"وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ"
بدینوسیله شهادت دبیر قهرمان شورای عالی امنیت ملی، دکتر علی لاریجانی و وزیر مجاهد و انقلابی اطلاعات، حجتالاسلام والمسلمین سیداسماعیل خطیب را خدمت حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا فداه، رهبر معظم انقلاب اسلامی و عموم ملت ایران تبریک و تسلیت عرض میکنیم.
بیشک مجاهدتهای شبانه روزی این قهرمانان موجبات عزت و پیشرفت ایران اسلامی را فراهم آورده است.
روحشان قرین رحمت الهی و راهشان پررهرو باد.
هسته مطالعات اسلامی-ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق (ع) بله | ایتا
بدینوسیله شهادت دبیر قهرمان شورای عالی امنیت ملی، دکتر علی لاریجانی و وزیر مجاهد و انقلابی اطلاعات، حجتالاسلام والمسلمین سیداسماعیل خطیب را خدمت حضرت بقیه الله الاعظم ارواحنا فداه، رهبر معظم انقلاب اسلامی و عموم ملت ایران تبریک و تسلیت عرض میکنیم.
بیشک مجاهدتهای شبانه روزی این قهرمانان موجبات عزت و پیشرفت ایران اسلامی را فراهم آورده است.
روحشان قرین رحمت الهی و راهشان پررهرو باد.
هسته مطالعات اسلامی-ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق (ع) بله | ایتا۵۱
۵۱
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق علیه السلام برگزار میکند: سلسله نشستهای جنگ رمضان گفتار نخست: پیچیدگی، جنگ و جامعه
با حضور: دکتر محمدهادی راجی عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی دکتر محمد مسرورمدرس دانشگاه و پژوهشگر جنگ شناختی جمعه ۲۸ فروردین، ساعت ۱۰ بستر برگزاری: https://www.skyroom.online/ch/isu/research-politics هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا۱۵
️چرا تروریسم هراس انگیز است؟برخی ویژگیهای اقدامات تروریستی این امکان را به وجود میآورند تا بسیار فراتر از تهدید، هراس گستردهای را در جامعه بوجود آورند.
غیرقابل پیش بینی بودن عملیات تروریستی: وقتی مردم از سمت کسی که میشناسند مورد تهدید قرار میگیرند، هراس آنها محدود خواهد بود؛ چرا که میتوانند بفهمند چه زمانی ایمن و چه زمانی در خطر هستند. برعکس در عملیات تروریستی که اشخاص و اماکن به طور غیرمنتظره مورد حمله قرار میگیرند، رعب و وحشت به بیشترین میزان خود میرسد.شدت وخامت پیامدهای تروریستی:عملیات تروریستی موجب فجیع ترین حالت قتل و نقص عضو قربانیان میشود. مردم به هیچ وجه مایل نیستند به چنین مخاطراتی تن دهند، حتی اگر امکان قربانی شدن در یک عملیات تروریستی بسیار پایین باشد. القای حس مهار نشدنی بودن عملیات تروریستی: مردم معتقدند هیچ نقشی برای فرار از قربانی شدن ندارند. بیتاثیر دیدن نقش خود در مواجهه با تهدیدات احتمالی باعث بروز ترس شدیدی میشود.در واقع احتمال معلولیت یا کشته شدن هنگام رانندگی بینهایت بیشتر از احتمال قربانی شدن در عملیات تروریستی است. اما وحشت مردم از تروریستها بیشتر است، چرا که معتقدند با دقت بیشتر در رانندگی میتوانند با دخالت دادن کنترل فردی خود امکان بروز حوادث را کاهش دهند.هرچند ممکن است آمار واقعی عملیاتهای تروریستی به نسبت اندک باشد، لاکن وحشت از تروریسم به شدت بر جامعه و مسئولین بالا میباشد.
