#پژوهشکده_مطالعات_بنیادین_امنیتسایت I ایتا I بله I ویراستی
•┈┈••••✾•
۶۸
۶:۵۵
#پژوهشکده_مطالعات_بنیادین_امنیت
•┈┈••••✾•
۷۴
۲۱:۳۹
#پژوهشکده_مطالعات_بنیادین_امنیت
سایت I ایتا I بله I ویراستی•┈┈••••✾•
۲۱۴
۱۱:۱۸
بازارسال شده از پژوهشکده مطالعات راهبردی
منظومه امنیت در اندیشه رهبر شهید
فاطمه بائی، کارشناس ارشد علوم سیاسی از دانشگاه فردوسی مشهد
برای بررسی و شناخت اندیشه امنیتی رهبر شهید، نمیتوان صرفاً به واکاوی موضوعاتی همچون نیروهای مسلح، توان موشکی، دستگاههای اطلاعاتی یا حفاظت از مرزهای کشور اکتفا کرد. این موضوعات تنها بخشی از یک دستگاه فکری گستردهتر را تشکیل میدهند.مفهوم «منظومه امنیت» بر این معنا دلالت دارد که امنیت از مجموعهای از مؤلفههای مرتبط و متقابلاً تأثیرگذار تشکیل شده است که هر یک در تأمین، حفظ و بازتولید امنیت ملی نقش دارند. ازاینرو، امنیت در اندیشه رهبر شهید، نه موضوعی منفرد، بلکه سامانهای چندبعدی متشکل از قدرت، استقلال، ثبات، انسجام و توانایی مدیریت انواع تهدیدهاست.
در اندیشه رهبر شهید، امنیت با سه مفهوم بنیادین استقلال، حاکمیت ملی و قدرت ملی ارتباط وثیقی دارد.شاید مهمترین گزارهای که برای فهم منظومه امنیتی رهبر شهید باید به خاطر سپرد، دیدگاه ایشان درباره ترکیب قدرت ملی در سال ۱۴۰۰ باشد. ایشان در آن سخنرانی، قدرت ملی را مجموعهای بههمپیوسته معرفی کردند و هفت رکن را بهطور مشخص برشمردند:
۱. علم و فناوری؛۲. فکر و اندیشهورزی؛۳. امنیت و قدرت دفاعی؛۴. اقتصاد و رفاه عمومی؛۵. سیاست و دیپلماسی؛۶. فرهنگ؛۷. سبک زندگی.
امنیت اقتصادی یکی از مهمترین ابعاد منظومه امنیت ملی است؛ زیرا ضعف اقتصادی میتواند به آسیبپذیری سیاسی و راهبردی کشور منجر شود.از این منظر، اقتصاد صرفاً موضوعی مرتبط با درآمد، اشتغال و رفاه نیست، بلکه یکی از منابع قدرت ملی و عرصههای اصلی مواجهه با فشار خارجی به شمار میرود.بنابراین، اقتصاد مقاومتی را باید در این منظومه، راهبردی برای افزایش تابآوری اقتصادی در برابر تحریمها، محدودیتهای مالی، اختلال در تجارت و فشارهای خارجی دانست.
امنیت سیاسی به ثبات و کارآمدی ساختار سیاسی، حفظ حاکمیت ملی، استمرار کارکرد نهادها و توانایی کشور در مدیریت تعارضات و بحرانهای سیاسی مربوط میشود.در این میان، امنیت قضایی جایگاه مهمی دارد. در بیانات هفتم تیرماه ۱۳۸۲، در دیدار با مسئولان دستگاه قضایی، امنیت قضایی بهعنوان یکی از پایههای شکلگیری امنیت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، اخلاقی و فرهنگی معرفی شده است.تأکید رهبر شهید بر این بود که مردم باید در مواجهه با دستگاه قضایی احساس امنیت کنند و حقوق آنان در تمام مراحل دادرسی رعایت شود.
