ج
توسعه فناوری در دل جنگ/ اولین جرقه حرکت به سمت توسعه فناوری و یادگیری فناورانه در دوران جنگ رقم خورددانشجویان ما در دل جنگ و در خط مقدم به عمق تکنولوژی بهرهبرداری از تسلیحات و تعمیر نگهداری آنها دست پیدا کردندجنگ با عراق دو درس مهم برای ما داشت. فناوری چقدر مهم است و دو اینکه اهمیت انسان تحصیل کرده وقتی جوانی میرود در دانشگاه ها یک سرمایه جنگی و ماندگار است. برشی از مصاحبه دکتر مهدی الیاسی معاون سیاستگذاری و توسعه معاونت علمی ریاست جمهوری @Jahadfanavari۱۷
جنگ؛ اهرمی برای توسعه فناوریامکان پذیری جهش صنعتی با پشتیبانی مردم مبعوث شده و منطق مردمی و بومیظرفیت صنعتی باید در خدمت رفع نیازی های عمومی و نظامی کشور باشدصنایع کوچک و متوسط محل ظهور خلاقیت، سرمایه و نیروی مردماند.گفتگو با محمد محسن رضایی؛ مسئول گروه نصیران جهادی تولید @Jahadfanavari۳۲۹
بخوانیم برای ایران/ به مناسبت نمایشگاه کتاب، مجموعه کتابهای معرفیشده، در یک پست جمع شده است. جهت مطالعه توضیحات، روی هر عنوان کلیک کنید.»۱. کتاب به توان هایتکروایتی از تولد شرکت «آهار»؛ از دل مسجد تا لبه فناوری پیشرفته.
۲. کتاب عملیات احیااز مرگ یک صنعت، تولد دوباره، حکایت «عملیات احیا».
۳. کتاب داستان رویان روایتی مستند و الهام بخش از شکل گیری و پیشرفت پژوهشگاه رویان.
۴. کتاب آبی نفتیروایتی از تولید و خودکفایی در ساخت و تولید پمپ و توربین درکشور
۵. کتاب دینامیک بهروزبراساس زندگی نامه شهید مهندس بهروز پورشریفی از فرماندهان مهندسی جنگ جهاد سازندگی و طراح سازه های کم نظیر مهندسی جنگ همچون پل خیبر و بعثت
@Jahadfanavari۲۰
آمریکا برای جنگ با ایران موشک ندارد/ افزایش تقاضای ۱۲۰۰ درصدی برای تامهاوکاستیون بیتنر، سرگرد نیروی هوایی آمریکا، در یادداشتی برای نشریه «وار آن د راکس» مینویسد:«نیروی دریایی آمریکا درخواست خرید ۷۸۵ فروند موشک تاماهاوک را برای سال مالی ۲۰۲۷ ارائه کرده. در سال ۲۰۲۵، کنگره فقط بودجه ۵۵ فروند را تصویب کرده بود. این جهش ۱۲۰۰ درصدی، هزینه تصمیمهایی است که هرگز در برابر سناریوی جنگ پایدار با ایران آزمایش نشدند. جنگی که در آن چین نظارهگر خالی شدن ذخایر تسلیحاتی آمریکاست.» یعنی خودشان میگویند: زرادخانه خالی شده، و این نتیجه تصمیمهای اشتباه سالهای قبل است. @Jahadfanavari۱۱۱
بازیهای جنگی که شکست خوردند/ آمریکاییها سالهاست با شبیهسازی و بازیهای جنگی، سناریوی درگیری با ایران را پیشبینی میکنند. اما نتیجه، نه پیروزی که حیرت برگزارکنندگان بوده.۲۰۰۲ – چالش هزاره: ۲۵۰ میلیون دلار هزینه. ژنرال ون ریپر که نقش ایران (تیم قرمز) را بازی میکرد، پس از ۷ روز اعتراض کرد و استعفا داد. میگفت اگر قوانین را در میانه بازی تغییر نمیدادند، تیم قرمز پیروز میشد. اما برگزارکنندگان گفتند تیم قرمز «خارج از آنچه از دشمن انتظار میرفت» عمل کرده بود.۲۰۱۲ – شبیهسازی بروکینگز: اینبار تیم ایران توسط ایرانی-آمریکاییها اداره میشد. کنت پولاک، برگزارکننده، گفت: تیمهای آمریکایی از تلافی سنگین ایران شگفتزده شدند؛ تصور میکردند شعارهای ایران به عمل تبدیل نمیشود.بنظر میرسد: آمریکا همچنان ایران را آنطور که میخواهد ببیند میبیند، نه آنطور که هست. @Jahadfanavari۸
وقتی زرادخانه سیاست شکست میخورد/ آمریکاییها حتی برای صنعت و لجستیک دفاعی خودشان هم شبیهسازی میکنند.پروژه «زرادخانه سیاست» (نوامبر ۲۰۲۴ تا ژانویه ۲۰۲۵) توسط مرکز تحلیلهای دریایی و به سفارش پنتاگون اجرا شد. چهار توصیه اصلی بررسی شد: جذب تأمینکنندگان کوچک، سرمایهگذاری در زیرساخت، مالکیت فکری و مقابله با سرمایهگذاری خارجی.نتیجه: «تغییرات سیاستی که بیشترین تأثیر را دارند، آنهایی هستند که سیگنال تقاضا را شفافتر میکنند.»یعنی تا وقتی پنتاگون نتواند به صنعت بگوید «در ۵ سال آینده حتماً این تعداد موشک را میخرم»، بخش خصوصی سرمایهگذاری نمیکند. همان شکافی که در عدد ۵۵ فروند در برابر ۷۸۵ فروند دیده میشود.در ۹۶ ساعت اول جنگ با ایران، نیروی دریایی آمریکا بیش از ۸۵۰ فروند تاماهاوک شلیک کرد؛ بالاترین رقم تاریخ در یک درگیری واحد از جنگ اول خلیج فارس تاکنون. @Jahadfanavari۶۱گلوگاه کشنده/ موتوری که فقط یک کارخانه میسازداما مشکل اصلی کجاست؟موتور توربوفن F107 که قلب تپنده تاماهاوک است، فقط توسط شرکت ویلیامز ساخته میشود. تکمنبعی (Sole-Source) یعنی اگر خط تولید ویلیامز بمبباران شود یا از کار بیفتد، هیچ جایگزینی وجود ندارد.خط تولید F107 حدود ۶۰ تا ۸۰ موتور در سال است. برای جبران هزار موشکی که در ایران شلیک شد، بیش از ۱۲ سال زمان نیاز است. @Jahadfanavari۸۱
