د
بازارسال شده از
کتاب «رَما» را از دوستی که میان من و نویسنده مشترک است، هدیه گرفتم و با شوق و به سرعت خواندم... رَما نه روایت صرفِ جنگ دوازدهروزه است و نه خیالپردازی نویسنده؛ رَما گزارش دوازده روز زیستن در متنِ جنگ است؛ تجربهای وجودی از نویسندهای که در دلِ میدان، با نگاه و زبانی برخاسته از قرآن میبیند، میاندیشد و روایت میکند.#جنگ #اکبری_دیزگاه@javad_ghadiri_h
در روایت میناب فصلی دارم از دیوار مدرسه که این چشمان خیره بر آن عکس شده. چشمانی که خیره شده اند تا "شهادت" دهند به وضع انسان ایرانی در زمانه مقاومت و عسرت.
من در مقابل این چشمها، شرمسار و شهید بودم.
#میناب
#چشمان_خیره
@dizgah
من در مقابل این چشمها، شرمسار و شهید بودم.
#میناب
#چشمان_خیره
@dizgah
۱۵۱۵۱۱۱بازارسال شده از
رَما، از اواخر روزِ هفتمِ جنگِ دوازدهروزه، خونینتَر میشود. نه از حیثِ کُشتوکُشتار. که وطن و تَن، بلحاظِ زبانی، سُرختَر میشود. از این باب که ابراهیمِ اکبریِ دیزگاه از قُم میزند بیرون به سمتِ تالش، در راه، کوهها با نورهای اُریبِ سُرخ حادث میشود. همین منظرگاه، بلحاظِ استعاری، یعنی اینکه، جنگ، ابراهیمِ اکبریِ دیزگاه را زَخم زده، و او چون خون، افتاده در رگِ جادههای ایران.اصلاً رَما، بلحاظِ زبانی، معطوف به دو زمان است در جنگِ دوازدهروزه، یکی تا پیش از سفرِ اکبریِ دیزگاه، یکی از بعدِ شروعِ سَفرِ او. گویا، زبان تا زمانی که او در قُم مانده، مانده، ولی همینکه سفر شروع میشود، زبان بیرون میجهد، و سیر میکند، و متولد میشود.#رما@dayeredaf
صبح که میدویدم ناگهان چشمم افتاد به سایه ام که بر دیوار نقش شده بود. ایستادم عکس گرفتم. از زمانی که از شعر، فاصله گرفته ام از سایه و سایه ها دور شده ام. البته واقفم بر این که رمان فارسی با گفتگوی با سایه، آغاز شده است و متاسفانه همچنان وضع همان است رمان نویس جز با سایه خود کسی را برای گفتگو نمیابد.
#گفتگو_با_سایه
@dizgah
#گفتگو_با_سایه
@dizgah
۱۳۱بزرگترین مسولیت ما در زمانه جنگ مراقبت از زندگی و زبان است تا ایتایی و اینترنشنالی نشوند.
#مراقبت_از_زبان#مراقبت_از_زندگی@dizgah
#مراقبت_از_زبان#مراقبت_از_زندگی@dizgah
۲۸۶۳۲۱۱از آسیبهای جنگ، این است برخی از اهل فرهنگ و آکادمی به زبان "مداحان" سخن میگوید یا نقاب لمپنیستی خود را رسماً برداشتند.
#آسیب_جنگ
#زبان_عریان
@dizgah
#آسیب_جنگ
#زبان_عریان
@dizgah
۵۳۳بازارسال شده از
...ابراهیم اکبری دیزگاه، نویسنده نامآشنای ایرانی، که رَما را در روزهای جنگ تحمیلی دوازده روزه نوشته است، خود آن را برای ما و «برای انسان» میخواند. این، قسمت اول آن کتابخوانی است.#جنگ_ایران #کتاب #رما #اکبری_دیزگاه
برای انسان دربله | اینستاگرام | آپارات
#جنگ_ایران #کتاب #رما #اکبری_دیزگاهبرای انسان دربله | اینستاگرام | آپارات
در روایت میناب به این پرسش رسیدم که با توجه به سرشت زبانی سوگواری، آیا بازمانده مینابی میتواند سوگواری کند؟ چون با اغلب کسانی که حرف میزدم میگفتند ما مبهوت بودیم و زبان نداشتیم.
#سوگواری_و_زبان
#روایت_میناب
@dizgah
#سوگواری_و_زبان
#روایت_میناب
@dizgah
۱۰۸
نیمه شب سمت قلّه حرکت کردیم. هوا که روشن شد دیدیم در تاریکی نشانهها بی خاصیت شده اند و ما در بیراهه ایم. صبح بالاخره راه قله را یافتیم. به دوستان گفتم راه در صبح باز میشود
#توچال
#خراد_چهارصدوپنج
#ارتفاعات
@dizgah
#توچال
#خراد_چهارصدوپنج
#ارتفاعات
@dizgah
۸۱۱