انجمن پرس | نهاد مستقل مطبوعاتی
عصیان علیه فراموشی به مناسبت 9 شهریور، سالروز مرگ صمد بهرنگی ■ مجله هنروجامعه | شماره 2 | پاییز 1397 «ارس درست در پشت پاسگاه جریان داشت. در میان خنده و شوخی، لخت شدند و به آب زدند. [...] پنجاه متری شنا نکرده بود که صدای فریاد صمد را شنید: «دکتر! دکتر!» بلافاصله برگشت و دید که صمد تا بالای شانههایش توی آب است و هراسان دست و پا میزند. بلافاصله چرخ زد و در خلاف جهت جریان آب، رو به سمتی که صمد بود، با تمام قوا دست و پا زد. تقریبا نصف فاصله را طی کرده بود که صمد برای سومین بار صدایش کرد. [...] دید که جریان تند صمد را در خود بلعید. دید که صمد ناپدید شد. دید که جهان خاموش شد». این بخشی از روایت حمزه فرهتی است در کتاب خاطراتش (از این سالها و سالهای دیگر)، از لحظهای که صمد بهرنگی در شهریور ۱۳۴۷ در رود ارس غرق شد. به همراه پیکر صمد، تصویر واقعیاش نیز با جریان تند رودخانه رفت و ناپدید شد. چند روز بعد که از آبش گرفتند دیگر آن آدم پیشین نبود، نویسنده متعهد کودکان و معلم دلسوز روستاهای آذربایجان، بلکه بدل شد به یکی از نمادهای مبارزه در ایران. شایعه دهان به دهان میرفت و دوستان سیاسی و نویسندهاش در آن میدمیدند که صمد را ساواک سر به نیست کرده است. از مرگ صمد بهرنگی بیش از نیم قرن میگذرد و او همچنان اسطوره تعهد و مقاومت به شمار میآید. اما او که هنگام مرگش تنها ۲۹ ساله عمر کرده بود، چه می کرد و چه در سر داشت؟ واقعیت و اسطوره صمد چیست؟ @anjomanpress
عصیان علیه فراموشی به مناسبت 9 شهریور، سالروز مرگ صمد بهرنگی ■ مجله هنروجامعه | شماره 2 | پاییز 1397 «ارس درست در پشت پاسگاه جریان داشت. در میان خنده و شوخی، لخت شدند و به آب زدند. [...] پنجاه متری شنا نکرده بود که صدای فریاد صمد را شنید: «دکتر! دکتر!» بلافاصله برگشت و دید که صمد تا بالای شانههایش توی آب است و هراسان دست و پا میزند. بلافاصله چرخ زد و در خلاف جهت جریان آب، رو به سمتی که صمد بود، با تمام قوا دست و پا زد. تقریبا نصف فاصله را طی کرده بود که صمد برای سومین بار صدایش کرد. [...] دید که جریان تند صمد را در خود بلعید. دید که صمد ناپدید شد. دید که جهان خاموش شد». این بخشی از روایت حمزه فرهتی است در کتاب خاطراتش (از این سالها و سالهای دیگر)، از لحظهای که صمد بهرنگی در شهریور ۱۳۴۷ در رود ارس غرق شد. به همراه پیکر صمد، تصویر واقعیاش نیز با جریان تند رودخانه رفت و ناپدید شد. چند روز بعد که از آبش گرفتند دیگر آن آدم پیشین نبود، نویسنده متعهد کودکان و معلم دلسوز روستاهای آذربایجان، بلکه بدل شد به یکی از نمادهای مبارزه در ایران. شایعه دهان به دهان میرفت و دوستان سیاسی و نویسندهاش در آن میدمیدند که صمد را ساواک سر به نیست کرده است. از مرگ صمد بهرنگی بیش از نیم قرن میگذرد و او همچنان اسطوره تعهد و مقاومت به شمار میآید. اما او که هنگام مرگش تنها ۲۹ ساله عمر کرده بود، چه می کرد و چه در سر داشت؟ واقعیت و اسطوره صمد چیست؟ @anjomanpress ■ آقا معلم دلسوز و شاگردان محرومصمد بهرنگی فارغ التحصیل رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه تبریز در اواخر دهه سی قصه نویسی و ترجمه برای کودکان را شروع کرد. اولین داستان او با نام تلخون در سال ۱۳۴۲ در کتاب هفته منتشر شد و پس از آن با انتشار چند داستان دیگر از جمله الدوز و کلاغ ها آثارش مورد توجه قرار گرفت. در مردادماه سال ۱۳۴۷ کتاب ماهی سیاه کوچولو از سوی انتشارت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان با تصویرگری فرشید مثقالی منتشر شد.ماهی سیاه کوچولو قصه ماهی کوچکی است که به عشق دیدن دریا خطر می کند و سفری دور و دراز را با تجربه های متفاوت برای رسیدن به رهایی آغاز می کند. این داستان در اواخر دهه چهل و سالهای قبل از انقلاب به عنوان یک داستان علیه حاکمیت معرفی شد و بسیاری ماهی سیاه کوچولو را نماد نسل جوان انقلابی و روشفنکر می دانستند.صمد بهرنگی تیرمـاه ۱۳۱۸ در تبریز به دنیا آمد و بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی به دانشسرای مقدماتی رفت و پس از آن در مدارس شهرها و روستاهای آذربایجان به تدریس پرداخت. چند ماه پس از فارغ التحصیلی از دانشسرای مقدماتی تبریز در ۱۳۳۶، به معلمی در روستایی در آذربایجان فرستاده شد و تا پایان عمر کوتاهش آموزگار بچههای روستایی بود. خیلی زود دریافت که بسیاری از آموزههای دانشسرا به کار معلمی در مناطق دورافتاده و آموزش کودکان محروم و تهی دست ترک زبان نمیآید. در کتاب کندوکاو در مسائل تربیتی ایران مینویسد: «هرگز نگفته بودند که اگر برف سنگین آذربایجان ارتباط روستا را با خارج قطع کرد و نفت در ده پیدا نشد و خودت مریض و بی دوا و درمان افتادی و ماندی چکار باید بکنی. مرا گول زده بودند. این بود که وقتی به روستا رسیدم چنان شد که گویی در خوابی شیرین ناگهان دچار کابوس شده ام.[...] یکباره دریافتم که تمام تعلیمات مربیان دانشسرا کشک بوده. همهش را به باد فراموشی سپردم و فهمیدم که باید خودم برای خودم فوت و فن معلمی را پیدا کنم و چنین نیز شد».صمد شیوههای ناکارآمد آموزش و پرورش را که برای دانش آموزان شهری طراحی شده بود کنار گذاشت. حق آموزش کودکان دور از مرکزی را که به زبان دیگری جز فارسی تکلم میکردند، به رسمیت شناخت و روشهایی مناسب حال آنان در پیش گرفت. به جست وجوی راههایی برخاست که بتواند آنها را به خواندن و آموختن علاقهمند کند. با پدران روستایی سروکله میزد که فرزندان را به چشم نیروی کار نبینند و آنها را به مدرسه بفرستند. توصیههای آموزش رسمی را در نوشتههایش نقد کرد و پیشنهادها و تجربههایش را در اختیار نهاد. برخی در آموزش و پرورش شیوه پیشرو و انتقادی او را نمیپسندیدند و گاه او را به مناطقی دورافتادهتر میفرستادند و یا از حقوقش میکاستند.این کارها که صمد میکرد در زمانهای بود که تازه تلاشها برای رسمیت بخشیدن به کودکی و حقوق آن آغاز شده بود.
