غرفه مجازی نشر همرخ:https://book.icfi.ir/book?exhibitorId=3536
۱۹۴
۶:۴۰
همرخ را در تلگرام دنبال کنید:https://t.me/hamrokhpub
و در اینستاگرام:https://instagram.com/hamrokhpub
و در اینستاگرام:https://instagram.com/hamrokhpub
۱۵۲
۱۷:۳۱
کتاب رسالات، شامل پرونده تحصیلی جلال آلاحمد از ابتدایی تا مقطع دکتری به همراه چند مقاله تحقیقی و آکادمیک (تاکنون منتشرنشده و نیز سانسورنشده) از این نویسنده صاحبنام ایرانی است. این مجموعه توسط خواهرزاده ایشان، جناب آقای محمدحسین دانایی، گردآوری و تدوین شده است. همچنین در این کتاب یادداشت سابقاً منتشرنشده از سیمین دانشور که درباره زندگی و مرگ جلال نوشته شده است، آورده شده. در مجموع، این کتاب یک سند تاریخی است که محتوای آن برای نخستین بار منتشر میشود.
فهرست:شرحِ حالِ آن ناکام (به قلم سیمین دانشور)
فصل یکم: مقدماتکمی راجع به جلال آلاحمددرباب ضرورتها و هدفهاشرح تحصیلاتتلاش عامدانه برای دکترنَشدنمدرکگرایی به عنوان نماد بیریشگی فرهنگیمروری بر یادداشتهای روزانه آلاحمد
فصل دوم: رسالات (به قلم جلال آلاحمد)ابوريحان بیرونی خوارزمیسورهٔ یوسف و ادبیات فارسیگزارشی از وضع دبیرستانهای تهرانطرح اولیه: اَلفَ لیل
پیوستها:مدارک تحصیلی جلال آلاحمد
۱۱۰
۱۶:۴۱
عنوان مجموعه، «فلاپرها و فیلسوفها»، در خود دو قطب فرهنگی و اجتماعی را گرد آورده است: زنانی جوان، نوگرا، مستقل و پرشور که فلاپر نامیده میشدند؛ و مردانی جوان، اندیشناک و حساس که در مواجهه با خود، جامعه و زنها به تکاپو میافتادند. فلاپرها تنها یک مُد یا سبک زندگی به شمار نمیرفتند، بلکه نمادی از نسلی بودند که میخواستند زندگی را به شیوهٔ خود تجربه کنند و تعریف تازهای از زنانگی و فعالیت اجتماعی ارائه دهند. با موهای کوتاه، لباسهای متنوع و رفتارهایی که تا پیش از آن کمتر از زنان دیده میشد، مرزهای آداب و رسوم را به چالش کشیدند. آنها رقصیدند، خندیدند، با صدایی تازه اعلان استقلال کردند، و نسیم تغییر را به جامعهٔ سنتی آن زمان آوردند. فیتزجرالد با نگاهی همدلانه و در عین حال منتقدانه، نقش آنها را در جامعه و فرهنگ بازتاب داده است.فهرست فصول:برنیس موهایش را کوتاه میکندچهار مشتجام بلوریندالریمبل به راه خطا میروددزد دریایینیایشقصر یخیسر و شانهها
۱۳۶
۵:۰۶
به زودی...
«پریخوانی: رؤیای یاشار، نغمهی آتنا»
سُراینده: موسی اکرمی
تصویرگر: سعیده احمدی
ناشر: همرنگ، واحد کودک و نوجوان همرُخ
معرفی به قلم نویسنده:
منظومهای که چهل و دو سال پیش در جان رهای سراینده ریشه دواند، رویید، و به هیئت درختی از گل و میوه درآمد
امروز، پس از نزدیک به چهل و دو سال از لحظات مهرورزی با واژههائی که با دقت ویژه برای ساختن و پیراستن و آراستن یک چکامهی روایی بلند گزینش شدهاند، با احساسی از نیکبختی، منظومهای پارسی را به جهان ادبیات، با امید به یافتن خوانندگانی در زبانهای دیگر، پیشکش میکنم که در عین خاکی بودن از آسمان سخن میگوید، در عین بومی بودن برای هر انسانِ این کرهی زمین است، و در عین وفاداری به سنت دیرین مثنویسرایی ایرانی، نغمهای تازه سر میدهد: نغمهی کودکی که با خاطرهی نغمهی سوت پدر، پرّ مرغی افسانهای، و سرودی چون منشور بر یک ستارهی بلورین منشوروار، به جنگ دیو خشونت میرود، و پریگمشدهی دریا را به جهانِ زخمخوردهی خاکی بازمیگرداند.
