بازارسال شده از هیئت فاطمیون پردیس علامه امینی تبریز
دل‌ها دوباره قرار عاشقی دارند... دوشنبه ۱۳ مهر ماه ،از ساعت ۲۱سخنران: حجت‌الاسلام والمسلمین نقیان با نوای مادحین عاشق اهل بیت(ع) حاج یوسف اکبری کربلایی مهدی آقابیگی
هیئت فاطمیون پردیس علامه امینی تبریز[اینستاگرام] | [بله] | [تلگرام]
#دوشنبه‌های‌ستارگان#معرفی‌شخصیت‌های‌علمی
معرفی و جایگاه
ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم میهنی، مشهور به شیخ ابوسعید ابوالخیر، عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم هجری (نهم و دهم میلادی) است. او در میان عارفان مقامی بسیار برجسته دارد و نامش با عرفان و شعر آمیختگی عمیقی یافته است. در تاریخ اندیشه‌های عرفانی، او در بالاترین سطح اندیشمندان این سرزمین، در کنار حلاج، بایزید بسطامی و ابوالحسن خرقانی به شمار می‌رود. او را پیشگام عرفان عملی در ادبیات فارسی می‌دانند.
🧬 زندگی‌نامه و تحصیلات
· تولد و خانواده: او در روز شنبه ۱ محرم ۳۵۷ قمری (۷ دسامبر ۹۶۷ میلادی) در روستای میهنه، ناحیه‌ای میان سرخس و ابیورد (در ترکمنستان امروزی) متولد شد. پدرش ابوالخیر احمد، مردی داروفروش و پزشک بود که به تصوف علاقه داشت و ابوسعید را در کودکی به مجالس صوفیان می‌برد.· آموزش‌ها: او در کودکی قرآن را آموخت و سپس فقه را نزد ابوبکر قفّال و ابوعبدالله خضری خواند. سال‌ها در مرو و سرخس به آموختن فقه و حدیث پرداخت.· سیر عرفانی: در یک رویداد مهم زندگی‌اش، درس را رها کرده و به جمع صوفیان پیوست. پس از طی طریقت نزد ابوالفضل سرخسی و ابوالعباس آملی، به میهنه بازگشت و هفت سال به ریاضت پرداخت. در سن ۴۰ سالگی به نیشابور رفت و بیش از ۱۰ سال در آنجا زندگی کرد. در سفر حج، با ابوالحسن خرقانی دیدار کرد و خرقانی از او استقبال گرمی کرد.
ویژگی‌های برجسته و اندیشه‌ها
· نوآوری در عرفان: او از مبتکران قالب رباعی در شعر فارسی و از پیشگامان اندیشه وحدت وجود شهودی بود. او نخستین نویسنده صوفی بود که از اشعار عاشقانه معمولی برای بیان و روشن‌گری عرفان استفاده کرد و نقشی اساسی در بنیان‌گذاری شعر صوفیانه فارسی داشت.· دوری از تعصب: ابوسعید در زمان حیاتش به شاگردانش دوری از تعصب را آموزش می‌داد و به تمامی افراد، فارغ از مذهب و آیین، با احترام برخورد می‌کرد. همین ویژگی باعث شد در تاریخ ماندگار شود.· سماع و شادی: او سماع را در میان خانقاهیان متداول ساخت و برای آن تأثیری تربیتی قائل بود؛ اعتقاد داشت با کمک سماع می‌توان هواهای درونی جوانان را تخلیه و آتش نفس آنان را خاموش کرد.· کرامات: کرامات متعددی به او نسبت داده شده است، از جمله اشراف بر ضمایر و آگاهی از اندیشه دیگران.
آثار و منابع
بیشتر آنچه از زندگی او می‌دانیم، از کتاب «اسرار التوحید» (نوشته محمد بن منور، یکی از نوادگانش، حدود ۱۳۰ سال پس از مرگ او) به دست آمده است. این کتاب که از مهم‌ترین آثار اولیه صوفیانه به زبان فارسی است، زندگی او را در قالب حکایات روایت می‌کند و مجموعه‌ای از سخنانش را در بر دارد. رباعیات منسوب به او نیز مجموعه‌ای از اشعار در قالب رباعی است که عمدتاً بیانگر دیدگاه‌های فلسفی، صوفیانه و عارفانه اوست. هرچند صحت انتساب برخی از آن‌ها مورد اختلاف است، هرمان اته، خاورشناس آلمانی، ابوسعید را یکی از مبتکران قالب رباعی در زبان فارسی دانسته است. فرزندانش در کتاب «اسرار التوحید» گفته‌اند که او جز سه بیت شعر نگفته و آنچه در مجالس می‌خوانده، گفتار پیرانش بوده است.
وفات و آرامگاه
آخرین مجلس او در ۲۷ رجب ۴۴۰ قمری برگزار شد و در آن، فرزندش ابوطاهر سعید را به عنوان جانشین معرفی کرد. او در ۴ شعبان ۴۴۰ قمری (۱۲ ژانویه ۱۰۴۹ میلادی) در زادگاهش میهنه درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
آرامگاه او در حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرقی ترکمنستان امروزی و همجوار با مرز ایران واقع شده است. این بنا نخستین بار پس از درگذشت وی، به سبک بناهای تاریخی دوران سلجوقی و اسلامی، توسط شاهان سلجوقی در سال ۱۰۴۹ میلادی احداث شد و هم‌اکنون به زیارتگاه دوستداران این عارف تبدیل شده است.
ابوسعید ابوالخیر، عارفی بود که با نوآوری در شعر و عرفان، پلی میان عشق زمینی و عشق الهی ساخت. او با دوری از تعصب و ترویج سماع، مسیری تازه در عرفان فارسی گشود که بعدها الهام‌بخش شاعرانی چون مولانا شد.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
معرفی و جایگاهابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم میهنی، مشهور به شیخ ابوسعید ابوالخیر، عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم هجری (نهم و دهم میلادی) است. او در میان عارفان مقامی بسیار برجسته دارد و نامش با عرفان و شعر آمیختگی عمیقی یافته است. در تاریخ اندیشه‌های عرفانی، او در بالاترین سطح اندیشمندان این سرزمین، در کنار حلاج، بایزید بسطامی و ابوالحسن خرقانی به شمار می‌رود. او را پیشگام عرفان عملی در ادبیات فارسی می‌دانند.