#تروریسم
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا۳islamic-te-v22n83p133-fa.pdf
۱.۱۷ مگابایت
مقاله علمی: بازخوانی انتقادی فتنه سال ۱۴۰۱ در چارچوب الگوی فرایندی و پیامدی انقلاب
دکتر حسین محمدی سیرتاستادیار گروه مسائل ایران و مطالعات انقلاب اسلامی دانشگاه امام صادق (ع)
امیرحسام هاشمیدانشجوی کارشناسی ارشد پیوسته جامعهشناسی سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)
نوشتار حاضر به دنبال بازخوانی وقایع فتنهگون نیمه دوم سال 1401 و سنجش علمی آن با مفهوم انقلاب است. دادههای این پژوهش بهصورت اسنادی و کتابخانهای احصاء گردیده و برای تحلیل آنها از روش نظریهمبنا استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که فتنه سال 1401 از عمده متغیرها و عناصر لازم برای تکوین و تحقق انقلاب از جمله مشارکت و بسیج مردمی، سرنگونی نظام سیاسی، توزیع منابع، تغییر نهادهای سیاسی و ... بیبهره بوده و تنها با وقوع فعالیتهای غیرقانونی خشونتآمیز، موجب بازاندیشی و ایجاد تغییراتی جزئی در اندکی از قوانین و هنجارهای جامعه شده است. در نتیجه پژوهش صورت گرفته، آشکار گردید که علیرغم تلاش دولتها و جریانات سیاسی مخالف ج.ا ایران برای القاء و ترویج روایت دلخواه خود از فتنه ز.ز.آ 1401، این حوادث ویژگیهای مورد نیاز و اساسی یک حرکت انقلابی را نداشته و اعطای صفت انقلاب به آن، صرفاً یک جعل غیرعلمی و هدفمند است.
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا
دکتر حسین محمدی سیرتاستادیار گروه مسائل ایران و مطالعات انقلاب اسلامی دانشگاه امام صادق (ع) امیرحسام هاشمیدانشجوی کارشناسی ارشد پیوسته جامعهشناسی سیاسی دانشگاه امام صادق (ع) نوشتار حاضر به دنبال بازخوانی وقایع فتنهگون نیمه دوم سال 1401 و سنجش علمی آن با مفهوم انقلاب است. دادههای این پژوهش بهصورت اسنادی و کتابخانهای احصاء گردیده و برای تحلیل آنها از روش نظریهمبنا استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که فتنه سال 1401 از عمده متغیرها و عناصر لازم برای تکوین و تحقق انقلاب از جمله مشارکت و بسیج مردمی، سرنگونی نظام سیاسی، توزیع منابع، تغییر نهادهای سیاسی و ... بیبهره بوده و تنها با وقوع فعالیتهای غیرقانونی خشونتآمیز، موجب بازاندیشی و ایجاد تغییراتی جزئی در اندکی از قوانین و هنجارهای جامعه شده است. در نتیجه پژوهش صورت گرفته، آشکار گردید که علیرغم تلاش دولتها و جریانات سیاسی مخالف ج.ا ایران برای القاء و ترویج روایت دلخواه خود از فتنه ز.ز.آ 1401، این حوادث ویژگیهای مورد نیاز و اساسی یک حرکت انقلابی را نداشته و اعطای صفت انقلاب به آن، صرفاً یک جعل غیرعلمی و هدفمند است. هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا۶
