رفراندوم برای جنگیدن یا تسلیم شدن را همان تفکری پیشنهاد کرده که جای تدبیرش روی تن ایرانیان هنوز درد میکند... .
ادامه این یادداشت در خبرنامه دانشجویان ایران:
https://iusnews.ir/fa/news-details/563890/0
@AzadeMahmoudian
ادامه این یادداشت در خبرنامه دانشجویان ایران:https://iusnews.ir/fa/news-details/563890/0
@AzadeMahmoudian
۳برشهایی از یادداشت:جریان انقلابی ابتدا باید تکلیف خود را با موضع قاطع سه امام انقلاب در نفی صریح مذاکره با آمریکا، مشخص کند. مواجهۀ کارساز با لیبرالها مبتنی بر اقدام کنشی و پیشدستانه است.نباید در موقعیت واکنش قرار گرفت؛ یعنی بهجای پاسخ به پیشنهادِ سخیف همهپرسی برای تسلیم، باید از جزئیات و ضوابط تحقّق خونخواهی سخن گفت.
@AzadeMahmoudian
برشهایی از یادداشت:اعداد نظرسنجیهای مراکز علمی نشان میدهد که اکنون، بخش عمدۀ جامعه، به مذاکره با آمریکا بدبین شده و راه نجات کشور را در مقاومت میبیند.اما جریان انقلاب در استفاده از این دادههای علمی و عینی، اغلب ناتوان است.یکهزارم این همراهیِ فراگیر و عمیق جامعه را اگر لیبرالها داشتند، تا امروز چیزی از جمهوری اسلامی باقی نگذاشته بودند.
@AzadeMahmoudian
... فقط ایمان عمیق انقلابی باعث دوام اجتماعات مؤمنانۀ شبانه شد. مؤمنان میدانند آنچه این شرایط هولناک را به ایران تحمیل کرده است، سیاستهای غلط، اختلالهای محاسباتی کارگزاران و عدم اجرای دقیق فرامین ولیفقیه بوده است... .
تولّد و بسط مقاومت مؤمنانه؛ فتحالفتوح در خیابان
در نوبنیاد امروز بخوانید:
https://nobonyadonline.ir/newspapers/135
@AzadeMahmoudian
تولّد و بسط مقاومت مؤمنانه؛ فتحالفتوح در خیاباندر نوبنیاد امروز بخوانید:
https://nobonyadonline.ir/newspapers/135
@AzadeMahmoudian
۲۱یادداشتهای آزاده محمودیان ... فقط ایمان عمیق انقلابی باعث دوام اجتماعات مؤمنانۀ شبانه شد. مؤمنان میدانند آنچه این شرایط هولناک را به ایران تحمیل کرده است، سیاستهای غلط، اختلالهای محاسباتی کارگزاران و عدم اجرای دقیق فرامین ولیفقیه بوده است... . تولّد و بسط مقاومت مؤمنانه؛ فتحالفتوح در خیابان در نوبنیاد امروز بخوانید: https://nobonyadonline.ir/newspapers/135 @AzadeMahmoudian
... فقط ایمان عمیق انقلابی باعث دوام اجتماعات مؤمنانۀ شبانه شد. مؤمنان میدانند آنچه این شرایط هولناک را به ایران تحمیل کرده است، سیاستهای غلط، اختلالهای محاسباتی کارگزاران و عدم اجرای دقیق فرامین ولیفقیه بوده است... . تولّد و بسط مقاومت مؤمنانه؛ فتحالفتوح در خیابان در نوبنیاد امروز بخوانید: https://nobonyadonline.ir/newspapers/135 @AzadeMahmoudianبرشی از یادداشت:محاسبات مؤمنانِ خیابانهای ایران، جغرافیای آشنای زمان و مکان را درهم شکسته است؛ متفاوت است از تمام تاریخ و مرزها. در صیرورتی جهشی اکنون این مردم هستند که تعیینکنندۀ تمام ساحات سیاستورزی شدهاند.