🧬 زندگی‌نامه و تحصیلات
· تولد و خانواده: او در روز شنبه ۱ محرم ۳۵۷ قمری (۷ دسامبر ۹۶۷ میلادی) در روستای میهنه، ناحیه‌ای میان سرخس و ابیورد (در ترکمنستان امروزی) متولد شد. پدرش ابوالخیر احمد، مردی داروفروش و پزشک بود که به تصوف علاقه داشت و ابوسعید را در کودکی به مجالس صوفیان می‌برد.· آموزش‌ها: او در کودکی قرآن را آموخت و سپس فقه را نزد ابوبکر قفّال و ابوعبدالله خضری خواند. سال‌ها در مرو و سرخس به آموختن فقه و حدیث پرداخت.· سیر عرفانی: در یک رویداد مهم زندگی‌اش، درس را رها کرده و به جمع صوفیان پیوست. پس از طی طریقت نزد ابوالفضل سرخسی و ابوالعباس آملی، به میهنه بازگشت و هفت سال به ریاضت پرداخت. در سن ۴۰ سالگی به نیشابور رفت و بیش از ۱۰ سال در آنجا زندگی کرد. در سفر حج، با ابوالحسن خرقانی دیدار کرد و خرقانی از او استقبال گرمی کرد.
ویژگی‌های برجسته و اندیشه‌ها· نوآوری در عرفان: او از مبتکران قالب رباعی در شعر فارسی و از پیشگامان اندیشه وحدت وجود شهودی بود. او نخستین نویسنده صوفی بود که از اشعار عاشقانه معمولی برای بیان و روشن‌گری عرفان استفاده کرد و نقشی اساسی در بنیان‌گذاری شعر صوفیانه فارسی داشت.· دوری از تعصب: ابوسعید در زمان حیاتش به شاگردانش دوری از تعصب را آموزش می‌داد و به تمامی افراد، فارغ از مذهب و آیین، با احترام برخورد می‌کرد. همین ویژگی باعث شد در تاریخ ماندگار شود.· سماع و شادی: او سماع را در میان خانقاهیان متداول ساخت و برای آن تأثیری تربیتی قائل بود؛ اعتقاد داشت با کمک سماع می‌توان هواهای درونی جوانان را تخلیه و آتش نفس آنان را خاموش کرد.· کرامات: کرامات متعددی به او نسبت داده شده است، از جمله اشراف بر ضمایر و آگاهی از اندیشه دیگران.
آثار و منابعبیشتر آنچه از زندگی او می‌دانیم، از کتاب «اسرار التوحید» (نوشته محمد بن منور، یکی از نوادگانش، حدود ۱۳۰ سال پس از مرگ او) به دست آمده است. این کتاب که از مهم‌ترین آثار اولیه صوفیانه به زبان فارسی است، زندگی او را در قالب حکایات روایت می‌کند و مجموعه‌ای از سخنانش را در بر دارد. رباعیات منسوب به او نیز مجموعه‌ای از اشعار در قالب رباعی است که عمدتاً بیانگر دیدگاه‌های فلسفی، صوفیانه و عارفانه اوست. هرچند صحت انتساب برخی از آن‌ها مورد اختلاف است، هرمان اته، خاورشناس آلمانی، ابوسعید را یکی از مبتکران قالب رباعی در زبان فارسی دانسته است. فرزندانش در کتاب «اسرار التوحید» گفته‌اند که او جز سه بیت شعر نگفته و آنچه در مجالس می‌خوانده، گفتار پیرانش بوده است.
وفات و آرامگاهآخرین مجلس او در ۲۷ رجب ۴۴۰ قمری برگزار شد و در آن، فرزندش ابوطاهر سعید را به عنوان جانشین معرفی کرد. او در ۴ شعبان ۴۴۰ قمری (۱۲ ژانویه ۱۰۴۹ میلادی) در زادگاهش میهنه درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
آرامگاه او در حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب شرقی ترکمنستان امروزی و همجوار با مرز ایران واقع شده است. این بنا نخستین بار پس از درگذشت وی، به سبک بناهای تاریخی دوران سلجوقی و اسلامی، توسط شاهان سلجوقی در سال ۱۰۴۹ میلادی احداث شد و هم‌اکنون به زیارتگاه دوستداران این عارف تبدیل شده است.
ابوسعید ابوالخیر، عارفی بود که با نوآوری در شعر و عرفان، پلی میان عشق زمینی و عشق الهی ساخت. او با دوری از تعصب و ترویج سماع، مسیری تازه در عرفان فارسی گشود که بعدها الهام‌بخش شاعرانی چون مولانا شد.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society924-489218-x-1964025.pdf
۶۲۸.۳۵ کیلوبایت
#سهشنبههاینگاهتازه#معرفیمقاله
عنوان:عرفان عملی ابن عربی
نویسندگان:الهام رضوانی مقدم، قدرت الله خیاطیان
چکیده:ابن عربی،از جمله عارفانی است که در طول قرون متمادی، حوزه ی وسیعی از پژوهش های عرفانی را تحت تأثیر تأملات و کشف وشهود خویش قرار داده است. هدف محوری این پژوهش،تبیین عرفان عملی ابن عربی است که برای دستیابی به این نوع از عرفان، باید به بررسی عرفان نظری وی پرداخت که در وصول به حق گریزی نیست. آنچه عرفان ابن عربی را نسبت به عارفان پیشین،متمایز نموده،وجود مباحثی است که در حوزه ی عرفان نظری مطرح نموده و چه بسا، همان مباحث را با ظرافت و ریزبینی خاصی در حوزه ی عرفان عملی نیز گنجانیده که اغلب عرفای پیش از وی،از نقش،مفهوم و کاربردهای آن در حوزه ی عرفان عملی غفلت نموده اند. پژوهش حاضر به شیوه ی توصیفی-تحلیلی،عهده دار تبیین این بعد از مباحث عرفان است که علاوه بر طرح شاخصه های عرفان عملی و متمایزنمودن آن،به برخی از مسائل عرفان نظری که در بطن عرفان عملی ابن عربی نیز گنجانده شده، از جمله تجلّی، وحدت وجود،اسماء،مقامات و. . . نیز پرداخته شده است. ابن عربی در عرفان عملی،علاوه بر سلوک مقامات و منازل از «سلوک عوالم و اسماء», که مقولاتی عقلی و نظری هستند, نیز سخن می گوید؛ این امر بیانگر تأکید ویژه ی وی بر معارف عقلی و شهودی در سلوک عملی است و...