در اندیشه امنیتی رهبر شهید، امنیت ملی محصول تعامل و همافزایی منابع قدرت مادی و معنوی کشور است؛ بهگونهای که قدرت دفاعی، استقلال اقتصادی، اقتدار علمی و فناورانه، انسجام اجتماعی، هویت فرهنگی و کارآمدی نهادی، در قالب منظومهای بههمپیوسته، ظرفیت کشور را برای حفاظت از استقلال، حاکمیت، منافع حیاتی و تداوم پیشرفت ملی فراهم میآورند.
مطالعه کامل یادداشت:
https://risstudies.isdsac.ir/ID/1688/
#پژوهشکده_مطالعات_راهبردی
@riss1404
۱. علم و فناوری؛۲. فکر و اندیشهورزی؛۳. امنیت و قدرت دفاعی؛۴. اقتصاد و رفاه عمومی؛۵. سیاست و دیپلماسی؛۶. فرهنگ؛۷. سبک زندگی.
https://risstudies.isdsac.ir/ID/1688/
#پژوهشکده_مطالعات_راهبردی
@riss1404
۱
۱۴:۵۹
#پژوهشکده_مطالعات_بنیادین_امنیت
سایت I ایتا I بله I ویراستی•┈┈••••✾•
۴۶
۱۱:۱۴
بازارسال شده از انتشارات پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
۲
۱۱:۱۸
بازارسال شده از پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی
۱
۹:۳۳
بازارسال شده از پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
ــــــــــــــــــــــــــــ
#جنگ#جنگ_۴۰روزه #بازدارندگی@instituteofsds
۱
۹:۳۴
بازارسال شده از پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
ــــــــــــــــــــــــــــ
#حفاظت_گفتار#انسجام_رسانهای#مسئولان_سیاسی#بداخلاقی_رسانه_ای@instituteofsds
۱
۱۲:۱۸
بازارسال شده از پژوهشکده مطالعات راهبردی
ناامنی داخلی زیر سایۀ جنگ منطقهای:نگاهی به خشونتهای تروریستی در سیستان و بلوچستان
امیرحسین مصباح،همکار علمی پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی
از آغاز سال ۱۴۰۵ تا نیمۀ آن، دستکم ۶۳ رویداد امنیتی در جنوبشرق کشور ثبت شده است. طی ۹ بازۀ ۹ ماهۀ گذشته (از اواسط دی ۱۴۰۴ تا اواسط مهر ۱۴۰۵) بالاترین رقم سالانۀ واقعی امنیتی در یک دهه گذشته را داشتهایم. گروهکهای تروریستی پس از وقایع ۱۴۰۱ جان تازه گرفتهاند. آنها با گذار گفتمانی آذر ۱۴۰۴ از چارچوب محلی ـ مذهبی به گفتمان ملی، میکوشند از کاهش مشروعیت جلوگیری کنند.
خشونت موجود الگوی مشخصی دارد. بیشترین حملات متوجه خودروهای گشت انتظامی بوده (۱۷ مورد) و پس از آن تیراندازی هدفمند به افراد (۱۴ مورد) قرار دارد. کمین جادهای، حمله به ایستهای بازرسی و بمبهای کنار جادهای نیز دیده میشود. در مقابل، عملیات بزرگمقیاس و پرتلفات مانند بمبگذاری در اماکن عمومی یا حملات انتحاری در سالهای اخیر تکرار نشده است.
این به معنای ضعف تهدید نیست. توانمندی اطلاعاتی کشور امکان عملیات بزرگ را کاهش داده است، زیرا عملیات بزرگ به تدارکات، آموزش و هماهنگی بیشتر نیاز دارد و احتمال کشف را بالا میبرد. افزون بر این، خشونت افراطی میتواند حامیان گروه را از آن دور کند. گروهکها با درک این واقعیت، به عملیات کوچک اما پرتعداد علیه اهداف کمحفاظت روی آوردهاند و تداوم حیات خود را از این راه تأمین میکنند.
نخستین علت این وضعیت، ناکافی بودن راهبرد پیشگیری است. راهبرد موجود عمدتاً بر پیشگیری محیطی تکیه دارد؛ یعنی افزایش خطر کشف و دشوار کردن اقدام. این رویکرد در کاهش حملات بزرگ موفق بوده است. اما پیامد ناخواسته آن جابهجایی اهداف است؛ به این صورت که وقتی هدفی محافظت شود، مهاجمان سراغ اهداف در دسترستر میروند. گشتهای پراکندۀ انتظامی در سطح استان چنین هدفی هستند.