اگر حضور در خیابان، در بحرانیترین شرایط امنیتی، به میدان نیروهای مسلح، قدرت حرکت تا مرزهای بازدارندگی را بخشیده، اگر برای رهبر، امکان و بسطِید برای ابراز آرای علیالاصولش را فراهم کرده، چرا نتواند نوک پیکان سیاستمداران را به سوی خط قرمز شدن توافق با دشمنان، بچرخاند.اینکه رهبر انقلاب دوگانۀ مذاکره و صلح را باطل خواندهاند، نه چون نباید سخن از تقابل مذاکره با مقاومت گفت، بلکه چون مقاومت تنها راه پیشروی ایران است. یعنی مذاکره پذیرفتنی است، اما تنها در شرایطی که دشمن دست برتر ایران را پذیرفته باشد و در تمام عرصهها به کرنش و اطاعت افتاده باشد؛ نه چون چیزی بستاند تا چیزکی بدهد.فهم این مهم باید فراگیر بشود و این جز با تکثیر خیابان و اجتماعات مؤمنانۀ میسر نیست. مؤمنان خیابان نباید به این گعدههای شبانه اکتفا کنند، اگرچه پرجمعیت و پرشور است. باید بنای خود را بر تکثیر این فهم و این حضور بگذارند؛ هم بر عده و هم بر عُده بیافزایند. و این امر ضروری تنها با تبیین ممکن است.باید هر فرد خیابان به چندین نفر تکثیر گردد. عشق و ارادت به ایران و اسلام و ادراک از استقلال و عزت را هدف بگیرد و از همسایه و همکار و خانواده، همراه و همدل، در این راه مقدس بسازد. اگر بر دل اکثر ایرانیان، بعثت خیابانی وحی شده، چرا این اکثریت به تمامیّت مبدّل نگردد!اکنون که پردههای تبلیغات و کجروایتهای بیگانگان و خائنان دریده شده، ذهنها و دلها بیش از گذشته آماده پذیرش حق شدهاند. باید بهجای انتظار برای وقوع کودتا در دل دانشگاه و خیابان، چلهای هم اجتماعات مؤمنانه را در کف دانشگاه و خیابان و بازار، پرشورتر از پنجچلۀ پیشین، گسترش داد.@AzadeMahmoudian
۳هنر پاسخ در جنگ روایتها از زبان مظلومیت تا منطق قدرتآزاده محمودیان
۱. همینطور که برخی از انقلابیها، میان خوشحالی و تردید معلقاند، از اینکه رئیسدولت در سازمان ملل حرفی شائبهدار نزده، عکس شهدا را سرِدست گرفته و از سربلندی و مقاومت ملت گفته، من مؤلفههای «نبرد شناختی» و «جنگ روایتها» را در ذهن خود ورق میزنم.یک اصل اساسی در نبرد روایتها، انتخاب زبانِ متناسب با زبان حریف است؛ یعنی وقتی هماورد تو زبان به «تهدید و خشونت» باز کرده، تو نباید از «کرامت و مظلومیت» بگویی؛اگر او بازیِ دوگانهٔ «توافق یا نابودی» را پیش میکشد، تو نباید از آمادگی برای توافق بگویی؛ بهخصوص وقتی این دشمن، پیشینهای از خشونت و بدعهدی در توافقها دارد.
۲. برخی از این تدابیر، حتی نیازمند دانش تخصصی روایتپردازی نیست و منطق و تجربه، برای اتخاذ آنها کفایت میکند. به زبان ساده، در جنگ شناختی، اگر حریف از نابودی تو سخن میگوید، تو باید از سلاح جدیدی بگویی که او را به آتش خواهد کشید. وقتی او از پایان قصه تو و اتحاد با همسایگانت دم میزند، تو باید از نابودی داراییهای در دسترس او بگویی؛ باید همکاران منطقهایاش را از فلج شدن تمام امکانهایشان بترسانی تا جرئت ورود به چرخه درگیری را نکنند و در محاسبات خود، تنها گذاشتن حریف را اولویت ببخشند. پس اگر او روایت «حمله» را برگزیده، تو باید «حملهای بُرندهتر و گزندهتر» را انتخاب کنی.اگر زبان روایت تو با روایت حریف ناهمخوان باشد، این پیام در جایگاهِ کاهش آمادگی برای «مقابلهبهمثل» قرار میگیرد و این یعنی تهدید او اثر کرده است.
