همان لحظهای که با وجود ترس، انتخاب میکنی حرف بزنی؛ یک اتفاق مهم شروع میشود.چون درمان فقط درباره پیدا کردن جواب نیست؛ درباره ساختن فضایی امن است که بتوانی خود واقعیات را ببینی و شنیده شوی.
اگر موضوعی هست که سالهاست نگفتهای، شاید وقت آن رسیده با یک فرد امن دربارهاش صحبت کنی.
@asanaclinic_psy
@asanaclinic_psy
۱۳۱
۱۱:۲۸
https://ble.ir/homa_center
۱۳۴
۱۱:۲۹
چون دنیای امروز پر از نسخههای زرد و روانشناسیهای بازاری است. خودمراقبتیِ واقعی، یک مهارت است که بر ۵ ستون علمی استوار است:https://ble.ir/homa_center
مدیریت استرس:نه با فرار از مشکلات، بلکه با یادگیری تکنیکهای تابآوری.
بهداشت خواب:خواب کافی فقط برای رفع خستگی نیست؛ عملیات «نظافت مغز» شما در خواب انجام میشود!
سوخترسانی به مغز:تغذیه سالم مستقیماً روی ترشح دوپامین و سروتونین (هورمونهای شادی) اثر دارد.
تحرک بدنی:ورزش، ارزانترین و دردسترسترین داروی ضدافسردگی دنیاست.
فیلتر کردن اطلاعات:مراجعه به منابع معتبر و دوری از بمباران خبری.
یادمان باشد:سلامت پایدار، تصادفی نیست؛ ثمره آگاهی و انتخابهای کوچک اما علمی ماست. امروز برای سلامت روانت، یک قدم «دانشمحور» بردار. مثلاً بهجای نیم ساعت چرخیدن بیهدف در فضای مجازی، کتابی بخوان که ریشه اضطرابهایت را به تو نشان دهد.
https://ble.ir/homa_center
https://ble.ir/homa_center
۱۹۵
۱۱:۳۰
آسنا؛ روشنایی درون«از زخمها جوانه بزن»
۱۸۱
۱۲:۳۱
این بار دور هم جمع میشیم تا کتاب«آرامش» از آلن دوباتنرو بخونیم، تحلیل کنیم و درباره چیزهایی که در ما به سؤال تبدیل میکنه، گفتوگو کنیم.
۱۹ شهریور | ساعت ۱۸ تا ۲۰بهای کارگاه : ۱۰۰ هزار تومان تسهیلگران:خانم نجفی و خانم شفیعیآسَنا | روشنایی درون
@asanaclinic_
۱۲۰
۱۱:۱۷
ارتباط مؤثر در گروهها: نقش بازخورد و سوءبرداشتها ارتباط مؤثر در گروهها زمانی شکل میگیرد که بازخورد درست و سوءبرداشتزدایی همزمان اتفاق بیفتد؛ در غیر این صورت حتی نیتهای خیر هم به نتیجههای متفاوتی میرسند. بازخورد سالم باید مشخص، بهموقع و مبتنی بر مشاهده باشد؛ به جای قضاوت درباره شخصیت افراد، بر رفتار یا پیام قابلدسترسی تمرکز میکند. چنین بازخوردی کمک میکند افراد بفهمند چه چیزی اثر گذاشته و چه تغییری میتواند کار را بهتر کند. سوءبرداشتها معمولاً از فاصله بین نیت و تفسیر شروع میشوند؛ یک جمله کوتاه میتواند در ذهن دریافتکننده معنادارتر یا منفیتر از واقعیت شود. در گروهها، فشار زمان، نقشهای ثابت و سابقه تعاملات نیز بر برداشتها اثر میگذارند و گاهی باعث میشوند واکنشها بیشتر از خودِ محتوا، تحت تأثیر فرضهای قبلی شکل بگیرد. کاهش این فاصله با دقت در انتخاب واژهها و توضیح روشن «منظور پیام» ممکن میشود. برای پیشگیری از چرخه سوءتفاهم، بازخورد باید از کلیگویی دوری کند و به اثر عملی پیام اشاره کند؛ مانند بیان اینکه «این بخش باعث ابهام شد» یا «این پیشنهاد روند تصمیم را روشن کرد». همچنین در گروهها بهتر است اختلاف نظر بهجای نسبت دادن نیت بد، در چارچوب دادهها و تجربههای قابل بررسی نگه داشته شود. وقتی بازخورد بر مشاهده تکیه میکند و سوءبرداشتها سریع اصلاح میشوند، ارتباط همراستا و تصمیمها پایدارتر میماند. جمعبندی روشن این است که بازخورد دقیق و مشاهدهمحور، همراه با مدیریت فعال سوءبرداشتها، پایه ارتباط مؤثر در گروهها را میسازد و مانع فرسایش اعتماد در تعاملهای روزمره میشود.