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
عنوان:عرفان عملی ابن عربینویسندگان:الهام رضوانی مقدم، قدرت الله خیاطیانچکیده:ابن عربی،از جمله عارفانی است که در طول قرون متمادی، حوزه ی وسیعی از پژوهش های عرفانی را تحت تأثیر تأملات و کشف وشهود خویش قرار داده است. هدف محوری این پژوهش،تبیین عرفان عملی ابن عربی است که برای دستیابی به این نوع از عرفان، باید به بررسی عرفان نظری وی پرداخت که در وصول به حق گریزی نیست. آنچه عرفان ابن عربی را نسبت به عارفان پیشین،متمایز نموده،وجود مباحثی است که در حوزه ی عرفان نظری مطرح نموده و چه بسا، همان مباحث را با ظرافت و ریزبینی خاصی در حوزه ی عرفان عملی نیز گنجانیده که اغلب عرفای پیش از وی،از نقش،مفهوم و کاربردهای آن در حوزه ی عرفان عملی غفلت نموده اند. پژوهش حاضر به شیوه ی توصیفی-تحلیلی،عهده دار تبیین این بعد از مباحث عرفان است که علاوه بر طرح شاخصه های عرفان عملی و متمایزنمودن آن،به برخی از مسائل عرفان نظری که در بطن عرفان عملی ابن عربی نیز گنجانده شده، از جمله تجلّی، وحدت وجود،اسماء،مقامات و. . . نیز پرداخته شده است. ابن عربی در عرفان عملی،علاوه بر سلوک مقامات و منازل از «سلوک عوالم و اسماء», که مقولاتی عقلی و نظری هستند, نیز سخن می گوید؛ این امر بیانگر تأکید ویژه ی وی بر معارف عقلی و شهودی در سلوک عملی است و...
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society#چهارشنبههایدرسآموز#شرحمختصرمبحثیازدروس
ادیان جهان مجموعه‌ای بسیار متنوع از باورها، آیینها، متون، نهادها و تجربههای معنویاند. هیچ تقسیمبندی واحدی وجود ندارد و هر تقسیمبندی بسته به معیار جغرافیا، تاریخ، خداشناسی، کتاب مقدس، نجاتشناسی یا سازمان تفاوت می‌کند. در ادامه به معرفی ادیان طبق این معیار ها می پردازیم.
۱. معیارهای مهم تقسیمبندی
جغرافیایی–فرهنگی: ادیان خاورمیانهای، هندی، شرق آسیا، ایرانی، آفریقایی، بومی آمریکا و اقیانوسیه.تاریخی–بنیانگذار: ادیان بنیانگذارمحور مثل مسیحیت، اسلام، بودیسم، سیکیسم؛ ادیان بدون بنیانگذار مشخص مثل هندوئیسم و بسیاری از ادیان بومی.کتابمحور / شفاهی: یهودیت، مسیحیت، اسلام، ، زرتشتیگری؛ در برابر سنتهای شفاهی و آیینی.خداشناسی: توحیدی، چندخدایی، همهخدایی، وحدت وجودی، غیرخدایی یا خداشناسی غیرشخصی.نجاتشناسی: ادیان چرخهای مانند هندوئیسم، بودیسم، جینیسم؛ ادیان خطی و معادمحور مانند یهودیت، مسیحیت، اسلام، زرتشتیگری.جهانی / قومی: ادیان جهانی با پیروان در چند قاره؛ ادیان قومی وابسته به یک قوم یا سرزمین.
۲. خانوادههای بزرگ دینی
الف) ادیان ابراهیمی
خاستگاه: خاورمیانه. ویژگی: توحید، پیامبران، متون مقدس، معاد و اخلاق.
یهودیت: توحیدی؛ کتاب مقدس عبری و تورات؛ قوم بنیاسرائیل؛ شاخههای ارتدوکس، محافظهکار، اصلاحگرا. مسیحیت: عیسی مسیح بهعنوان منجی؛ کتاب مقدس؛ تثلیث در بیشتر شاخهها؛ کاتولیک، ارتدوکس، پروتستان. اسلام: توحید؛ قرآن؛ حضرت محمد؛ ارکان پنجگانه؛ شاخههای سنی، شیعه، بهائیت: پیام وحدت ادیان و بشریت؛ حضرت باب و بهاءالله؛ کتابهایی مانند کتاب اقدس.دروزی، مندایی و سامریگرایی: گروههای کوچکتر و خاص که برخی پژوهشگران آن‌ها را در پیوند یا همسایگی خانواده ابراهیمی میآورند.
ب) ادیان هندی یا دارما
خاستگاه: شبهقاره هند. مفاهیم مشترک: کارما، سامسارا، دارما، موکشا یا نیروانا.
