۱۱
۱۱
۱۱
۱۱
۱۱
آنچه در حلقه دوازدهم سینما تربیت گذشت.نقد و بررسی انیمیشن نبرد با خرچنگ با حضور کارگردان اثر، مازیار محمدینژاد@cinematarbiyat
سینماتربیت | باشگاه امید
#آینه_جادو سید مرتضی آوینی برشی از مقاله جذابیت در سینما «فیلم اگر جاذبه نداشته باشد، فیلم نیست» آیا این سخن همان همه که مشهور است، بدیهی است؟ پر روشن است که تا این نسبت بین فیلم و تماشاگر برقرار نشود، اصلاً مفهوم فیلم و سینما محقق نمیگردد: تماشاگر باید تسلیم جاذبهی فیلم شود، چرا که او با پای اختیار آمده است و اگر در این دام نیفتد، میرود. اگر فیلم جاذبه نداشته باشد، تماشاگری پیدا نمیکند و فیلم بدون تماشاگر، یعنی هیچ. پولی که برای بلیت پرداخت میشود نیز تأییدی است بر همین توقع… و اصلاً شک کردن در این امر، شک کردن در مشهورات و مقبولات عام است. @cinematarbitay
سید مرتضی آوینی برشی از مقاله جذابیت در سینما «فیلم اگر جاذبه نداشته باشد، فیلم نیست» آیا این سخن همان همه که مشهور است، بدیهی است؟ پر روشن است که تا این نسبت بین فیلم و تماشاگر برقرار نشود، اصلاً مفهوم فیلم و سینما محقق نمیگردد: تماشاگر باید تسلیم جاذبهی فیلم شود، چرا که او با پای اختیار آمده است و اگر در این دام نیفتد، میرود. اگر فیلم جاذبه نداشته باشد، تماشاگری پیدا نمیکند و فیلم بدون تماشاگر، یعنی هیچ. پولی که برای بلیت پرداخت میشود نیز تأییدی است بر همین توقع… و اصلاً شک کردن در این امر، شک کردن در مشهورات و مقبولات عام است. @cinematarbitay#آینه_جادو سید مرتضی آوینی برشی از مقاله جذابیت در سینما
حالتی را که تماشاگر در برابر فیلم دارد میتوان با حالتی که کودکان در برابر قصه دارند قیاس کرد، با صرفنظر از مراتب و شدت و ضعف آن. کودک در قصه استغراق مییابد و خود را فراموش میکند. این فراموشی مقدمهی نوعی خودآگاهی است که برای او حاصل میآید، چراکه کودک از یک سو زندگی خود را در قصهای میشنود معنا میکند و از سویی دیگر، قصه را در زندگی خود. «هم ذات پنداری» تنها بخش محدودی از این فعل و انفعال است و هرگز نمیتواند همهی آن را توجیه کند.این «استغراق» هدفی است که جاذبههای فیلم بدان منتهی میگردند؛ هدفی است که اگر محقق نشود، فیلم را دیگر نمیتوان «فیلم» خواند. فیلم فاقد جاذبه فیلم نیست. آیا عکس این قضیه نیز مطلقاً صادق است یا خیر؟ فیلم دارای جاذبه فیلم هست، اما معلوم نیست که فیلم خوبی باشد.
@cinematarbiyat
سید مرتضی آوینی برشی از مقاله جذابیت در سینماحالتی را که تماشاگر در برابر فیلم دارد میتوان با حالتی که کودکان در برابر قصه دارند قیاس کرد، با صرفنظر از مراتب و شدت و ضعف آن. کودک در قصه استغراق مییابد و خود را فراموش میکند. این فراموشی مقدمهی نوعی خودآگاهی است که برای او حاصل میآید، چراکه کودک از یک سو زندگی خود را در قصهای میشنود معنا میکند و از سویی دیگر، قصه را در زندگی خود. «هم ذات پنداری» تنها بخش محدودی از این فعل و انفعال است و هرگز نمیتواند همهی آن را توجیه کند.این «استغراق» هدفی است که جاذبههای فیلم بدان منتهی میگردند؛ هدفی است که اگر محقق نشود، فیلم را دیگر نمیتوان «فیلم» خواند. فیلم فاقد جاذبه فیلم نیست. آیا عکس این قضیه نیز مطلقاً صادق است یا خیر؟ فیلم دارای جاذبه فیلم هست، اما معلوم نیست که فیلم خوبی باشد.
@cinematarbiyat
۲۱بازارسال شده از سِدخارجی
به احترام همه اونهایی که سینما رو فراتر از گیشه و جایزه و جشنوارهها میدونن...@Sedkhareji
@Sedkhareji سینماتربیت | باشگاه امید به احترام همه اونهایی که سینما رو فراتر از گیشه و جایزه و جشنوارهها میدونن... @Sedkhareji
به احترام همه اونهایی که سینما رو فراتر از گیشه و جایزه و جشنوارهها میدونن... @Sedkhareji شاید یک خطی که میتونه سینمای ما رو نجات بده، فهمیدن همین یک جمله است:
سینما، هنری فراتر از گیشه و جشنواره...!
۲۱ شهریور، روز ملی سینما مبارک!
سینما، هنری فراتر از گیشه و جشنواره...!
۲۱ شهریور، روز ملی سینما مبارک!
۲۱
هنری میماند که بند نافش را با مخاطب قطع نکرده باشد.چرا سینمای ایران مخاطب متفکر نمیتواند بسازد؟@cinematarbiyat