من همواره خود را ادبآموز پیشگاه معنوی شاعران بزرگ ایران و جهان – از فردوسی و نظامی و عطار و مولانا و حافظ تا احمد شاملو از یک سو، و هومر و دانته و شکسپیر و گوته تا تی. اس. الیوت از سوی دیگر – دانستهام. همچنین در گسترهی ادبیات جهان، فزون بر آثار بزرگ کلاسیک، آثار امروزینی چون «شازده کوچولو»ی آنتوان دو سنت اگزوپری، «جاناتان مرغ دریایی»ی ریچارد باخ و «ماهی سیاه کوچولو»ی صمد بهرنگی را ستودهام و از هر یک درسها آموختهام. این ادبآموزی چنان بختیاریام بخشید که در روزگاری اسیر خشونتهای گوناگون رهیافتهای کهن سیر و سلوک عرفانی و حماسی را با دغدغههای مهم امروزینی پیوند زدم که نمونههای آن عبارتاند از جنگ، بمباران، تنهایی کودکی حسّاس، غیاب پدری که در سفری سرشار از رمز و راز است، و درگیریهای گوناگون مادری که دور از همسر هم نگران رشد سالم و شکوفایی شایستهی فرزند خود است و هم در عرصههای کار، اجتماع، و سیاست حضور فعال دارد.
بدینسان، در خلوتهای تنهایی روزها و شبهائی سرشار از بیم و امید یک قصهی منظوم پدید آمد که، با چند بار بازنگری شوقآمیز پس از آن، سرانجام به یک منظومهی ۴۲۴۲ بیتی بدل شد که همزمان از بمباران هوایی میگوید و از دیو خشکسالی، از اعتراضات کارگری میگوید و از وصل پری دریایی، از نامههای پدر سفر کرده میگوید و از طلسمگشایی یک سرود جاودانه، که بیان حال کودکان درون همهی انسانها در پی زیبایی و مهر است.
چنان که فروتنانه مینگرم این منظومه را از اندکشمار مثنویهای بلند سیروسلوک در تخیل و زندگی روزمره در ادبیات پارسی میبینم که قهرمان آن کودک است، و سفر او نه تنها در وادیهای درونی و خیالی و اسطورهای، بلکه در صحنههای بمباران و خشونت جنگ، و مبارزهی مردان و زنان برای آزادی و عدالت و صلح و زیبایی در جامعهی واقعی میگذرد. منظومهی من بر زمینهی تجارب زیستهی سرشار از الهامگیریهای آگاهانه و ناخودآگاهانه از اساطیر ایرانی و یونانی و داستانهای عرفانی – از امشاسپندی چون آناهیتای و ایزدبانوی خردور و صلحآوری چون آتنای یونانی تا پرندگان حقیقتجوی «منطقالطیر» عطّار - جستوجوی فردیِ کودکی را بازمینماید که برای بازگرداندن زیبایی و نیکویی و مهر به زمین، با پرندهای اتحاد مییابد که نماد خرد و صلح برای زندگی جمعی آدمیان در جهان معاصر است....
امروز، پس از نزدیک به چهل و دو سال از لحظات مهرورزی با واژههائی که با دقت ویژه برای ساختن و پیراستن و آراستن یک چکامهی روایی بلند گزینش شدهاند، با احساسی از نیکبختی، منظومهای پارسی را به جهان ادبیات، با امید به یافتن خوانندگانی در زبانهای دیگر، پیشکش میکنم که در عین خاکی بودن از آسمان سخن میگوید، در عین بومی بودن برای هر انسانِ این کرهی زمین است، و در عین وفاداری به سنت دیرین مثنویسرایی ایرانی، نغمهای تازه سر میدهد: نغمهی کودکی که با خاطرهی نغمهی سوت پدر، پرّ مرغی افسانهای، و سرودی چون منشور بر یک ستارهی بلورین منشوروار، به جنگ دیو خشونت میرود، و پریگمشدهی دریا را به جهانِ زخمخوردهی خاکی بازمیگرداند.
