کلا این هفته هم هفتهی کتاب هست و هم آخر هفته یادوارهی شهدا داریم. داشتم بعد تجمع توی خیابون با خودم حرف میزدم، یه ماشین رد شد خانمه داشت از تجمع برمیگشت من رو با دست به خانوادهاش نشون داد و گفت: بنده خدا زندگی بهش فشار آورده! 

حالا خودم هم صدای خودم رو نمیشنیدم، باید پلاک ماشین رو برمیداشتم برای کلاس انسانشناسی میرفتم سراغش
حالا خودم هم صدای خودم رو نمیشنیدم، باید پلاک ماشین رو برمیداشتم برای کلاس انسانشناسی میرفتم سراغش
۱۱۲
۱۹:۲۳
بغض قلم
فردا یه قرار خیلی مهم دارم، میشه برام دعا کنید!
فکر کنم دعا کردید، چون الحمدلله بخیر گذشت. میام میگم
۹۹
۹:۰۰
۱۱۲
۱۵:۴۵
۱۱۲
۱۵:۴۵
۱۱۳
۱۵:۴۵
راستش را بخواهید، بیشتر از اینکه حال بچهها خوب شده باشد، حال خودم خوب شد...
ممنونم، نمیری دختر!
#روز_نوشت
۱۱۲
۱۵:۴۵
از دیروز هزار تا ماجرا دارم که براتون تعریف کنم!
دیروز صبح، بعد از کلاس نویسندگی خانم حدادی، بدوبدو از حوزه هنری راه افتادم سمت بهشتزهرا؛ چون پنجشنبه یادواره شهدا داریم.
از شب قبل یه ایده افتاده بود به جونم و تا ساعت دو شب اجازه نداد بخوابم! هی میگفت: «اول من رو بنویس، بعد اجازه داری بخوابی!»بدی نویسندگی اینه که از یه طرف باید خونهی نیاوران رو توی خواب ببینی، از طرف دیگه وقتی ایده داری خوابت نمیبره؛ وقتی هم ایده نداری باز خوابت نمیبره، چون هی مغزت میگه تو چه نویسندهای هستی که ایده نداری؟! خلاصه با نویسندگی، خونهی نیاوران حتی توی خواب هم دستنیافتنیه! (رجوع شود به روزنوشت قبلی!)ایده این بود که کارت دعوت یادواره رو ببرم و بذارم روی مزار شهدایی که خانوادههاشون مهمون یادواره هستن و این لحظه رو ثبت کنم.از حوزه هنری پیاده راه افتادم سمت مترو طالقانی و توی راه هم کارت دعوتها رو چاپ کردم. بعد با مترو رفتم حرم مطهر. فقط دو ساعت وقت داشتم؛ چون شب یه قرار دیگه هم داشتم، اونم یه جای خیلی مهم!اول رفتم سراغ چند تا گلفروشی تا گل نرگس بگیرم، اما هیچکدوم نداشتن و فقط گلایل و رز داشتن. رزها هم پلاسیده بودن! خلاصه مجبور شدم با امکانات موجود کنار بیام و رسما از ایدهآلگرایی استعفا بدم!از روی نقشه قطعه ۲۸ رو پیدا کردم و تازه داستان اصلی شروع شد!من مانده بودم تنهای تنها با یک کیف گنده، دو شاخه گل، دو تا کارت دعوت و چادری که باید تا مهمونی مهم بعدازظهر تمیز میماند! تازه وسط همهی این مسئولیتها باید با یک دست، بدون لرزش فیلم میگرفتم؛ بدون لرزشگیر، بدون امکانات حرفهای و بدون یک گروه فیلمبرداری!بالاخره کیفم رو به امانت سپردم به یکی از شهدا و رفتم سراغ شهید فائزه رحیمی. بهش گفتم: «شنیدم شما هم توی حوزه هنری کلاس نویسندگی میرفتین؛ دستت روی سر من!»بعدش راه افتادم سمت قطعه ۴۲ تا به دیدن شهیدان ساداتی برم و خانوادگی دعوتشون کنم!اونجا یه پروانه خوشگل هم بود که مدام روی گلهای بالای مزار ریحانه، فاطمه و سیدعلی مینشست. انگار اون هم میخواست سهمی توی این قاب داشته باشه.بعد از فیلمبرداری، بدوبدو خودم رو رسوندم به دوستان هنرمندم تا با هم بریم خونهی شهید تهرانیمقدم؛ مردی که معروفترین جملهاش اینه:«فقط انسانهای ضعیف به اندازهی امکاناتشون کار میکنند.»