آسَنا / روشنایی درون
لطفاً صفحه اینستاگرام را دنبال کنید
@asanaclinic_
آسَنا / روشنایی درون
۷۶
۶:۳۱
تنظیم تعارض در روابط دوستانه و خانوادگی؛ گفتوگو چگونه میسازد؟ تنظیم تعارض در روابط دوستانه و خانوادگی زمانی آسانتر میشود که گفتوگو به جای بیان واکنشهای لحظهای، به ابزار فهم تبدیل شود. در لحظه اختلاف، ذهن معمولاً به سمت قضاوت میرود؛ اما گفتوگوی مؤثر با سرعت، کاهش تنش و افزایش دقت در انتخاب کلمات شروع میشود. نقطه آغاز، توصیف روشن مسئله است؛ نه برچسبزدن به شخصیتها. وقتی تمرکز بر «رفتار یا اثر آن» قرار میگیرد، احتمال دفاعیشدن کمتر میشود. در ادامه، گوشدادن فعال اهمیت پیدا میکند: بازتاب دادن مضمون گفتهها و جدا کردن «نیاز» از «اتهام» کمک میکند طرف مقابل احساس شنیدهشدن داشته باشد و فضای بحث از جدال قدرت دور شود. در خانواده و جمعهای دوستانه، تفاوت سلیقهها و سبکها طبیعی است؛ بنابراین راهحل باید واقعبینانه و مرحلهدار باشد. توافقهای کوچک، مانند تعیین زمان مناسب برای صحبت، رعایت نوبت در بیان دیدگاهها و خلاصهکردن جمعبندی، معمولاً دوام بیشتری دارند. همچنین گفتوگو زمانی سازندهتر است که از کلیگویی درباره گذشته پرهیز شود و به اقدامات مشخص برای آینده محدود بماند. جمعبندی این است که تعارض هرچه بیشتر با بیان دقیق، گوشدادن فعال، تمرکز بر رفتار و توافقهای کوچک مدیریت شود، روابط روشنتر، قابلپیشبینیتر و امنتر میگردد؛ پس گفتوگو، ستون ساختن مسیر حل اختلاف است.
آسَنا / روشنایی درون
لطفاً صفحه اینستاگرام را دنبال کنید
@asanaclinic_
آسَنا / روشنایی درون
۶۰
۶:۳۴
ارزیابی اولیه نگرانیها در کلینیک: چه چیزهایی را باید روشن کرد؟ ارزیابی اولیه نگرانیها در کلینیک زمانی ثمربخش میشود که به جای برداشتهای کلی، چند محور مهم و روشن در همان ابتدا مشخص شوند. نخستین قدم، توصیف دقیق مسئله است: نگرانی درباره چه موضوعی شکل گرفته، از چه زمانی شروع شده، شدت آن چگونه تغییر کرده و در چه موقعیتهایی بیشتر بروز میکند. ثبت روشن زمان و روند، مسیر ارزیابی را از حد برداشتهای ذهنی عبور میدهد. در گام بعد، بررسی زمینههای زندگی و شرایط همراه اهمیت دارد. خواب، تغذیه، مصرف مواد یا داروها، فشارهای شغلی و خانوادگی، بیماریهای جسمی و تغییرات اخیر محیط میتواند روی حال روان اثر مستقیم داشته باشد. همچنین باید روشن شود آیا نگرانیها تنها به صورت افکار مزاحم هستند یا با علائم بدنی، رفتارهای اجتنابی یا تغییرات عملکردی در کار و روابط همراه شدهاند. برای تصمیمگیری بالینی، مشخص کردن «منابع حمایتی» و «توانمندیهای مقابلهای» ضروری است. خانواده و دوستان، سبکهای پیشین حل مسئله، فعالیتهای مفید و مهارتهای مدیریت استرس میتوانند بخشی از برنامهریزی درمانی باشند. همچنین لازم است سطح خطر و فوریت از نظر ایمنی بررسی شود؛ این بخش باید دقیق، مستند و بدون حدس انجام گیرد. در نهایت، روشن شدن انتظارات و اهداف مراجعه نیز کمک میکند ارزیابی به نتیجه عملی برسد. اینکه فرد بیشتر به کاهش علائم، بهبود کیفیت زندگی، یا بازگشت به عملکرد معمول نیاز دارد، تعیینکننده نوع برنامه پیگیری است. جمعبندی نهایی این است که ارزیابی اولیه مؤثر، با تمرکز بر توصیف دقیق مشکل، زمینههای مرتبط، ایمنی، منابع حمایتی و اهداف روشن انجام میشود و پایهای قابل اتکا برای مراحل بعدی فراهم میسازد.