■ نویسنده اختصاصی کودکان فرودستدر آن زمان خواندنیهای غیردرسی برای کودکان بسیار اندک بود. صمد بهرنگی اندک کتابهایی را هم که منتشر میشد، اندرزگو و تعلیمی میدانست. معتقد بود که بچهها به کتابهایی با اندیشه و درونمایههای نو نیاز دارند. دوست نویسندهاش- غلامحسین ساعدی- به او پیشنهاد کرد که خود دست به قلم ببرد و شروع به نوشتن کند. صمد که دستی در نوشتن داشت، از ۱۹ سالگی به داستاننویسی هم پرداخت و برخی از مشهورترین و پرطرفدارترین داستانهای کودک به زبان فارسی را نوشت؛ آثاری مانند اولدوز و کلاغها، بیست و چهارساعت در خواب و بیداری، و ماهی سیاه کوچولو. به فولکلور و ادبیات شفاهی نیز بسیار علاقه داشت، و بخشی از افسانههای آذربایجان را گرد آورد و بازنوشت و منتشر کرد.برخی داستانهای صمد فانتزی و بعضی دیگر رئالیستی است. توصیف صمد از بچههای روستایی و کودکان حاشیه نشین زنده است. نثرش در فارسی نویسی لغزشهایی دارد، اما داستان را گیرا روایت میکند. نظام ارزشی بیشتر آثارش به افسانهها میماند؛ یک جانب شر مطلق است و جانب دیگر خیر کامل؛ فرودستان قربانیان نیکنهادند و فرادستان ستمگران بدنهاد. صمد این ارزشگذاری طبقاتی را درباره مخاطبان آثارش یعنی کودکان نیز روا میدانست. در مقدمه اولدوز وکلاغها قهرمان داستان از نویسنده، صمد بهرنگی، میخواهد: «... قصه مرا برای بچههایی بنویسد که یا فقیر باشند یا خیلی هم نازپرورده نباشند. پس، این بچهها حق ندارند قصههای مرا بخوانند: ۱. بچههایی که همراه نوکر به مدرسه میآیند. ۲. بچههایی که با ماشین سواری گرانقیمت به مدرسه میآیند».بهرغم این کاستیها، در آثار صمد در هر دو حوزه گردآوری و آفرینش، نشانههایی هست که بر پایه آن می توان این گزاره شرطی را مطرح کرد، که اگر صمد میماند، چهره ای بس بزرگ و تاثیر گذار در ادبیات کودکان ایران می شد. اما در حالت حقیقی این فرصت از او گرفته شد.
■ مرگ صمد، زایش اسطوره«مرگ خیلی آسان میتواند به سراغ من بیاید، اما م
■ نویسنده اختصاصی کودکان فرودستدر آن زمان خواندنیهای غیردرسی برای کودکان بسیار اندک بود. صمد بهرنگی اندک کتابهایی را هم که منتشر میشد، اندرزگو و تعلیمی میدانست. معتقد بود که بچهها به کتابهایی با اندیشه و درونمایههای نو نیاز دارند. دوست نویسندهاش- غلامحسین ساعدی- به او پیشنهاد کرد که خود دست به قلم ببرد و شروع به نوشتن کند. صمد که دستی در نوشتن داشت، از ۱۹ سالگی به داستاننویسی هم پرداخت و برخی از مشهورترین و پرطرفدارترین داستانهای کودک به زبان فارسی را نوشت؛ آثاری مانند اولدوز و کلاغها، بیست و چهارساعت در خواب و بیداری، و ماهی سیاه کوچولو. به فولکلور و ادبیات شفاهی نیز بسیار علاقه داشت، و بخشی از افسانههای آذربایجان را گرد آورد و بازنوشت و منتشر کرد.برخی داستانهای صمد فانتزی و بعضی دیگر رئالیستی است. توصیف صمد از بچههای روستایی و کودکان حاشیه نشین زنده است. نثرش در فارسی نویسی لغزشهایی دارد، اما داستان را گیرا روایت میکند. نظام ارزشی بیشتر آثارش به افسانهها میماند؛ یک جانب شر مطلق است و جانب دیگر خیر کامل؛ فرودستان قربانیان نیکنهادند و فرادستان ستمگران بدنهاد. صمد این ارزشگذاری طبقاتی را درباره مخاطبان آثارش یعنی کودکان نیز روا میدانست. در مقدمه اولدوز وکلاغها قهرمان داستان از نویسنده، صمد بهرنگی، میخواهد: «... قصه مرا برای بچههایی بنویسد که یا فقیر باشند یا خیلی هم نازپرورده نباشند. پس، این بچهها حق ندارند قصههای مرا بخوانند: ۱. بچههایی که همراه نوکر به مدرسه میآیند. ۲. بچههایی که با ماشین سواری گرانقیمت به مدرسه میآیند».بهرغم این کاستیها، در آثار صمد در هر دو حوزه گردآوری و آفرینش، نشانههایی هست که بر پایه آن می توان این گزاره شرطی را مطرح کرد، که اگر صمد میماند، چهره ای بس بزرگ و تاثیر گذار در ادبیات کودکان ایران می شد. اما در حالت حقیقی این فرصت از او گرفته شد.