من همواره خود را ادبآموز پیشگاه معنوی شاعران بزرگ ایران و جهان – از فردوسی و نظامی و عطار و مولانا و حافظ تا احمد شاملو از یک سو، و هومر و دانته و شکسپیر و گوته تا تی. اس. الیوت از سوی دیگر – دانستهام. همچنین در گسترهی ادبیات جهان، فزون بر آثار بزرگ کلاسیک، آثار امروزینی چون «شازده کوچولو»ی آنتوان دو سنت اگزوپری، «جاناتان مرغ دریایی»ی ریچارد باخ و «ماهی سیاه کوچولو»ی صمد بهرنگی را ستودهام و از هر یک درسها آموختهام. این ادبآموزی چنان بختیاریام بخشید که در روزگاری اسیر خشونتهای گوناگون رهیافتهای کهن سیر و سلوک عرفانی و حماسی را با دغدغههای مهم امروزینی پیوند زدم که نمونههای آن عبارتاند از جنگ، بمباران، تنهایی کودکی حسّاس، غیاب پدری که در سفری سرشار از رمز و راز است، و درگیریهای گوناگون مادری که دور از همسر هم نگران رشد سالم و شکوفایی شایستهی فرزند خود است و هم در عرصههای کار، اجتماع، و سیاست حضور فعال دارد.
بدینسان، در خلوتهای تنهایی روزها و شبهائی سرشار از بیم و امید یک قصهی منظوم پدید آمد که، با چند بار بازنگری شوقآمیز پس از آن، سرانجام به یک منظومهی ۴۲۴۲ بیتی بدل شد که همزمان از بمباران هوایی میگوید و از دیو خشکسالی، از اعتراضات کارگری میگوید و از وصل پری دریایی، از نامههای پدر سفر کرده میگوید و از طلسمگشایی یک سرود جاودانه، که بیان حال کودکان درون همهی انسانها در پی زیبایی و مهر است.
چنان که فروتنانه مینگرم این منظومه را از اندکشمار مثنویهای بلند سیروسلوک در تخیل و زندگی روزمره در ادبیات پارسی میبینم که قهرمان آن کودک است، و سفر او نه تنها در وادیهای درونی و خیالی و اسطورهای، بلکه در صحنههای بمباران و خشونت جنگ، و مبارزهی مردان و زنان برای آزادی و عدالت و صلح و زیبایی در جامعهی واقعی میگذرد. منظومهی من بر زمینهی تجارب زیستهی سرشار از الهامگیریهای آگاهانه و ناخودآگاهانه از اساطیر ایرانی و یونانی و داستانهای عرفانی – از امشاسپندی چون آناهیتای و ایزدبانوی خردور و صلحآوری چون آتنای یونانی تا پرندگان حقیقتجوی «منطقالطیر» عطّار - جستوجوی فردیِ کودکی را بازمینماید که برای بازگرداندن زیبایی و نیکویی و مهر به زمین، با پرندهای اتحاد مییابد که نماد خرد و صلح برای زندگی جمعی آدمیان در جهان معاصر است....
۱۴۶
۵:۱۶
نشر همرخ
به زودی...
