#خبر | چابک سازی دولت یعنی طراحی معماری جدید حکمرانی
بابک نگاهداری، در شانزدهمین نشست استماع نخبگانی در قالب طرح سیمرغ رمضان – پویش خرد ملی برای ایران برخاسته با چابک سازی دولت و ارتقای بهره وری با تأکید بر ضرورت بازآفرینی ساختارهای حکمرانی گفت: چابک سازی دولت صرفاً به معنای کوچک سازی تشکیلات اداری نیست، بلکه فرایندی برای طراحی معماری نوین حکمرانی، افزایش بهره وری، تسریع در پاسخگویی به مسائل مردم و ارتقای اثربخشی سیاست های عمومی است.
میثم لطیفی، رییس سابق سازمان اداری و استخدامی کشور، تصریح کرد: بهترین مسیر و مبدا ما در مسئله چابک سازی دولت، سیاست های کلی نظام اداری است که متاسفانه مغفول واقع شده است.
علی اصغر پورعزت، رییس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران، هم در این نشست به بحث ضریب احیا اشاره کرد و گفت: برخی ساختارهای فعلی باید منحل شوند و ساختارهای جدید متناسب با بعد ازجنگ راه اندازی شود.
محمد صالح اولیا، رییس سازمان ملی بهره وری، هم در این نشست به اقدامات انجام شده در این زمینه اشاره کرد و گفت: برای تحقق بهره وری و چابک کردن دولت نیازمند عزم و اراده سیاسی و ملی هستیم چرا که در این زمینه مقاومت های زیاد نهادی و اجرایی وجود دارد.مهدی مرتضوی، استاد دانشگاه تربیت مدرس هم در این نشست عنوان کرد: جنگ رمضان یک نقطه عطف برای این است که ما بتوانیم یک برنامه بازی ملی را طراحی و اجرا کنیم و مرکز پژوهش های مجلس می تواند سردمدار این امر باشد.
مشروح خبر
@dr_negahdari
بابک نگاهداری، در شانزدهمین نشست استماع نخبگانی در قالب طرح سیمرغ رمضان – پویش خرد ملی برای ایران برخاسته با چابک سازی دولت و ارتقای بهره وری با تأکید بر ضرورت بازآفرینی ساختارهای حکمرانی گفت: چابک سازی دولت صرفاً به معنای کوچک سازی تشکیلات اداری نیست، بلکه فرایندی برای طراحی معماری نوین حکمرانی، افزایش بهره وری، تسریع در پاسخگویی به مسائل مردم و ارتقای اثربخشی سیاست های عمومی است.میثم لطیفی، رییس سابق سازمان اداری و استخدامی کشور، تصریح کرد: بهترین مسیر و مبدا ما در مسئله چابک سازی دولت، سیاست های کلی نظام اداری است که متاسفانه مغفول واقع شده است. علی اصغر پورعزت، رییس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران، هم در این نشست به بحث ضریب احیا اشاره کرد و گفت: برخی ساختارهای فعلی باید منحل شوند و ساختارهای جدید متناسب با بعد ازجنگ راه اندازی شود. محمد صالح اولیا، رییس سازمان ملی بهره وری، هم در این نشست به اقدامات انجام شده در این زمینه اشاره کرد و گفت: برای تحقق بهره وری و چابک کردن دولت نیازمند عزم و اراده سیاسی و ملی هستیم چرا که در این زمینه مقاومت های زیاد نهادی و اجرایی وجود دارد.مهدی مرتضوی، استاد دانشگاه تربیت مدرس هم در این نشست عنوان کرد: جنگ رمضان یک نقطه عطف برای این است که ما بتوانیم یک برنامه بازی ملی را طراحی و اجرا کنیم و مرکز پژوهش های مجلس می تواند سردمدار این امر باشد. مشروح خبر @dr_negahdari۲۱
گفتمان اعتلای ایران با ارتقای حکمرانی
دکتر نگاهداری، رییس مرکز پژوهشهای مجلس:اعتلای ایران را میتوان و باید به عنوان یک افق ملی و گفتمان راهبر در دوره حساس پساجنگ مورد بازخوانی و بسط قرار داد. گفتمان مقاومت، کشور را از گردنههای سخت امنیتی عبور داده است؛ اما اگر مقاومت به اعتلا ترجمه نشود، خطر آن وجود دارد که کشور در وضعیت بحران دائمی باقی بماند.قدرتِ بدون اعتلا، مانند بنایی است که نمای بیرونی باشکوه اما پیِ لرزان دارد. اعتلا استدلال میکند که قدرت خارجی، امتدادِ کیفیت حکمرانی داخلی است. کشوری متعالی است که علاوه بر موشک و نفوذ سیاسی، دارای پول ملی باثبات، نظام اداری سالم و جامعهای امیدوار باشد.انتخاب حضرت آیت الله امام مجتبی خامنه ای(مدظله العالی) به عنوان رهبر جدید انقلاب و طنین انداز شدن شعار دست خدا عیان شد، خامنهای جوان شد فقط یک عبارت احساسی یا تبلیغاتی نبود؛ بلکه روایتی عمیق از یک حقیقت راهبردی بود: تداوم همان صلابت، همان قدرت، همان ارزشها و همان آرمانهای امام شهید و عظیم الشان، اما در قالبی جوان، بروز، پویا، نوآفرین و مملو از شور، قدرت و انرژی جوانی.جوانی نه یک ویژگی زیستی، بلکه یک کیفیت ملی و تمدنی است؛ یعنی توان زنده ماندن، نو شدن، یاد گرفتن، اصلاح کردن و ساختن آینده. ایران جوان میتواند تصویر ایران ریشهدار اما نه فرسوده، تاریخی اما نه متوقف، و کهنسال اما نه کهنه را بازنمایی کند.اعتبار و اثرگذاری این برند، کاملاً وابسته به اتصال آن با واقعیتهای عینی کشور است. اگر ایران جوان فقط در سطح گفتار و تبلیغ باقی بماند و نشانههایی از جوان شدن در حکمرانی، اقتصاد، فرهنگ، فناوری، خدمات عمومی و کیفیت زندگی مردم دیده نشود، این مفهوم بهسرعت به یک تعبیر شعاری تقلیل خواهد یافت.