■ مرگ صمد، زایش اسطوره«مرگ خیلی آسان میتواند به سراغ من بیاید، اما م
انجمن پرس | نهاد مستقل مطبوعاتی عصیان علیه فراموشی به مناسبت 9 شهریور، سالروز مرگ صمد بهرنگی ■ مجله هنروجامعه | شماره 2 | پاییز 1397 «ارس درست در پشت پاسگاه جریان داشت. در میان خنده و شوخی، لخت شدند و به آب زدند. [...] پنجاه متری شنا نکرده بود که صدای فریاد صمد را شنید: «دکتر! دکتر!» بلافاصله برگشت و دید که صمد تا بالای شانههایش توی آب است و هراسان دست و پا میزند. بلافاصله چرخ زد و در خلاف جهت جریان آب، رو به سمتی که صمد بود، با تمام قوا دست و پا زد. تقریبا نصف فاصله را طی کرده بود که صمد برای سومین بار صدایش کرد. [...] دید که جریان تند صمد را در خود بلعید. دید که صمد ناپدید شد. دید که جهان خاموش شد». این بخشی از روایت حمزه فرهتی است در کتاب خاطراتش (از این سالها و سالهای دیگر)، از لحظهای که صمد بهرنگی در شهریور ۱۳۴۷ در رود ارس غرق شد. به همراه پیکر صمد، تصویر واقعیاش نیز با جریان تند رودخانه رفت و ناپدید شد. چند روز بعد که از آبش گرفتند دیگر آن آدم پیشین نبود، نویسنده متعهد کودکان و معلم دلسوز روستاهای آذربایجان، بلکه بدل شد به یکی از نمادهای مبارزه در ایران. شایعه دهان به دهان میرفت و دوستان سیاسی و نویسندهاش در آن میدمیدند که صمد را ساواک سر به نیست کرده است. از مرگ صمد بهرنگی بیش از نیم قرن میگذرد و او همچنان اسطوره تعهد و مقاومت به شمار میآید. اما او که هنگام مرگش تنها ۲۹ ساله عمر کرده بود، چه می کرد و چه در سر داشت؟ واقعیت و اسطوره صمد چیست؟ @anjomanpress
عصیان علیه فراموشی به مناسبت 9 شهریور، سالروز مرگ صمد بهرنگی ■ مجله هنروجامعه | شماره 2 | پاییز 1397 «ارس درست در پشت پاسگاه جریان داشت. در میان خنده و شوخی، لخت شدند و به آب زدند. [...] پنجاه متری شنا نکرده بود که صدای فریاد صمد را شنید: «دکتر! دکتر!» بلافاصله برگشت و دید که صمد تا بالای شانههایش توی آب است و هراسان دست و پا میزند. بلافاصله چرخ زد و در خلاف جهت جریان آب، رو به سمتی که صمد بود، با تمام قوا دست و پا زد. تقریبا نصف فاصله را طی کرده بود که صمد برای سومین بار صدایش کرد. [...] دید که جریان تند صمد را در خود بلعید. دید که صمد ناپدید شد. دید که جهان خاموش شد». این بخشی از روایت حمزه فرهتی است در کتاب خاطراتش (از این سالها و سالهای دیگر)، از لحظهای که صمد بهرنگی در شهریور ۱۳۴۷ در رود ارس غرق شد. به همراه پیکر صمد، تصویر واقعیاش نیز با جریان تند رودخانه رفت و ناپدید شد. چند روز بعد که از آبش گرفتند دیگر آن آدم پیشین نبود، نویسنده متعهد کودکان و معلم دلسوز روستاهای آذربایجان، بلکه بدل شد به یکی از نمادهای مبارزه در ایران. شایعه دهان به دهان میرفت و دوستان سیاسی و نویسندهاش در آن میدمیدند که صمد را ساواک سر به نیست کرده است. از مرگ صمد بهرنگی بیش از نیم قرن میگذرد و او همچنان اسطوره تعهد و مقاومت به شمار میآید. اما او که هنگام مرگش تنها ۲۹ ساله عمر کرده بود، چه می کرد و چه در سر داشت؟ واقعیت و اسطوره صمد چیست؟ @anjomanpress ن تا میتوانم زندگی کنم نباید به پیشواز مرگ بروم. البته اگر یک وقتی ناچار با مرگ روبرو شدم- که میشوم- مهم نیست، مهم این است که زندگی یا مرگ من چه اثری در زندگی دیگران داشته باشد...»این سطرها از کتاب ماهی سیاه کوچولو- مشهورترین اثرش- طنینی پیشگویانه یافتند و البته تعبیر شدند. صمد نیز چون ماهی سیاه کوچولو در آبها جان داد. نویسندگان معترض و مبارزان آن دوران و پیشاپیش آنان جلال آلاحمد نگذاشتند که مرگ او هدر برود و به این گمان دامن زدند که در غرق شدن او در ارس دستهای ساواک در کار است. حساسیت نیروهای امنیتی درباره دوستی صمد با مبارزان سیاسی، تمایلش به مرام مارکسیستی و فعالیتهای تاثیرگذار فرهنگی- سیاسیاش در تبریز در پروردن این شایعه بسیار موثر بود. بدین سان مرگش بسیار تاثیرگذار از آب درآمد و او بدل شد به یکی از اسطورههای مبارزه در ایران.
■ عصیان علیه فراموشیجلال آل احمد که یادداشت صمد و افسانه عوام را نگاشت و شایعه قتل او را پر و بال داد، بعدتر نوشت که در این باره افسانه ساخته بوده است. بنابراین به طور کلی ما دو صمد داریم، صمدی که به راستی بود و صمدی که سازوکارهای پیچیده اجتماعی از او ساخت. صمد در دهه چهل و در روزگار رویش جنبش چریکی ایران چهره شد. جنبش چریکی ایران، از جنبه معرفتی بیش از آن که بر اندیشه های عقلانی شکل گرفته باشد، برپایه آیین های اسطورهای شکل گرفته بود. آیین های اسطورهای چون بر پایه زمان گردان یا چرخشی استوار هستند، نیاز به نماد و نشان دارند تا در هر چرخش زمانی، انرژی آیینی خود را بازیابی کنند. این گروهها، ابتدا صمد را شهید کردند و سپس از او مانند دیگر کشتگان، نماد و نشان جنبش چریکی ایران را ساختند. با این کارها بازشناسی صمد واقعی و صمد اسطورهای برای نسلهای بعد بسیار دشوار شد.کتاب ماهی سیاه کوچولو شد مانیفست جنبش مسلحانه. تعهد و خشم انقلابیاش را ستودند و آن را اثری نمادین درباره مبارزه قهرآمیز تفسیر کردند و مرگ صمد را به مرگ ماهی سیاه در گلوی ماهیخوار شبیه دانستند.دو سال بعد در ۱۳۴۹نخستین گلولهها در جنگلهای سیاهکل شلیک شد و جنبش مسلحانه به طور رسمی اعلام موجودیت کرد. بعدتر سازمان چریک های فدائی خلق تشکیل شد که برخی دوستان نزدیک صمد- مانند بهروز دهقانی -نیز به عضویت آن درآمدند.اکنون پس از بیش از نیم قرن از مرگ صمد بهرنگی، فرصتی است که ورای اسطوره، به واقعیت و اهمیت او نظر کنیم. کار بسیار بزرگ او، آموزگاری کودکان روستاهای محروم آذربایجان و بزرگتر و باارزشتر از آن، الگودهی گونه ای از آموزش و پرورش به فرودستان بود که او را تا جایگاه پائولو فریره (نظریهپرداز تعلیم و تربیت انتقادی) ایران بالا می برد.
■ عصیان علیه فراموشیجلال آل احمد که یادداشت صمد و افسانه عوام را نگاشت و شایعه قتل او را پر و بال داد، بعدتر نوشت که در این باره افسانه ساخته بوده است. بنابراین به طور کلی ما دو صمد داریم، صمدی که به راستی بود و صمدی که سازوکارهای پیچیده اجتماعی از او ساخت. صمد در دهه چهل و در روزگار رویش جنبش چریکی ایران چهره شد. جنبش چریکی ایران، از جنبه معرفتی بیش از آن که بر اندیشه های عقلانی شکل گرفته باشد، برپایه آیین های اسطورهای شکل گرفته بود. آیین های اسطورهای چون بر پایه زمان گردان یا چرخشی استوار هستند، نیاز به نماد و نشان دارند تا در هر چرخش زمانی، انرژی آیینی خود را بازیابی کنند. این گروهها، ابتدا صمد را شهید کردند و سپس از او مانند دیگر کشتگان، نماد و نشان جنبش چریکی ایران را ساختند. با این کارها بازشناسی صمد واقعی و صمد اسطورهای برای نسلهای بعد بسیار دشوار شد.کتاب ماهی سیاه کوچولو شد مانیفست جنبش مسلحانه. تعهد و خشم انقلابیاش را ستودند و آن را اثری نمادین درباره مبارزه قهرآمیز تفسیر کردند و مرگ صمد را به مرگ ماهی سیاه در گلوی ماهیخوار شبیه دانستند.دو سال بعد در ۱۳۴۹نخستین گلولهها در جنگلهای سیاهکل شلیک شد و جنبش مسلحانه به طور رسمی اعلام موجودیت کرد. بعدتر سازمان چریک های فدائی خلق تشکیل شد که برخی دوستان نزدیک صمد- مانند بهروز دهقانی -نیز به عضویت آن درآمدند.اکنون پس از بیش از نیم قرن از مرگ صمد بهرنگی، فرصتی است که ورای اسطوره، به واقعیت و اهمیت او نظر کنیم. کار بسیار بزرگ او، آموزگاری کودکان روستاهای محروم آذربایجان و بزرگتر و باارزشتر از آن، الگودهی گونه ای از آموزش و پرورش به فرودستان بود که او را تا جایگاه پائولو فریره (نظریهپرداز تعلیم و تربیت انتقادی) ایران بالا می برد.