افول صنعتی آمریکادر مارس ۲۰۲۶ اندیشکده مرکز امنیت آمریکای نوین CNAS گزارش داد: «سیستم دفاعی آمریکا برای جنگهای کوتاه و مبتنی بر فناوری برتر طراحی شده، نه نبردهای فرسایشی.» اما ایران به آنها ثابت کرد که جنگ میتواند طولانی، فرسایشی و تمامکننده باشد.واقعیت این است که پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا طی سه دهه گذشته مرتباً کوچک شده است. چند نمونه برای درک ابعاد انقباض:تعداد کارگران صنعت دفاعی از ۳ میلیون نفر در ۱۹۸۵ به ۱.۱ میلیون نفر در ۲۰۲۱ کاهش یافت.· بین ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، ۱۷,۰۴۵ شرکت از شبکه دفاعی آمریکا حذف شدند؛ یعنی بیش از ۱۷ هزار پیمانکار کوچک و متوسط ورشکست شدند یا از مدار خارج شدند.در ۱۰ سال منتهی به ۲۰۲۳، تعداد شرکتهای کوچک زنجیره تأمین دفاعی بیش از ۴۰ درصد کاهش یافت.پیمانکاران اصلی نظامی آمریکا از ۵۱ شرکت به فقط ۵ شرکت ادغام شدند. انحصار یعنی اگر خط تولید یکی از این پنج شرکت بمبباران شود یا تعطیل شود، یکسوم صنعت دفاعی زمین میخورد. @Jahadfanavari۱۲
هشدار وزیر دیجیتال ژاپن: خطر مستعمره هوش مصنوعی شدنبه گزارش خبرگزاری رویترز، وزیر دیجیتال ژاپن هشدار داد که این کشور در صورت ناتوانی در همگام شدن با شتاب تحولات هوش مصنوعی، ممکن است در آینده به نوعی «مستعمره هوش مصنوعی» تبدیل شود. هیساشی ماتسوموتو روز جمعه، مورخ ۵ ژوئن، اعلام کرد که توسعه توانمندیهای ملی در حوزه هوش مصنوعی دیگر یک انتخاب فناورانه نیست، بلکه به مسئلهای مرتبط با استقلال و رقابتپذیری راهبردی کشورها تبدیل شده است.ماتسوموتو این اظهارات را در جریان دفاع از لایحه اصلاح قانون حفاظت از دادههای شخصی مطرح کرد. این اصلاحات امکان استفاده از برخی دادهها، از جمله اطلاعات پزشکی و سوابق کیفری را برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی بدون اخذ رضایت مستقیم افراد فراهم میکند. دولت ژاپن معتقد است محدودیتهای فعلی میتواند توان رقابتی توسعهدهندگان داخلی را در رقابت جهانی هوش مصنوعی کاهش دهد.ژاپن طی سالهای اخیر از یک سو همکاریهای گستردهای با شرکتهای آمریکایی نظیر مایکروسافت و اوپنایآی را دنبال کرده و از سوی دیگر تلاش کرده است با حمایت از بازیگران داخلی مانند سافت بانک، «Sakura Internet» و فعالان صنعت تراشه، ظرفیتهای بومی خود در حوزه مدلهای هوش مصنوعی و زیرساختهای محاسباتی را گسترش دهد.نگرانی ژاپن بخشی از روندی گستردهتر در میان دولتهای جهان است. بسیاری از کشورها بیم آن را دارند که وابستگی به فناوریهای خارجی در حوزه هوش مصنوعی، به وابستگیهای عمیق اقتصادی و راهبردی در دهههای آینده منجر شود. در همین راستا، اتحادیه اروپا نیز اخیراً بسته جدیدی برای تقویت «حاکمیت فناورانه» خود معرفی کرده است که هدف آن توسعه صنایع بومی رایانش ابری، هوش مصنوعی و نیمههادی و کاهش وابستگی به شرکتهای فناوری آمریکایی عنوان شده است. @Jahadfanavari۸۱
سراب انتقال فناوری/ فناوری استراتژیک را نمیتوان خریدرئیس شرکت ویتل( هلدینگ مخابراتی ویتنامی که در بیش از ۱۶ کشور فعالیت میکند) اظهار داشت «*چیزی به نام انتقال آسان فناوریهای اصلی مانند تولید تراشههای نیمههادی وجود ندارد .»* این واقعیتی است که در سراسر جهان در حال وقوع است. در چارچوب رقابت فزاینده و شدید فناوری، کشورهای توسعهیافته کنترل خود را بر فناوری تشدید میکنند و صادرات شایستگیهای اصلی مهم استراتژیک را محدود میکنند. این بدان معناست که ویتنام چارهای جز ایجاد قابلیتهای درونزای خود ندارد.منبع
@Jahadfanavari۷۱