«پریخوانی: رؤیای یاشار، نغمهی آتنا»
سُراینده: موسی اکرمی
تصویرگر: سعیده احمدی
ناشر: همرنگ، واحد کودک و نوجوان همرُخ
معرفی به قلم نویسنده:
منظومهای که چهل و دو سال پیش در جان رهای سراینده ریشه دواند، رویید، و به هیئت درختی از گل و میوه درآمد امروز، پس از نزدیک به چهل و دو سال از لحظات مهرورزی با واژههائی که با دقت ویژه برای ساختن و پیراستن و آراستن یک چکامهی روایی بلند گزینش شدهاند، با احساسی از نیکبختی، منظومهای پارسی را به جهان ادبیات، با امید به یافتن خوانندگانی در زبانهای دیگر، پیشکش میکنم که در عین خاکی بودن از آسمان سخن میگوید، در عین بومی بودن برای هر انسانِ این کرهی زمین است، و در عین وفاداری به سنت دیرین مثنویسرایی ایرانی، نغمهای تازه سر میدهد: نغمهی کودکی که با خاطرهی نغمهی سوت پدر، پرّ مرغی افسانهای، و سرودی چون منشور بر یک ستارهی بلورین منشوروار، به جنگ دیو خشونت میرود، و پریگمشدهی دریا را به جهانِ زخمخوردهی خاکی بازمیگرداند. من همواره خود را ادبآموز پیشگاه معنوی شاعران بزرگ ایران و جهان – از فردوسی و نظامی و عطار و مولانا و حافظ تا احمد شاملو از یک سو، و هومر و دانته و شکسپیر و گوته تا تی. اس. الیوت از سوی دیگر – دانستهام. همچنین در گسترهی ادبیات جهان، فزون بر آثار بزرگ کلاسیک، آثار امروزینی چون «شازده کوچولو»ی آنتوان دو سنت اگزوپری، «جاناتان مرغ دریایی»ی ریچارد باخ و «ماهی سیاه کوچولو»ی صمد بهرنگی را ستودهام و از هر یک درسها آموختهام. این ادبآموزی چنان بختیاریام بخشید که در روزگاری اسیر خشونتهای گوناگون رهیافتهای کهن سیر و سلوک عرفانی و حماسی را با دغدغههای مهم امروزینی پیوند زدم که نمونههای آن عبارتاند از جنگ، بمباران، تنهایی کودکی حسّاس، غیاب پدری که در سفری سرشار از رمز و راز است، و درگیریهای گوناگون مادری که دور از همسر هم نگران رشد سالم و شکوفایی شایستهی فرزند خود است و هم در عرصههای کار، اجتماع، و سیاست حضور فعال دارد. بدینسان، در خلوتهای تنهایی روزها و شبهائی سرشار از بیم و امید یک قصهی منظوم پدید آمد که، با چند بار بازنگری شوقآمیز پس از آن، سرانجام به یک منظومهی ۴۲۴۲ بیتی بدل شد که همزمان از بمباران هوایی میگوید و از دیو خشکسالی، از اعتراضات کارگری میگوید و از وصل پری دریایی، از نامههای پدر سفر کرده میگوید و از طلسمگشایی یک سرود جاودانه، که بیان حال کودکان درون همهی انسانها در پی زیبایی و مهر است. چنان که فروتنانه مینگرم این منظومه را از اندکشمار مثنویهای بلند سیروسلوک در تخیل و زندگی روزمره در ادبیات پارسی میبینم که قهرمان آن کودک است، و سفر او نه تنها در وادیهای درونی و خیالی و اسطورهای، بلکه در صحنههای بمباران و خشونت جنگ، و مبارزهی مردان و زنان برای آزادی و عدالت و صلح و زیبایی در جامعهی واقعی میگذرد. منظومهی من بر زمینهی تجارب زیستهی سرشار از الهامگیریهای آگاهانه و ناخودآگاهانه از اساطیر ایرانی و یونانی و داستانهای عرفانی – از امشاسپندی چون آناهیتای و ایزدبانوی خردور و صلحآوری چون آتنای یونانی تا پرندگان حقیقتجوی «منطقالطیر» عطّار - جستوجوی فردیِ کودکی را بازمینماید که برای بازگرداندن زیبایی و نیکویی و مهر به زمین، با پرندهای اتحاد مییابد که نماد خرد و صلح برای زندگی جمعی آدمیان در جهان معاصر است. ...
ادامه...