■ صورتبندی منازعات دهه ۴۰به مناسبت ۹ شهریور؛ سالروز مرگ صمد بهرنگیعلی حامد ایمان
...اما اگر در صحنه جهانی، چه گوارا چهره چریکی و سارتر و دیگران چهره روشنفکری این جریان ساختارستیزی و بازگشت به خویشتن خویش شمرده می شدند، در ایران هم چهره هایی همچون آل احمد، شریعتی و... این جریان را از لحاظ اندیشه ای راهبری می کردند. آل احمد به تاسی از فردید، بر علیه غرب زدگی می شورید و شریعتی تحت تاثیر هانری کوربن، بازگشت به خویشتن خویش را تبلیغ می کرد. این جریان در سایر عرصه های هنری و اجتماعی هم نمودهای خاص خود را پیدا کرده بود. شاملو در شعر پرچمدار مبارزه می گردد، قیصر کیمیایی در پرده سینما جای می گیرد، غلامحسین ساعدی در نمایشنامه های خود بر علیه این مسخ شدگی می شورد و چوب! به دست قهرمانان خود می دهد تا بر ترس خود غلبه کرده و به نهادی که تمثیل حاکمیت وحشت است یورش برند. صمد نیز آرزوی داشتن مسلسل پشت ویترین فروشگاه را در دل کودک می کارد. اما در این میان نه غرب زدگی ال احمد، نه بازگشت به خویشتن شریعتی، نه قیصر کیمیایی، نه شعر شاملو و گنجشک های اشی مشی فرهاد، نه شمشیرهای از سقف آویخته شده مرتضی ممیز در عرصه نمایشگاهی، هیچ یک و هیچ یک نتوانستند در عرصه روشنفکری و نظری تاثیرگذاری همسنگ ماهی سیاه کوچولوی صمد داشته باشند، چنانچه هیچ چریکی در دنیا نیز نتوانست خود را همسنگ چه گوارا بگرداند. ماهی سیاه کوچولوی صمد، نشانگر نسل جوانی بود که برای فروریختن ساختارهای پذیرفته شده و یافتن راه حل هایی برای خروج از موقعیت کنونی و پذیرفته شده خویش، اوج گرفته بود. او بازتابی از رفتار و اندیشه هایی بود که روح آن نسل را می آزرد. او سمبل رادیکالیسمی بود که برای انجام دگرگونی های بیشتر، به نماد مبارزه مسلحانه تبدیل گردید. ماهی سیاه کوچولوی صمد گویی روحی از رادیکالیسم چه گوارا را در خود داشت که همچون او بر علیه ارزش های رسمی جامعه می شورید. او نماد شورشگر آرمان خواهی بود که مرزها را می شکند، دشواری ها را می پذیرد، خنجر به کمر می بندد و خود را به دریا می زند. او همه این کارها را می کند تا بتواند به جایگاه اصلی خویش بازگردد و سرود خود را در شهرها آواز سر دهد...
■ بریده ای از یادداشت نگارنده درخصوص پرونده ۵۵مین سالگرد مرگ علیرضا نابدل که در مجله غروب شماره ۴۱ منتشر خواهد شد
...اما اگر در صحنه جهانی، چه گوارا چهره چریکی و سارتر و دیگران چهره روشنفکری این جریان ساختارستیزی و بازگشت به خویشتن خویش شمرده می شدند، در ایران هم چهره هایی همچون آل احمد، شریعتی و... این جریان را از لحاظ اندیشه ای راهبری می کردند. آل احمد به تاسی از فردید، بر علیه غرب زدگی می شورید و شریعتی تحت تاثیر هانری کوربن، بازگشت به خویشتن خویش را تبلیغ می کرد. این جریان در سایر عرصه های هنری و اجتماعی هم نمودهای خاص خود را پیدا کرده بود. شاملو در شعر پرچمدار مبارزه می گردد، قیصر کیمیایی در پرده سینما جای می گیرد، غلامحسین ساعدی در نمایشنامه های خود بر علیه این مسخ شدگی می شورد و چوب! به دست قهرمانان خود می دهد تا بر ترس خود غلبه کرده و به نهادی که تمثیل حاکمیت وحشت است یورش برند. صمد نیز آرزوی داشتن مسلسل پشت ویترین فروشگاه را در دل کودک می کارد. اما در این میان نه غرب زدگی ال احمد، نه بازگشت به خویشتن شریعتی، نه قیصر کیمیایی، نه شعر شاملو و گنجشک های اشی مشی فرهاد، نه شمشیرهای از سقف آویخته شده مرتضی ممیز در عرصه نمایشگاهی، هیچ یک و هیچ یک نتوانستند در عرصه روشنفکری و نظری تاثیرگذاری همسنگ ماهی سیاه کوچولوی صمد داشته باشند، چنانچه هیچ چریکی در دنیا نیز نتوانست خود را همسنگ چه گوارا بگرداند. ماهی سیاه کوچولوی صمد، نشانگر نسل جوانی بود که برای فروریختن ساختارهای پذیرفته شده و یافتن راه حل هایی برای خروج از موقعیت کنونی و پذیرفته شده خویش، اوج گرفته بود. او بازتابی از رفتار و اندیشه هایی بود که روح آن نسل را می آزرد. او سمبل رادیکالیسمی بود که برای انجام دگرگونی های بیشتر، به نماد مبارزه مسلحانه تبدیل گردید. ماهی سیاه کوچولوی صمد گویی روحی از رادیکالیسم چه گوارا را در خود داشت که همچون او بر علیه ارزش های رسمی جامعه می شورید. او نماد شورشگر آرمان خواهی بود که مرزها را می شکند، دشواری ها را می پذیرد، خنجر به کمر می بندد و خود را به دریا می زند. او همه این کارها را می کند تا بتواند به جایگاه اصلی خویش بازگردد و سرود خود را در شهرها آواز سر دهد...
