توسل به حضرت فاطمه زهرا، گره گشای عبور از میدان میناواخر سال شصت بود؛ دقیقا یادم نیست آن روز مناسبتی داشت یا نه، ولی میدانم بچههای گردان را جمع کرد که برایشان حرف بزند. ابتدای صحبتـش مثل همیشه گفت السلام علیـک یا ایتها الصدیقه الشهیـده سیده النسا العالمیـن. بغض گلویش را گرفت و اشک تو چشماش جمع شد. همیشه همین طور بود؛ اسم حضرت زهرا را که میبرد اشکش بیاختیار جاری میشد. گویی همه وجودش عشق و ارادت بود به اهل بیت عصمت و طـهارت. موضوع صحبتـش حول وحوش امدادهای غیبـی میگشـت. لابلای حرفاش خاطره قشنگی هم تعریف کرد خاطرهای از یکی عملیاتها گفت:
شب عملیات آرام و بی سر و صدا داشتیم میرفتیم طرف دشمن سر راه یکهو خوردیم به یک میدان مین؛ خدایی شد که فهمیدیم میدان مین است وگرنه ما گرم رفتن بودیم و هوای این طور چیز ها را نداشتیم. بچههای اطلاعات عملیات اصلا ماتشان برده بود؛ آن ها موضوع را زود تر از من فهمیده بودن؛ وقتی بهام گفتند، خودم هم ماتم برد. شبهای قبل که آمدیم شناسایی، چنین میدانی ندیده بودیم؛ تنها یک احتمال وجود داشت، آن هم این که کمی راه را اشتباه آمده باشیم. آن طرف میدان مین شبح دژ دشمن توی چشم میآمد.
ما نوک حمله بودیم و اگر معطل میکردیم هیچ بعید نبود عملیات شکست بخورد. با بچههای اطلاعات عملیات شروع کردیم به گشتن؛ همه امیدمان این شد که معبر خود عراقی ها را پیدا کنیم. وقتی برای خنثی کردن مینها وجود نداشت. چند دقیقهای گشتیم، ولی بیفایده بود. کمی عقب تر از ما تمام گردان منتظر دستور حمله ما بودند. هنوز از ماجرا خبر نداشتند؛ بچههای اطلاعات عملیات خیره - خیره نگاهم میکردند، گفتند: چی کار میکنی حاجی؟ با اسلحه کلاش به میدان مین اشاره کردم گفتم میبینین که هیچ راه کاری برامون نیست، گفتند یعنی... برمیگردیم؟
چیزی نگفتم تنها راه امیدم رفتن به در خانه اهل بیت بود. توسل شدم به خود خانم حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها. با آه ناله گفتم: بیبی خودتون وضع ما رو دارید میبینید، دستم به دامنتون یه کاری بکنین.
به سجده افتادم روی خاکها و باز گفتم: شما خودتون تو همه عملیاتها مواظب ما بودین؛ این جا هم دیگه به لطف و عنایت خودتون بستگی داره.
توی همین حال گریهام گرفت؛عجیب هم قلبم شکسته بود که: خدایا چه کار کنیم؟
وقتی لطف و معجزه مقدر شده باشد و قطعاً بخواهد اتفاق بیفتد، میافتد. من هم توی آن شرایط حساس نمیدانم یکدفعه چه طور شد که گویی کاملا از اختیار خودم آمدم بیرون یک حال از خود بیخودی بهام دست داد؛ یک دفعه رفتم نزدیک بچههای گردان؛ آماده و متظر دستور حمله بودند، یکهو گفتم: بر پا، همه بلند شدند؛ به سمت دشمن اشاره کردم؛ بدون معطلی دستور حمله دادم؛ خودم هم آمدم بروم، یکی از بچههای اطلاعات جلوم رو گرفت؛ با حیرت گفت: حاجی چی کار کردی؟ تازه آنجا فهمیدم چه دستوری دادم، ولی دیگر خیلیها وارد میدان مین شده بودند؛ همان طور هم به طرف دشمن آتیش میریختند؛ یکی دیگرشان گفت: حاجی همه رو به کشتن دادی!
