چ
بازارسال شده از
تحولخوانی| تقویت حضور تفکر عمیق دینی-انقلابی ابتدای زنجیره تولیدو پرهیز از میدان دادن به نگاههای منفعل یا سکولارتحقق این تغییر، هم نیاز به کارهای نمادین دارد و هم نمونهسازی در تولیدات. از فعالسازی دوباره جلساتی مشابه «افق رسانه» با محوریت روشنفکران انقلابی تا الزام مدیران و کارشناسان به ارتباط نهادینه با مؤلفان و متفکران.خروجی مدیران و برنامهسازان تحتتأثير ورودیهایشان است و سازمان، برنامه مشخص و مؤثری برای غنیسازی و جهتدهی به آن نداشته و گاه غلبه فضای مجازی و رسانهای موجب رسوب انفعال در رویکردهای کنشگران سازمان شده است. گلوگاههای حضور و نفوذ جریانهای سکولار و لائيک در آنتن نیز باید در کوتاهمدت رصد شده و برای ویرایش یا توقفشان برنامهریزی گردد. بریدهای از سند تحول رسانه ملی - ویراست سوم - تیر ۱۴۰۲#تبیین_تحول#پرهیز_از_نگاههای_منفعل_یا_سکولار
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
پیشخوان| «کشیده»؛ طنزی که درس میدهدبرنامه «کشیده» #شبکه_دو توانسته با فراتر رفتن از مطالب طنز ساده به اثری آموزنده و پرمحتوا در حوزه فرهنگ، سیاست، سبک زندگی و مسائل اجتماعی تبدیل شود. این برنامه با تلفیق هنر، ادبیات طنز و مفاهیم فرهنگی و اجتماعی، جذابیتی مشترک برای نسلهای جوان و مخاطبان مسنتر ایجاد کرده و درعینحال مسیر بسیاری از رویکردهای سند تحول رسانه ملی را دنبال میکند.اشاره به مناسبتهای ملی و مذهبی، نقد جریان غربگرایی، بازنمایی مظلومیت مردم فلسطین و بیان جنایات غرب از محورهای ثابت برنامه است. همچنین نقد عملکرد نهادهای بینالمللی مانند سازمان ملل، توجه به مشکلاتی همچون کمبود آب، و پرداخت طنزآمیز به مشکلات اقتصادی مردم از گرانی خودرو تا واردات اشتباه برخی مسئولین این برنامه را به یکی از موفقترین آثار اجتماعی تلویزیون تبدیل کرده است.استفاده از کاریکاتور برای مرور مرحلهبهمرحله رویدادهای تاریخی، طرح کلیدواژههای جدید فضای مجازی، نقشآفرینی در مقابله با آسیبهای اجتماعی و تقبیح ناهنجاریهایی مانند بیاخلاقی در ورزشگاهها از دیگر اقدامات مثبت آن است. همچنین پخش صداهای انتقادات و تقدیرهای مردمی در برنامه ایدهای مؤثر برای تعامل با مخاطبان محسوب میشود.مجری برنامه که حتی واژه #کشیده را جایگزین «کاریکاتور» کرده انتخاب مناسبی برای این قالب است، هرچند بهتر است برای دقت بیشتر، تسلط او بر موضوعات افزایش یابد تا از بیان مطالب ناقص یا اشتباه جلوگیری شود.#در_مسیر_تحول#برنامهسازی
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| ظرفیت کتاب برای «پدیده شدن» در صداوسیما مهدی سلیمانی، فعال فرهنگیهمین ابتدا صریح بگویم که صداوسیما اگر اراده کند، میتواند سرنوشت یک کتاب را در کشور تغییر دهد. این یک گزاره اغراقآمیز نیست. واقعیتی است که از ظرفیت ساختاری، نفوذ رسانهای و گستره بیرقیب این سازمان برمیآید. رسانهای که میتواند یک کالا، یک چهره یا یک شعار را در مقیاس ملی مطرح کند، بدون تردید توانایی آن را دارد که یک کتاب را نیز به یک پدیده فرهنگی تبدیل کند.