■ بریده ای از یادداشت نگارنده درخصوص پرونده ۵۵مین سالگرد مرگ علیرضا نابدل که در مجله غروب شماره ۴۱ منتشر خواهد شد
۴
اتاق بازرگانی تبریز؛ ۱۷۰ سال پیشگامی.pdf
۲.۷ مگابایت
[پرونده اتاق بازرگانی تبریز؛ ۱۷۰ سال پیشگامی]■ مجله انجمن ❘ شماره 38- وقتی تجارت به یک مکتب تبدیل میشود/ علی حامد ایمان- نهادهای تُجار تبریز در عصر قاجار/ اتاق بازرگانی تبریز؛ ۱۷۰ سال پیشگامی- تاسیس و تحول اتاق تجارت تبریز/ دکتر رضا طهوری- از بازار تبریز تا نهاد اقتصادی/ مهدی حمیدی شفیق- کارآفرینی و نهاد توسعه در تبریز/ جواد راستی- اتاق بازرگانی تبریز؛ ۱۷۰ سال پیشگامی میراث صنعتی و مکتب اقتصادی در قلب آذربایجان/ یونس ژائله- از تجارت تا تمدن/ گزارشی از آیین رونمایی کتاب «تاریخ اطاق تبریز»- از خاندانهای تجاری تا نهادسازی/ بازخوانی تاریخ اقتصادی تبریز در نشست نقد ادبی «کتاب ماه تبریز»- تاریخ و ضرورت ثبت و تدوین آن/ قاسم ترکان
- نسخه کامل مقاله را در فایل PDF بخوانید■ انجمن پرس ❘ نهادی برای اندیشه و فرهنگ- شبکه مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر■ (ID) شبکه های مجازی: @anjomanpress
- نسخه کامل مقاله را در فایل PDF بخوانید■ انجمن پرس ❘ نهادی برای اندیشه و فرهنگ- شبکه مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر■ (ID) شبکه های مجازی: @anjomanpress
۲نمایشگاه بین المللی تبریز؛ چهار دهه کارآفرینی، توسعه و ایستادگی.pdf
۲.۱۴ مگابایت
[نمایشگاه بین المللی تبریز؛ چهار دهه کارآفرینی، توسعه و ایستادگی]■ مجله انجمن ❘ شماره 38- اتاق بازرگانی و نمایشگاه بینالمللی تبریز؛ دو بال توسعه- نقش نمایشگاه بین المللی تبریز در توسعه اقتصادی و دیپلماسی تجاری ایران/ دکتر رضا طهوری- جایگاه و اهمیت نمایشگاهها در اقتصاد/ ظفر اوزجیوان/ ترجمه: مجتبی نهانی- روایتی از یک کارآفرین/ جواد راستی- برگزاری نمایشگاه/ برشی از کتاب «آقای استاندار» خاطرات علی عبدالعلی زاده- روایت چهار دهه کارآفرینی، توسعه و ایستادگی/ میزگردی با حضور: دکتر ابوالفتح ابراهیمی- دکتر علی جهانگیری- مهندس حبیب ماهوتی
- نسخه کامل مقاله را در فایل PDF بخوانید■ انجمن پرس ❘ نهادی برای اندیشه و فرهنگ- شبکه مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر■ (ID) شبکه های مجازی: @anjomanpress
- نسخه کامل مقاله را در فایل PDF بخوانید■ انجمن پرس ❘ نهادی برای اندیشه و فرهنگ- شبکه مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر■ (ID) شبکه های مجازی: @anjomanpress
۲
■ دولتها در جستجوی گفتمانهر دولتی که در ایران بر سر کار میآید، دیر یا زود با یک عنوان شناخته میشود: سازندگی، اصلاحات، عدالت، اعتدال و اکنون وفاق. این نامها به تدریج چنان در ادبیات سیاسی و رسانهای تثبیت شدهاند که گویی هر دولت، بهطور طبیعی، حامل یک «گفتمان» مستقل است؛ گفتمانی که با آغاز دولت متولد میشود، در سیاستهای آن ظهور میکند و با پایان دوره دولت نیز به پایان میرسد. برهمین اساس مسئله دولت چهاردهم نیز از همینجا آغاز میشود. بنابراین آیا «وفاق ملی» را میتوان یک گفتمان دانست یا صرفاً یک گفتمان سازی و راهبرد سیاسی برای اداره شرایط موجود است؟ آیا پزشکیان حامل یک منظومه فکری منسجم است که نسبت آن با جامعه، قدرت، توسعه، عدالت، آزادی، سیاست خارجی و ساختار حکمرانی روشن باشد، یا وفاق صرفاً صورتبندی تازهای از یک ضرورت سیاسی در درون ساختار موجود است؟پرونده مجله انجمن در شماره 40 به گفتمان دولت پزشکیان؛ از «وفاق ملی» تا واقعیت حکمرانی، اختصاص یافته است. در این باره می خوانید:@anjomanpress
@anjomanpress۳انجمن پرس | نهاد مستقل مطبوعاتی ■ دولتها در جستجوی گفتمان هر دولتی که در ایران بر سر کار میآید، دیر یا زود با یک عنوان شناخته میشود: سازندگی، اصلاحات، عدالت، اعتدال و اکنون وفاق. این نامها به تدریج چنان در ادبیات سیاسی و رسانهای تثبیت شدهاند که گویی هر دولت، بهطور طبیعی، حامل یک «گفتمان» مستقل است؛ گفتمانی که با آغاز دولت متولد میشود، در سیاستهای آن ظهور میکند و با پایان دوره دولت نیز به پایان میرسد. برهمین اساس مسئله دولت چهاردهم نیز از همینجا آغاز میشود. بنابراین آیا «وفاق ملی» را میتوان یک گفتمان دانست یا صرفاً یک گفتمان سازی و راهبرد سیاسی برای اداره شرایط موجود است؟ آیا پزشکیان حامل یک منظومه فکری منسجم است که نسبت آن با جامعه، قدرت، توسعه، عدالت، آزادی، سیاست خارجی و ساختار حکمرانی روشن باشد، یا وفاق صرفاً صورتبندی تازهای از یک ضرورت سیاسی در درون ساختار موجود است؟ پرونده مجله انجمن در شماره 40 به گفتمان دولت پزشکیان؛ از «وفاق ملی» تا واقعیت حکمرانی، اختصاص یافته است. در این باره می خوانید: @anjomanpress