شک واضطراب آنها مرا هم گرفت؛ یک آن حالت عصبی بهام دست داد؛ دستها را گذاشتم روی گوشهام و محکم شرع کردم به فشار دادن هر آن منتظر منفجر شدن یکی از مینها بودم…
آن شب ولی به لطف بیبی دو عالم، بچهها تا نفر آخرشان از میدان مین رد شدند ،حتی یکی از مینها هم منفجر نشد. تازه آنجا بود که به خودم آمدم، سر از پا نشناخته دویدم طرف دشمن از روی همان میدان مین.
ادامه را در نوشتهی بعدی بخوانید#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمانمرکز اشاعه ایمان توسل به حضرت فاطمه زهرا، گره گشای عبور از میدان مین اواخر سال شصت بود؛ دقیقا یادم نیست آن روز مناسبتی داشت یا نه، ولی میدانم بچههای گردان را جمع کرد که برایشان حرف بزند. ابتدای صحبتـش مثل همیشه گفت السلام علیـک یا ایتها الصدیقه الشهیـده سیده النسا العالمیـن. بغض گلویش را گرفت و اشک تو چشماش جمع شد. همیشه همین طور بود؛ اسم حضرت زهرا را که میبرد اشکش بیاختیار جاری میشد. گویی همه وجودش عشق و ارادت بود به اهل بیت عصمت و طـهارت. موضوع صحبتـش حول وحوش امدادهای غیبـی میگشـت. لابلای حرفاش خاطره قشنگی هم تعریف کرد خاطرهای از یکی عملیاتها گفت: شب عملیات آرام و بی سر و صدا داشتیم میرفتیم طرف دشمن سر راه یکهو خوردیم به یک میدان مین؛ خدایی شد که فهمیدیم میدان مین است وگرنه ما گرم رفتن بودیم و هوای این طور چیز ها را نداشتیم. بچههای اطلاعات عملیات اصلا ماتشان برده بود؛ آن ها موضوع را زود تر از من فهمیده بودن؛ وقتی بهام گفتند، خودم هم ماتم برد. شبهای قبل که آمدیم شناسایی، چنین میدانی ندیده بودیم؛ تنها یک احتمال وجود داشت، آن هم این که کمی راه را اشتباه آمده باشیم. آن طرف میدان مین شبح دژ دشمن توی چشم میآمد. ما نوک حمله بودیم و اگر معطل میکردیم هیچ بعید نبود عملیات شکست بخورد. با بچههای اطلاعات عملیات شروع کردیم به گشتن؛ همه امیدمان این شد که معبر خود عراقی ها را پیدا کنیم. وقتی برای خنثی کردن مینها وجود نداشت. چند دقیقهای گشتیم، ولی بیفایده بود. کمی عقب تر از ما تمام گردان منتظر دستور حمله ما بودند. هنوز از ماجرا خبر نداشتند؛ بچههای اطلاعات عملیات خیره - خیره نگاهم میکردند، گفتند: چی کار میکنی حاجی؟ با اسلحه کلاش به میدان مین اشاره کردم گفتم میبینین که هیچ راه کاری برامون نیست، گفتند یعنی... برمیگردیم؟ چیزی نگفتم تنها راه امیدم رفتن به در خانه اهل بیت بود. توسل شدم به خود خانم حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها. با آه ناله گفتم: بیبی خودتون وضع ما رو دارید میبینید، دستم به دامنتون یه کاری بکنین. به سجده افتادم روی خاکها و باز گفتم: شما خودتون تو همه عملیاتها مواظب ما بودین؛ این جا هم دیگه به لطف و عنایت خودتون بستگی داره. توی همین حال گریهام گرفت؛عجیب هم قلبم شکسته بود که: خدایا چه کار کنیم؟ وقتی لطف و معجزه مقدر شده باشد و قطعاً بخواهد اتفاق بیفتد، میافتد. من هم توی آن شرایط حساس نمیدانم یکدفعه چه طور شد که گویی کاملا از اختیار خودم آمدم بیرون یک حال از خود بیخودی بهام دست داد؛ یک دفعه رفتم نزدیک بچههای گردان؛ آماده و متظر دستور حمله بودند، یکهو گفتم: بر پا، همه بلند شدند؛ به سمت دشمن اشاره کردم؛ بدون معطلی دستور حمله دادم؛ خودم هم آمدم بروم، یکی از بچههای اطلاعات جلوم رو گرفت؛ با حیرت گفت: حاجی چی کار کردی؟ تازه آنجا فهمیدم چه دستوری دادم، ولی دیگر خیلیها وارد میدان مین شده بودند؛ همان طور هم به طرف دشمن آتیش میریختند؛ یکی دیگرشان گفت: حاجی همه رو به کشتن دادی! شک واضطراب آنها مرا هم گرفت؛ یک آن حالت عصبی بهام دست داد؛ دستها را گذاشتم روی گوشهام و محکم شرع کردم به فشار دادن هر آن منتظر منفجر شدن یکی از مینها بودم… آن شب ولی به لطف بیبی دو عالم، بچهها تا نفر آخرشان از میدان مین رد شدند ،حتی یکی از مینها هم منفجر نشد. تازه آنجا بود که به خودم آمدم، سر از پا نشناخته دویدم طرف دشمن از روی همان میدان مین. ادامه را در نوشتهی بعدی بخوانید #متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن #بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت @imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
توسل به حضرت فاطمه زهرا، گره گشای عبور از میدان مین اواخر سال شصت بود؛ دقیقا یادم نیست آن روز مناسبتی داشت یا نه، ولی میدانم بچههای گردان را جمع کرد که برایشان حرف بزند. ابتدای صحبتـش مثل همیشه گفت السلام علیـک یا ایتها الصدیقه الشهیـده سیده النسا العالمیـن. بغض گلویش را گرفت و اشک تو چشماش جمع شد. همیشه همین طور بود؛ اسم حضرت زهرا را که میبرد اشکش بیاختیار جاری میشد. گویی همه وجودش عشق و ارادت بود به اهل بیت عصمت و طـهارت. موضوع صحبتـش حول وحوش امدادهای غیبـی میگشـت. لابلای حرفاش خاطره قشنگی هم تعریف کرد خاطرهای از یکی عملیاتها گفت: شب عملیات آرام و بی سر و صدا داشتیم میرفتیم طرف دشمن سر راه یکهو خوردیم به یک میدان مین؛ خدایی شد که فهمیدیم میدان مین است وگرنه ما گرم رفتن بودیم و هوای این طور چیز ها را نداشتیم. بچههای اطلاعات عملیات اصلا ماتشان برده بود؛ آن ها موضوع را زود تر از من فهمیده بودن؛ وقتی بهام گفتند، خودم هم ماتم برد. شبهای قبل که آمدیم شناسایی، چنین میدانی ندیده بودیم؛ تنها یک احتمال وجود داشت، آن هم این که کمی راه را اشتباه آمده باشیم. آن طرف میدان مین شبح دژ دشمن توی چشم میآمد. ما نوک حمله بودیم و اگر معطل میکردیم هیچ بعید نبود عملیات شکست بخورد. با بچههای اطلاعات عملیات شروع کردیم به گشتن؛ همه امیدمان این شد که معبر خود عراقی ها را پیدا کنیم. وقتی برای خنثی کردن مینها وجود نداشت. چند دقیقهای گشتیم، ولی بیفایده بود. کمی عقب تر از ما تمام گردان منتظر دستور حمله ما بودند. هنوز از ماجرا خبر نداشتند؛ بچههای اطلاعات عملیات خیره - خیره نگاهم میکردند، گفتند: چی کار میکنی حاجی؟ با اسلحه کلاش به میدان مین اشاره کردم گفتم میبینین که هیچ راه کاری برامون نیست، گفتند یعنی... برمیگردیم؟ چیزی نگفتم تنها راه امیدم رفتن به در خانه اهل بیت بود. توسل شدم به خود خانم حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها. با آه ناله گفتم: بیبی خودتون وضع ما رو دارید میبینید، دستم به دامنتون یه کاری بکنین. به سجده افتادم روی خاکها و باز گفتم: شما خودتون تو همه عملیاتها مواظب ما بودین؛ این جا هم دیگه به لطف و عنایت خودتون بستگی داره. توی همین حال گریهام گرفت؛عجیب هم قلبم شکسته بود که: خدایا چه کار کنیم؟ وقتی لطف و معجزه مقدر شده باشد و قطعاً بخواهد اتفاق بیفتد، میافتد. من هم توی آن شرایط حساس نمیدانم یکدفعه چه طور شد که گویی کاملا از اختیار خودم آمدم بیرون یک حال از خود بیخودی بهام دست داد؛ یک دفعه رفتم نزدیک بچههای گردان؛ آماده و متظر دستور حمله بودند، یکهو گفتم: بر پا، همه بلند شدند؛ به سمت دشمن اشاره کردم؛ بدون معطلی دستور حمله دادم؛ خودم هم آمدم بروم، یکی از بچههای اطلاعات جلوم رو گرفت؛ با حیرت گفت: حاجی چی کار کردی؟ تازه آنجا فهمیدم چه دستوری دادم، ولی دیگر خیلیها وارد میدان مین شده بودند؛ همان طور هم به طرف دشمن آتیش میریختند؛ یکی دیگرشان گفت: حاجی همه رو به کشتن دادی! شک واضطراب آنها مرا هم گرفت؛ یک آن حالت عصبی بهام دست داد؛ دستها را گذاشتم روی گوشهام و محکم شرع کردم به فشار دادن هر آن منتظر منفجر شدن یکی از مینها بودم… آن شب ولی به لطف بیبی دو عالم، بچهها تا نفر آخرشان از میدان مین رد شدند ،حتی یکی از مینها هم منفجر نشد. تازه آنجا بود که به خودم آمدم، سر از پا نشناخته دویدم طرف دشمن از روی همان میدان مین. ادامه را در نوشتهی بعدی بخوانید #متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن #بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت @imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمانصبح زود هنوز درگیر عملیات بودم. یک دفعه چشمم افتاد به چند تا از بچههای اطلاعات لشکر داشتند میدویدند و با هیجان از این و آن می پرسیدند حاجی برونسی کجاست؟!
رفتم جلوشان گفتم چه خبره؟ چی شده؟
گفتند: فهمیدی دیشب چیکار کردی حاجی؟
صداشان بلند و غیر طبیعی بود؛ خودم را زدم به اون راه...
عادی و خونسرد گفتم: نه...
گفتند میدونی گردان رو از کجا رد کردی؟
پرسیدم از کجا؟
جریان را با آب و تاب گفتند به خنده گفتم: مگه میشه که ما از روی میدون مین رد شده باشیم؟ حتما شوخی میکنید؛ دستم را گرفتند، گفتند بیا برویم خودت نگاه کن!
همراهشان رفتم دیدن آن میدان مین؛ واقعاً عبرت داشت؛ تمام مینها رویشان جای رد پا بود؛ بعضی حتی شاخکهاشان کج شده بود؛ ولی الحمدلله هیچ کدام منفجر نشده بود.
خدا رحمت کند شهید برونسی را... آخر صحبتش با گریه میگفت: بدونین که حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و اهل بیت عصمت و طهارت توی تمام عملیاتها ما را یاری میکنند.
محمدرضا فداکار، یکی از همرزمان شهید برونسی میگفت :چند روز بعد از آن عملیات، دو سه تا از بچهها گذرشان به همان میدان مین میافتد؛ به محض اینکه نفر اول پا توی میدان مین میگذارد، یکی از مینها عمل میکند و متاسفانه پای او قطع میشود. بقیه مینها را هم بچهها امتحان میکنند که میبینند ان حالت خنثی بودن بر طرف شده است.
شهید برونسی تمام فکر و ذکرش درباره عملیات موفق این بود که میگفت: باید نزدیکیمان را با اهل بیت علیهالسلام را بیشتر و بیشتر کنیم و ایمانمان را قوی.
#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
رفتم جلوشان گفتم چه خبره؟ چی شده؟
گفتند: فهمیدی دیشب چیکار کردی حاجی؟
صداشان بلند و غیر طبیعی بود؛ خودم را زدم به اون راه...
عادی و خونسرد گفتم: نه...
گفتند میدونی گردان رو از کجا رد کردی؟
پرسیدم از کجا؟
جریان را با آب و تاب گفتند به خنده گفتم: مگه میشه که ما از روی میدون مین رد شده باشیم؟ حتما شوخی میکنید؛ دستم را گرفتند، گفتند بیا برویم خودت نگاه کن!
همراهشان رفتم دیدن آن میدان مین؛ واقعاً عبرت داشت؛ تمام مینها رویشان جای رد پا بود؛ بعضی حتی شاخکهاشان کج شده بود؛ ولی الحمدلله هیچ کدام منفجر نشده بود.