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت تقدیم میکند: ️ اطلاعات، از پندار تا پدیدار ️️اگر به سرفصلهای درسی رشتههای علوم سیاسی و روابطبینالملل در دانشگاههای ایران نگاه کنیم، بهندرت نامی از مطالعات اطلاعاتی میبینیم. این در حالی است که در غرب، از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، اطلاعات به عنوان یکی از رشتههای جدی دانشگاهی وارد کلاسهای درس شده است. در ایران اما این موضوع تا دهه ۱۳۸۰ خورشیدی، یعنی تنها حدود دو دهه پیش، مورد توجه آکادمیک قرار نگرفت.نبود آموزش دانشگاهی در این حوزه، باعث شده است نه تنها عموم مردم، بلکه بسیاری از مدیران و کارشناسان سیاسی نیز درک درستی از ظرفیتها و محدودیتهای اطلاعات نداشته باشند. کشور پیشرفته نمیتواند بدون سرویس اطلاعاتی، نظام کاملاً فعالی باشد و اطلاعات در کنار دیپلماسی و اقتصاد، یکی از ارکان اصلی کشورداری مدرن است.برای بسیاری از ایرانیان، واژه اطلاعات هنوز تداعیکننده ذهنیت دوران ساواک است، دستگاهی که به جای تأمین امنیت ملی، به ابزار سرکوب داخلی و حذف مخالفان تبدیل شده بود. این تصویر تاریخی، در کنار فیلمهای جاسوسی هالیوودی که اطلاعات را به عملیاتهای پرهیجان و غیراخلاقی تقلیل میدهند، باعث شده است که نگاه عمومی به سازمانهای اطلاعاتی با سوءظن، ترس یا تحسینهای اغراقآمیز همراه باشد.️ چرا اطلاعات تا این حد ناشناخته مانده است؟ پنهانکاری ذاتی فعالیتهای اطلاعاتی، تصویر غلط سینمایی، و فقدان ادبیات آکادمیک، همگی دست به دست هم دادهاند تا اطلاعات همچنان در هالهای از ابهام باقی بماند. آلن دالس، رئیس پیشین سیا میگوید: کمترین شناخت و بیشترین سوءبرداشت در میان تمام حرفهها به اطلاعات بازمیگردد.نکته مهمتر اینکه این ناآشنایی، در جوامع مردمسالار میتواند خطرناک باشد. برداشت غلط از اطلاعات به عنوان نهادی پنهانکار و غیرپاسخگو، با روح مردمسالاری در تضاد است. از همین رو، ورود مطالعات اطلاعاتی به دانشگاهها، گامی در جهت شفافیت،نظارت و پاسخگویی این نهادهای حساس به شمار میرود. نگاه عمومی و غلط به اطلاعات:بسیاری از مردم اطلاعات را با دنیای جاسوسان، اسرار، اقدامات و عملیات پنهان برابر میدانند. اما این برداشت بسیار ناقص است.️ علت نبود درک عمومی درست از اطلاعات:تأثیر فیلمهای سینمایی و تلویزیونیپنهانکاری طبیعی فعالیتهای اطلاعاتینقش اطلاعات در سیاستگذاری،اقتصاد و کار انتظامینبود آموزش دانشگاهی کافی(حتی در آمریکا، از هزاران دانشگاه فقط ۲۵ دانشگاه رشته اطلاعات دارند.) دلایل نبود تعریف جامع و مانع از اطلاعات:۱_تاریخچه سازمانهای اطلاعاتیواحدهای اطلاعاتی در گذشته کوچک، جزیرهای و منزوی بودند و حتی از سایر بخشهای دولت نیز اطلاعات خود را پنهان میکردند. این امر مانع از شکلگیری ادبیات آکادمیک شد.۲_انفجار اطلاعات و ظهور بازیگران جدیداز جنگ جهانی اول و سپس با اینترنت، حجم اطلاعات بهشدت افزایش یافت.سازمانهای غیرانتفاعی و شرکتهای تجاری نیز وارد عرصهی اطلاعات شدند.این تداخل، ضرورت وجود تعریف روشن را دوچندان کرده، اما همچنان چنین تعریفی وجود ندارد.️ اطلاعات:ریشۀ واژهریشۀ لاتین اطلاعات Inter-Leger است که به معنای میان و مابین است.در گذشته به معنای تشخیص میوه خوب از بد بوده و بعداً به مهارتهای انتخاب هوشمندانه تعمیم یافته است.داده، خبر، اطلاعات و دانش(سلسلهمراتب شناخت) داده: عناصر خام و فاقد ساختار و بدون چارچوب نظری مانند اعداد، کلمات، اشکال. خبر(معلومـات): دادههایی که روابط آنها با یکدیگر مشخص شده است شناختی توصیفی از یک پدیده. داده ای که درستی یا نادرستی آن مشخص نشده باشد.