وقتی کودکی یکی از عزیزانش (پدر، مادر، پدربزرگ، مادربزرگ یا حتی خواهر/برادر) رو از دست میده، دنیای روانش کاملاً به هم میریزه. اما سوگِ کودک با ما بزرگترها زمین تا آسمون فرق داره!
خیلی وقتها ما فکر میکنیم باید معجزه کنیم، حواسش رو پرت کنیم یا جای خالی اون فرد رو پر کنیم. اما روانشناسی کودک یه چیز دیگه میگه:
۱. تو ذهنش چی میگذره؟
زیر ۶ سال: اصلاً درک درستی از نهایی بودنِ مرگ نداره و فکر میکنه اون فرد دوباره برمیگرده.
بالای ۶ سال: کمکم میفهمه مرگ بازگشتناپذیره و ممکن خودشو مقصر بدونه!
سوگِ تکهتکه: تعجب نکنید اگر یک لحظه گریه کرد و ۵ دقیقه بعد با خنده رفت سراغ بازی! مغز بچه ظرفیت غمِ یکباره رو نداره و با بازی به خودش «زنگ تفریح» میده.
۲. ما باید چیکار کنیم؟ (اصول طلایی) نبایدها:
نگید «رفته سفر» یا «خوابیده»! (باعث ترس از خواب یا اضطراب سفر میشه).
با کادوهای افراطی و شهربازی نروید سراغ حواسپرتی؛ بذارید غم رو تجربه کنه.
لازم نیست نقشِ اون فردِ رفته رو بازی کنید!
بایدها:
صادق و ساده باشید: بگید بدنِ اون فرد دیگه کار نمیکنه و برنمیگرده، اما یادش همیشگیه.
روال عادی زندگی رو حفظ کنید: همون ساعت خواب، همون غذا و قوانین همیشگی به مغز بچه پیام «امنیت» میده.
گوشِ شنوا باشید: اگر دلتنگ شد، بغلش کنید و بگید: «میفهمم، منم دلم تنگ شده، کنارتم.»
در آخر:کودکِ سوگوار قبل از هر چیزی به «احساس امنیت» نیاز داره. لازم نیست سوپرمن باشید؛ داشتن یک والدِ باثبات، آروم و در دسترس تمام چیزیه که روانِ بچهتون برای ترمیم نیاز داره.
@ficoland
خیلی وقتها ما فکر میکنیم باید معجزه کنیم، حواسش رو پرت کنیم یا جای خالی اون فرد رو پر کنیم. اما روانشناسی کودک یه چیز دیگه میگه:
۱. تو ذهنش چی میگذره؟
زیر ۶ سال: اصلاً درک درستی از نهایی بودنِ مرگ نداره و فکر میکنه اون فرد دوباره برمیگرده.بالای ۶ سال: کمکم میفهمه مرگ بازگشتناپذیره و ممکن خودشو مقصر بدونه!
سوگِ تکهتکه: تعجب نکنید اگر یک لحظه گریه کرد و ۵ دقیقه بعد با خنده رفت سراغ بازی! مغز بچه ظرفیت غمِ یکباره رو نداره و با بازی به خودش «زنگ تفریح» میده.
۲. ما باید چیکار کنیم؟ (اصول طلایی)
نبایدها:نگید «رفته سفر» یا «خوابیده»! (باعث ترس از خواب یا اضطراب سفر میشه).
با کادوهای افراطی و شهربازی نروید سراغ حواسپرتی؛ بذارید غم رو تجربه کنه.
لازم نیست نقشِ اون فردِ رفته رو بازی کنید!
بایدها:صادق و ساده باشید: بگید بدنِ اون فرد دیگه کار نمیکنه و برنمیگرده، اما یادش همیشگیه.
روال عادی زندگی رو حفظ کنید: همون ساعت خواب، همون غذا و قوانین همیشگی به مغز بچه پیام «امنیت» میده.
گوشِ شنوا باشید: اگر دلتنگ شد، بغلش کنید و بگید: «میفهمم، منم دلم تنگ شده، کنارتم.»