خدا رحمت کند شهید برونسی را... آخر صحبتش با گریه میگفت: بدونین که حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و اهل بیت عصمت و طهارت توی تمام عملیاتها ما را یاری میکنند.
محمدرضا فداکار، یکی از همرزمان شهید برونسی میگفت :چند روز بعد از آن عملیات، دو سه تا از بچهها گذرشان به همان میدان مین میافتد؛ به محض اینکه نفر اول پا توی میدان مین میگذارد، یکی از مینها عمل میکند و متاسفانه پای او قطع میشود. بقیه مینها را هم بچهها امتحان میکنند که میبینند ان حالت خنثی بودن بر طرف شده است.
شهید برونسی تمام فکر و ذکرش درباره عملیات موفق این بود که میگفت: باید نزدیکیمان را با اهل بیت علیهالسلام را بیشتر و بیشتر کنیم و ایمانمان را قوی.
#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمانمرکز اشاعه ایمان
صبح زود هنوز درگیر عملیات بودم. یک دفعه چشمم افتاد به چند تا از بچههای اطلاعات لشکر داشتند میدویدند و با هیجان از این و آن می پرسیدند حاجی برونسی کجاست؟! رفتم جلوشان گفتم چه خبره؟ چی شده؟ گفتند: فهمیدی دیشب چیکار کردی حاجی؟ صداشان بلند و غیر طبیعی بود؛ خودم را زدم به اون راه... عادی و خونسرد گفتم: نه... گفتند میدونی گردان رو از کجا رد کردی؟ پرسیدم از کجا؟ جریان را با آب و تاب گفتند به خنده گفتم: مگه میشه که ما از روی میدون مین رد شده باشیم؟ حتما شوخی میکنید؛ دستم را گرفتند، گفتند بیا برویم خودت نگاه کن! همراهشان رفتم دیدن آن میدان مین؛ واقعاً عبرت داشت؛ تمام مینها رویشان جای رد پا بود؛ بعضی حتی شاخکهاشان کج شده بود؛ ولی الحمدلله هیچ کدام منفجر نشده بود. خدا رحمت کند شهید برونسی را... آخر صحبتش با گریه میگفت: بدونین که حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و اهل بیت عصمت و طهارت توی تمام عملیاتها ما را یاری میکنند. محمدرضا فداکار، یکی از همرزمان شهید برونسی میگفت :چند روز بعد از آن عملیات، دو سه تا از بچهها گذرشان به همان میدان مین میافتد؛ به محض اینکه نفر اول پا توی میدان مین میگذارد، یکی از مینها عمل میکند و متاسفانه پای او قطع میشود. بقیه مینها را هم بچهها امتحان میکنند که میبینند ان حالت خنثی بودن بر طرف شده است. شهید برونسی تمام فکر و ذکرش درباره عملیات موفق این بود که میگفت: باید نزدیکیمان را با اهل بیت علیهالسلام را بیشتر و بیشتر کنیم و ایمانمان را قوی. #متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن #بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت @imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان️ معجزهی برونسی؛ از میدان مین تا بنبستهای امروزداستان شهید برونسی، فقط حکایت عبور از یک میدان مین نیست؛ حکایت عبور از «بستری» است که تنها با کلید «توسّل» باز میشود. مردی که با چند کلاس سواد، از لایههای مرگ عبور کرد، نه با نقشههای پیچیده اطلاعاتی، بلکه با تکیه بر دستِ حضرت زهرا. او میدانست که وقتی منطقِ مادی به بنبست میرسد، منطقِ غیبی آغاز میشود.
اما امروز، ما با یک پارادوکس تلخ روبرو هستیم. امروز هم «الله» همان الله است و «اهلبیت» همان اهلبیت؛ اما چرا گرههای کور در اقتصاد، فرهنگ و سیاست، با همان قدرتِ ایمانِ برونسیها باز نمیشوند؟
چرا مدیرانی که با درجات عالی علمی و تخصصهای روز دنیا، در جستجوی راهحلهای فنی هستند، در برابر موانع ساختاری و بحرانهای ملی درماندهاند؟ آیا مشکل از کمبود «دانش» است یا از فقدان «ایمان» و آن «اخلاصِ قلبی» که برونسی را به فرماندهیِ میدانِ مین واداشت؟ شاید ما امروز بیش از آنکه به دکتراهای مدیریت و اقتصاد نیاز داشته باشیم، به «برونسیهایی» نیاز داریم که بلد باشند چطور در اوجِ بنبست، به درِ خانه اهلبیت بزنند.