متن کامل
@dr_negahdari
دکتر نگاهداری، رییس مرکز پژوهشهای مجلس:
اعتلای ایران را میتوان و باید به عنوان یک افق ملی و گفتمان راهبر در دوره حساس پساجنگ مورد بازخوانی و بسط قرار داد. گفتمان مقاومت، کشور را از گردنههای سخت امنیتی عبور داده است؛ اما اگر مقاومت به اعتلا ترجمه نشود، خطر آن وجود دارد که کشور در وضعیت بحران دائمی باقی بماند.قدرتِ بدون اعتلا، مانند بنایی است که نمای بیرونی باشکوه اما پیِ لرزان دارد. اعتلا استدلال میکند که قدرت خارجی، امتدادِ کیفیت حکمرانی داخلی است. کشوری متعالی است که علاوه بر موشک و نفوذ سیاسی، دارای پول ملی باثبات، نظام اداری سالم و جامعهای امیدوار باشد.انتخاب حضرت آیت الله امام مجتبی خامنه ای(مدظله العالی) به عنوان رهبر جدید انقلاب و طنین انداز شدن شعار دست خدا عیان شد، خامنهای جوان شد فقط یک عبارت احساسی یا تبلیغاتی نبود؛ بلکه روایتی عمیق از یک حقیقت راهبردی بود: تداوم همان صلابت، همان قدرت، همان ارزشها و همان آرمانهای امام شهید و عظیم الشان، اما در قالبی جوان، بروز، پویا، نوآفرین و مملو از شور، قدرت و انرژی جوانی.جوانی نه یک ویژگی زیستی، بلکه یک کیفیت ملی و تمدنی است؛ یعنی توان زنده ماندن، نو شدن، یاد گرفتن، اصلاح کردن و ساختن آینده. ایران جوان میتواند تصویر ایران ریشهدار اما نه فرسوده، تاریخی اما نه متوقف، و کهنسال اما نه کهنه را بازنمایی کند.اعتبار و اثرگذاری این برند، کاملاً وابسته به اتصال آن با واقعیتهای عینی کشور است. اگر ایران جوان فقط در سطح گفتار و تبلیغ باقی بماند و نشانههایی از جوان شدن در حکمرانی، اقتصاد، فرهنگ، فناوری، خدمات عمومی و کیفیت زندگی مردم دیده نشود، این مفهوم بهسرعت به یک تعبیر شعاری تقلیل خواهد یافت.متن کامل
@dr_negahdari۱۴۱
تاسوعای حسینی تسلیت باد
۱
تقاطع خون، فرهنگ و جغرافیا؛ ایران کربلاییترین نقطه زمین
بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهشهای مجلس
محرم امسال برای ما یک موسم سوگواری مانند سالیان قبل نیست. گویی تاریخ بار دیگر در آینه زمان ایستاده و خود را در قامت امروز تکرار میکند.
برای مایی که داغداریم، مفهوم عاشورا معنای دیگری هم یافته است. امسال وقتی در روضهها از «سیدالشهدا» میشنویم؛ علاوه بر مظلومیت غریبانه امام حسین (ع) و یارانش، داغِ تازهی خالی شدن دلِ یک ملت و از دست دادن رهبر شهید و فداکارش، جگرمان را میسوزاند. رهبری که قرار بود خونِ ما برای او باشد اما او بود که خود را فدای مردم کرد.
وقتی مرثیه کودک ششماهه و نوجوانان شهید به گوش میرسد، فقط داغ رقیه و علیاکبر نیست که اشک را بر چشمانمان جاری میکند. بغضِ خاکسپاری غریبانه زهرا، ماکان، میکائیل و صدها پیکر کوچک و معصوم هنوز در گلویمان هست.