اما مسئله اینجاست که بهنظر میرسد صداوسیما آنچنان که شایسته است از این ظرفیت آگاه نیست یا به آن التفاتی ندارد و آن را در حد برنامههای سطحی و پراکنده تنزل داده است. اگر اراده، برنامهریزی و استمرار وجود داشته باشد، همین رسانه میتواند میلیونها نفر را به سمت یک اثر سوق دهد.صداوسیما بارها نشان داده که قابلیت خلق موج دارد. نمونههای فراوانی از سریالها، شخصیتها، اصطلاحات و حتی سبکهای زندگی وجود دارد که تنها با چند هفته حضور روی آنتن، در فرهنگ عمومی رسوخ کردهاند. اگر چنین نیرویی پشت معرفی و پشتیبانی یک کتاب قرار گیرد، آن کتاب بهسادگی میتواند تبدیل به موضوع گفتوگوی خانوادگی، سوژه شبکههای اجتماعی و محور کنجکاوی نسل جوان شود. کافی است فهم رسانهای، ارادۀ مدیریتی و خلاقیت تولیدی با هم همراه شوند تا مخاطب علاقمندانه به مخاطب وفادار آن تبدیل شود. علاوه بر اینها صداوسیما قدرت «تکرار هدفمند» دارد. چیزی که در بازاریابی محتوا حکم موتور محرک رفتار مخاطب را بازی میکند.اما بزرگترین مشکل صداوسیما این است که کتاب را در مقام یک «موضوع تزئینی» میبیند نه یک «محتوای راهبردی». معرفی کتاب معمولاً در آیتمهای یک دقیقهای، بدون استراتژی و بدون پیوست انجام میشود. به همین دلیل هم کم اثر میماند.تصور برخی از مدیران تلویزیون این است که معرفی کتاب در بهترین حالت فقط یک کار فرهنگی محترمانه است! نه یک امکان جدی برای شکلدهی سلیقه عمومی. غفلت دقیقاً همینجاست. کتابخوانی اگر وارد مدار اصلی رسانه شود، میتواند به فرهنگ روزمره تبدیل شود و تلویزیون قدرت کافی برای ایجاد چنین وضعیتی دارد.اگر صداوسیما تصمیم بگیرد یک کتاب را به «حادثه فرهنگی» بدل کند، ابزارهای لازم را در اختیار دارد. سریالسازی بر اساس کتاب، اجرای مسابقات و چالشهای خواندن، گفتوگو با شخصیتهای محبوب درباره تجربه مطالعه، تولید آیتمهای کوتاه و جذاب، راهاندازی کمپینهای ملی و حتی پیوند دادن کتاب با روایتهای اجتماعی روز. همه اینها دستکم ظرفیت بازگرداندن کتاب به مرکز توجه عمومی را دارند. اما در نبود اراده، کتابخوانی بدون پشتیبانی رسانهای میماند و بازار نشر بیسروصدا ادامه میدهد.صداوسیما باید بداند که تنها رسانهای است که هنوز میتواند «میلیونها نفر» را همزمان تحت تأثیر قرار دهد. اگر این قدرت را در خدمت معرفی هوشمندانه، مداوم و روایتی کتاب قرار دهد، امید است که جریان تازهای در فرهنگ کشور شکل بگیرد. اما تا وقتی این ظرفیت شناخته نشود و کتاب در حاشیه بماند، فرصت تاریخی صداوسیما برای ساختن موجهای بزرگ فرهنگی از دست خواهد رفت.#تبیین_تحول#کتاب_و_کتابخوانی
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| پیشرفت در پرتو هویت زنانه عارفه جرشنو؛ کارشناسارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه الزهرا (س)حضور زنان، به عنوان عناصر حیاتی جامعه، همواره و در همه دورههای تاریخی، نقش چشمگیری در پیشرفت جوامع مختلف داشته است. در دنیای امروز نیز، سهم زنان در شکلگیری جوامع پویا و مترقی، بیش از هر زمان دیگری نمود پیدا کرده است؛ حضور فعال زنان در عرصههای مختلف علمی، ورزشی، فرهنگی، سیاسی و حکمرانی، توانسته پیشرفت هر کشور را به تصویر بکشد. با این حال، مسیر پیشرفت زنان در جوامع مختلف یکسان نبوده است