در آخر:کودکِ سوگوار قبل از هر چیزی به «احساس امنیت» نیاز داره. لازم نیست سوپرمن باشید؛ داشتن یک والدِ باثبات، آروم و در دسترس تمام چیزیه که روانِ بچهتون برای ترمیم نیاز داره. @ficoland
پیشگیری از صاف شدن پشت سر نوزاد
جمجمه نوزاد در ماههای اول نرم و شکلپذیره، اگه سرش مدت زیادی دقیقاً در یک حالت بمونه، ممکنه پشت یا یک طرفش صاف بشه، صاف نگه داشتن همیشگی صورت رو به سقف هم فشار روی وسط پشت سر رو بیشتر میکنه
برای خواب سر نوزاد رو چطور بذارم؟ نوزاد رو همیشه به پشت و روی تشک صاف و سفت بخوابون هر بار جهت سرش رو عوض کن، یک بار راست و بار بعد چپ برای فرم دادن سر، نوزاد رو به پهلو یا شکم نخوابون
در زمان بیداری چیکار کنم؟ از روزهای اول چند نوبت کوتاه و زیر نظر روی شکمش بذار هنگام شیر دادن و بغل کردن، سمت دستت رو عوض کن زمان داخل کریر، تاب و صندلی خودرو رو کمتر کن
اگه همیشه به یک سمت نگاه میکنه چی؟ممکنه گردنش سفت باشه یا به یک سمت تمایل داشته باشه اسباببازی و صورتت رو از سمت مخالف نشون بده اگه نمیتونه سرش رو به هر دو طرف بچرخونه، با پزشک مطرح کن
بالش فرمدهی کمک میکنه؟بالش گودیدار، حوله و نگهدارنده سر داخل تخت امن نیست پیشگیری اصلی با کم کردن فشار طولانی و تنوع وضعیت در بیداریه اگه صافی بیشتر شد یا گوشها نامتقارن شدن، معاینه لازمه!
@ficoland
جمجمه نوزاد در ماههای اول نرم و شکلپذیره، اگه سرش مدت زیادی دقیقاً در یک حالت بمونه، ممکنه پشت یا یک طرفش صاف بشه، صاف نگه داشتن همیشگی صورت رو به سقف هم فشار روی وسط پشت سر رو بیشتر میکنهبرای خواب سر نوزاد رو چطور بذارم؟ نوزاد رو همیشه به پشت و روی تشک صاف و سفت بخوابون هر بار جهت سرش رو عوض کن، یک بار راست و بار بعد چپ برای فرم دادن سر، نوزاد رو به پهلو یا شکم نخوابوندر زمان بیداری چیکار کنم؟ از روزهای اول چند نوبت کوتاه و زیر نظر روی شکمش بذار هنگام شیر دادن و بغل کردن، سمت دستت رو عوض کن زمان داخل کریر، تاب و صندلی خودرو رو کمتر کناگه همیشه به یک سمت نگاه میکنه چی؟ممکنه گردنش سفت باشه یا به یک سمت تمایل داشته باشه اسباببازی و صورتت رو از سمت مخالف نشون بده اگه نمیتونه سرش رو به هر دو طرف بچرخونه، با پزشک مطرح کنبالش فرمدهی کمک میکنه؟بالش گودیدار، حوله و نگهدارنده سر داخل تخت امن نیست پیشگیری اصلی با کم کردن فشار طولانی و تنوع وضعیت در بیداریه اگه صافی بیشتر شد یا گوشها نامتقارن شدن، معاینه لازمه!@ficoland
۱تا حالا شده آخر شب با خودت فکر کنی:
«من که دارم اینهمه زحمت میکشم... پس چرا احساس میکنم کمتر کنار بچههام هستم؟»
خیلی از پدرها فکر میکنن پدر خوب بودن یعنی بیشتر کار کردن، بیشتر پول درآوردن و فراهم کردن امکانات.
اما واقعیت اینه که بچهها، بیشتر از هر چیزی، حضور ما رو به خاطر میسپارن؛ نه فقط هدیهها و اسباببازیها رو.
وقتی کودک اشتباهی میکنه، بیشتر از سرزنش به کسی نیاز داره که یادش بده چطور اشتباهش رو جبران کنه.
وقتی زمین میخوره، بیشتر از این که بشنوه «گریه نکن»، به آغوش و دلگرمی احتیاج داره تا دوباره بلند بشه.
وقتی بابا خسته از سر کار میاد، شاید فقط ده دقیقه بازی با تمام حواسش، برای کودک از چند ساعت کنار هم بودنِ بدون توجه، ارزشمندتر باشه.
و گاهی هم بزرگترین فداکاری این نیست که بیشتر کار کنیم؛بلکه اینه که بعضی قرارها، اضافهکاریها یا تفریحهای خودمون رو کنار بذاریم تا به قولی که به بچههامون دادیم عمل کنیم.
هیچکدوم از ما قرار نیست پدر یا مادر کاملی باشیم.