انواع خبر: آشکار، پنهان، استراتژیک اطلاع: خبری که درستی یا نادرستی آن مشخص شده باشد.اطلاعات: داده و اخباری که برای امنیت ملی مهم است و سیاستگذاران آن را درخواست میکنند، محصولی که از فرآیند جمعآوری، پردازش، تجزیه و تحلیل میشود و سپس در اختیار آنان قرار میگیرند. علاوهبر این، حفاظت از این فرایند و اطلاعات تولیدشده، همچنین موضوعات حساس تشخیصدادهشده با توسل به اقدامات ضداطلاعاتی نیز اطلاعات نام دارد. دانش: خروجی تفکر که علت وقوع و تحول پدیده را توضیح میدهد قابل تعمیم به حوادث آتی. نکته: هر اطلاعاتی خبر است، اما هر خبری اطلاعات نیست. مثال: دمای هوا ۳۵ درجه است (داده)، امروز گرمترین روز سال است(خبر). این گرما ممکن است بر عملیات نظامی دشمن تأثیر بگذارد(اطلاعات). تبیین علمی پدیده گرما و تأثیر آن بر تجهیزات نظامی(دانش).#اطلاعات
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا۱۰بازارسال شده از
چرا نباید در تحلیل سیاست خارجی و امنیّت ملّی از روش SWOT استفاده کرد؟
سالار سیفالدینی ،دکترای جغرافیای سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس
روش سوات، که به عنوان ابزاری برای برنامهریزی بنگاههای اقتصادی طراحی شده، بهتدریج در حال تبدیل شدن به یکی از رایجترین چارچوبهای تحلیل در حوزه سیاست خارجی و امنیّت ملّی ایران است. اما این رویه، بازتاب سادهسازی بوروکراتیک مسائل پیچیده است زیرا سرشت سیاست و امنیّت، برخلاف محیط تجاری که نسبتاً پایدار است با تحلیل رابطۀ نیروها، تعارض ارادهها و کنش متقابل خصمانه تعریف میشود؛ اما سوات جهان را به یک جدول ایستا و چهارخانه فروکاسته و از فهم این پویایی ناتوان است.
سوات، با همسطح نشاندن قوت، ضعف، فرصت و تهدید بدون هیچ سلسلهمراتبی از اهمیت، تحلیلگر را در وضعیت «تعلیق تصمیم» قرار میدهد و تصمیمگیر بهجای انتخاب قاطع در لحظۀ بحرانی، در فهرستی از عوامل هموزن باقی میماند و این تعلیق، خود به یک ریسک استراتژیک مستقل بدل میشود. یک تهدید کوچک اما فعّال میتواند چندین «فرصت» بزرگ اما بالقوه را بیاثر کند. از سوی دیگر تهدیدها و ضعفها میتوانند آثار برگشتناپذیر داشته باشند، در حالی که فرصتها اغلب کوتاه، مشروط و حتی خیالی هستند.
چند ضعف روششناختی مشخص هم در این روش وجود دارد؛ از جمله ناتوانی سوات در نمایش عدمتقارن میان تهدید و فرصت، حذف بُعد زمان و پویایی سیاست، نادیدهگرفتن دشمن بهعنوان فاعلی هوشمند و سازگارشونده، جایگزینی تحلیل واقعی با توصیف ساده، ایجاد توهم کنترل، و کارکرد صرفاً نمایشی آن در القای ظاهر علمی به گزارشهای سیاستی.
تجربهی نهادهای امنیتی مانند ناتو و جامعۀ اطلاعاتی آمریکا -که آن را حتی در فهرست تکنیکهای معتبر خود جای نمیدهند- گواه این ادعاست که سوات دستگاه نظری معتبری برای تحلیل ژئوپلیتیک و امنیّت ملّی نیست. این نهادها بهجای سوات از ابزارهایی چون شفافسازی مسئله، بررسی فرضهای پنهان، تحلیل فرضیههای رقیب، سناریونویسی، تیم قرمز، بازیسازی تصمیم، و تحلیل آیندهنگر استراتژیک بهره میگیرند؛ روشهایی که تعارض، عدمقطعیت، فریب و کنش متقابل را در متن تحلیل مینشانند، نه در حاشیۀ یک جدول سادهسازی شده.