۳. مواضع دبیر جدید شورایعالی امنیت ملی نشان داد که او این اصول حیاتی را بهخوبی میشناسد. او در این مدت کوتاه، ثابت کرده است که بهواقع فرماندهٔ روایتپردازی است.در شرایطی که دولتمردان در سازمان ملل روایت «مظلومیت» را مخابره میکنند، و در حرکتی پرخسارت، در سالن سخنرانی، شنوای سخنان سراسر تهدید و تحقیر دشمن علیه ملت مینشینند، او با زیرکی و وقتشناسی، روایت «قدرت» را میسازد و «دست برتر نظامی» را با نسخههای آمادهٔ آفندی و پدافندی به رخ میکشد. البته، توان او، که در واقع زبان فصیح رهبر معظم انقلاب است، در خلق «روایت قدرت» است، نه لزوماً خلق «روایت اقتدار». چرا که اقتدار، نیازمند وحدت رویه در تمام راویان یک جبهه است.
۴. تناقض روایتها در یک جبهه، اقتدار بینالمللی را تخریب و اعتماد داخلی را کاهش میدهد. اگر میدان و خیابان راوی «مقاومت» باشند و دولتمردان، راوی «عطش توافق»، هم اقتدار ایران در جهان فروکاسته میشود و هم اعتماد عمومی مردم به تصمیمات سیاسی مخدوش میگردد؛ و این دو در کنار هم، مسیری نزولی برای اقتدار بهدستآمدهٔ کشور ترسیم میکنند.
@AzadeMahmoudian
۲۱
یادداشتهای آزاده محمودیان @AzadeMahmoudian
@AzadeMahmoudianذوقزدگی و تکریم بیوجهِ برخی نیروهای انقلابی از سخنان رئیسدولت، نشانهٔ رسوخ «تقلیلگرایی» در تاروپود ادراک سیاسیِ این بدنه است.چنانکه، حتی رئیسجمهور اوکراین نیز از ایستادگی کشورش در برابر روسیه مکرّر گفته، و از مردمش تشکرها کرده است.
چهبسا، در همین سفر، حرفهایی میشنویم که همچون گذشته، خشم عمومی را برمیانگیزد.
آنهایی که سخنان رئیسدولت در سازمان ملل را قدمی مثبت برای احقاق حقوق ملت ایران تصور کردهاند، در برابر بیانیه مشترک هشتاد کشور برای بازگشایی تنگه هرمز، بدون محکومیت حمله به ایران، چه پاسخی دارند؟!
تفکر انقلابی، برای «موضعگیری درست» در برابر کارگزاران نظام، باید نسبت خود را با «مطالبهٔ صریح» رهبر انقلاب، برای «خونخواهی و انتقام»، روشن کند و انسجام را تنها حول «محور ولیفقیه» معنا نماید.@AzadeMahmoudian
۲۱
وفاق بر مدار بیمجلسی:جامعه را خاموش کردهاندآزاده محمودیان
۱. کارنابلدیها، معیشت مردم را هر روز تنگتر میکند؛ سقوط ارزش پول ملی در اثر سیاستهای خطای مدیریتی، به یک روایت شکست تبدیل شده است؛ دانشگاهها عرصهٔ تاختوتاز جریان لیبرال شده است؛ زخم عمیقِ فرهنگ به استخوان رسیده است؛ فضای مجازیِ یله و رها، به جولانگاه کودتاچیان بدل گشته است؛ روایت تاریک و غمبار، عزّت ملّتی مقاوم است که در سفر نیویورک، چوب حراج خورده است؛ و در نهایت، تلخترین روایت جاری این روزها، خاموشی کارگزاران است در برابر ارادهٔ ملّت مبعوث و مطالبهٔ رهبر انقلاب، بر انتقام و خونخواهی رهبر شهید. اینها در حقیقت، روایتهایی عینی از به حرکت درآمدن چرخهٔ بحرانزایی در نظام حکمرانی است.