فقط کافیه هر روز، یک قدم بهتر از دیروز برداریم.
چون پول دوباره به دست میاد...اما کودکیِ بچهها، فقط یک بار اتفاق میافته.
@ficoland
«من که دارم اینهمه زحمت میکشم... پس چرا احساس میکنم کمتر کنار بچههام هستم؟»
خیلی از پدرها فکر میکنن پدر خوب بودن یعنی بیشتر کار کردن، بیشتر پول درآوردن و فراهم کردن امکانات.
اما واقعیت اینه که بچهها، بیشتر از هر چیزی، حضور ما رو به خاطر میسپارن؛ نه فقط هدیهها و اسباببازیها رو.
وقتی کودک اشتباهی میکنه، بیشتر از سرزنش به کسی نیاز داره که یادش بده چطور اشتباهش رو جبران کنه.
وقتی زمین میخوره، بیشتر از این که بشنوه «گریه نکن»، به آغوش و دلگرمی احتیاج داره تا دوباره بلند بشه.
وقتی بابا خسته از سر کار میاد، شاید فقط ده دقیقه بازی با تمام حواسش، برای کودک از چند ساعت کنار هم بودنِ بدون توجه، ارزشمندتر باشه.
و گاهی هم بزرگترین فداکاری این نیست که بیشتر کار کنیم؛بلکه اینه که بعضی قرارها، اضافهکاریها یا تفریحهای خودمون رو کنار بذاریم تا به قولی که به بچههامون دادیم عمل کنیم.
هیچکدوم از ما قرار نیست پدر یا مادر کاملی باشیم.
فقط کافیه هر روز، یک قدم بهتر از دیروز برداریم.
چون پول دوباره به دست میاد...اما کودکیِ بچهها، فقط یک بار اتفاق میافته.
@ficoland
۲ چرا بعضی بچهها از کتاب خواندن فراری میشن؟خیلی وقتها ما والدین با نیت خوب کاری میکنیم که کودک کمکم از کتاب فاصله میگیره، بدون اینکه خودمون متوجه باشیم.مثلاً: «اگه اسباببازیهات رو جمع نکنی، امشب قصه نداریم!»وقتی کتاب میشه ابزار تنبیه یا جایزه، کودک به جای اینکه عاشق کتاب بشه، یاد میگیره کتاب فقط یک وسیله برای گرفتن امتیازه. «ببین دوستت چقدر کتاب میخونه، تو چرا نمیخونی؟»مقایسه کردن باعث علاقهمند شدن کودک به کتاب نمیشه؛ فقط ممکنه حس بد و فشار ایجاد کنه. «من این کتاب رو انتخاب کردم، خیلی هم خوبه، بخون!»اما شاید کودک شما عاشق داستانهای حیوانات، ماجراجویی، دایناسورها یا حتی کتابهای خندهدار باشه. سلیقه کودک باید فرصت دیده شدن داشته باشه.…. یادتون باشه هدف اول از کتاب خواندن این نیست که کودک زودتر بخونه، تعداد بیشتری کتاب تموم کنه یا اطلاعات بیشتری یاد بگیره.هدف اول اینه که کودک با کتاب یک حس خوب بسازه؛حس آرامش، خیالپردازی و لذت.حالا شما بگید:کودکتون بیشتر چه مدل کتابهایی رو دوست داره؟ @ficoland
*چطور بدون داد زدن، کودک رو متوقف کنیم؟***
بسیاری از والدین فکر میکنند اگر صداشون رو بالا نبرن، کودک نمیایسته. اما در واقع، *داد زدن شاید کودک رو لحظهای متوقف کنه، ولی به تنظیم رفتار او کمک نمیکنه.
وقتی کودک در حال رفتار نادرست، شیطنت یا بیقراریه، این چند قدم مؤثرترن:
اول نزدیک شو، بعد حرف بزن
از دور فریاد نزن. تماس نزدیک، اثر بیشتری از صدای بلند داره.
کوتاه و روشن بگو
بهجای توضیح زیاد، جمله کوتاه بگین:
«نزن.» «آرومتر» «بیا اینجا.»
همزمان حد بگذارین
مثلاً: «میفهمم عصبانی هستی، ولی اجازه نداری پرت کنی.»
بدن کودک رو از موقعیت خارج کنین، نه با خشونت، با قاطعیت
گاهی کودک هنوز توان توقف نداره؛ شما باید کمک کنین از موقعیت جدا بشه.
