یک سال از آغاز تجاوز آشکار اسرائیل به کشور و مقاومت مردم گذشت.
در بامداد روز جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ اسرائیل دست به ترور گسترده فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته ایران زد و جنگ آغاز شد؛ جنایتی که هنوز سایه سنگین آن از سر مردم ایران و جهان کوتاه نشده است.
مجله دقیقه در سال گذشته با گردآوری دادههای جنگ ۱۲ روزه آن را در مقالهای با عنوان «آتش در خانه» بازخوانی و مستند کرد و ادعاهایی مانند عدم کشتار غیرنظامیان را با گردآوری اطلاعات تمامی شهدا زیر سوال برد. این مقاله را در لینک زیر در مجله دقیقه مطالعه کنید:
ما در تدارک مقاله مشابهی درباره جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران هستیم. اما تعداد شهدا و مخصوصا حجم خسارتهای کالبدی و زیرساختی در این جنگ به مراتب بیشتر از جنگ ۱۲ روزه است و گردآوری دادههای آن به انرژی و وقت بیشتری نیاز دارد.
اگر به حمایت از تهیه این مقاله علاقهمندید به لینک زیر مراجعه کنید:
@dmag_ir
۱۲۸
۱۴:۰۴
نشست همفکری درباره حملونقل عمومی رایگان هفته گذشته برگزار شد. روایت متفاوت مهدی نانکلی پژوهشگر پایداری شهری از این جلسه را در وبسایت مجله دقیقه مطالعه کنید:
d-mag.ir/p24426
برای برگزاری نشستهای بعدی از ما حمایت کنید:
d-mag.ir/donate
@dmag_ir
۴۱۳
۱۶:۰۱
بررسی و نقد لایحۀ ایجاد نظام جدید تأمین اجتماعی
آیا لایحه ایجاد «نظام جدید تأمین اجتماعی» بحران صندوقهای بازنشستگی را حل میکند یا بحرانهای تازه میآفریند؟
فرشید یزدانی و وحید میرهبیگی پژوهشگران رفاه و تامین اجتماعی در این مقاله با نگاهی انتقادی به لایحه پیشنهادی دولت، از پیامدهای احتمالی آن بر حقوق بیمهشدگان، استقلال سازمان تأمین اجتماعی، منابع درمانی و ساختار حکمرانی صندوقها میگویند. نویسندگان مقاله استدلال میکنند که اصلاحات بزرگ در یکی از مهمترین نهادهای رفاهی کشور، بدون مطالعات پشتیبان و گفتوگوی کارشناسی، میتواند به «جراحی» پرهزینهای تبدیل شود که بیش از آنکه درمان کند، آسیب وارد کند.
d-mag.ir/p24573
@dmag_ir
۱۱۶
۱۵:۵۰
جنگ و تجاوز دوباره آغاز شده و آمریکا صدمه به زیستجمعی ایرانیان را از سر گرفته است.
ما در مجله دقیقه تاکنون موفق شدهایم با گردآوری دادههای مربوط به بیش از ۹۰٪ شهدا، نمودار روزانه آمار شهدا را به صورت تقریبی ترسیم کنیم.
این نمودار به صورت کلی نشاندهنده شدت حملات امریکا و اسرائیل به ایران است. اگرچه این تعداد هنوز به اندازه روزهای قبل از آتشبس اسلامآباد در ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ نیست، اما با حملات امریکا در یک هفته اخیر به صورت چشمگیری افزایش یافته و به بیش از ۱۰ شهید در برخی روزها رسیده است.
از آنجاییکه تعداد کشتههای جنگ هنوز فاصله زیادی با اسفند و فروردین دارد، شاید بتوان گفت توافق در عمل هنوز به طور کامل از بین نرفته است؛ اما خساراتی که به زیرساختهای شهری به ویژه در استانهای جنوبی ایران وارد میشود، اگر بیشتر از آن نباشد احتمالا کمتر نیست.
برای تحلیل دقیقتر حجم خسارت واردشده، به دادههای بیشتری نیاز است.
آمار روزانه شهدای ایران در جنگ با آمریکا و اسرائیل بخشی از مقالهای خواهد بود که اکنون در مرحله گردآوری داده قرار دارد و در آینده در دقیقه منتشر میشود.