و در هر ساختاری، متناسب با ارزشها، جایگاه متفاوتی دارند. در این میان، زنان ایرانی تصویری جدید را به جهان ارائه کردهاند؛ تصویری که در آن، زن در حاشیه نیست و مورد سوءاستفاده و نابرابریهای جنسیتی قرار نمیگیرد، بلکه در بطن و محور اصلی جامعه حضور دارد. زنان ایرانی، در سایه نگاه و ظرفیتهای انقلاب اسلامی توانستهاند پیشرفتهای بسیاری را در عرصههای مختلف از آن خود کنند. دادههای رسمی نشان میدهد حضور زنان در عرصههای مختلف رشد یافته است: سهم ۳۳٫۳ درصدی زنان در عضویت هیئت علمی دانشگاهها، حضور بیش از ۹۵۰۰ مؤلف و بیش از ۸۴۰ ناشر زن، عضویت بیش از ۲۳۹۰ زن در هیئتمدیره شرکتهای دانشبنیان، کسب بیش از ۳۳۰۲ مدال در رویدادهای بینالمللی توسط ورزشکاران زن، اشتغال بیش از ۱۱۲۱ قاضی زن در محاکم کشور و نرخ ۳۱٫۵ درصدی مشارکت زنان در عرصه فناوری اطلاعات، فقط گوشهای از افتخارات بانوان ایرانی در سالهای اخیر است. افتخاراتی که حتی نیویورک تایمز نیز در گزارشی به آن اعتراف کرد و در اینباره نوشت: «انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹، نقطه عطفی برای زنان ایرانی بود.» این دستاوردها نشان میدهد که زنان ایرانی، در مقایسه با جوامع غربی، مسیر متفاوتی را پیمودهاند. در غرب، زنان هنوز از برخی حقوق اولیه و طبیعی خود محروماند؛ گزارشهای بینالمللی همچنان از وجود شکاف دستمزد و فرصتهای نابرابر برای زنان غربی سخن میگویند. پس باید گفت هنوز در غرب متمدن و مدرن، جسم زن ارزشمندتر از فکر اوست. در نقطهی مقابل اما، زن ایرانی ضمن دارا بودن همه حقوق طبیعی خود، همه تلاش و تمرکز خود را برای استفاده از ظرفیتهای وجودی و فکری خویش به کار میگیرد. اینجا نه تنها از نابرابری جنسیتی خبری نیست، بلکه طبق آمارهای بانک جهانی دربارهی شاخص برابری جنسیت، ایران رتبه نخست جهان را در برقراری عدالت آموزشی میان دختران و پسران دارد. همانگونه که برای ارزیابی حال خوب یک خانواده باید احوال مادر خانه را جویا شد، برای سنجش پویایی جامعه نیز باید به سراغ زنان رفت؛ چراکه آنان عناصر اثرگذار در روند پیشرفت کشورند. اکنون و پس از گذشت نزدیک به نیم قرن از انقلاب اسلامی، زنان در پرتو هویت زنانه خود سهمی تعیینکننده در تحولات علمی، فرهنگی و اجتماعی ایران دارند. در چنین شرایطی، رسانه ملی باید به عنوان ویترین رسمی کشور، بازتابدهنده دقیق و منصفانه این دستاوردها باشد؛ زیرا نمایش درست مسیر پیشرفت زنان، هم به ارتقای امید و خودباوری اجتماعی کمک میکند و هم میتواند الگویی الهامبخش برای نسلهای آینده باشد.#تبیین_تحول#زن_انقلابی
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
شعر| گزیدهای از قصیده امام خمینی(ره) در مدح حضرت زهرا(س)️ ای ازلیّت، به تربت تو مُخمّر! وی ابدیّت، به طلعت تو مُقرّر!