#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب #امدادهای_غیبی #اصطناعت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدي لِلَّتي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنينَ الَّذينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبيراً(سوره مبارکه إسراء/آیه ۹)
بیتردید اين قرآن، پیوسته به استوارترين راه هدايت میکند و به مؤمنانى كه كارهاى شايسته انجام میدهند، مژده میدهد كه براى آنان پاداشى بزرگ است.
سلسله جلسات فهم منسجم قرآن کریمجلسه ۶۰
با کلام حجتالاسلام مهدی سلامت
چهارشنبه، ۸ مهر، ساعت ۱۷
سوره مبارکه شمس (قسمت دوم)بیست و ششمین سوره
🪩 آدرس کلاس مجازی: skyroom.online/ch/isu/velayatmadaran
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدي لِلَّتي هِيَ أَقْوَمُ وَ يُبَشِّرُ الْمُؤْمِنينَ الَّذينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبيراً(سوره مبارکه إسراء/آیه ۹) بیتردید اين قرآن، پیوسته به استوارترين راه هدايت میکند و به مؤمنانى كه كارهاى شايسته انجام میدهند، مژده میدهد كه براى آنان پاداشى بزرگ است.
سلسله جلسات فهم منسجم قرآن کریمجلسه ۶۰با کلام حجتالاسلام مهدی سلامت چهارشنبه، ۸ مهر، ساعت ۱۷ سوره مبارکه شمس (قسمت دوم)بیست و ششمین سوره🪩 آدرس کلاس مجازی: skyroom.online/ch/isu/velayatmadaran
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
پادکست #علم_غیب، برشی از سخنرانی آیتاللهالعظمی جوادی آملی حفظهالله #متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_غیبت #ایمان_به_غیب
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
فرازی از وصیتنامه شهید سید عزیزالله داوری سپاس خدای را که ما را در زمانی آفریده که جنگی بزرگ بین تمامی اسلام و تمامی کفر است و سپاس خدای را که ما را در زمانی آفرید که مرگمان شهادت در راهش است و حیات ما در زمان چنین امامی است. اولین روزی که لباس بسیجی را به تن کردم، میدانستم که این لباس کفنم میباشد و افتخاری برای من بالاتر از این نیس؛ت راهی را انتخاب کردهام که امید بازگشت ندارد؛ راه حسین است؛ اگر خواست خدا بود، بر میگردم و اگر هم خدا دوستم داشته باشد، به بندهاش لطف کند مرا پیش خود میبرد. جنگیدن را وظیفه شرعی خود میدانم. ای دشمنان اسلام، ابرقدرتهای شرق و غرب، بدانید حق بر باطل پیروز است؛ چون خدا با حق است؛ عبرت بگیرید از این جنگ؛ ما تا آخرین قطره خون خود، در این راه ایستادهایم، چون هدف ما خدا است، پس خوفی نداریم. از فرزندانم میخواهم در راه تحصیل علم و فراگیری تعالیم قرآنی کوشا باشند و اخلاق اسلامی را پیشه خود سازند. خداوندا از تو میخواهم سایه رهبر را از سر ملت ایران کم نفرمایی. خداوندا تو میدانی که مشتاق شهادتم، اما در درجه اول هدفم پیروزی دین محمد صلوات الله، آخرین پیامبر توست و امیدوارم که راه بسته کربلا به یاری خداوند و همت رزمندگان باز شود تا زیارت کربلا نصیب تمامی ملت ایران گردد...#اصطناعت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
برش صوتی «یاد مرگ»؛ بخشی از سخنان آیتاللهلعظمی جوادی آملی#متعلقات_ایمان #قرارگاه_عرشالرحمن#بنیاد_معاد #ایمان_به_آخرت
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان
آیتالله ناصری رحمةاللهعلیههرکسی واقعاً برود در خانهی خدا...خدایا آمدم...
#قرارگاه_عرشالرحمن #متعلقات_ایمان #بنیاد_فاطر #ایمان_به_الله #انس_با_الله
@imancenter_ir | مرکز اشاعه ایمان