#مجله_دقیقه
۱۵۳
۱۴:۵۶
۱۵۳
۱۴:۵۶
@dmag_ir
۱۲۶
۱۵:۳۹
اقتصاد ایران، علیرغم جنگ و تحولات عمیق سیاسی، یک بار دیگر در صدر موضوعات روز قرار گرفته و افکار عمومی را به خود مشغول کرده است. در هر رسانهای که سرک بکشی، یکی از موضوعات داغ قیمت بنزین است. مردمی که در دهههای گذشته چند بار تجربه مواجهه با تغییرات عظیم در بازار انرژی و پیامدهای آن را دارند، امروز نیز با نگرانی اخبار بنزین را دنبال میکنند. آنها تجربیات گذشته را با یکدیگر مقایسه میکنند و با مرور دوباره آن سیاستها در ذهن خود به این میاندیشند که در هر نوبت حال و روزشان چگونه بود.
جایگزینی یارانههای انرژی با پرداختهای نقدی در سال ۱۳۸۹ یکی از بزرگترین اصلاحات اقتصادی تاریخ معاصر ایران بود که از آن زمان تاکنون پژوهشهای گستردهای برای بررسی ابعاد گوناگون آن در دنیا انجام شده است.
این مقاله با بررسی تعدادی از مهمترین پژوهشهای انجام شده درباره سیاست هدفمندی یارانهها، آثار آن بر وضعیت رفاهی خانوارهای ایرانی را مورد بررسی قرار میدهد. یافتههای این پژوهشها نشان میدهد که سیاست پرداخت نقدی در کوتاهمدت موفق شد فقر و نابرابری را بهصورت چشمگیری کاهش دهد، بدون آنکه شواهدی از کاهش عرضه نیروی کار در کشور پیدا شود. موفقیتی که البته پایدار نماند، چرا که کاهش ارزش واقعی پرداختهای نقدی در اثر تورم، همراه با فشارهای اقتصادی ناشی از تحریمها، بهتدریج دستاوردهای اولیه آن را فرسوده کرد. هزینههای اصلی این تعدیل اقتصادی بیش از همه بر دوش مصرفکنندگان اصلی کشور یعنی طبقه متوسط افتاد و با کاهش هزینههای سلامت، آموزش و سایر مخارج، آثار بلندمدت خود را بر زندگی آنها نشان داد.
این امر یک سوال مهم را پیش روی سیاستگذاران امروز قرار میدهد:
آیا میتوان راهی برای اصلاحات اقتصادی در ایران پیدا کرد که همزمان فقر و نابرابری را کاهش دهد و از رفاه تمامی گروههایی که زندگی و فعالیت اقتصادیشان به قیمت انرژی وابسته است محافظت کند؟ گروههایی که در سالهای اخیر بیش از پیش در برابر تورم و کاهش قدرت خرید آسیبپذیر شدهاند؛ و مهمتر از همه، آیا میتوان اصلاحات را بهگونهای طراحی کرد که دستاوردهای آن نه فقط برای امروز، بلکه برای سالهای آینده نیز حفظ شود؟
این مقاله با مرور بزرگترین تجربه ایران و مقایسهای کوتاه با تجربه سهمگین اندونزی، شش درس مهم درباره طراحی، اجرای سیاسی و الزامات کلاناقتصادی اصلاح یارانهها ارائه میکند:
۱. پرداختهای نقدی قابل توجه بودند۲. افسانهی «دریافتکنندهی تنبل» فرو ریخت۳. نابرابری در کوتاه مدت بشدت کاهش یافت۴. یارانههای سوخت واقعاً به نفع چه کسانی است۵. بزرگترین ضربه اقتصادی به طبقه متوسط وارد شد، نه فقرا۶. بزرگترین دستاوردها با یک دشمن آشنا از بین رفتند: تورم
@dmag_ir
۴۹
۵:۲۸
این نوشتار تلاش میکند تا با مواجهه انتقادی با گفتمانسازیهایی که در سالهای اخیر حول واژه «ناترازی» انجام شده، زاویهای جدید برای فکر کردن به مسائل کشور و احیانا ارائه راهحلهای موثرتر برای اصلاح و تغییر به وجود بیاورد.