️آیت رحمت ز جلوه تو هویدا رایَتِ قدرت در آستینِ تو مُضْمَر️جودت، همبسترا به فیض مقدّس لطفت همبالشا به صدرِ مُصَدّر️عِصمتِ تو تا کشید پرده به اجسام عالَم اجسام گردد عالَم دیگر️جلوه تو، نور ایزدی را مَجْلیٰ عِصمت تو، سِرّ مُختفی را مَظهر️گویم واجب تو را، نه آنَتْ رُتبت خوانم ممکن تو را، ز مُمکِن برتر️ممکن، امّا چه ممکن، علّت امکان واجب، امّا شعاعِ خالقِ اکبر️ممکن، امّا نمودِ هستی از وی ممکن، امّا ز مُمکِناتْ فزونتر️وین نه عجب، زانکه نور اوست ز زهرا نور وی از حیدر است و او ز پیمبر️این است آن نور، کز مشیّت «کُنْ» کرد عالم، آنکو به عال است مُنوّر️این است آن نور، کز تجلّی قدرت داد به دوشیزگان هستی زیور️آبِروی مُمْکِناتْ جمله، از این نور گر نَبُدی، باطل آمدند سراسر️عیسی مریم به پیشگاهش دربان موسی عمران به بارگاهش چاکر️فاش بگفتم که این رسول خدای است معجزهاش می بُوَد همانا دختر️دختر، جُز فاطمه نیاید چون این صُلْبِ پِدر را و هم مَشیمهی مادرانتشار به مناسبت سالروز ولادت حضرت زهرا(س) و ولادت امام خمینی(ره)#شعر
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
پانانوشت| از خیابان تا جهان؛ رمزهای پنهان پدیدهای به نام سلام فرمانده «۱»
علی مُوی، دانشآموختهٔ کارشناسیارشد علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه صداوسیماموفقیت چشمگیر ملی و جهانی نماهنگ «سلام فرمانده» بر اساس یافتههای پژوهش حاضر، نه یک رخداد تصادفی تک عاملی، بلکه نتیجه یک «فرایند همافزایی فرهنگی–اجتماعی» است که به خلق «جذابیت منحصربهفرد» در این اثر انجامید. این فرایند پیچیده، حاصل تعامل هوشمندانه مجموعهای از عوامل محتوایی، شکلی، اجتماعی و حتی فرامادی بود که اثر را از یک محصول رسانهای صرف، به یک نهضت اجتماعی فراگیر تبدیل کرد.عوامل محتوایی: سربازان آماده ظهوردر لایۀ محتوایی، مهمترین عامل موفقیت، چرخش گفتمان انتظار از حالت منفعل و حزنآلود بهسوی «گفتمان انتظار فعالانه و مسئولیتپذیر» بود. این نماهنگ، نسل نو (بهخصوص دهه نودیها) را نه بهعنوان کودکانی صرفاً تماشاگر، بلکه بهمثابه «سربازان آماده» و کنشگرانی مؤثر در فرایند ظهور معرفی کرد و به آنها «هویت کنشگرانه» اعطا نمود. پیوند هوشمندانه «هویت ملی و دینی» از طریق تلفیق قهرمانان ملی (مانند میرزا کوچکخان و حاجقاسم سلیمانی) با مضامین عالی شیعی و مهدوی هم، به عمق و اصالت اثر افزود و دامنه مخاطبان را از سطح مذهبی صرف فراتر برد. سادگی و صراحت پیام در قالب آرمانگرایی نیز، ارتباط سریع با مخاطب عام را تسهیل کرد.عوامل شکلی: ابداع و مشارکتپذیریدر بُعد شکلی، نوآوری هنری نقشی کلیدی داشت. ابداع سبک «سرود-مداحی»، با استفاده از ظرفیتهای هیئت در قالبی ساختارمند و آهنگین، یک فرم هنری جذاب، حماسی درعینحال صمیمی ایجاد کرد که در حقیقت محفلی برای نمایش آرمان جمعی برای ارائه سرور جمعی در سطح جامعه بود. مهمترین عنصر شکلی که ظرفیت مشارکت اثر را بهشدت افزایش داد، طراحی «حرکت نمادین» سلام نظامی در هنگام ادای عبارت «سلام فرمانده» بهعنوان ترجیعبند این اثر بود. این حرکت، مخاطب را از یک شنوندۀ منفعل به یک «کنشگر فعال» تبدیل کرد و قدرت تکثیر و بازآفرینی اثر را دوچندان ساخت. نکته جالب اینجاست که این حرکات و استفاده از نغمه این اثر تقریباً در تمامی نسخههای بینالمللی ثابت است و حتی در بعد محتوایی نیز این هماهنگی با نسخه اصلی اثر تا حد بسیار مطلوبی حفظ شده و تأثیرگذاری فراملی این اثر را دوچندان میکند. یادداشتی از پایاننامه «عوامل موفقیت ملی و جهانی نماهنگ سلام فرمانده» #در_مسیر_تحول#نقش_پژوهش_در_زنجیره_تولید