■ دولتها در جستجوی گفتمان هر دولتی که در ایران بر سر کار میآید، دیر یا زود با یک عنوان شناخته میشود: سازندگی، اصلاحات، عدالت، اعتدال و اکنون وفاق. این نامها به تدریج چنان در ادبیات سیاسی و رسانهای تثبیت شدهاند که گویی هر دولت، بهطور طبیعی، حامل یک «گفتمان» مستقل است؛ گفتمانی که با آغاز دولت متولد میشود، در سیاستهای آن ظهور میکند و با پایان دوره دولت نیز به پایان میرسد. برهمین اساس مسئله دولت چهاردهم نیز از همینجا آغاز میشود. بنابراین آیا «وفاق ملی» را میتوان یک گفتمان دانست یا صرفاً یک گفتمان سازی و راهبرد سیاسی برای اداره شرایط موجود است؟ آیا پزشکیان حامل یک منظومه فکری منسجم است که نسبت آن با جامعه، قدرت، توسعه، عدالت، آزادی، سیاست خارجی و ساختار حکمرانی روشن باشد، یا وفاق صرفاً صورتبندی تازهای از یک ضرورت سیاسی در درون ساختار موجود است؟ پرونده مجله انجمن در شماره 40 به گفتمان دولت پزشکیان؛ از «وفاق ملی» تا واقعیت حکمرانی، اختصاص یافته است. در این باره می خوانید: @anjomanpress - گفتمان دولت یا گفتمانسازی دولتی؛ آیا وقتی که دولتی سخن میگوید، گفتمانی شکلگرفته است؟/ علی حامد ایمان- دولتها در جستجوی گفتمان؛ گفتمان دولت پزشکیان؛ از «وفاق ملی» تا واقعیت حکمرانی/ نشستی با حضور: دکتر سیدجواد میری (جامعه شناس سیاسی)، دکتر میرقاسم بنی هاشمی (استاد مطالعات راهبردی)، دکتر مهدی شبروهی (حقوقدان)، دکتر رحیم محمدی (مدیر گروه انجمن جامعهشناسان ایران)، دکتر میثم قهوه چیان (پژوهشگر اندیشه سیاسی)- پزشکیان و مسئله گفتمان؛ نشست «گفتمان نخبگان جامعه آذربایجان» مجله انجمن پیرامون گفتمان دولت پزشکیان/ با حضور: دکتر میر قاسم بنیهاشمی، دکتر رضا نصیری حامد، دکتر رحیم زایرکعبه، حسن ارک، دکتر محمود ابراهیمی سعید، دکتر کاوه ترکان پوری، دکتر ساناز جعفر پور، دکتر اصغر زارع کهنمویی، دکتر احتشام حاجی پور، مهندس وحید مهدی نیا، امیر جهانی، آرزو مرادی، حسن مرادی- گفتاری درباره گفتمان و کردار دولت پزشکیان/ حسن ارک- گفتمان سیاسی؛ از معنا تا مسئولیت/ مریم اخوی- مرزهای وفاق؛ دو سال با تجربه پزشکیان/ مهدی حمیدی شفیق- وفاق؛ گفتمان یا سراب؟/ میثم قهوهچیان- جامعه هنوز آماده پذیرش یا تولید یک گفتمان تازه نیست/ مهدی سهندی■ افق[اندیشه، نظریه و چشمانداز]- آزادی فردی و نقش آن در آزادی عمومی، با تأکید بر جایگاه زبان مادری/ محمود بنیآدمدیزج■ درنگ[جستارها و تأملات]- تهدیدها و فرصتهای عقلانیت در جامعه/ دکتر رحیم زایرکعبه- مؤلفههای حکمرانی مطلوب/ علی کریم پور- اقتصاد سیاسی جنگ؛ تهدیدات و فرصت ها/ جواد نیکبخت■ نهاد[حقوق و اقتصاد]- قانون ورشکسته ، ورشکستگی/ صنم اصغرزادگان■ بازار[مکتب اقتصادی تبریز]- اهمیت راه تجاری ترابزون-ارزروم-تبریز در تجارت ایران و عثمانی در قرن نوزدهم/ معصومه داعی- مترجم: نسیم یگانی■ مسیر[توسعه و چشم انداز آینده]- توسعه اقتصادی پاکستان؛ (پیشگامان نوسازی در آسیا)/ دکتر رضا طهوری- بازاندیشی در نظریه مدرنیزاسیون؛ نگاهی انتقادی به رابطه توسعه اقتصادی و دموکراسی/ دکتر شبنم یاردیمجی گِییکچی- اوغور چیل- ترجمه: مجتبی نهانی- از بازسازی تا توسعه/ جواد راستی- آیا جلفا میتواند دوباره به هاب تجارت خارجی ایران تبدیل شود؟/ میرهاشم سید احمدی■ جامعهنامه[تحلیلهای اجتماعی]- ما ماندیم پای این خاک؛ سهم ما از سالهای رفته چه شد؟/ نیروانا مهرآیین■ آنسوتر[ترجمه و ایدههای جهانی]- مارک زاکربرگ، موسس شبکه های اجتماعی (دانش و توسعه)/ دکتر رضا طهوری■ زیر ذرهبین[تحلیل متمرکز یک مسئله]- نقش امآی۶ در ناکام گذاشتن کودتای احتمالی حزب توده در ایران- دو تنگه، یک اهرم؛ تنگه هرمز و بابالمندب چه قدرتی به ایران میدهند؟■ نبض[رویدادها و فعالیتها]- تبریز در مدار پزشکی هستهای/ گزارشی از بیستوششمین کنگره بینالمللی سالانه پزشکی هستهای ایران
■ برای خرید تک نسخه ای شماره 40 مجله «انجمن» می توانید مبلغ 450هزار تومان [با احتساب هزینه پست سفارشی] به حساب شماره اعلام شده در زیر واریز نموده و آدرس خود را برای ما ارسال دارید:کارت بانک تجارت:5859831065829292به نام: علی حامد ایمان
■ انجمن پرس ❘ نهاد مستقل مطبوعاتی- مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر- (ID) شبکه های مجازی: @aniomanpress
■ برای خرید تک نسخه ای شماره 40 مجله «انجمن» می توانید مبلغ 450هزار تومان [با احتساب هزینه پست سفارشی] به حساب شماره اعلام شده در زیر واریز نموده و آدرس خود را برای ما ارسال دارید:کارت بانک تجارت:5859831065829292به نام: علی حامد ایمان
■ انجمن پرس ❘ نهاد مستقل مطبوعاتی- مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر- (ID) شبکه های مجازی: @aniomanpress
۶
■ شماره 41 مجله غروبپیش از آغاز: یک «غروب» برای شما، و یک «غروب» دیگر برای آغاز گفتگویی تازه- در روزگار دشوار خرید مجلات کاغذی؛ این شماره از «غروب» را دو نسخه بخرید؛ یک نسخه برای خودتان، و نسخهای دیگر را به کسی هدیه دهید که میخواهید با او درباره یک اندیشه، یک پرسش و یا یک دغدغه به گفتگو بنشینید؛ تا از دل این کلمات، سهمی در آغاز گفتگویی تازه داشته باشید.- اگر بخواهید، ما «غروب» را از طرف شما و به نام شما، به هر کسی که بخواهید میفرستیم.......................■ ویژه نامه علیرضا نابدل در شماره 41 غروبعلیرضا نابدل را در حافظه تاریخی دهه ۴۰ و ۵۰ ایران، بیش از هر چیز با چهرهای چریکی به یاد آوردهاند؛ چهرهای که مبارزه مسلحانه، زندان، شکنجه و مرگ، بهتدریج بر دیگر وجوه شخصیت او سایه انداخت. اما نابدل پیش از آنکه به یک چهره سیاسی و چریکی بدل شود، شاعری جوان، نویسندهای جستجوگر، معلمی دغدغهمند و روشنفکری بود که ادبیات و فرهنگ را عرصهای برای آگاهیبخشی و تغییر میدانست. به عبارتی؛ «اوختای» از همان ابتدا در مرزی ایستاده بود که ادبیات را از سیاست جدا نمیکرد، اما سیاست را نیز بخاطره شعار کاهش نمیداد! او میخواست جهان اجتماعی خویش را بفهمد؛ و شاید همین ویژگی است که بعدها فهم مسیر سیاسی او را ممکن میکند.مجله غروب ویژه نامه خود را به مناسبت 55مین سالمرگ علیرضا نابدل، به این چریکِ روشنفکر اختصاص داده است.در این شماره می خوانید:@anjomanpress