هندوئیسم: خانوادهای بسیار متنوع؛ وداها، اوپانیشادها، پوراناها؛ شاخههای ویشنوپرستی، شیواپرستی، شاکتیپرستی، اسمارته.بودیسم: بودا سیدارتا گوتاما؛ چهار حقیقت شریف و راه هشتگانه؛ نیروانا؛ شاخههای تراوادا، ماهایانا، وجریانا.جینیسم: ماهاویرا؛ تأکید شدید بر آهیمسا یا عدم آسیب؛ کارما و موکشا؛ شاخههای دیگمبارا و شوتامبارا
ج) ادیان شرق آسیا
خاستگاه: چین، ژاپن، کره و ویتنام. اغلب ترکیبی و کنارهمزیستگرا.
تائوئیسم: لائوتسه؛ تائو ته چینگ؛ مفهوم تائو، وو وی و هماهنگی با طبیعت. کنفوسیوسیسم: کنفوسیوس؛ اخلاق، خانواده، نظم اجتماعی و آیینها؛ گاه بهعنوان فلسفه و گاه دین.شینتو: ژاپن؛ کامی یا ارواح طبیعت و نیاکان؛ نیایشگاهها و آیینهای پاکی.دین عامیانه چین: ترکیبی از بودیسم، تائوئیسم، کنفوسیوسیسم و پرستش نیاکان.
د) ادیان ایرانی و زرتشتی
خاستگاه: ایران باستان. تأثیرگذار بر ادیان ابراهیمی.
زرتشتیگری: زرتشت؛ اوستا؛ اهورامزدا؛ دوگانهانگاری خیر و شر؛ بهشت و دوزخ؛ شاخههای پارسی و زرتشتیان ایران.مانوی، مزدکی، یارسانی، ایزدی و علوی: برخی از اینها ادیان یا جنبشهای دینی با ریشههای ایرانی و ترکیبیاند.
ه) ادیان بومی و سنتی
خاستگاه: آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا، سیبری، اقیانوسیه و مناطق دیگر.
ویژگیها: آنیمیسم، شمنیسم، پرستش نیاکان، مقدسبودن طبیعت، روایتهای شفاهی و آیینهای محلی.· نمونهها: ادیان سنتی آفریقایی، بومیان آمریکا، بومیان استرالیا، آیینهای سیبری.
و) ادیان و جنبشهای نو
خاستگاه: بیشتر دوران معاصر.
· نمونهها: کائودایی، تنریکیو، راستافاری، ویکا، ساینتولوژی، جنبشهای عصر نو.· ویژگی: ترکیب عناصر سنتی و مدرن، بنیانگذاران جدید، تأکید بر تجربه شخصی یا تحول جهانی.
ز) بیدینی و غیردینی
دین نیستند، اما در آمار ادیان جهان دستهبندی میشوند.
· خداناباوری، ندانمگرایی، سکولاریسم، انسانگرایی سکولار، معنویت بدون دین.
۴. آمار تقریبی پیروان
آمارها تقریبی و مورد اختلافاند:مسیحیت: حدود ۲.۳ میلیارد اسلام: حدود ۱.۹ میلیارد
ادیان جهان مجموعه‌ای بسیار متنوع از باورها، آیینها، متون، نهادها و تجربههای معنویاند. هیچ تقسیمبندی واحدی وجود ندارد و هر تقسیمبندی بسته به معیار جغرافیا، تاریخ، خداشناسی، کتاب مقدس، نجاتشناسی یا سازمان تفاوت می‌کند. در ادامه به معرفی ادیان طبق این معیار ها می پردازیم.
۱. معیارهای مهم تقسیمبندیجغرافیایی–فرهنگی: ادیان خاورمیانهای، هندی، شرق آسیا، ایرانی، آفریقایی، بومی آمریکا و اقیانوسیه.تاریخی–بنیانگذار: ادیان بنیانگذارمحور مثل مسیحیت، اسلام، بودیسم، سیکیسم؛ ادیان بدون بنیانگذار مشخص مثل هندوئیسم و بسیاری از ادیان بومی.کتابمحور / شفاهی: یهودیت، مسیحیت، اسلام، ، زرتشتیگری؛ در برابر سنتهای شفاهی و آیینی.خداشناسی: توحیدی، چندخدایی، همهخدایی، وحدت وجودی، غیرخدایی یا خداشناسی غیرشخصی.نجاتشناسی: ادیان چرخهای مانند هندوئیسم، بودیسم، جینیسم؛ ادیان خطی و معادمحور مانند یهودیت، مسیحیت، اسلام، زرتشتیگری.جهانی / قومی: ادیان جهانی با پیروان در چند قاره؛ ادیان قومی وابسته به یک قوم یا سرزمین.۲. خانوادههای بزرگ دینی
الف) ادیان ابراهیمی
خاستگاه: خاورمیانه. ویژگی: توحید، پیامبران، متون مقدس، معاد و اخلاق.
یهودیت: توحیدی؛ کتاب مقدس عبری و تورات؛ قوم بنیاسرائیل؛ شاخههای ارتدوکس، محافظهکار، اصلاحگرا. مسیحیت: عیسی مسیح بهعنوان منجی؛ کتاب مقدس؛ تثلیث در بیشتر شاخهها؛ کاتولیک، ارتدوکس، پروتستان. اسلام: توحید؛ قرآن؛ حضرت محمد؛ ارکان پنجگانه؛ شاخههای سنی، شیعه، بهائیت: پیام وحدت ادیان و بشریت؛ حضرت باب و بهاءالله؛ کتابهایی مانند کتاب اقدس.دروزی، مندایی و سامریگرایی: گروههای کوچکتر و خاص که برخی پژوهشگران آن‌ها را در پیوند یا همسایگی خانواده ابراهیمی میآورند.ب) ادیان هندی یا دارما
خاستگاه: شبهقاره هند. مفاهیم مشترک: کارما، سامسارا، دارما، موکشا یا نیروانا.