نقد سوات بهمعنای طرد کامل هر نوع نگاه فهرستمحور به منابع و آسیبپذیریها نیست. مسئله این است که چنین فهرستی، اگر بهتنهایی و بدون اتصال به سازوکارهای رقابت فرضیهای، سناریوسازی و آزمون تصمیم بهکار رود، بیش از آنکه به فهم بینجامد، به توهم فهم منتهی میشود. بهبیان دیگر، سوات میتواند در بهترین حالت نقطۀ آغاز یک جمعآوری دادۀ اولیه باشد، اما هرگز نمیتواند جایگزین چارچوبی شود که وظیفۀ آن، تبدیل دادههای پراکنده به داوری استراتژیک مسئولانه است.
نتیجه و توصیه برای دستگاه تصمیمسازی در امنیت ملّی این است که سوات را باید کنار گذاشت یا در بهترین حالت به ابزاری حاشیهای و غیرتصمیمساز برای جمعآوری دادۀ اولیه محدود کّرد. گرچه نمیتوان گفت که سوات «بیفایده» است اما مسئله این است که این روش در حوزه امنیت، گمراهکننده است. زیرا امنیّت ملّی با جدول چهارخانه اداره نمیشود بلکه با نگاه رئالیستی به سرشت سیاست، تحلیل رابطۀ دائماً دگرگون شونده نیروها و فهم منطق مناسبات قدرت توضیح داده میشود.
پینوشت: این یادداشت خلاصهای است از مقالهای که با همین عنوان در ماهنگار دیدهبان امنیت ملی، شمارۀ 164(تیرماه 1405) به زودی منتشر خواهد شد.
@riss1404
سالار سیفالدینی ،دکترای جغرافیای سیاسی از دانشگاه تربیت مدرسروش سوات، که به عنوان ابزاری برای برنامهریزی بنگاههای اقتصادی طراحی شده، بهتدریج در حال تبدیل شدن به یکی از رایجترین چارچوبهای تحلیل در حوزه سیاست خارجی و امنیّت ملّی ایران است. اما این رویه، بازتاب سادهسازی بوروکراتیک مسائل پیچیده است زیرا سرشت سیاست و امنیّت، برخلاف محیط تجاری که نسبتاً پایدار است با تحلیل رابطۀ نیروها، تعارض ارادهها و کنش متقابل خصمانه تعریف میشود؛ اما سوات جهان را به یک جدول ایستا و چهارخانه فروکاسته و از فهم این پویایی ناتوان است.
سوات، با همسطح نشاندن قوت، ضعف، فرصت و تهدید بدون هیچ سلسلهمراتبی از اهمیت، تحلیلگر را در وضعیت «تعلیق تصمیم» قرار میدهد و تصمیمگیر بهجای انتخاب قاطع در لحظۀ بحرانی، در فهرستی از عوامل هموزن باقی میماند و این تعلیق، خود به یک ریسک استراتژیک مستقل بدل میشود. یک تهدید کوچک اما فعّال میتواند چندین «فرصت» بزرگ اما بالقوه را بیاثر کند. از سوی دیگر تهدیدها و ضعفها میتوانند آثار برگشتناپذیر داشته باشند، در حالی که فرصتها اغلب کوتاه، مشروط و حتی خیالی هستند.
چند ضعف روششناختی مشخص هم در این روش وجود دارد؛ از جمله ناتوانی سوات در نمایش عدمتقارن میان تهدید و فرصت، حذف بُعد زمان و پویایی سیاست، نادیدهگرفتن دشمن بهعنوان فاعلی هوشمند و سازگارشونده، جایگزینی تحلیل واقعی با توصیف ساده، ایجاد توهم کنترل، و کارکرد صرفاً نمایشی آن در القای ظاهر علمی به گزارشهای سیاستی.