این روزها رفقای من حسابی درگیر آمادهسازی یادواره هستند؛ از کارهای اجرایی و تبلیغاتی گرفته تا هماهنگیها و خرید وسایل.فقط یه مشکل کوچولو داریم: هزینهها با سرعت نور جلو میرن، ولی کمکهای مالی با اینترنت دایالآپ در حال رسیدن هستن!قرار بود خیلیها که برای زنده نگهداشتن یاد شهدا حقوق میگیرند، توی تأمین هزینهها و امکانات همکاری کنند؛ اما انگار شهدا راضی نیستند این عزیزان به زحمت بیفتند! ما هم البته مزاحم اوقات شریفشون نمیشیم!خلاصه، رفقای من همچنان دارند با تمام توان و حتی بیشتر از امکانات جسمی، روحی و مادیشون تلاش میکنند تا پنجشنبه یه یادواره آبرومند برای دختران نوجوان برگزار کنند. اگر دوست دارید توی برگزاری این برنامه سهمی داشته باشید، خوشحال میشیم کمکمون کنید.هر کمکی، حتی کوچیک، میتونه یه گره از کارمون باز کنه. بالاخره یادواره با عشق برگزار میشه، ولی ظاهرا عشق هنوز قابلیت پرداخت هزینهها و خرید وسایل رو پیدا نکرده!
#روز_نوشت
https://eitaa.com/bibliophil
https://ble.ir/bibliophils
دیروز صبح، بعد از کلاس نویسندگی خانم حدادی، بدوبدو از حوزه هنری راه افتادم سمت بهشتزهرا؛ چون پنجشنبه یادواره شهدا داریم.
از شب قبل یه ایده افتاده بود به جونم و تا ساعت دو شب اجازه نداد بخوابم! هی میگفت: «اول من رو بنویس، بعد اجازه داری بخوابی!»بدی نویسندگی اینه که از یه طرف باید خونهی نیاوران رو توی خواب ببینی، از طرف دیگه وقتی ایده داری خوابت نمیبره؛ وقتی هم ایده نداری باز خوابت نمیبره، چون هی مغزت میگه تو چه نویسندهای هستی که ایده نداری؟! خلاصه با نویسندگی، خونهی نیاوران حتی توی خواب هم دستنیافتنیه! (رجوع شود به روزنوشت قبلی!)ایده این بود که کارت دعوت یادواره رو ببرم و بذارم روی مزار شهدایی که خانوادههاشون مهمون یادواره هستن و این لحظه رو ثبت کنم.از حوزه هنری پیاده راه افتادم سمت مترو طالقانی و توی راه هم کارت دعوتها رو چاپ کردم. بعد با مترو رفتم حرم مطهر. فقط دو ساعت وقت داشتم؛ چون شب یه قرار دیگه هم داشتم، اونم یه جای خیلی مهم!اول رفتم سراغ چند تا گلفروشی تا گل نرگس بگیرم، اما هیچکدوم نداشتن و فقط گلایل و رز داشتن. رزها هم پلاسیده بودن! خلاصه مجبور شدم با امکانات موجود کنار بیام و رسما از ایدهآلگرایی استعفا بدم!از روی نقشه قطعه ۲۸ رو پیدا کردم و تازه داستان اصلی شروع شد!من مانده بودم تنهای تنها با یک کیف گنده، دو شاخه گل، دو تا کارت دعوت و چادری که باید تا مهمونی مهم بعدازظهر تمیز میماند! تازه وسط همهی این مسئولیتها باید با یک دست، بدون لرزش فیلم میگرفتم؛ بدون لرزشگیر، بدون امکانات حرفهای و بدون یک گروه فیلمبرداری!بالاخره کیفم رو به امانت سپردم به یکی از شهدا و رفتم سراغ شهید فائزه رحیمی. بهش گفتم: «شنیدم شما هم توی حوزه هنری کلاس نویسندگی میرفتین؛ دستت روی سر من!»بعدش راه افتادم سمت قطعه ۴۲ تا به دیدن شهیدان ساداتی برم و خانوادگی دعوتشون کنم!اونجا یه پروانه خوشگل هم بود که مدام روی گلهای بالای مزار ریحانه، فاطمه و سیدعلی مینشست. انگار اون هم میخواست سهمی توی این قاب داشته باشه.بعد از فیلمبرداری، بدوبدو خودم رو رسوندم به دوستان هنرمندم تا با هم بریم خونهی شهید تهرانیمقدم؛ مردی که معروفترین جملهاش اینه:«فقط انسانهای ضعیف به اندازهی امکاناتشون کار میکنند.»