هندوئیسم: خانوادهای بسیار متنوع؛ وداها، اوپانیشادها، پوراناها؛ شاخههای ویشنوپرستی، شیواپرستی، شاکتیپرستی، اسمارته.بودیسم: بودا سیدارتا گوتاما؛ چهار حقیقت شریف و راه هشتگانه؛ نیروانا؛ شاخههای تراوادا، ماهایانا، وجریانا.جینیسم: ماهاویرا؛ تأکید شدید بر آهیمسا یا عدم آسیب؛ کارما و موکشا؛ شاخههای دیگمبارا و شوتامباراج) ادیان شرق آسیا
خاستگاه: چین، ژاپن، کره و ویتنام. اغلب ترکیبی و کنارهمزیستگرا.
تائوئیسم: لائوتسه؛ تائو ته چینگ؛ مفهوم تائو، وو وی و هماهنگی با طبیعت. کنفوسیوسیسم: کنفوسیوس؛ اخلاق، خانواده، نظم اجتماعی و آیینها؛ گاه بهعنوان فلسفه و گاه دین.شینتو: ژاپن؛ کامی یا ارواح طبیعت و نیاکان؛ نیایشگاهها و آیینهای پاکی.دین عامیانه چین: ترکیبی از بودیسم، تائوئیسم، کنفوسیوسیسم و پرستش نیاکان.د) ادیان ایرانی و زرتشتی
خاستگاه: ایران باستان. تأثیرگذار بر ادیان ابراهیمی.
زرتشتیگری: زرتشت؛ اوستا؛ اهورامزدا؛ دوگانهانگاری خیر و شر؛ بهشت و دوزخ؛ شاخههای پارسی و زرتشتیان ایران.مانوی، مزدکی، یارسانی، ایزدی و علوی: برخی از اینها ادیان یا جنبشهای دینی با ریشههای ایرانی و ترکیبیاند.ه) ادیان بومی و سنتیخاستگاه: آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا، سیبری، اقیانوسیه و مناطق دیگر.
ویژگیها: آنیمیسم، شمنیسم، پرستش نیاکان، مقدسبودن طبیعت، روایتهای شفاهی و آیینهای محلی.· نمونهها: ادیان سنتی آفریقایی، بومیان آمریکا، بومیان استرالیا، آیینهای سیبری.
و) ادیان و جنبشهای نوخاستگاه: بیشتر دوران معاصر.
· نمونهها: کائودایی، تنریکیو، راستافاری، ویکا، ساینتولوژی، جنبشهای عصر نو.· ویژگی: ترکیب عناصر سنتی و مدرن، بنیانگذاران جدید، تأکید بر تجربه شخصی یا تحول جهانی.
ز) بیدینی و غیردینیدین نیستند، اما در آمار ادیان جهان دستهبندی میشوند.
· خداناباوری، ندانمگرایی، سکولاریسم، انسانگرایی سکولار، معنویت بدون دین.
۴. آمار تقریبی پیروانآمارها تقریبی و مورد اختلافاند:
مسیحیت: حدود ۲.۳ میلیارد اسلام: حدود ۱.۹ میلیاردانجمن علمی آموزش الهیات علامه امینی تبریز
#چهارشنبههایدرسآموز #شرحمختصرمبحثیازدروس ادیان جهان مجموعه‌ای بسیار متنوع از باورها، آیینها، متون، نهادها و تجربههای معنویاند. هیچ تقسیمبندی واحدی وجود ندارد و هر تقسیمبندی بسته به معیار جغرافیا، تاریخ، خداشناسی، کتاب مقدس، نجاتشناسی یا سازمان تفاوت می‌کند. در ادامه به معرفی ادیان طبق این معیار ها می پردازیم. ۱. معیارهای مهم تقسیمبندی جغرافیایی–فرهنگی: ادیان خاورمیانهای، هندی، شرق آسیا، ایرانی، آفریقایی، بومی آمریکا و اقیانوسیه. تاریخی–بنیانگذار: ادیان بنیانگذارمحور مثل مسیحیت، اسلام، بودیسم، سیکیسم؛ ادیان بدون بنیانگذار مشخص مثل هندوئیسم و بسیاری از ادیان بومی. کتابمحور / شفاهی: یهودیت، مسیحیت، اسلام، ، زرتشتیگری؛ در برابر سنتهای شفاهی و آیینی. خداشناسی: توحیدی، چندخدایی، همهخدایی، وحدت وجودی، غیرخدایی یا خداشناسی غیرشخصی. نجاتشناسی: ادیان چرخهای مانند هندوئیسم، بودیسم، جینیسم؛ ادیان خطی و معادمحور مانند یهودیت، مسیحیت، اسلام، زرتشتیگری. جهانی / قومی: ادیان جهانی با پیروان در چند قاره؛ ادیان قومی وابسته به یک قوم یا سرزمین. ۲. خانوادههای بزرگ دینی الف) ادیان ابراهیمی خاستگاه: خاورمیانه. ویژگی: توحید، پیامبران، متون مقدس، معاد و اخلاق. یهودیت: توحیدی؛ کتاب مقدس عبری و تورات؛ قوم بنیاسرائیل؛ شاخههای ارتدوکس، محافظهکار، اصلاحگرا. مسیحیت: عیسی مسیح بهعنوان منجی؛ کتاب مقدس؛ تثلیث در بیشتر شاخهها؛ کاتولیک، ارتدوکس، پروتستان. اسلام: توحید؛ قرآن؛ حضرت محمد؛ ارکان پنجگانه؛ شاخههای سنی، شیعه، بهائیت: پیام وحدت ادیان و بشریت؛ حضرت باب و بهاءالله؛ کتابهایی مانند کتاب اقدس. دروزی، مندایی و سامریگرایی: گروههای کوچکتر و خاص که برخی پژوهشگران آن‌ها را در پیوند یا همسایگی خانواده ابراهیمی میآورند. ب) ادیان هندی یا دارما خاستگاه: شبهقاره هند. مفاهیم مشترک: کارما، سامسارا، دارما، موکشا یا نیروانا. هندوئیسم: خانوادهای بسیار متنوع؛ وداها، اوپانیشادها، پوراناها؛ شاخههای ویشنوپرستی، شیواپرستی، شاکتیپرستی، اسمارته. بودیسم: بودا سیدارتا گوتاما؛ چهار حقیقت شریف و راه هشتگانه؛ نیروانا؛ شاخههای تراوادا، ماهایانا، وجریانا. جینیسم: ماهاویرا؛ تأکید شدید بر آهیمسا یا عدم آسیب؛ کارما و موکشا؛ شاخههای