چرا وقتی بین ۳۰ تا ۴۰ درصد مردم زیر خط فقر یا در محدوده آن زندگی میکنند، قدرت خرید و رفاه بخش عمده جامعه از دست رفته و کشور همچنان در شرایط جنگی قرار دارد، باید حل مسائل موجود را از رفع ناترازی شروع کرد؟ چرا نباید مسئله را از جاهای دیگری مانند «رفع فقر»، «بازسازی نیروی انسانی» یا مفاهیمی مانند «رشد به نفع فقرا» یا «رشد به نفع اکثریت» آغاز کرد و مسئله ناترازی و تامین منابع را در حاشیه آن حل کرد؟
از آنجا که مسیر فکر کردن ما درباره موضوعات، با واژگانی که انتخاب میکنیم شکل میگیرد و محدود میشود، در این مقاله، ابتدا واژگان رایج در این گفتمان پس از اشارهای به افزایش چشمگیر استفاده از آنها در سالهای اخیر، مورد بررسی قرار میگیرند. سپس ذینفعان آن به صورت کلی تحلیل میشوند و پس از آن سه تغییر اقتصادی مهم در سالهای ۱۳۸۹، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۴ از همین منظر با یکدیگر مقایسه میشوند. در نهایت پس از اشارهای به روند تغییرات میزان استفاده واژگانی مانند «ناترازی»، «فقر»، «آموزش» و «سلامت» در یکی از مهمترین خبرگزاریهای کشور، استدلال میشود که دغدغه کانونی گفتمان ناترازی، متمرکز بر مفاهیم مالی در بنگاهداری اقتصادی است و موجودیتی به نام جامعه حضور پررنگی در آن ندارد و تنها میتواند در قالب تبصره و الحاقیه و سیاستهای جبرانی در آن لحاظ شود.
هدف این مقاله دعوت به بازاندیشی درباره سیاستهای قبلی و پرهیز از نگاههای تقلیلگرا و مخاطرهآمیزی است که جامعه در آنها تضعیف میشود.
@dmag_ir
۶۶
۱۰:۴۸
اصلاحات اقتصادی و ماهماندیشی درباره تجربه سیاستگذاری اقتصادی در ایران
چرا بسیاری از تصمیمهای اقتصادی ایران در دهههای اخیر به نتایج مطلوب خود نرسیده و به بحرانهای عمیق سیاسیاجتماعی منجر شدهاند؟
در نشست «اصلاحات اقتصادی و ما» میخواهیم با مرور تجربیات خود در دهههای اخیر و واکاوی واکنشهای اعتراضی جامعه، به الگوهای کارآمدی برای تصمیمگیری و سیاستگذاری موثر و پایدار فکر کنیم.
اطلاعات بیشتر در روزهای آینده منتشر خواهد شد.
️️️️️️️️️️️️️️️️️️ حمایت | تماس
@dmag_ir
چرا بسیاری از تصمیمهای اقتصادی ایران در دهههای اخیر به نتایج مطلوب خود نرسیده و به بحرانهای عمیق سیاسیاجتماعی منجر شدهاند؟
در نشست «اصلاحات اقتصادی و ما» میخواهیم با مرور تجربیات خود در دهههای اخیر و واکاوی واکنشهای اعتراضی جامعه، به الگوهای کارآمدی برای تصمیمگیری و سیاستگذاری موثر و پایدار فکر کنیم.
@dmag_ir
۵۴
۸:۴۳
روزگاری تحریمهای اقتصادی به عنوان جایگزینی برای جنگ در دنیا معرفی میشد و بسیاری امیدوار بودند تا این شیوه بتواند مسائل بینالملل را بدون جنگ و ویرانی حل کند و برخی نیز آن را بیاثر میپنداشتند. اما گذشت زمان این تصورات را با تردیدهای اساسی مواجه کرد. رفتهرفته مشخص شد که تحریمهای اقتصادی خسارتهای برگشتناپذیر در زندگی مردم به جا میگذارند.
محمدجواد دشتیمنش، پژوهشگر اقتصادی، در این نوشتار یکی از پژوهشهای انجامشده درباره آثار بین نسلی تحریم بر آینده تحصیلی کودکان ایرانی مورد بررسی قرار داده است و بر این نکته تاکید میکند که باید مانع آن شد که فشارهای اقتصادی منجر به محدود شدن فرصت تحصیل و رشد فرزندان بیانجامد.
نتایج این پژوهش نشان میدهد خسارتهای بلندمدت تحریم در مواردی مانند لغو کلاسهای تقویتی و آموزشهای جانبی و حتی انصراف از تحصیل نمایان میشود و در سالهای آینده، در قالب محدودیت در فرصتهای شغلی و درآمدی خود را بر نسلی که امروز پشت نیمکت مدرسه نشسته تحمیل میکند.
@dmag_ir
۲۳
۹:۳۹