دومین علت، بازتولید مشروعیت اجتماعی برای جریان تروریستی است. واقعۀ ۸ مهر ۱۴۰۱ ذهنیت تبعیض سیستماتیک و احساس محرومیت نسبی را در جامعۀ اهلسنت بلوچ تقویت کرد. در چنین جوامعی، نخبگان مذهبی نقش واسط میان مردم و حاکمیت را دارند. موضعگیری برخی از آنان، مانند امامان جمعه راسک و پشامگ، به نفع مرکزگریزی به جریانهای مسلح مشروعیت بخشید. حذف فیزیکی نخبگان غیرهمسو و خاموشی دیگران نیز میدان را خالیتر کرد.
سومین علت، حمایت خارجی است. تجربۀ دههها مبارزه نشان میدهد هیچ جریان تروریستی در این منطقه بدون پشتوانۀ فرامرزی ماندگار نبوده است. هزینۀ پایین و دشواری انتساب، حمایت از گروههای نیابتی را برای دولتهای رقیب جذاب میکند. پس از جنگهای تحمیلی اخیر علیه ایران، این عامل در قالب جنگ ترکیبی اهمیت بیشتری یافته است.
اهمیت رسیدگی به این مسئله از چند جهت است. روند افزایشی حوادث هر سال ادامه دارد و هر عملیات، حتی کوچک، نیروهای انتظامی را فرسوده کرده و بخشی از تمرکز و استعداد دستگاه امنیتی را مشغول به خود میکند. در شرایط رقابت منطقهای، ناامنی مرزی نیز به ابزار فشار بر کشور تبدیل میشود. اگر رویکرد کنونی ادامه یابد، کاهش حملات بزرگ ممکن است با فرسایش مداوم امنیت و در نهایت تغییر وزنه امنیتی طرفین در بلندمدت جبران شود.
پنج پیشنهاد قابل طرح است: نخست، پیشگیری محیطی باید با حفاظت از مدافعان امنیت تکمیل شود. تجهیزات حفاظتی برای نیروهای گشت و ایستهای بازرسی، بهرهگیری از نیروهای حرفهایتر و آموزشدیده و کاهش پراکندگی آسیبپذیر نیروها لازم است. تأمین مالی این اقدامات باید از سوی مرکز انجام شود.
دوم، باید ادراک تبعیض و محرومیت نسبی در جامعه کاهش یابد. رسیدگی شفاف به شکایتها و مدیریت نیروهای مسئول در استان (در هر رده و سازمانی) برای جلوگیری از انجام اقداماتی که ناخواسته انگارۀ تبعیض را تقویت میکنند، شرط است. پاسخگویی به مطالبات معیشتی و هویتی نیز پایگاه اجتماعی گروهکها را تضعیف میکند.
سوم، باید نقش واسطۀ علمای اهل سنت بازسازی شود. نخبگان مذهبی و محلی غیرهمسو با تروریسم باید حمایت و امنیت لازم را داشته باشند تا بتوانند روایت جایگزین ارائه کنند. چهارم، مقابله با حمایت خارجی باید در دستور کار امنیتی و دیپلماتیک قرار گیرد. دیپلماسی اطلاعاتی و درگیر کردن نظام منافع دولتهایی که از تروریسم حمایت کرده یا حتی در برابر آن سکوت میکنند در اینجا ضرورت مییابد.
پینوشت: این یادداشت خلاصهای است از مقالهای که با همین عنوان در ماهنگار دیدهبان امنیت ملی، شمارۀ ۱۶۸، به زودی منتشر خواهد شد.
@riss1404
پینوشت: این یادداشت خلاصهای است از مقالهای که با همین عنوان در ماهنگار دیدهبان امنیت ملی، شمارۀ ۱۶۸، به زودی منتشر خواهد شد.
@riss1404
۱
۱۲:۱۸