دیگمبارا و شوتامبارا ج) ادیان شرق آسیا خاستگاه: چین، ژاپن، کره و ویتنام. اغلب ترکیبی و کنارهمزیستگرا. تائوئیسم: لائوتسه؛ تائو ته چینگ؛ مفهوم تائو، وو وی و هماهنگی با طبیعت. کنفوسیوسیسم: کنفوسیوس؛ اخلاق، خانواده، نظم اجتماعی و آیینها؛ گاه بهعنوان فلسفه و گاه دین. شینتو: ژاپن؛ کامی یا ارواح طبیعت و نیاکان؛ نیایشگاهها و آیینهای پاکی. دین عامیانه چین: ترکیبی از بودیسم، تائوئیسم، کنفوسیوسیسم و پرستش نیاکان. د) ادیان ایرانی و زرتشتی خاستگاه: ایران باستان. تأثیرگذار بر ادیان ابراهیمی. زرتشتیگری: زرتشت؛ اوستا؛ اهورامزدا؛ دوگانهانگاری خیر و شر؛ بهشت و دوزخ؛ شاخههای پارسی و زرتشتیان ایران. مانوی، مزدکی، یارسانی، ایزدی و علوی: برخی از اینها ادیان یا جنبشهای دینی با ریشههای ایرانی و ترکیبیاند. ه) ادیان بومی و سنتی خاستگاه: آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا، سیبری، اقیانوسیه و مناطق دیگر. ویژگیها: آنیمیسم، شمنیسم، پرستش نیاکان، مقدسبودن طبیعت، روایتهای شفاهی و آیینهای محلی. · نمونهها: ادیان سنتی آفریقایی، بومیان آمریکا، بومیان استرالیا، آیینهای سیبری. و) ادیان و جنبشهای نو خاستگاه: بیشتر دوران معاصر. · نمونهها: کائودایی، تنریکیو، راستافاری، ویکا، ساینتولوژی، جنبشهای عصر نو. · ویژگی: ترکیب عناصر سنتی و مدرن، بنیانگذاران جدید، تأکید بر تجربه شخصی یا تحول جهانی. ز) بیدینی و غیردینی دین نیستند، اما در آمار ادیان جهان دستهبندی میشوند. · خداناباوری، ندانمگرایی، سکولاریسم، انسانگرایی سکولار، معنویت بدون دین. ۴. آمار تقریبی پیروان آمارها تقریبی و مورد اختلافاند: مسیحیت: حدود ۲.۳ میلیارد اسلام: حدود ۱.۹ میلیارد
۱. معیارهای مهم تقسیمبندی جغرافیایی–فرهنگی: ادیان خاورمیانهای، هندی، شرق آسیا، ایرانی، آفریقایی، بومی آمریکا و اقیانوسیه. تاریخی–بنیانگذار: ادیان بنیانگذارمحور مثل مسیحیت، اسلام، بودیسم، سیکیسم؛ ادیان بدون بنیانگذار مشخص مثل هندوئیسم و بسیاری از ادیان بومی. کتابمحور / شفاهی: یهودیت، مسیحیت، اسلام، ، زرتشتیگری؛ در برابر سنتهای شفاهی و آیینی. خداشناسی: توحیدی، چندخدایی، همهخدایی، وحدت وجودی، غیرخدایی یا خداشناسی غیرشخصی. نجاتشناسی: ادیان چرخهای مانند هندوئیسم، بودیسم، جینیسم؛ ادیان خطی و معادمحور مانند یهودیت، مسیحیت، اسلام، زرتشتیگری. جهانی / قومی: ادیان جهانی با پیروان در چند قاره؛ ادیان قومی وابسته به یک قوم یا سرزمین. ۲. خانوادههای بزرگ دینی الف) ادیان ابراهیمی خاستگاه: خاورمیانه. ویژگی: توحید، پیامبران، متون مقدس، معاد و اخلاق. یهودیت: توحیدی؛ کتاب مقدس عبری و تورات؛ قوم بنیاسرائیل؛ شاخههای ارتدوکس، محافظهکار، اصلاحگرا. مسیحیت: عیسی مسیح بهعنوان منجی؛ کتاب مقدس؛ تثلیث در بیشتر شاخهها؛ کاتولیک، ارتدوکس، پروتستان. اسلام: توحید؛ قرآن؛ حضرت محمد؛ ارکان پنجگانه؛ شاخههای سنی، شیعه، بهائیت: پیام وحدت ادیان و بشریت؛ حضرت باب و بهاءالله؛ کتابهایی مانند کتاب اقدس. دروزی، مندایی و سامریگرایی: گروههای کوچکتر و خاص که برخی پژوهشگران آن‌ها را در پیوند یا همسایگی خانواده ابراهیمی میآورند. ب) ادیان هندی یا دارما خاستگاه: شبهقاره هند. مفاهیم مشترک: کارما، سامسارا، دارما، موکشا یا نیروانا. هندوئیسم: خانوادهای بسیار متنوع؛ وداها، اوپانیشادها، پوراناها؛ شاخههای ویشنوپرستی، شیواپرستی، شاکتیپرستی، اسمارته. بودیسم: بودا سیدارتا گوتاما؛ چهار حقیقت شریف و راه هشتگانه؛ نیروانا؛ شاخههای تراوادا، ماهایانا، وجریانا. جینیسم: ماهاویرا؛ تأکید شدید بر آهیمسا یا عدم آسیب؛ کارما و موکشا؛ شاخههای دیگمبارا و شوتامبارا ج) ادیان شرق آسیا خاستگاه: چین، ژاپن، کره و ویتنام. اغلب ترکیبی و کنارهمزیستگرا. تائوئیسم: لائوتسه؛ تائو ته چینگ؛ مفهوم تائو، وو وی و هماهنگی با طبیعت. کنفوسیوسیسم: کنفوسیوس؛ اخلاق، خانواده، نظم اجتماعی و آیینها؛ گاه بهعنوان فلسفه و گاه دین. شینتو: ژاپن؛ کامی یا ارواح طبیعت و نیاکان؛ نیایشگاهها و آیینهای پاکی. دین عامیانه چین: ترکیبی از بودیسم، تائوئیسم، کنفوسیوسیسم و پرستش نیاکان. د) ادیان ایرانی و زرتشتی خاستگاه: ایران باستان. تأثیرگذار بر ادیان ابراهیمی. زرتشتیگری: زرتشت؛ اوستا؛ اهورامزدا؛ دوگانهانگاری خیر و شر؛ بهشت و دوزخ؛ شاخههای پارسی و زرتشتیان ایران. مانوی، مزدکی، یارسانی، ایزدی و علوی: برخی از