حکایت‌های نابیکی در مسجد سنجار به تطوّع بانگ گفتی به ادایی که مستمعان از او نفرت گرفتندی و صاحب مسجد امیری بود عادل، نیکو سیرت، نمی‌خواستش که دل آزرده شود. گفت: ای جوانمرد، این مسجد را مؤذنانند قدیم، هر یکی را پنج دینار می‌دهم، تو را ده دینار بدهم تا جایی دیگر روی. بر این سخن اتفاق افتاد و برفت. بعد از مدتی به گذری پیش امیر باز آمد و گفت: ای امیر بر من حیف کردی که به ده دینارم از آن بقعه روان کردی که اینجا که رفته‌ام بیست دینارم می‌دهند که جای دیگر روم و قبول نمی‌کنم. امیر بخندید و گفت: زینهار تا نستانی که به پنجاه دینار راضی گردند.
به تیشه کس نخراشد ز روی خارا گل چنان که بانگ درشت تو می‌خراشد دل @daftar_shero_hekmat
<< قرآن در ادب فارسی >>أَتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَ اَنْتُمْ تَتْلُون الْكِتابَ اَفَلا تَعْقِلُونَ.* چگونه شما که مردم را به نيكوكارى دستور مى‌دهيد خود را فراموش مى‌كنيد در صورتی که كتاب خدا را مى‌خوانيد چرا در آن تعقل و انديشه نمى‌كنيد.
(بقره، ۴۴)نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس ملامت علما هم ز علم بی عمل است(حافظ)@daftar_shero_hekmatغزل های نابکه برگذشت که بوی عبیر می آید؟ که می رود که چنین دلپذیر می آید؟نشان یوسف گم کرده می دهد یعقوب مگر ز مصر به کنعان بشیر می آید؟ز دست رفتم و بی دیدگان نمی دانند که زخم های نظر بر بصیر می آیدهمی خرامد و عقلم به طبع می گوید نظر بدوز که آن بی نظیر می آیدجمال کعبه چنان می دواندم به نشاط که خارهای مغیلان حریر می آیدنه آن چنان به تو مشغولم ای بهشتی روی که یاد خویشتنم در ضمیر می آیدز دیدنت نتوانم که دیده بردوزم و گر مقابله بینم که تیر می آیدهزار جامه معنی که من براندازم به قامتی که تو داری قصیر میآیدبه کشتن آمده بود آن که مدعی پنداشت که رحمتی مگرش بر اسیر می آیدرسید ناله سعدی به هر که در آفاق هم آتشی زده‌ای تا نفیر می آید@daftar_shero_hekmatتک بیتی‌های نابز تخم دشمنی چیزی نروید جز پشیمانی محبت کن که بگشاید محبت هر معما را(منوچهر عدنانی)@daftar_shero_hekmat
<قرآن در ادب فارسی>أَتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَ اَنْتُمْ تَتْلُون الْكِتابَ اَفَلا تَعْقِلُونَ.* چگونه شما که مردم را به نيكوكارى دستور مى‌دهيد خود را فراموش مى‌كنيد در صورتی که كتاب خدا را مى‌خوانيد چرا در آن تعقل و انديشه نمى‌كنيد.
(بقره، ۴۴)راستی کردند و فرمودند مردان خدا از فقیه اول نصیحت گوی نفس خویش را(سعدی)@daftar_shero_hekmatغزل‌های نابکس درنیامده‌ست بدین خوبی از دری دیگر نیاورد چو تو فرزند مادریخورشید اگر تو روی بگشایی فرو رود گوید دو آفتاب نباشد به کشوریاول منم که در همه عالم نیامده‌ست زیباتر از تو در نظرم هیچ منظریهرگز نبرده‌ام به خرابات عشق راه امروزم آرزوی تو در داد ساغرییا خود به حسن روی تو کس نیست در جهان یا هست و نیستم ز تو پروای دیگریبر سرو قامتت گل و بادام: روی و چشم نشنیده‌ام که سرو چنین آورد بریرویی که روز روشن اگر برکشد نقاب پرتو دهد چنان که شب تیره اختریهمراه من مباش که غیرت برند خلق در دست مفلسی چو ببینند گوهریروزی مگر به دیدن سعدی قدم نهی تا در رهت به هر قدمی می‌نهد سریمن کم نمی‌کنم سر مویی ز مهر دوست ور می‌زند به هر بن موییم نشتری@daftar_shero_hekmatحکایت های ناب یکی مژده آورد پیشِ انوشروانِ عادل که: خدای تَعالی فلان دشمنت برداشت. گفت: هیچ شنیدی که مرا فرو گذاشت؟
اگر بمُرد عدو، جای شادمانی نیست که زندگانیِ ما نیز جاودانی نیست @daftar_shero_hekmat <قرآن در ادب فارسی>أَتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَ اَنْتُمْ تَتْلُون الْكِتابَ اَفَلا تَعْقِلُونَ.* چگونه شما که مردم را به نيكوكارى دستور مى‌دهيد خود را فراموش مى‌كنيد در صورتی که كتاب خدا را مى‌خوانيد چرا در آن تعقل و انديشه نمى‌كنيد.
(بقره، ۴۴)ای آنکه راستی به من آموزی خود از ره کج چه نهی پا را؟(پروین اعتصامی)@daftar_shero_hekmatغزل‌های نابای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی حق را به روزگار تو با ما عنایتیگفتم نهایتی بود این درد عشق را هر بامداد می کند از نو بدایتیمعروف شد حکایتم اندر جهان و نیست با تو مجال آن که بگویم حکایتیچندان که بی تو غایت امکان صبر بود کردیم و عشق را نه پدید است غایتیفرمان عشق و عقل به یک جای نشنوند غوغا بود دو پادشه اندر ولایتیز ابنای روزگار به خوبی ممیزی چون در میان لشکر منصور رایتیعیبت نمی کنم که خداوند امر و نهی شاید که بنده ای بکشد بی جنایتیزان گه که عشق دست تطاول دراز کرد معلوم شد که عقل ندارد کفایتیمن در پناه لطف تو خواهم گریختن فردا که هر کسی رود اندر حمایتیدرمانده ام که از تو شکایت کجا برم هم با تو گر ز دست تو دارم شکایتیسعدی نهفته چند بماند حدیث عشق؟ این ریش اندرون بکند هم سرایتی@daftar_shero_hekmat۱تک بیتی‌های نابز چشم خویشتن آموختم رسم رفاقت را که هر عضوی به درد آید به حالش دیده می گوید(هادی رنجی)@daftar_shero_hekmat۱