تا قله قاف رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| از ضرورت تعریف تا تصویر تحول؛به بهانه هفتمین نشست افق تحول در صداوسیما «۱»
نعمتالله سعیدی، نویسنده و روزنامهنگارمقدمه:
تا اطلاع ثانوی از هرگونه شرکت در همایشها و جلسات متنفرم. (مخصوصاً وقتی عنوان «هماندیشی» هم ضمیمهاش باشد)، این قبل از هر چیز، فعلاً مشکل شخصی نگارنده است که روی «آیین گفتوگو» حساس شدهام اما «#همایش_افق_تحول_رسانه_ملی» جلسه بسیار خوبی بود. ۱- تحول، به زبان ساده، یعنی تغییراتی جزئی یا کلی از یک حالت به حالت دیگر یا عوض شدن. مثلاً یک فوتبالیست ممکن است تصمیم بگیرد کیفیت بازی خود را تغییر و ارتقا داده و وارد تیم ملی شود یا فعالیت خود را از پست دروازهبانی یا دفاع چپ به بازی در نوک حمله (مثلاً هافبک وسط) عوض کند یا اصلاً فوتبال را کنار گذاشته و والیبالیست یا بازیگر سینما شود. تمام اینها از مصادیق تحول به شمار میآیند.البته برعکس این موارد نیز تحول به شمار آمده و این بستگی به ما دارد که میخواهیم خود موضوع «تحول» را چگونه ارزشگذاری کنیم. (مثلاً وقتی یک ورزشکار حرفهای معتاد میشود و یا یک تاجر پولدار ورشکسته!) اما اگر منظور ما از این کلمه، همواره امری مثبت است، آنوقت یکی از شرایط ایجاد تحول، شرط ارادی و مفیدبودن آن است. مثلاً یک معتاد که اراده میکند برای ترککردن و سالمشدن موفق میشود، متحول شده است. اما یک ورزشکار که تسلیم هوای نفس شده و برای لذتجویی معتاد میشود نه. نکته اول: مفهوم «تحول» اصولاً و اساساً با «توبه» فرق میکند. توبه به معنای بازگشت از گناهان و اعمال اشتباه است. اما تحول خیلی وقتها ربطی به گناه و غیرگناه ندارد. (این روزها مردم عمدتاً به دنبال ایجاد تحول در زندگیشان هستند و حتی خود «توبه» را نیز در همین راستا معنا میکنند.) نکته دوم: وقتی اوضاع جهان خوب نیست (چیزی که در این سدههای اخیر و با رشد تفکرات اومانیستی شاهدیم) اصولاً عوض شدن و تغییر شرایط امری مثبت ارزیابی میشود. به همین دلیل «تحول» در مجموع امری مطلوب فرض میشود.۲- نخستین تحول (به معنای مثبت) در یک فرد یا مجموعه و نظام، خودِ درککردن و باورکردن ضرورت تحول است. یک مجموعه تا باور نکرده نیاز به تحول دارد، بسیار بعید است تحول جدی و خاصی در آن شکل بگیرد. حالا دو مسیر پیش روی آن است؛ اگر چنین تحولی واقعاً ضرورت ندارد یا هنوز خیلی جدی نیست، مشکلی برای آن مجموعه پیش نمیآید. حتی گاهی در این مواقع، آنهایی که ادعای چنین چیزی را دارند و حرف از ضرورت تحول میزنند، قصدشان تضعیف و تخریب آن مجموعه است و رساندنش به نقطهای که چنین ضرورتی (در راستای منافع یا عقاید آنها) بهوجود بیاید. اما اگر این ضرورت تحول مبتنی بر واقعیت خارجی نیز باشد، سیستمی که آن را درک و باور نکرده تدریجاً تحلیلرفته، از انطباق و سازگاری و تعامل با شرایط خارجی جامانده و نهایتاً در باطن حیثیت وجودی خودش را از دست میدهد و در ظاهر بدون وابستگی به قدرت و امکانات و حمایت بیرونی امکان بقا نخواهد داشت.ادامه دارد...#در_مسیر_تحول#تحول_ساختاری