اینها ادیان یا جنبشهای دینی با ریشههای ایرانی و ترکیبیاند. ه) ادیان بومی و سنتی خاستگاه: آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا، سیبری، اقیانوسیه و مناطق دیگر. ویژگیها: آنیمیسم، شمنیسم، پرستش نیاکان، مقدسبودن طبیعت، روایتهای شفاهی و آیینهای محلی. · نمونهها: ادیان سنتی آفریقایی، بومیان آمریکا، بومیان استرالیا، آیینهای سیبری. و) ادیان و جنبشهای نو خاستگاه: بیشتر دوران معاصر. · نمونهها: کائودایی، تنریکیو، راستافاری، ویکا، ساینتولوژی، جنبشهای عصر نو. · ویژگی: ترکیب عناصر سنتی و مدرن، بنیانگذاران جدید، تأکید بر تجربه شخصی یا تحول جهانی. ز) بیدینی و غیردینی دین نیستند، اما در آمار ادیان جهان دستهبندی میشوند. · خداناباوری، ندانمگرایی، سکولاریسم، انسانگرایی سکولار، معنویت بدون دین. ۴. آمار تقریبی پیروان آمارها تقریبی و مورد اختلافاند: مسیحیت: حدود ۲.۳ میلیارد اسلام: حدود ۱.۹ میلیاردهندوئیسم: حدود ۱.۲ میلیاردبودیسم: حدود ۵۰۰ میلیونادیان بومی و عامیانه: حدود ۴۰۰ میلیون یهودیت: حدود ۱۵ میلیون بهائیت: حدود ۸ میلیون جینیسم: حدود ۴ تا ۶ میلیونزرتشتیگری: حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار بیدینها و غیردینیها: حدود ۱.۱ تا ۱.۶ میلیارد، بسته به تعریف۵. نکات مهم
🟥مرزهای ادیان سیال است؛ بسیاری از مردم عناصری از چند سنت را با هم دارند.🟩 تقسیمبندیها اغلب تاریخی، فرهنگی و حتی سیاسیاند، نه کاملاً علمی و بیطرف.🟦درون هر دین، تنوع عظیمی از فرقهها، تفسیرها و تجربههای دینی وجود دارد.🟨«دین جهانی» و «دین قومی» تقسیمی نسبی است؛ مثلاً یهودیت قومی است اما در جهان پراکنده شده، و بودیسم جهانی است اما ریشههای هندی دارد.
در یک نگاه کلی، ادیان جهان را می‌توان در چند خانواده بزرگ دید: ابراهیمی، هندی، شرق آسیا، ایرانی، بومی، نو و غیردینی. اما واقعیت دین در جهان همیشه از این جعبهها پیچیدهتر و ترکیبیتر است.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
#طوفان_الاقصی
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
#شنبههاینورانی#حدیثوشرحکوتاهآن
امام سجاد (علیه السّلام) فرمودند:
مَن کَرُمَت عَلَیهِ نَفسُهُ هانَت عَلَیهِ الدُنیا؛هر کس نفس خود را ارجمند و باکرامت دارد، دنیا در نظرش بی مقدار خواهد شد.تحف العقول، ص278
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
امام سجاد (علیه السّلام) فرمودند:
مَن کَرُمَت عَلَیهِ نَفسُهُ هانَت عَلَیهِ الدُنیا؛هر کس نفس خود را ارجمند و باکرامت دارد، دنیا در نظرش بی مقدار خواهد شد.تحف العقول، ص278
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_societyانجمن علمی آموزش الهیات علامه امینی تبریز #شنبههاینورانی #حدیثوشرحکوتاهآن امام سجاد (علیه السّلام) فرمودند: مَن کَرُمَت عَلَیهِ نَفسُهُ هانَت عَلَیهِ الدُنیا؛ هر کس نفس خود را ارجمند و باکرامت دارد، دنیا در نظرش بی مقدار خواهد شد. تحف العقول، ص278 انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
#شنبههاینورانی #حدیثوشرحکوتاهآن امام سجاد (علیه السّلام) فرمودند: مَن کَرُمَت عَلَیهِ نَفسُهُ هانَت عَلَیهِ الدُنیا؛ هر کس نفس خود را ارجمند و باکرامت دارد، دنیا در نظرش بی مقدار خواهد شد. تحف العقول، ص278 انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_societyشرح حدیث:خودشناسی را سودمندترین شناختها دانسته اند.در بحث خودشناسی، یکی از محورها، شناخت ارزش وجودی انسان است، یکی هم شناخت میزان و استعداد رشد و بالندگی در مسیر عبودیت و کمال.در روایات است: آگاه باشید که بهای وجود شما «بهشت» است، پس خود را جز به بهشت نفروشید:«لَیس لاَنفُسِکُم ثَمَنٌ الاّ الجَنَّةَ فَلا تَبیعُوها اِلاّ بها» (نهج البلاغه، حکمت 456.)با این دیدگاه، انسان خود را عزیز می دارد و برای خود، قدر و قیمتی عظیم می شناسد و دنیا و آنچه در آن است، در نظرش بی مقدار و ناچیز جلوه می کند. در نتیجه، نه تابع نفس امّاره می شود، نه پیروی شیطان می کند، نه اسیر مادیّات می گردد، نه روح بلندش در چهاردیواری تنگ و محدود «زندان دنیا» اسیر می شود و زبان حال او این است که:
مرغ باغ ملکوتم، نیَم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از بدنمای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست به هوای سر کویش پر و بالی بزنم (مولوی.)