این روزها رفقای من حسابی درگیر آمادهسازی یادواره هستند؛ از کارهای اجرایی و تبلیغاتی گرفته تا هماهنگیها و خرید وسایل.فقط یه مشکل کوچولو داریم: هزینهها با سرعت نور جلو میرن، ولی کمکهای مالی با اینترنت دایالآپ در حال رسیدن هستن!قرار بود خیلیها که برای زنده نگهداشتن یاد شهدا حقوق میگیرند، توی تأمین هزینهها و امکانات همکاری کنند؛ اما انگار شهدا راضی نیستند این عزیزان به زحمت بیفتند! ما هم البته مزاحم اوقات شریفشون نمیشیم!خلاصه، رفقای من همچنان دارند با تمام توان و حتی بیشتر از امکانات جسمی، روحی و مادیشون تلاش میکنند تا پنجشنبه یه یادواره آبرومند برای دختران نوجوان برگزار کنند. اگر دوست دارید توی برگزاری این برنامه سهمی داشته باشید، خوشحال میشیم کمکمون کنید.هر کمکی، حتی کوچیک، میتونه یه گره از کارمون باز کنه. بالاخره یادواره با عشق برگزار میشه، ولی ظاهرا عشق هنوز قابلیت پرداخت هزینهها و خرید وسایل رو پیدا نکرده!
#روز_نوشت
۴۲
۱۹:۰۹
۳۷
۱۹:۱۷
بعضی دعوتها را باید حضوری برد؛ حتی اگر فاصلهمان با مهمان تا آسمان باشد...
اینم نتیجه دعوت از شهدا
#تیزر_یادواره_دختران_بهشتی #موسسه_بهشت_ثامن_الائمه #شهید_ریحانه_ساداتی #شهید_فاطمه_ساداتی#شهید_فائزه_رحیمی
https://eitaa.com/bibliophil
https://ble.ir/bibliophils
#تیزر_یادواره_دختران_بهشتی #موسسه_بهشت_ثامن_الائمه #شهید_ریحانه_ساداتی #شهید_فاطمه_ساداتی#شهید_فائزه_رحیمی
۳۷
۱۹:۱۷
سهمی در آسمانی شدن یک خاطره...
شماره کارت جهت هدایا و نذورات: 6280231550330228
بانک مسکن | به نام محدثه ناصری
سهم شما، هرچند کوچک، میتواند قدمی بزرگ برای زنده نگهداشتن یاد دختران بهشتی باشد.
اگر امکان کمک ندارید، با بازنشر این پیام هم همراه ما باشید.
#دختران_بهشتی #نذر_فرهنگی
https://eitaa.com/bibliophil
https://ble.ir/bibliophils
اگر امکان کمک ندارید، با بازنشر این پیام هم همراه ما باشید.
#دختران_بهشتی #نذر_فرهنگی
۴۵
۱۹:۱۸