سیمرغ رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| از ضرورت تعریف تا تصویر تحول؛به بهانه هفتمین نشست افق تحول در صداوسیما «۲»
نعمتالله سعیدی، نویسنده و روزنامهنگار۳- برخی معتقدند چون رادیو و تلویزیون رسانههایی یکطرفه هستند، کلاً ضرورت وجودی خود را از دست داده و باید بهتدریج به نفع شبکههای مجازی کنار بروند یا رسماً کنار گذاشته شوند. برخی معتقدند محوریت از رادیو و تلویزیون به فضای مجازی منتقل شده است و باید قبول کنیم که شبکههای رادیویی و تلویزیونی نمیتوانند مثل گذشته اصلیترین میداندار عرصههای رسانهای (از آموزش و سرگرمی گرفته تا اطلاعرسانی) باشند.گروه سوم که تقریباً هنوز به رسانههایی چون رادیو و تلویزیون خوشبیناند، به دنبال راهی میانه هستند که رادیو و تلویزیون متحول شده و بتوانند همچنان با فضای مجازی رقابت کنند و دوام بیاورند. نگارنده جزو هیچکدام از این گروهها نیستم. چون اولاً معتقدم حتی اگر فضای مجازی در طول سالهای اخیر اینقدر رشد نکرده بود، باز هم صداوسیما نیاز به تغییر و تحولات اساسی داشت. در ثانی، همانطور که خود شبکههای رادیو و تلویزیونی نتوانستند مطبوعات و مخصوصاً کتاب را کلاً از میدان خارج کنند، فضای مجازی هم نمیتواند این کار را با رادیو و تلویزیون کند. (اجمالاً از سینما به عنوان رسانهای مجزا حرف نمیزنیم و فعلاً آن را هم بنا بر دلایلی نوعی تلویزیون به حساب میآوریم. اگرچه در نوع تولید و مصرف تفاوتهای خاصی دارد.) یعنی، یک وقت حرف از تسلط و محوریت در تأثیرگذاری میزنیم که در این صورت بله؛ اگر تا صد سال پیش مطبوعات و تا دویست سال پیش صنعت نشر کتاب میداندار اصلی بود، از یک قرن تا حدود بیست سال پیش رادیو و تلویزیون (و سینما) این نقش را بر عهده گرفتند. اما در تمام این دوره نیز نهتنها مثلاً نشر کتاب از دور خارج نشد، بلکه در لایههایی عمیقتر، همچنان بازیگر اصلی باقی ماند و بلکه تقویت هم شد. تا جایی که تقریباً در تمام دنیا، حتی امروز هم صنعت نشر کتاب (از نظر تعداد عناوین و تیراژ و غیره) نسبت به گذشته چند برابر رشد داشته است.الغرض، اگر فعلاً تاثیر رادیو و تلویزیون را بر خود رادیو و تلویزیون کنار بگذاریم (که بحث خیلی پیچیده نشود) همانطور که از بسیاری جهات، خود رادیو و تلویزیون تکامل و گسترش عمق تأثیرگذاری «متن نوشتاری» محسوب میشوند (از تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم کتاب و مطبوعات گرفته تا خود تبدیل متن نوشتهشده به فیلم و برنامه و غیره) نسبت فضای مجازی به رادیو و تلویزیون نیز تقریباً همین است. به عبارت دیگر، خود فضای مجازی نیز چیزی غیر از متن و صدا و تصویر ندارد. و اینها همان محتوای اصلی شبکههای رادیویی و تلویزیونی محسوب میشوند. به عنوان مثال «تلوبیون» دقیقاً همانقدر صداوسیما به شمار میآید که یک سکوی فضای مجازی. (همانطور که باقی شبکههای رادیویی و تلویزیونی از امثال بیبیسی گرفته تا الجزیره و غیره در جهان معاصر از فضای مجازی استفاده میکنند). اما با این تفاوت مهم که هیچ مشترکی در فضای مجازی چنین امکانات گستردهای ندارد و نمیتواند در این حجم و کیفیت تولید محتوا کند.ادامه دارد...#در_مسیر_تحول#تحول_ساختاری