راه رها شدن از دامهای شیطان و رذایل اخلاقی و گناهان هم توجّه به همین «کرامت نفس» است که امام، آن را مبنای برتر دیدن انسان از دنیا می داند.اولیای الهی، هرگز دل به دنیا نبستند، چون آن را ناچیز می دیدند.امامان ما، شوق پرواز از این خاکدان داشتند، چون خود را قیمتی تر از آن می دیدند که مفتون دنیا شوند.راه رهایی از دام دنیا، توجه به کرامت و ارزش انسان است.منبع: حکمت های سجادی (ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام سجاد علیه السّلام)، جواد محدثی.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
مرغ باغ ملکوتم، نیَم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از بدنمای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست به هوای سر کویش پر و بالی بزنم (مولوی.)
راه رها شدن از دامهای شیطان و رذایل اخلاقی و گناهان هم توجّه به همین «کرامت نفس» است که امام، آن را مبنای برتر دیدن انسان از دنیا می داند.اولیای الهی، هرگز دل به دنیا نبستند، چون آن را ناچیز می دیدند.امامان ما، شوق پرواز از این خاکدان داشتند، چون خود را قیمتی تر از آن می دیدند که مفتون دنیا شوند.راه رهایی از دام دنیا، توجه به کرامت و ارزش انسان است.منبع: حکمت های سجادی (ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام سجاد علیه السّلام)، جواد محدثی.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
#یکشنبههایکتابباز#معرفیکتاب
راه رشد (۴ جلدی)
نویسنده: آیت الله حائری شیرازی
ناشر: نشر معارف
معرفی کتاب:#تربیت یکی از مهم‌ترین و بلکه پراهمیتترین امور زندگی بشر است. تربیت محصول و ثمره زندگی دنیایی و هدف از خلقت ماست که به معنای عام آن نقش و وظیفهای همگانی است. انسان در دورههای مختلف زندگی هم در نقش #مربی قرار دارد و هم در نقش متربی به این معنا که انسان نه صرفاً در مقام رفتار با فرزندش، بلکه در مقام رفتار با اطرافیان، دوستان، جامعه و حتی در مقام رفتار با خودش دائماً مشغول کار تربیتی است هر بازخورد و هر کنشی از انسان در برابر محیط و انسانهای پیرامونش نوعی اثر تربیتی برای خود و آن‌ها در پی دارد.عالم متفکر مرحوم آیت الله حائری شیرازی از معدود عالمانی هستند که با بهرهگیری از تفکر عمیق در آیات و روایات ورودی تخصصی و #اجتهادی در حوزه تربیت داشتهاند و در قریب به نیم قرن فعالیت علمی و تبلیغی خویش عرضه نمودهاند. مجموعه چهار جلدی راه رشد #جامع_ترین اثر تربیتی منتشر شده از مرحوم آیت الله حائری شیرازی است که پس از چند سال تلاش توسط جمعی از پژوهشگران، به ساحت اهل اندیشه تقدیم میشود.این مجموعه هم یک اثر #تعلیمی است و هم یک اثر #تربیتی که به دنبال انتقال آموزههای تربیتی و تأثیرگذاری تربیتی است. کتاب از زبان خشک علمی کمی فاصله گرفته و زبان تربیتی و هدایتگر دارد. هر کسی که به دنبال قواعد کار تربیتی یا کار تربیتی موثر است مخاطب این نوشتار میباشد.
انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society
راه رشد (۴ جلدی)نویسنده: آیت الله حائری شیرازی ناشر: نشر معارفمعرفی کتاب:#تربیت یکی از مهم‌ترین و بلکه پراهمیتترین امور زندگی بشر است. تربیت محصول و ثمره زندگی دنیایی و هدف از خلقت ماست که به معنای عام آن نقش و وظیفهای همگانی است. انسان در دورههای مختلف زندگی هم در نقش #مربی قرار دارد و هم در نقش متربی به این معنا که انسان نه صرفاً در مقام رفتار با فرزندش، بلکه در مقام رفتار با اطرافیان، دوستان، جامعه و حتی در مقام رفتار با خودش دائماً مشغول کار تربیتی است هر بازخورد و هر کنشی از انسان در برابر محیط و انسانهای پیرامونش نوعی اثر تربیتی برای خود و آن‌ها در پی دارد.عالم متفکر مرحوم آیت الله حائری شیرازی از معدود عالمانی هستند که با بهرهگیری از تفکر عمیق در آیات و روایات ورودی تخصصی و #اجتهادی در حوزه تربیت داشتهاند و در قریب به نیم قرن فعالیت علمی و تبلیغی خویش عرضه نمودهاند. مجموعه چهار جلدی راه رشد #جامع_ترین اثر تربیتی منتشر شده از مرحوم آیت الله حائری شیرازی است که پس از چند سال تلاش توسط جمعی از پژوهشگران، به ساحت اهل اندیشه تقدیم میشود.این مجموعه هم یک اثر #تعلیمی است و هم یک اثر #تربیتی که به دنبال انتقال آموزههای تربیتی و تأثیرگذاری تربیتی است. کتاب از زبان خشک علمی کمی فاصله گرفته و زبان تربیتی و هدایتگر دارد. هر کسی که به دنبال قواعد کار تربیتی یا کار تربیتی موثر است مخاطب این نوشتار میباشد.انجمن علمی آموزش الهیات دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی @elahiat_society