومت و مردم و نیروهای مسلح و انقلاب و رهبر شهید حرف میزنی که آدم فکر میکند انقلاب را هم خودت آوردهای، هم خودت نوشتهای، هم خودت تصحیحش میکنی!شیخ جان، یک سؤال ساده:این انقلابیگری را کِی کشف کردی؟چون ما هرچه آرشیو را زیرورو میکنیم، به این نسخه جدید شما نمیرسیم!
رندی میگفت اینطور که شیخ بنفش انقلابی شده؛ گمانم خمینی کبیر از روی دست او نگاه میکرده و بیانیههای انقلاب را از نجف و نوفللوشاتو مینوشته.راست میگوید شیخ کلک؟
کتمان نکن!دیروز مردم باید درباره جنگ «همهپرسی» میکردند؛امروز همان مردم شدهاند ستون فقرات مقاومت و انقلاب!دیروز باید مینشستیم پای صندوق نظر میدادیم؛امروز باید بنشینیم پای منبر شما و از شما «درس مقاومت» بگیریم!
آشیخ!این دیگر تغییر موضع نیست؛این تعویض کامل جزوه است، آن هم وسط امتحان!
فقط خواهش میکنیم یک لطفی به ما بکن:قبل از شروع جلسه بعد، نسخه قبلیِ خودت را هم با خودت بیاور؛ما میخواهیم ببینیم دقیقاً کدام شیخ را باید با کدام شیخ مقایسه کنیم!و یک چیز دیگر:ما با اصل درس انقلاب مشکلی نداریم؛با این مشکل داریم که استاد درس، هر جلسه تعریف تازهای از درس جلسه قبل ارائه میدهد!
آشیخ!اگر قرار است انقلابیگری هم کلاس داشته باشد،حداقل سرفصلها را عوض نکن؛ما مردم عادی، توان این همه چرخش آکادمیک را نداریم!
https://ble.ir/amaliyate313
۶۳