تجربهی نهادهای امنیتی مانند ناتو و جامعۀ اطلاعاتی آمریکا -که آن را حتی در فهرست تکنیکهای معتبر خود جای نمیدهند- گواه این ادعاست که سوات دستگاه نظری معتبری برای تحلیل ژئوپلیتیک و امنیّت ملّی نیست. این نهادها بهجای سوات از ابزارهایی چون شفافسازی مسئله، بررسی فرضهای پنهان، تحلیل فرضیههای رقیب، سناریونویسی، تیم قرمز، بازیسازی تصمیم، و تحلیل آیندهنگر استراتژیک بهره میگیرند؛ روشهایی که تعارض، عدمقطعیت، فریب و کنش متقابل را در متن تحلیل مینشانند، نه در حاشیۀ یک جدول سادهسازی شده.
نقد سوات بهمعنای طرد کامل هر نوع نگاه فهرستمحور به منابع و آسیبپذیریها نیست. مسئله این است که چنین فهرستی، اگر بهتنهایی و بدون اتصال به سازوکارهای رقابت فرضیهای، سناریوسازی و آزمون تصمیم بهکار رود، بیش از آنکه به فهم بینجامد، به توهم فهم منتهی میشود. بهبیان دیگر، سوات میتواند در بهترین حالت نقطۀ آغاز یک جمعآوری دادۀ اولیه باشد، اما هرگز نمیتواند جایگزین چارچوبی شود که وظیفۀ آن، تبدیل دادههای پراکنده به داوری استراتژیک مسئولانه است.
نتیجه و توصیه برای دستگاه تصمیمسازی در امنیت ملّی این است که سوات را باید کنار گذاشت یا در بهترین حالت به ابزاری حاشیهای و غیرتصمیمساز برای جمعآوری دادۀ اولیه محدود کّرد. گرچه نمیتوان گفت که سوات «بیفایده» است اما مسئله این است که این روش در حوزه امنیت، گمراهکننده است. زیرا امنیّت ملّی با جدول چهارخانه اداره نمیشود بلکه با نگاه رئالیستی به سرشت سیاست، تحلیل رابطۀ دائماً دگرگون شونده نیروها و فهم منطق مناسبات قدرت توضیح داده میشود.پینوشت: این یادداشت خلاصهای است از مقالهای که با همین عنوان در ماهنگار دیدهبان امنیت ملی، شمارۀ 164(تیرماه 1405) به زودی منتشر خواهد شد.
@riss1404
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت تقدیم میکند:️اطلاعات و سیاست، مقدمهای بر یک رابطه راهبردی️رابطهٔ اطلاعات و سیاست را میتوان به همنشینی پزشک متخصص با بیماری بدحال تشبیه کرد. پزشک (جامعهٔ اطلاعاتی) با بهرهگیری از آزمایشها و تحلیلهای دقیق، تصویری شفاف از وضعیت بیمار (کشور) ارائه میدهد، اما بیمار (سیاستگذار) است که تصمیم نهایی را میگیرد. در این میان، گاه بیمار چنان درگیر نگرانی است که توصیهٔ پزشک را تحریفشده میبیند یا فقط آنچه را برمیگزیند که با خواستهاش همخوانی دارد. این همان نقطهٔ تلاقی آسیبزای سیاستزدگی است، جایی که مصلحتاندیشی، جای حقایق عینی را میگیرد و تصمیمگیری از مسیر علمی و براساس داده های دقیق خارج میشود.برخلاف تصور رایج، اطلاعات در عمل یکی از شرکای سیاست محسوب میشود و متغیری وابسته به بستر سیاسی، فرهنگی و نهادی هر کشور است. همین وابستگی ساختاری، رابطهٔ اطلاعات و سیاست را به یکی از حساسترین روابط در عرصهٔ کشورداری تبدیل کرده است.