بعد از آرام شدن، آموزش بدید؛ نه وسط بحران کودک در اوج هیجان، آموزشپذیر نیست.
نکته مهم:
کودک بیشتر از لحن بلند، از آرامشِ قاطع* شما اثر میگیره.
مرز سالم، با فریاد ساخته نمیشه؛ با ثبات ساخته میشه.
@ficoland
بسیاری از والدین فکر میکنند اگر صداشون رو بالا نبرن، کودک نمیایسته. اما در واقع، *داد زدن شاید کودک رو لحظهای متوقف کنه، ولی به تنظیم رفتار او کمک نمیکنه. وقتی کودک در حال رفتار نادرست، شیطنت یا بیقراریه، این چند قدم مؤثرترن: اول نزدیک شو، بعد حرف بزناز دور فریاد نزن. تماس نزدیک، اثر بیشتری از صدای بلند داره.
کوتاه و روشن بگوبهجای توضیح زیاد، جمله کوتاه بگین:
«نزن.» «آرومتر» «بیا اینجا.»
همزمان حد بگذارینمثلاً: «میفهمم عصبانی هستی، ولی اجازه نداری پرت کنی.»
بدن کودک رو از موقعیت خارج کنین، نه با خشونت، با قاطعیتگاهی کودک هنوز توان توقف نداره؛ شما باید کمک کنین از موقعیت جدا بشه.
بعد از آرام شدن، آموزش بدید؛ نه وسط بحران کودک در اوج هیجان، آموزشپذیر نیست. نکته مهم:کودک بیشتر از لحن بلند، از آرامشِ قاطع* شما اثر میگیره.
مرز سالم، با فریاد ساخته نمیشه؛ با ثبات ساخته میشه.@ficoland
اگه بعضی وقتا سرت سر بچهت داد میزنی و بعدش عذاب وجدان میگیری، یه چیز مهم رو یادت باشه:خشم معمولاً یهویی شروع نمیشه…قبلش بدنت کلی علامت میده؛ فک سفتنفس تندصدای بلندتر بیقراریتپش قلب....
همین که این نشونهها رو دیدی، قبل از جواب دادن یه مکث کوتاه کن.
اگه بچه امنه، دو دقیقه فاصله بگیر، چند تا نفس آروم بکش و بعد برگرد.لازم نیست هیچوقت عصبانی نشی؛فقط باید یاد بگیری قبل از اینکه عصبانیتت تبدیل به داد بشه، متوجهش بشی. 🤍
و اگه یه بار هم داد زدی، خودتو سرزنش نکن؛آروم که شدی برگرد و بگو:
«مامان عصبانی شد و داد زد، ولی داد زدن درست نبود. بیا دوباره با هم حرف بزنیم.»
@ficoland
۱از کارهای ممکن برای از بین بردن خلاقیت و اعتماد به نفس کودک این هست که آثار خلاقانه کودک رو با دیگران یا دوستانش مقایسه کنین و در نهایت به او سرکوفت بزنین. از جملاتی مثلِ «تو هیچ وقت نمیتونی مثل خواهرت خوب داستان تعریف کنی» یا «چرا نمیتونی مثل همکلاسیت قشنگ نقاشی بکشی؟» استفاده نکنین.
این روش میتونه خلاقیت رو در وجود کودکان سرکوب کنه. بلکه به جای مقایسه مخرب کودک رو تشویق کنین، به کودک الگوهای موفق و متناسب با تواناییهایش معرفی کنین و او رو به بهتر شدن تشویق و امیدار کنین.
@ficoland تأثیر دخانیات روی بچهها، بیشتر از چیزیه که فکر میکنیم!گاهی با خودمون میگیم:
«بچه که خودش نمیکشه…»ولی همین دودِ اطراف هم برای سلامتی کودک مضره.
یا میگیم:«بچه که متوجه نیست!»اما بچهها فقط از حرفهای ما یاد نمیگیرن؛ خیلی وقتها رفتار ما رو میبینن و از همون الگوبرداری میکنن.
ممکنه توی یه دورهمی فکر کنیم:«حواس بچه نیست، فقط داریم خوش میگذرونیم!»ولی همین صحنهها کمکم توی ذهنش ثبت میشن و ممکنه دخانیات براش تبدیل بشن به بخشی عادی از تفریح و دورهمی.
حتی اگر هیچوقت به بچه تعارف نکنیم، دیدن اینکه آدمهای مهم زندگیاش با علاقه دخانیات مصرف میکنن، میتونه حس کنجکاویاش رو بیشتر کنه.