۲. ساختار سیاسی جمهوری اسلامی بر مدار «خوداصلاحی» طراحی شده است؛ نظامی که در آن، ناکارآمدی با خطای هر بخشی، باید توسط بخشی دیگر رصد، اعلام و در نهایت اصلاح شود تا «اعتماد عمومی» حفظ گردد. محور مرکزی چرخهٔ ارتباطیِ خوداصلاحی، برجستهترین وجه جمهوریت نظام، یعنی مجلس شورای اسلامی است. حال، اگر خود مجلس دچار فشلی و انفعال و سکوت شود، این اختلال همچون ویروسی مُسری به سایر ارکان سرایت میکند؛ چراکه وقتی متولّیِ نظارت، چشم بر خطاها ببندند و خاموش بشود، خطاها بدون هیچ مانعی، همچون عفونت کل پیکرهٔ سیاسی را فرا میگیرد و آن را دچار فلج و فساد و بحران میکند.
۳. اینکه برخی عناصر در نهادها، بهجای اصلاح خطاهای راهبردی، بر تکرار رویکردهای پرخسارت اصرار ورزند و هیچ مانعِ ساختاری، سد راه این روند معیوب نگردد، «روایت ناامیدی» و «تصویر ناکارآمدی» را در ذهن جامعه ماندگار میکند. جامعه، فشارهای معیشتی را تا زمانی تحمل میکند که «امید به اصلاح» در قالب روایتهای عملی و کنشهای عینی، محسوس شود؛ اما مواجههٔ مستمر با زنجیرهٔ «اختلال و سکوت»، امید جامعه را هدف میگیرد و در نهایت، تابآوری را به نارضایتی مبدّل میسازد.
۴. اکنون، با بازگشایی مدارس و دانشگاهها ــ علیرغم آنکه آماج حملات دشمن بودهاند ــ تعطیلی مجلس توجیهناپذیرتر مینماید. در شرایطی که بیش از سه ماه از دستور صریح رهبر انقلاب مبنی بر «ضرورت پرکاری مجلس» میگذرد، این تعطیلی، در افکار عمومی به عنوان یک «پیام منفی» تعبیر میشود و عاملان آن، در روایت جامعه، بهعنوان بخشی از «طرح ایجاد بحران از درون» تثبیت میشوند.
۵. سکوت نهادهای نظارتی در اوج تنشهای اجتماعی، نه یک راهبرد صیانتی، بلکه نوعی «تولید بحران» است. وقوع بحران با خلأ ارتباطی تکمیل میشود، فضا را باز میکند برای روایتهای رقیب؛ و وقتی مجلس بهعنوان مرجع رسمی نظارت، فضای کنش روایتپردازانه را رها کند، اجازه میدهد تا روایت ناامیدی و بدبینی به جای حقیقت، مدیریت اذهان جامعه را بر عهده بگیرد. در واقع، تعطیلی مجلس در این مقطع، «مدیریت بحران» نیست، بلکه «تثبیت بحران» در لایههای عمیق ادراکی جامعه است.
۶. بازگشایی صحن علنی مجلس و بازگشت نمایندگان به وظایف نظارتی، ضرورتی حیاتی برای دوام سرمایه اجتماعی و تقویت تابآوری ملّت در برابر انواع تهدیدهاست. جامعه در برابر سیل فشارهای تحمیلی کارگزاران نابلد، نیازمند «شاهد عینی» برای اصلاح است و این امید، در سایهٔ بستهبودن مجلس، سرابی بیش نیست. امروز نمایندگان انقلابی مجلس برای موجودیت خود به عنوان ویترین جمهوریت نظام اسلامی، و پیشتازی در حفاظت از رأی ملّت، ناگزیر از خلاقیت و اقتدار در روایتپردازی هستند. تا به امروز، نمایندگان انقلابی در شطرنج سیاست مات شدهاند. خروج از این حلقهٔ شکست و خسران، نیازمند تسلط بر مؤلفههای نبرد روایتهاست؛ که در آن خردهروایتها در اذهان عمومی، تصویر دقیقی از پیوستگی میان بازگشایی صحن علنی مجلس، با بهبودِ شئون گوناگون زندگی را ترسیم نمایند و آن را به عنوان امری اجتنابناپذیر برای ایجاد امنیت پایدار، مورد مطالبه قرار دهند.
@AzadeMahmoudian
۱۱۱