کمال‌گرایی، گاهی همان اهمال‌کاری‌ست که لباس اتوکشیده پوشیده، عطر زده و با اعتمادبه‌نفس می‌گوید: «من فقط استانداردهایم بالاست.»
https://ble.ir/gozargozar
https://ble.ir/gozargozar
۷دنبالِ تأیید بقیه بودن، یه پایه‌ی سست برای ساختن حال خوبه... اگه از درون خودتو نساخته باشی، یه روز که کسی تأییدت نکنه، همه‌چی می‌لرزه و فرو‌میپاشی. یادت نره... اگه همیشه خونتو روی گسل می‌سازی، با فرو ریختنش، نمی‌تونی آجرها رو مقصر بدونی....
میترا قوشچیان | زوج و خانواده درمانگر
میترا قوشچیان | زوج و خانواده درمانگر
۷
به این فکر کردید تا حالا که مراقب های زیادی ما از دیگران،دفاعی هست در برابر مراقبت نشدن؟؟؟؟
از تو مراقبت میکنم چون زمانی که نیاز به مراقبت داشتم کسی نبود.....
و گاهی در این روند جبران افراطی داریم و از تعادل خارج میشویم فارغ از اینکه فرد توان و ظرف این حجم از محبت را دارد یا خیر
از تو مراقبت میکنم چون زمانی که نیاز به مراقبت داشتم کسی نبود.....
و گاهی در این روند جبران افراطی داریم و از تعادل خارج میشویم فارغ از اینکه فرد توان و ظرف این حجم از محبت را دارد یا خیر
۸
ما باید یاد بگیریم مرزِ بین «بودن» و «نبودن» کجاست؛ تعادلی بین دسترس‌پذیری و استقلال.رابطه شبیه یک بادبادکه، با نخی بلند در دست ما.اگر نخ رو بیش از حد رها کنیم، فاصله زیاد می‌شه و ممکنه ارتباط رو از دست بدیم.اگر هم بیش از حد محکم نگهش داریم، فضای لازم برای حرکت و نفس کشیدن از بین می‌ره.در روان‌شناسی، روابط سالم معمولاً جایی شکل می‌گیرن کهنزدیکی و استقلال، هم‌زمان امکان وجود داشته باشن.نه آن‌قدر در دسترس که حضورمون کاملاً بدیهی بشه، و نه آن‌قدر دور که پیوند از بین بره.هنر رابطه شاید همین باشه؛ بدانی چه وقت نخ را رها کنی و چه وقت دوباره کمی به سمت خودت بکشی.
میترا قوشچیان |درمانگر
میترا قوشچیان |درمانگر
۷استقلال و توانمندی زیاد، می‌تواند یک جایی علیه خودمان عمل کند.
وقتی آن‌قدر یاد گرفته‌ایم از پسِ خودمان بربیاییم، ممکن است در رابطه هم مدام با خودمان بگوییم: «اشکالی ندارد، من می‌توانم تحملش کنم.» «خودم حلش میکنم.» «من که وابسته نیستم.» «من از پسش برمیام.»و کم‌کم، چیزی که اسمش را استقلال گذاشته‌ایم، تبدیل می‌شود به سازگاریِ بیش از اندازه و تحملِ بیش از اندازه.
در حالی که استقلال یعنی: من می‌توانم از پسِ خودم بربیایم؛ اما قرار نیست به خاطر توانایی‌ام، هر چیزی را در یک رابطه تحمل کنم.
گاهی مسئله این نیست که «می‌توانم تحمل کنم یا نه»؛ مسئله این است که آیا اصلاً لازم است تحملش کنم؟
استقلال، توانِ تنها ماندن و از پسِ خود برآمدن است؛ نه توانِ ماندن در هر شرایطی.
میترا قوشچیان | درمانگر
وقتی آن‌قدر یاد گرفته‌ایم از پسِ خودمان بربیاییم، ممکن است در رابطه هم مدام با خودمان بگوییم: «اشکالی ندارد، من می‌توانم تحملش کنم.» «خودم حلش میکنم.» «من که وابسته نیستم.» «من از پسش برمیام.»و کم‌کم، چیزی که اسمش را استقلال گذاشته‌ایم، تبدیل می‌شود به سازگاریِ بیش از اندازه و تحملِ بیش از اندازه.
در حالی که استقلال یعنی: من می‌توانم از پسِ خودم بربیایم؛ اما قرار نیست به خاطر توانایی‌ام، هر چیزی را در یک رابطه تحمل کنم.
گاهی مسئله این نیست که «می‌توانم تحمل کنم یا نه»؛ مسئله این است که آیا اصلاً لازم است تحملش کنم؟
استقلال، توانِ تنها ماندن و از پسِ خود برآمدن است؛ نه توانِ ماندن در هر شرایطی.
میترا قوشچیان | درمانگر
۶یاداوری :
آدمی که برای خبر بد زندگیت میتونه امن باشه و برات ناراحت شه و غصه ات رو بخوره و پا به پات اشک بریزه
️لزوما برای خبر های خوب زندگیت امن نیست .
آدمی که برای خبر بد زندگیت میتونه امن باشه و برات ناراحت شه و غصه ات رو بخوره و پا به پات اشک بریزه ️لزوما برای خبر های خوب زندگیت امن نیست .۸
۶
۴۲دیدار به مثقال.mp3
۰۴:۴۷-۶.۳۴ مگابایت
۳
واحد شمارش زندگی؛امروز است....
۶