اطلاعات؛ چشمهای تیزبین، نه مغزِ تصمیمگیرندهدر ادبیات کلاسیک اطلاعاتی، تشبیه معروفی وجود دارد که اطلاعات را چشم و گوش شاه مینامد، اما هرگز قلب و مغز و دست و پای او نمیداند. در حکایتی تاریخی از دوران صفویه، شاه عباس بزرگ شبکهای از خبرچینان ماهر داشت که از هر تحرکی آگاهش میکردند. با این حال، شاه در یک مقطع حساس بهجای مشورت با وزیران، صرفاً به گزارشهای جاسوسان اکتفا کرد و تصمیم به لشکرکشی شتابزده گرفت. نتیجه، شکستی سنگین بود. جاسوسان، چشم و گوشی بینقص بودند، اما نبود مغز مدبّر در کنار این چشمها، فاجعه را اجتنابناپذیر کرد.شِرمن کنت، از بنیانگذاران تحلیل اطلاعاتی مدرن، هشدار میدهد که اگر اطلاعات بخواهد صرفاً بهدنبال تأثیرگذاری بر سیاست باشد، ممکن است به صدایی دیگر در کنار سایر صداهای سیاسی تبدیل شود و در نهایت، هیچ تأثیری بر تصمیم نهایی نداشته باشد. وظیفهٔ اصلی اطلاعات، کاهش ابهام و روشنکردن فضای تصمیمگیری است، نه پر کردن جای خالی سیاستگذار.اطلاعات؛ بُعد گمشده شناخت بشریاطلاعات، بُعد گمشدهٔ شناخت بشری در عصر مدرن است. نادیدهگرفتن نقش آن در تاریخ، سیاست و روابط بینالملل، بسیاری از تحلیلهای ما را ناقص ساخته است. اما اطلاعات بهخودیخود موجودیت ندارد و همواره وابسته به بستر سیاست است. اطلاعات، شریک کوچک سیاست است، وظیفهٔ آن هشدار و توصیه است، اما عمل به این توصیهها، در اختیارِ سیاستگذار است. پنهانکاری ذاتی فعالیتهای اطلاعاتی و بیمیلی دولتها به افشای آرشیوها، باعث شده که اطلاعات همچنان در هالهای از ابهام بماند. باوجود ورود تدریجی مطالعات اطلاعاتی به دانشگاهها در غرب، هنوز در بسیاری از کشورها نگاهی تردیدآمیز به این نهادها وجود دارد؛ درحالیکه اطلاعات، بخش جداییناپذیر زندگی مدرن است.دوگانگی کارکرد اطلاعاتاطلاعات در نظامهای مردمسالار، نقشی مستقل و تحلیلی دارد و حقایق را بیپیرایه به سیاستگذاران میرساند. اما در نظامهای خودکامه، به ابزاری برای سرکوب و تحکیم قدرت تبدیل میشود. آلن وورست میگوید: هیچ چیز برای مردمسالاری خطرناکتر از آن نیست که سازمان اطلاعاتی، ابزار دست دولت شود. اطلاعات به مخفیکاری نیاز دارد، اما این مخفیکاری نباید به معنای فرار از پاسخگویی باشد.راهکارهای نهادینهسازیچهار راهکار اساسی وجود دارد: استقلال سازمانی (رهایی از مصالح جناحی) شفافیت و نظارت مردمسالارانه (از طریق نهادهای ناظرِ مستقل)آموزش و فرهنگسازی عمومی (ورود جدی مطالعات اطلاعاتی به دانشگاهها)فرهنگ برخورد حرفهای با خطا (پذیرش خطا، نشانهٔ بلوغ نظام اطلاعاتی).جمعبندیاطلاعات و سیاست، جداییناپذیر اما پرتنشاند. اطلاعات، چشمهای بینایی است که واقعیت را میبیند، اما سیاستگذار است که باید با آن تصمیم بگیرد. سیاستزدگی، جذام اطلاعات است و آن را از کارایی میاندازد. راه گریز، استقلال سازمانی، نظارت شفاف و فرهنگ پذیرش خطاست. نه اطلاعات راهحل جادویی است و نه سیاست، شر مطلق؛ آنچه سرنوشتساز است، مدیریت هوشمندانهٔ این همنشینی اجباری است که میتواند کشورداری مدرن و روابط سیاسی داخلی و خارجی را در مسیر درست هدایت کند .#اطلاعات
هسته مطالعات اسلامی_ایرانی امنیت دانشگاه امام صادق(ع) بله | ایتا۳