@anjomanpressانجمن پرس | نهاد مستقل مطبوعاتی ■ شماره 41 مجله غروب پیش از آغاز: یک «غروب» برای شما، و یک «غروب» دیگر برای آغاز گفتگویی تازه - در روزگار دشوار خرید مجلات کاغذی؛ این شماره از «غروب» را دو نسخه بخرید؛ یک نسخه برای خودتان، و نسخهای دیگر را به کسی هدیه دهید که میخواهید با او درباره یک اندیشه، یک پرسش و یا یک دغدغه به گفتگو بنشینید؛ تا از دل این کلمات، سهمی در آغاز گفتگویی تازه داشته باشید. - اگر بخواهید، ما «غروب» را از طرف شما و به نام شما، به هر کسی که بخواهید میفرستیم. ...................... ■ ویژه نامه علیرضا نابدل در شماره 41 غروب علیرضا نابدل را در حافظه تاریخی دهه ۴۰ و ۵۰ ایران، بیش از هر چیز با چهرهای چریکی به یاد آوردهاند؛ چهرهای که مبارزه مسلحانه، زندان، شکنجه و مرگ، بهتدریج بر دیگر وجوه شخصیت او سایه انداخت. اما نابدل پیش از آنکه به یک چهره سیاسی و چریکی بدل شود، شاعری جوان، نویسندهای جستجوگر، معلمی دغدغهمند و روشنفکری بود که ادبیات و فرهنگ را عرصهای برای آگاهیبخشی و تغییر میدانست. به عبارتی؛ «اوختای» از همان ابتدا در مرزی ایستاده بود که ادبیات را از سیاست جدا نمیکرد، اما سیاست را نیز بخاطره شعار کاهش نمیداد! او میخواست جهان اجتماعی خویش را بفهمد؛ و شاید همین ویژگی است که بعدها فهم مسیر سیاسی او را ممکن میکند. مجله غروب ویژه نامه خود را به مناسبت 55مین سالمرگ علیرضا نابدل، به این چریکِ روشنفکر اختصاص داده است. در این شماره می خوانید: @anjomanpress
■ شماره 41 مجله غروب پیش از آغاز: یک «غروب» برای شما، و یک «غروب» دیگر برای آغاز گفتگویی تازه - در روزگار دشوار خرید مجلات کاغذی؛ این شماره از «غروب» را دو نسخه بخرید؛ یک نسخه برای خودتان، و نسخهای دیگر را به کسی هدیه دهید که میخواهید با او درباره یک اندیشه، یک پرسش و یا یک دغدغه به گفتگو بنشینید؛ تا از دل این کلمات، سهمی در آغاز گفتگویی تازه داشته باشید. - اگر بخواهید، ما «غروب» را از طرف شما و به نام شما، به هر کسی که بخواهید میفرستیم. ...................... ■ ویژه نامه علیرضا نابدل در شماره 41 غروب علیرضا نابدل را در حافظه تاریخی دهه ۴۰ و ۵۰ ایران، بیش از هر چیز با چهرهای چریکی به یاد آوردهاند؛ چهرهای که مبارزه مسلحانه، زندان، شکنجه و مرگ، بهتدریج بر دیگر وجوه شخصیت او سایه انداخت. اما نابدل پیش از آنکه به یک چهره سیاسی و چریکی بدل شود، شاعری جوان، نویسندهای جستجوگر، معلمی دغدغهمند و روشنفکری بود که ادبیات و فرهنگ را عرصهای برای آگاهیبخشی و تغییر میدانست. به عبارتی؛ «اوختای» از همان ابتدا در مرزی ایستاده بود که ادبیات را از سیاست جدا نمیکرد، اما سیاست را نیز بخاطره شعار کاهش نمیداد! او میخواست جهان اجتماعی خویش را بفهمد؛ و شاید همین ویژگی است که بعدها فهم مسیر سیاسی او را ممکن میکند. مجله غروب ویژه نامه خود را به مناسبت 55مین سالمرگ علیرضا نابدل، به این چریکِ روشنفکر اختصاص داده است. در این شماره می خوانید: @anjomanpress - چریکِ آرمانخواه؛ علیرضا نابدل؛ از فرهنگ و شعر تا سیاست و مبارزه/ علی حامد ایمان- علیرضا نابدل- اوختای، زندگی و آثار/ دکتر یونس نابدل- خاطره ای از علیرضا اوختای/ دکتر جواد هیئت- حبیب ساهرین اوختای دان ایکی خاطره سی- اوختایِ تبریز/ نیروانا مهرآیین- آقای پان، احوالاتش و جنبش رازلیق/ وحید ارضی- مثنوی ثعلبیه- تولکو نامه/ علیرضا نابدل «اوختای»- حاضیرلایان:یوسف شیرین پور- قصه آقا کوزه؛ متل آذربایجانی/ ضبط کننده و مترجم: علیرضا نابدل- ترجمه فارسی ۳ شعر از علیرضا نابدل/ مترجم: صالح سجادی- حیف سنه علیرضا/ شعری از بهمن زمانی- کوتاه سخنی در رابطه با دکتر یونس نابدل/ حسن ارک- آنسوی چهره چریکی علیرضا نابدل/ گفتگو با دکتر یونس نابدل - تشکیل سازمان هنری دانشجویان/ دکتر یونس نابدل- فرصت بزرگ از دست رفته/ دکتر یونس نابدل
■ نگاه- نویافته ها و ناگفته هایی از کتاب فخیم روضات الجنان و استاد حاج میرزا جعفر سلطان القرائی/ رضا همراز■ دیدگاه- سیری بر مواضع ترک ستیزانۀ دکترمحمدابراهیم باستانی پاریزی/ علی بابازاده اورموی■ تاریخ- پشتپرده ترور ناصرالدینشاه/ دکتر محمدحسن پدرام- وقفنامه ربع رشیدی و سادات شند وار/ عبدالعلي كارنگ- انشای خواجه رشیدالدین فضلالله در وقفنامه ربع رشیدی/ کریم صادری- روایتی از مشروطه در آینه چند سند منتشر نشده/ رضا بالابیک نژاد- آرامستان مقبره العرفا، قبرستان گجیل/ محمد باقر جباریان- عمارت باغشمال تبريز در گذر زمان/ دكتر جواد ابوالحسني- جیلولارین خریطه سینی پوزان اورمولو عالیم عسگرآبادلی حاج میرزه علی آقا/ محمدعلی ارجمندی- سالاریان (مسافریان- کنگریان)/ علیرضا آقاپور- نام و یاد محمدعلی خان تربیت همیشه در تاریخ ماندگار خواهد ماند/ ناصر شفیعی- پشهنامه؛ بازخوانی چند نمونه از صورت جهیزیه زنان در دوره قاجار/ پیمان پاک دین■ اسناد- نامه هائی از استاد یوسف معمّر اولکر به علامه جعفر سلطان القرّائی/ محمّدامین سلطان القرّائی■ ادبیات کلاسیک- تعلیقات منتشر نشده فاضل مفضال حاج میرزا علی آقا سلطان القرائی/ رضا همراز- رضا بالا بیک نژاد- تاریخچه تذکرهالشعرا نویسی در آذربایجان/ دکتر محمدرضا کریمی- جایگاه دیوان لغاتالترک در تاریخ فرهنگنگاری جهان/ محمود بنیآدمدیزه- پیشنهاد درباره ریشهشناسی «گیلگمیش»/ دکتر فرهاد قابوسی- معرفی