امسال، ایران در مختصات رنج، مظلومیت و ایستادگی، کربلاییترین نقطه جغرافیاست.
اما در این سوگهای جانکاه، رازِ بزرگِ بقای ما نهفته است. اگر این «فرهنگ حسینی» و کدگذاریهای عمیقِ عاشورایی در جوهره هویتیِ ما نبود، امروز در برابر این حوادث، هیچکس را تاب ایستادن نبود. جهان مدرن در برابر این سطح از قدرت، استقامت و تابآوریِ ملی مبهوت مانده است. غافل از آنکه ما مشق مقاومت را در تاریکروشنِ همین هیئتها آموختهایم.
ما در این بزنگاهِ پیچیدهی تاریخی پیروز شدیم، نه فقط به مدد معادلات مادی، بلکه چون در اتمسفرِ حسین قد کشیدیم، چون حسین را با تمام وجود شناختیم و ظلمناپذیریِ او را به عنوان یک استراتژیِ قطعیِ حیات درک کردیم. اگر ایستادهایم و اگر در این نبردِ ارادهها بردهایم، تماماً از برکتِ خونِ حسین است که هنوز در شریانهای تاریخ میتپد و خواهد تپید. بعد از قرنها، پرچم حسین اگرچه هنوز خونین است اما بر زمین نیست و نخواهد بود.
سوگواریِ امسالِ ما، تنها گریستن بر مظلومیت مسلمانان و شیعیان نیست. این، عزاداریِ ملتی است که با تمام وجودش، با قامتِ استوار و مشتهای گرهکرده - مانند رهبر شجاعش - ایستاده است. سوگِ ما، یک سوگِ کنشگرانه است. عزاداریِ مردمی که تا آخرین قطره خون ایستادهاند تا آرمانهای شهیدانشان را در این نظم نوین جهانی به سرانجام برسانند.
@dr_negahdari
بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهشهای مجلسمحرم امسال برای ما یک موسم سوگواری مانند سالیان قبل نیست. گویی تاریخ بار دیگر در آینه زمان ایستاده و خود را در قامت امروز تکرار میکند. برای مایی که داغداریم، مفهوم عاشورا معنای دیگری هم یافته است. امسال وقتی در روضهها از «سیدالشهدا» میشنویم؛ علاوه بر مظلومیت غریبانه امام حسین (ع) و یارانش، داغِ تازهی خالی شدن دلِ یک ملت و از دست دادن رهبر شهید و فداکارش، جگرمان را میسوزاند. رهبری که قرار بود خونِ ما برای او باشد اما او بود که خود را فدای مردم کرد. وقتی مرثیه کودک ششماهه و نوجوانان شهید به گوش میرسد، فقط داغ رقیه و علیاکبر نیست که اشک را بر چشمانمان جاری میکند. بغضِ خاکسپاری غریبانه زهرا، ماکان، میکائیل و صدها پیکر کوچک و معصوم هنوز در گلویمان هست. امسال، ایران در مختصات رنج، مظلومیت و ایستادگی، کربلاییترین نقطه جغرافیاست.اما در این سوگهای جانکاه، رازِ بزرگِ بقای ما نهفته است. اگر این «فرهنگ حسینی» و کدگذاریهای عمیقِ عاشورایی در جوهره هویتیِ ما نبود، امروز در برابر این حوادث، هیچکس را تاب ایستادن نبود. جهان مدرن در برابر این سطح از قدرت، استقامت و تابآوریِ ملی مبهوت مانده است. غافل از آنکه ما مشق مقاومت را در تاریکروشنِ همین هیئتها آموختهایم.ما در این بزنگاهِ پیچیدهی تاریخی پیروز شدیم، نه فقط به مدد معادلات مادی، بلکه چون در اتمسفرِ حسین قد کشیدیم، چون حسین را با تمام وجود شناختیم و ظلمناپذیریِ او را به عنوان یک استراتژیِ قطعیِ حیات درک کردیم. اگر ایستادهایم و اگر در این نبردِ ارادهها بردهایم، تماماً از برکتِ خونِ حسین است که هنوز در شریانهای تاریخ میتپد و خواهد تپید. بعد از قرنها، پرچم حسین اگرچه هنوز خونین است اما بر زمین نیست و نخواهد بود.سوگواریِ امسالِ ما، تنها گریستن بر مظلومیت مسلمانان و شیعیان نیست. این، عزاداریِ ملتی است که با تمام وجودش، با قامتِ استوار و مشتهای گرهکرده - مانند رهبر شجاعش - ایستاده است. سوگِ ما، یک سوگِ کنشگرانه است. عزاداریِ مردمی که تا آخرین قطره خون ایستادهاند تا آرمانهای شهیدانشان را در این نظم نوین جهانی به سرانجام برسانند. @dr_negahdari۲۴۱