این اثر که هدیهی یک جان شیفته و سودایی به جامعه است، نصیبی از بخت برخورداری از زندگی پرماجرا و همسر و فرزندانی تجلّیِ آرزوهای زیبا و امیدواری پیوسته به آیندهی روشن، و رهاوردی از جستجوی دیرین برای خود او است، رهاوردی که او را با لحظههای خوشی پیوند میدهد که روند آفرینش این اثر چونان احساس مسئولیتی ویژه، در پس یک روزنهی کوچک گشوده به روشنایی آرزو و امید، دشواریها را برای او تحملپذیر میکرد، زیرا که او میدانست فرصتِ خواسته یا ناخواستهی زیستن در عصرِ تکه-پاره شدن روایتها، و عزم جزم او برای تابآوری و جسارت درآمیختن روایتهای زیباییآفرین، او را این فرصت نیکو بخشیدهاند که این قصه را در یک سیروسلوک معنوی روزگار عسرت و بیم و امید در خود کشف کند یا از تأمل در تجربههای زیستهاش بیافریند.
اینک این منظومه را- که پس از سالها انتظار پای به درون جامعه میگذارد – پیشکش میکنم به همهی کودکانی که با آرزوهای زیبا در جنگ از سن خود بزرگتر شدند، به جانهای پاک بزرگسالانی که در جنگ برای صلح ایستادند، به همهی پدرانی که با سفر برای آرمان در شکوفایی فرزند غیبت داشتند ولی آوازشان در سوت زیبای باد بر جای ماند، و به همهی مادرانی که هر شب سفرهی هفتسین عید و نوید را برای فرزندان منتظر و امیدوار با یک جای خالی در کنار آن چیدند.
اگر روزی این اثر به زبانهای دیگر نیز سفر کرد، امیدوارم پیامِ این امیدِ یاشارِ بزرگ شده با فرهنگ و ادبیات و هنر ایرانی را با خود ببرد که همواره با خاطرهی نغمهی سوتی زیبا از پدری سفر کرده، همکاری خواهر یا برادری کوچولو چونان یک الههی خرد و صلح، زیر نگاه مسئولانهی مادری نگران خانه و کارخانه و جبهه، میتوان طلسم خشونت را شکست و به تجربهی زیبایی و نیکویی و مهر دست یافت. این برایم کافی است که در گوشهای از خاک، کودکی یا نوجوانی یا جوانی یا میانسالی یا کهنسالی این منظومه را بخواند و به آسمان بنگرد و باورش بشود که «پری دریایی هست، پری دریایی دور نیست».
این اثر که هدیهی یک جان شیفته و سودایی به جامعه است، نصیبی از بخت برخورداری از زندگی پرماجرا و همسر و فرزندانی تجلّیِ آرزوهای زیبا و امیدواری پیوسته به آیندهی روشن، و رهاوردی از جستجوی دیرین برای خود او است، رهاوردی که او را با لحظههای خوشی پیوند میدهد که روند آفرینش این اثر چونان احساس مسئولیتی ویژه، در پس یک روزنهی کوچک گشوده به روشنایی آرزو و امید، دشواریها را برای او تحملپذیر میکرد، زیرا که او میدانست فرصتِ خواسته یا ناخواستهی زیستن در عصرِ تکه-پاره شدن روایتها، و عزم جزم او برای تابآوری و جسارت درآمیختن روایتهای زیباییآفرین، او را این فرصت نیکو بخشیدهاند که این قصه را در یک سیروسلوک معنوی روزگار عسرت و بیم و امید در خود کشف کند یا از تأمل در تجربههای زیستهاش بیافریند.
اینک این منظومه را- که پس از سالها انتظار پای به درون جامعه میگذارد – پیشکش میکنم به همهی کودکانی که با آرزوهای زیبا در جنگ از سن خود بزرگتر شدند، به جانهای پاک بزرگسالانی که در جنگ برای صلح ایستادند، به همهی پدرانی که با سفر برای آرمان در شکوفایی فرزند غیبت داشتند ولی آوازشان در سوت زیبای باد بر جای ماند، و به همهی مادرانی که هر شب سفرهی هفتسین عید و نوید را برای فرزندان منتظر و امیدوار با یک جای خالی در کنار آن چیدند.
اگر روزی این اثر به زبانهای دیگر نیز سفر کرد، امیدوارم پیامِ این امیدِ یاشارِ بزرگ شده با فرهنگ و ادبیات و هنر ایرانی را با خود ببرد که همواره با خاطرهی نغمهی سوتی زیبا از پدری سفر کرده، همکاری خواهر یا برادری کوچولو چونان یک الههی خرد و صلح، زیر نگاه مسئولانهی مادری نگران خانه و کارخانه و جبهه، میتوان طلسم خشونت را شکست و به تجربهی زیبایی و نیکویی و مهر دست یافت. این برایم کافی است که در گوشهای از خاک، کودکی یا نوجوانی یا جوانی یا میانسالی یا کهنسالی این منظومه را بخواند و به آسمان بنگرد و باورش بشود که «پری دریایی هست، پری دریایی دور نیست».