سیمرغ رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| از ضرورت تعریف تا تصویر تحول؛به بهانه هفتمین نشست افق تحول در صداوسیما «۳»
نعمتالله سعیدی، نویسنده و روزنامهنگار۴- تا اینجا فرض میکنیم توافق داریم که ضرورت تحول در صداوسیما فقط مربوط به رسانههای رقیبی چون فضای مجازی نیست. اینترنت در درجه نخست فقط از نظر تولید محتوا (چه سختافزاری و چه تنوع تولید) با رادیو و تلویزیون تفاوت دارد. وگرنه متن و تصویر و صدا در هر دو مشترک است. (حتی از نظر مخاطب نیز فضای مجازی فقط توهم آزادی انتخاب را به مصرفکننده میدهد.)نخستین نتیجه منطقی این فرضیه این میشود که بخش عمدهای از دلیل توفیق در فضای مجازی و رادیو و تلویزیون مشترک است. مثلاً صداوسیما بدون در نظر گرفتن فضای مجازی نیز دیر یا زود مجبور بود مخاطبان را در تولید محتوا مشارکت دهد. (از مشارکت گرفتن در هزینههای تولید تا خود فرایند تولید محتوا.) یا از این مهمتر، مجبور بود خود را از سلطهی «مبانی #برنامهسازی» و تعریف خبر و درام و شخصیت و پیرنگ و غیره «غربی» نجات داده و به هویتمندی خود بیندیشد. مجبور بود تنوع اقلیم و اقوام مخاطبان خود را بپذیرد. مجبور بود مزیت نسبی هر یک از مناطق و استانهای کشور را (در راستای تولید برنامه) در نظر بگیرد. مجبور بود برای برخورداری از میراث غنی و ریشهدار فکری و فرهنگی و ادبی و هنری زیستبوم خود چارهاندیشی کند و کلی اجبارهای دیگر که کم تا زیاد در «سند تحول صداوسیما» مورد توجه قرار گرفته است.۵- بعد از راهاندازی شبکه آرا (شبکههای انتخاباتی استانی در کل کشور) که رادیو و تلویزیون به کنار، یک تحول در تاریخ دموکراسی و مردمسالاری بود و متأسفانه هنوز هم نادیده گرفته میشود! و برنامههایی چون #حسینیه_معلی و محفل و پاورقی و... به نظر نگارنده برنامه «ایران جان» سومین نقطه عطف مهم در این راستا به شمار میآید. (البته در زمینه فیلم و #سریالسازی نیز اتفاقات مثبت بسیاری افتاده، اما هنوز به مرحلهای نرسیده که محکم بتوان ادعای وقوع تحول کرد) ما واقعاً نیاز به گفتوگوی جدی در مورد ماهیت رسانه داریم که بحث و تبادل نظر کنیم در این موارد که به عنوان نمونه: میزان جذب و رضایت مخاطب در برنامههایی چون مثلاً «پاورچین» و برنامه «#محفل» شاید از نظر عدد و رقم نزدیک به هم باشند، اما از نظر ماهیت زمین تا آسمان با یکدیگر فرق دارند! یا در مورد طنز، آثاری مثل «ساعت خوش» و «#پاورقی» را چطور میتوان با یکدیگر مقایسه کرد؟! (پاورقی با دهها گفتمان ریز و درشت رسماً درگیر شده است، اما «ساعت خوش» چه ربطی، یا چه کاری به این حرفها داشت؟!)قبلاً خیلی از برنامهها به استانهای مختلف سفر داشته و تولید محتوا میکردند. انصافاً بعضیهایشان هم کارهای خوبی بود اما «#ایران_جان» برنامهای است که فقط و فقط در کشوری مثل ایران قابلیت ساخته شدن دارد و باید هم ساخته میشد. (نه شوروی سابق میتوانست چنین چیزی بسازد و نه آمریکای فعلی که از نظر تنوع اقوام و اقلیم شباهتهایی با ما دارد.)