نسخه خطی «تاریخ کاشغر»/ علی فخر- کشوری نین یئنی تاپیدیغیمیز أثری/ دوقتور فیروز رفاهی- رونمایی از دیوان خلّاق المعانی ابوالفضل کمال الدّین اسماعیل اصفهانی/ محمّدامین سلطان القرّائی- فهرست نسخه های چاپ شده و افست میرزا علی معجز شبستری/ محمد علی نقابی■ تاریخ نگاری- فولکلور آذربایجان، جلوه ای از هویت فرهنگی و میراث شفاهی/ دکتر رضا طهوری■ فولکلور- بازخوانی تاریخی و قومنگارانه اصطلاح (قویروق دوغدو)/ گلچین جاویددوست■ سینما- سخن دبیر سینما/ محمد الفت- پایان، نه نقطه توقف که لحظه قضاوت؛ تأملی کوتاه در بحران پایانبندی در سینمای معاصر/ محمد الفت- نگاهی به کارنامه سینمایی پیر پائولو پازولینی فیلمساز فقید ایتالیا (بخش دوم)/ سینا فعال- درنگی کوتاه بر «ماهی و گربه» شهرام مکری/ سیما حسینی■ شعر جهان- پرونده شعر اونال ارسوز لو- گفتگو با اونال ارسوزلو/ ترجمه: مجتبی نهانی- یادداشت هایی درباره شعر اونال ارسوزلو/ دوغان هیزلان، احمد گونباش، ویصل چلاق، یاشار آکسوی، اوزکان مرت، آیگون اراوغلو■ ادبیات- مجموعههایی چند از شرح تفاوتهای معنایی مترادفهای زبان فارسی/ مینو امیرقاسمی- شعری از: آیدا مجد آبادی- محمّد امین سلطان القرّائی- چند ترجمه از سحر اردبیلی/ زین العابدین کلانتری■ داستان- اؤلومو یاشاییشه چئویرن شاعیرلردیلر/ محمد رمضانی- آقای نزاکت/ حسن مرادی- تنها با يك چشم/ مینو امیرقاسمی■ نقد- واکاوی روایت ابوالحسن عمیدی نوری از تحولات آذربایجان در سالهای ۱۳۲۴–۱۳۲۵/ محمود یوسفی مرند■ کتابگردی■ نکته ها از نکته ها
■ برای خرید تک نسخه ای شماره 41 مجله «غروب» می توانید مبلغ 850هزار تومان [با احتساب هزینه پست سفارشی] به حساب شماره اعلام شده در زیر واریز نموده و آدرس خود را برای ما ارسال دارید:کارت بانک تجارت:5859831065829292به نام: علی حامد ایمان
■ انجمن پرس ❘ نهاد مستقل مطبوعاتی- مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر- (ID) شبکه های مجازی: @aniomanpress
■ نگاه- نویافته ها و ناگفته هایی از کتاب فخیم روضات الجنان و استاد حاج میرزا جعفر سلطان القرائی/ رضا همراز■ دیدگاه- سیری بر مواضع ترک ستیزانۀ دکترمحمدابراهیم باستانی پاریزی/ علی بابازاده اورموی■ تاریخ- پشتپرده ترور ناصرالدینشاه/ دکتر محمدحسن پدرام- وقفنامه ربع رشیدی و سادات شند وار/ عبدالعلي كارنگ- انشای خواجه رشیدالدین فضلالله در وقفنامه ربع رشیدی/ کریم صادری- روایتی از مشروطه در آینه چند سند منتشر نشده/ رضا بالابیک نژاد- آرامستان مقبره العرفا، قبرستان گجیل/ محمد باقر جباریان- عمارت باغشمال تبريز در گذر زمان/ دكتر جواد ابوالحسني- جیلولارین خریطه سینی پوزان اورمولو عالیم عسگرآبادلی حاج میرزه علی آقا/ محمدعلی ارجمندی- سالاریان (مسافریان- کنگریان)/ علیرضا آقاپور- نام و یاد محمدعلی خان تربیت همیشه در تاریخ ماندگار خواهد ماند/ ناصر شفیعی- پشهنامه؛ بازخوانی چند نمونه از صورت جهیزیه زنان در دوره قاجار/ پیمان پاک دین■ اسناد- نامه هائی از استاد یوسف معمّر اولکر به علامه جعفر سلطان القرّائی/ محمّدامین سلطان القرّائی■ ادبیات کلاسیک- تعلیقات منتشر نشده فاضل مفضال حاج میرزا علی آقا سلطان القرائی/ رضا همراز- رضا بالا بیک نژاد- تاریخچه تذکرهالشعرا نویسی در آذربایجان/ دکتر محمدرضا کریمی- جایگاه دیوان لغاتالترک در تاریخ فرهنگنگاری جهان/ محمود بنیآدمدیزه- پیشنهاد درباره ریشهشناسی «گیلگمیش»/ دکتر فرهاد قابوسی- معرفی نسخه خطی «تاریخ کاشغر»/ علی فخر- کشوری نین یئنی تاپیدیغیمیز أثری/ دوقتور فیروز رفاهی- رونمایی از دیوان خلّاق المعانی ابوالفضل کمال الدّین اسماعیل اصفهانی/ محمّدامین سلطان القرّائی- فهرست نسخه های چاپ شده و افست میرزا علی معجز شبستری/ محمد علی نقابی■ تاریخ نگاری- فولکلور آذربایجان، جلوه ای از هویت فرهنگی و میراث شفاهی/ دکتر رضا طهوری■ فولکلور- بازخوانی تاریخی و قومنگارانه اصطلاح (قویروق دوغدو)/ گلچین جاویددوست■ سینما- سخن دبیر سینما/ محمد الفت- پایان، نه نقطه توقف که لحظه قضاوت؛ تأملی کوتاه در بحران پایانبندی در سینمای معاصر/ محمد الفت- نگاهی به کارنامه سینمایی پیر پائولو پازولینی فیلمساز فقید ایتالیا (بخش دوم)/ سینا فعال- درنگی کوتاه بر «ماهی و گربه» شهرام مکری/ سیما حسینی■ شعر جهان- پرونده شعر اونال ارسوز لو- گفتگو با اونال ارسوزلو/ ترجمه: مجتبی نهانی- یادداشت هایی درباره شعر اونال ارسوزلو/ دوغان هیزلان، احمد گونباش، ویصل چلاق، یاشار آکسوی، اوزکان مرت، آیگون اراوغلو■ ادبیات- مجموعههایی چند از شرح تفاوتهای معنایی مترادفهای زبان فارسی/ مینو امیرقاسمی- شعری از: آیدا مجد آبادی- محمّد امین سلطان القرّائی- چند ترجمه از سحر اردبیلی/ زین العابدین کلانتری■ داستان- اؤلومو یاشاییشه چئویرن شاعیرلردیلر/ محمد رمضانی- آقای نزاکت/ حسن مرادی- تنها با يك چشم/ مینو امیرقاسمی■ نقد- واکاوی روایت ابوالحسن عمیدی نوری از تحولات آذربایجان در سالهای ۱۳۲۴–۱۳۲۵/ محمود یوسفی مرند■ کتابگردی■ نکته ها از نکته ها
■ برای خرید تک نسخه ای شماره 41 مجله «غروب» می توانید مبلغ 850هزار تومان [با احتساب هزینه پست سفارشی] به حساب شماره اعلام شده در زیر واریز نموده و آدرس خود را برای ما ارسال دارید:کارت بانک تجارت:5859831065829292به نام: علی حامد ایمان
■ انجمن پرس ❘ نهاد مستقل مطبوعاتی- مجلات: انجمن ❘ غروب ❘ هنر و جامعه ❘ تجربه و شهر- (ID) شبکه های مجازی: @aniomanpress