۱۴۰
۵:۲۰
پایداری ایرانی؛ محیط زیست بهمثابه زندگی
در این کتاب متخصصانی از حوزههای اقتصاد، جامعهشناسی، زیستشناسی، گیاهشناسی، کشاورزی، مهندسی آب و انرژی، گردشگری، بومشناسی و … گردهم آمدهاند تا مسائل محیط زیست و توسعهٔ پایدار ایران را از منظر تخصصی خودشان برای کسانی که دل در گرو پیشرفت و آبادی این مرز و بوم دارند تشریح کنند.
۱.۲K
۱۵:۴۶
این کتاب حدیت نفس نویسندهای است که با زبان دل، درونیات و تأملات وجودیاش را از خلوت ذهن به روی کاغذ آورده و در «ضیافت کلمات»، با خود و خواننده سخن میگوید. وی در این کتاب، عواطفش را با ژرفایی فلسفی در هم میآمیزد و دلمشغولیاش را به سرگذشت و سرنوشت انسان ایرانی در این روزگار پر التهاب، دستمایهای برای نوشتن میکند. باشد که از دل این نوشتهها راهی به قلب مردمان بگشاید.
این هفتاد یادداشت دلنوشتههای اندیشمندی است که یک دم از حال دل مردم و روزگارشان غافل نبوده و هر چه گفته و هر چه نوشته، گواهی است بر دلمشغولیهایش برای ایران و ایرانی و تقلایش برای گشودن روزنی از نور در دل تاریکی.
امید که ترکیب متن و تصویر و صوت، که با صدای دلنشین نویسنده همراه شده، در دل خوانندگان نقشی از عاطفه و معنا بیافریند و در این ایام پر افتتان، مرهمی باشد بر دلهای زخمخورده و جانهای رنجدیده مردمانمان.
۸۲
۱۵:۴۶
۲.۸K
۱۵:۵۰
تاریخ فرهنگی جدید، کنکاشی در راستای تقویتِ نگرشِ فرهنگی به رخدادهای تاریخی است. در این رویکرد نوین، نگاه به رخدادها با هدف کشف و جستجوی نقش و نشان «فرهنگ» در تاریخ صورت میگیرد و تأثیر باورهای ذهنی، رفتارهای بشری و زبان در کشف معرفت تاریخی برجسته میشود. در تاریخ فرهنگی، حقیقت همواره تحت تأثیر ساختارهای فرهنگی، تجارب فرهنگی و تاریخی افراد شکل میگیرد. ظهور تاریخ فرهنگی بهعنوان رویکرد جدید مطالعاتی، واکنشی به نفع آنچه که در تاریخنگاری رسمی و سیاسی «در حاشیه» قرار گرفته است، به شمار میرود و به این دلیل، ماهیت تاریخ فرهنگی انتقادی و ساختارشکن است.
فهرست فصول:مقدمه مترجمتاریخ فرهنگی: روایتی بشردوستانه (پیشگفتار نعمتالله فاضلی)مقدمه: تاریخ، فرهنگ و متنفصل اول: تاریخ فرهنگ میشل فوکوفصل دوم: جمعیتها، جامعه و آیین؛ در آثار ای.پی. تامپسون و ناتالی دیویسفصل سوم: دانش محلی، تاریخ محلی؛ کلیفورد گیرتز و پس از اوفصل چهارم: ادبیات، نقد ادبی و تخیل تاریخیفصل پنجم: رژه آمریکایی: بازنمایی نظم اجتماعی قرن نوزدهمفصل ششم: متن، چاپ و خواندنفصل هفتم: بدنها، جزئیات و روایت بشردوستانهفصل هشتم: تماشای فرهنگ در اتاق شاهزادهٔ رنسانسی
۵۱۵
۵:۳۲