چرا ما به جای ضرورت شبکههای محلی (برای خود آن مناطق) به این هم فکر نمیکنیم که استانهای مختلف چه قابلیتهایی برای تولید برنامه برای کل کشور را دارند؟! (مواردی مثل «مزیت سرمایهگذاری» و قابلیت و جاذبههای «گردشگری» داخلی و خارجی و غیره به کنار!) اصلاً نمیدانم چرا بخشهای بسیاری از خود اجرای همایش افق تحول اخیر (از نمایش عروسکی گرفته تا اجرای زنده موسیقی و نماهنگ) از صدا و سیما پخش نشد؟! یا شاید هم بعداً پخش شده و بنده خبر ندارم. آمار و ارقامی چون حدود ۶۵% جذب مخاطب و ۸۰% رضایت بالا و... صداوسیما باید فکری اساسی برای پوشش دادن حداقلهایی از توفیقات خودش بکند! آن هم در این سالهایی که کم تا زیاد، تمام شبکههای رادیو و تلویزیونی جهان به مشکل خوردهاند. یا شاید هم انگار واقعاً به قول بیدل: دانا نبوَد از هنر خویش برومند از میوه خود بهره محال است شجر را!#در_مسیر_تحول#تحول_ساختاری
سیمرغ رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○
بازارسال شده از
یادداشت| یلدا در آینه رسانه؛ از سلبریتی محوری تا بازنمایی خانواده اصیل ایرانی عارفه جرشنو؛ کارشناسارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه الزهرا (س)تقویم را که ورق میزنیم، مناسبتهای مختلف بسیارند؛ برخی برایمان پررنگترند و برخی کمرنگتر. اما آنچه امروز درباره این مناسبتها محل تأمل است، نوع بازنمایی آنها در رسانهها و فاصلهگرفتن از معنای اصیلشان است. مناسبتهایی که اغلب رنگوبویی از جنس اصالت، فرهنگ و معنا دارند؛ آیین باستانی یلدا، یکی از همین مناسبتهاست که دچار بازنمایی غلطی گردیده است.
دورهمیهای خانوادگی و صمیمانه یلدا، فرصت خوبی است برای بازگشت به نمادهای فرهنگ غنی ایران عزیزمان، بازگشت به اصالتی که خبر از تمدنی چندهزارساله میدهد؛ تمدنی که در آن دورهمجمعشدنهای خانوادگی، بازدید از بزرگترها، خاطرهشنیدن از پدربزرگها و مادربزرگها در اغلب آیینهای آن دیده میشود؛ تمدنی که در مواجهه تاریخی با اسلام، نهتنها از اصالت خود دور نشد، بلکه بسیاری از مفاهیم متعالی اسلام را با فرهنگ غنی خود سازگار دید و با آن همراه شد.
تمدن غنی ایرانی، در دل خود ارزشهای فرهنگی والایی داشت که با ورود اسلام، بهنوعی به اصالت خویش بازگشت؛ شاید بتوان گفت نمونه این پیوند هویت ملی و دینی، همین دورهمیهای خانوادگی در شب یلداست که منطبق بر مفهوم «صله ارحام» در اسلام است؛ مفهومی که بزرگان دین بسیار بدان توصیه نمودهاند و آن را مایه خیر و برکت، طول عمر و افزایش نشاط اجتماعی میدانند.
بازتاب این پیوند عمیق میان ارزشهای فرهنگ ایران باستان با دین اسلام و بازگشت به هویت ایرانی_اسلامی، از وظایف اصلی رسانه ملی است؛ این رسانه ملی است که وظیفه دارد در گرامیداشت آیینهایی همچون شب یلدا، بهجای اجرای جشنهای خالی از محتوا و معنا، اجرای زنده موسیقی پاپ، دعوت از سلبریتیها و امثال آن، جمعهای اصیل خانوادگی با حضور پدربزرگها و مادربزرگها و بزرگترهای خانواده را به تصویر بکشد.
اینک رسانه ملی بیش از هر زمان دیگری، نیازمند بازنمایی کارکردهای خانوادگی و اجتماعی آیینهای ملی در کنار هویت دینی است؛ شاید طولانیترین شب سال، فرصت مناسبی باشد تا این رسالت فرهنگی، بهدرستی ایفا شود.
#در_مسیر_تحول#بازنمایی_مناسک
سیمرغ رسانه | ایتا | بله | آپارات | یوتیوب | تلگرام○●○▷ @simorgh_resane ◁○●○