و اون جمله معروف:«ما که فقط گاهی میکشیم، چیزی نمیشه…»بچه تعداد دفعات رو نمیشمره؛ چیزی که براش میمونه، تصویریه که از رفتار ما توی ذهنش ساخته میشه.
بچهها از ما الگو میگیرن.دخانیات برای کودک فقط «دود» نیست؛ ممکنه تصویری باشه که کنار دورهمی، خنده، لذت و رفتار والدین در ذهنش ثبت میشه.
گاهی یک عادت کوچیکِ ما، میتونه تبدیل به یک الگوی بزرگ برای آینده فرزندمون بشه.
@Ficoland
ریشههای پنهان احساسات ما...همهی واکنشهای هیجانی ما، فقط مربوط به اتفاقی که امروز افتاده نیست.
️گاهی شدت ناراحتی، ترس از رها شدن، احساس بیارزشی یا نیاز همیشگی به تأیید دیگران، ریشه در تجربههایی دارد که سالها قبل و در دوران کودکی شکل گرفتهاند.️در روانشناسی، به این الگوهای عمیق و تکرارشونده طرحواره گفته میشود؛ باورها و احساساتی که در اثر تجربههای اولیه زندگی شکل میگیرند و میتوانند بر انتخابها، روابط، تصمیمها و حتی نگاه ما به خودمان اثر بگذارند.️شناخت این الگوها، به معنای مقصر دانستن گذشته نیست؛ بلکه فرصتی است برای اینکه بفهمیم چرا بعضی احساسات و رفتارها بارها در زندگی ما تکرار میشوند و چگونه میتوان آنها را تغییر داد. آگاهی، اولین قدم برای ساختن رابطهای سالمتر با خود و دیگران است.@Ficoland
🧸وقتی با کودک بازی میکنین و چیزی که کودک تجسم میکنه :
️ تاحالا دیدی پدر با کودکش بازی میکنه و پدر روی بالشت و کودک روی مبل ایستاده؛در اون لحظه کودک توی تخیلات خودش روی صخرههای سنگی میان مذاب یک آتشفشان فعال ایستاده.
️یا وقتی دارین با شمشیر اسباببازی با کودک بازی میکنین؛ کودک میبینه دو جنگجوی زرهپوش در حال نبرد دفاعی قهرمانانه هستن.
کنار کودک وقتی قطار اسباببازی روی ریل میچرخه و صدای قطار درمیارید؛ کودک خود رو مسافر قطاری میبینه که شما کاپیتان و هدایتکننده اون هستین.
دنیای کودکان بر پایه خیالپردازی شکل میگیره و کوچکترین بازیهای خانگی، در ذهن بچه به بزرگترین ماجراجوییهای زندگی تبدیل میشه. همراهی والدین در این دنیای خیالی، حس امنیت، اعتمادبهنفس و پیوند عاطفی عمیقی ایجاد میکنه.
برای تو شاید فقط یک بازی ساده خانگی باشه، اما برای او کل دنیاست. وارد این سرزمین خیالی بشین و اجازه بدین کودک خاطرهای ماندگار از حضور فعالت بسازه.کمی دنیا رو از چشم فرزندتون ببینین.
@Ficoland
️ تاحالا دیدی پدر با کودکش بازی میکنه و پدر روی بالشت و کودک روی مبل ایستاده؛در اون لحظه کودک توی تخیلات خودش روی صخرههای سنگی میان مذاب یک آتشفشان فعال ایستاده.️یا وقتی دارین با شمشیر اسباببازی با کودک بازی میکنین؛ کودک میبینه دو جنگجوی زرهپوش در حال نبرد دفاعی قهرمانانه هستن.کنار کودک وقتی قطار اسباببازی روی ریل میچرخه و صدای قطار درمیارید؛ کودک خود رو مسافر قطاری میبینه که شما کاپیتان و هدایتکننده اون هستین. دنیای کودکان بر پایه خیالپردازی شکل میگیره و کوچکترین بازیهای خانگی، در ذهن بچه به بزرگترین ماجراجوییهای زندگی تبدیل میشه. همراهی والدین در این دنیای خیالی، حس امنیت، اعتمادبهنفس و پیوند عاطفی عمیقی ایجاد میکنه.
برای تو شاید فقط یک بازی ساده خانگی باشه، اما برای او کل دنیاست. وارد این سرزمین خیالی بشین و اجازه بدین کودک خاطرهای ماندگار از حضور فعالت بسازه.کمی دنیا رو از چشم فرزندتون ببینین.@Ficoland