آسَنا / روشنایی درون
لطفاً صفحه اینستاگرام را دنبال کنید
@asanaclinic_
آسَنا / روشنایی درون
۴۸
۶:۳۱
مدیریت استرس و علائم همراه آن در زندگی روزمره؛ تمرینهای غیرقطعی مدیریت استرس زمانی مؤثر میشود که علائم آن در زندگی روزمره شناخته و به شیوهای غیرقطعی اما عملی مهار شود. استرس معمولاً با تغییرات بدنی مثل تپش قلب، احساس فشار در قفسه سینه، سنگینی عضلات، آشفتگی گوارشی یا بیقراری ذهنی همراه میشود و در رفتار روزمره نیز خود را در زودرنجي، کندی تمرکز و افت کیفیت خواب نشان میدهد. برای کاهش شدت این چرخه، «قطعکردن جریان» اهمیت دارد؛ یعنی پیش از آنکه فکرها شتاب بگیرند، بدن فرصت آرامسازی پیدا کند. تمرین تنفس آرامساز یکی از سادهترین راههاست: چند دقیقه دم کوتاه و بازدم طولانیتر، با تمرکز بر احساس حرکت هوا. همزمان، رهاسازی عضلانی تدریجی میتواند کمک کند؛ از سفتکردن ملایم و کوتاه عضلات شانه تا رهاکردن آگاهانه، تا پیام سکون به سیستم عصبی منتقل شود. در سطح شناختی، تمرین «تسمیهکردن تجربه» کاربرد عملی دارد؛ یعنی به جای درگیر شدن با محتوای نگرانی، برچسبی کلی برای حالت فعالشدن استرس گذاشته میشود (مثل «برانگیختگی»، «فشار ذهنی»، «تنش بدنی»). این کار معمولاً شدت قضاوت را پایین میآورد و مسیر تصمیمگیری را شفافتر میکند. همزمان، نوشتن یک جمعبندی کوتاه از آنچه در حال رخ دادن است و آنچه فعلاً قابل اقدام است، از پراکندگی ذهن جلوگیری میکند. برای مدیریت علائم رفتاری هم میتوان از «تغییر کوچک اما فوری» استفاده کرد: وقفه چنددقیقهای از کار، قدمزدن آرام، کشش سبک یا مرتبکردن هدفمند یک بخش کوچک از محیط. این اقدامات نه جایگزین درمانهای تخصصی، بلکه حمایتکننده و غیرقطعیاند و در بسیاری از موقعیتهای روزمره شدت تنش را کاهش میدهند. جمعبندی روشن آن است که استرس با ترکیب آرامسازی بدنی، تنظیم شناختی و تغییر کوچک در رفتار مهارپذیر میشود و استفاده منظم از این تمرینها اثر پایدار ایجاد میکند.
آسَنا / روشنایی درون
لطفاً صفحه اینستاگرام را دنبال کنید
@asanaclinic_
آسَنا / روشنایی درون
۲۴
۶:۳۰