#رحلت_بزرگ_مرد_تاریخ_ایران🖤🇮🇷
خرداد که میآید، تاریخ بوی غربت میگیرد. آسمان، داغدار مردی میشود که قامتش تکیهگاه یک ملت بود و صدایش، فریاد بیداری مظلومان.
چهاردهم خرداد، روایت غروب خورشیدی است که اگرچه از افق دیدگان ما پنهان شد، اما روشنایی راهش هنوز بر گستره این سرزمین میتابد. مردی که از جنس ایمان بود؛ استوار چون کوه، زلال چون چشمه و بلند چون آرمانهای یک ملت.
تو رفتی، اما نامت در رگهای تاریخ جاری ماند. تو رفتی، اما پرچمی که برافراشتی بر زمین نماند. هنوز در هیاهوی روزگار، صدای دعوتت به عزت، استقلال و آزادگی شنیده میشود. هنوز نگاهت از قاب خاطرهها، مردمان این سرزمین را به ایستادگی فرا میخواند.
سالها گذشته است، اما داغ آن وداع بزرگ از حافظه این ملت پاک نشده است. ملتی که با اشک بدرقهات کرد و با آرمانهایت پیمان بست. امروز نیز در سالروز عروجت، با قلبی آکنده از احترام و افتخار، یادت را گرامی میداریم و بر این باور استواریم که مردان خدا از میان مردم میروند، اما راه و نامشان جاودانه میماند.
سلام بر روح بلندت؛ ای مردی که تاریخ، شکوه حضورت را هرگز فراموش نخواهد کرد
به قلم: سرکار خانم فاطمه آجورلو
خرداد که میآید، تاریخ بوی غربت میگیرد. آسمان، داغدار مردی میشود که قامتش تکیهگاه یک ملت بود و صدایش، فریاد بیداری مظلومان.
چهاردهم خرداد، روایت غروب خورشیدی است که اگرچه از افق دیدگان ما پنهان شد، اما روشنایی راهش هنوز بر گستره این سرزمین میتابد. مردی که از جنس ایمان بود؛ استوار چون کوه، زلال چون چشمه و بلند چون آرمانهای یک ملت.
تو رفتی، اما نامت در رگهای تاریخ جاری ماند. تو رفتی، اما پرچمی که برافراشتی بر زمین نماند. هنوز در هیاهوی روزگار، صدای دعوتت به عزت، استقلال و آزادگی شنیده میشود. هنوز نگاهت از قاب خاطرهها، مردمان این سرزمین را به ایستادگی فرا میخواند.
سالها گذشته است، اما داغ آن وداع بزرگ از حافظه این ملت پاک نشده است. ملتی که با اشک بدرقهات کرد و با آرمانهایت پیمان بست. امروز نیز در سالروز عروجت، با قلبی آکنده از احترام و افتخار، یادت را گرامی میداریم و بر این باور استواریم که مردان خدا از میان مردم میروند، اما راه و نامشان جاودانه میماند.
سلام بر روح بلندت؛ ای مردی که تاریخ، شکوه حضورت را هرگز فراموش نخواهد کرد
به قلم: سرکار خانم فاطمه آجورلو۱۱
امروز، ۲۶خرداد روز بزرگداشتِ مردی است که با یک شعر، آسمان ادب فارسی را برای همیشه لرزاند. محتشم کاشانی؛ شاعری که نامش با «باز این چه شورش است» گره خورده، شورشی خوشآهنگ که قرنهاست هر محرم، دوباره در گوش تاریخ زمزمه میشود." />روزی که این ترکیببند بیهمتا را سرود، شاید خود نیز نمیدانست چه گنج جاودانی به زبان فارسی هدیه کرده است. امروز، روز نکوداشت اوست؛ روزی برای یادآوری آن مرد بازاریِ کاشان که به درباریان هند پشت کرد و شعرش را وقف حقیقتی کرد که نه زر میخواست نه جاه. او درویشمشرب بود و شاعرانهاش درویشی است از تبار عشق.روز بزرگداشت محتشم کاشانی، فقط یک یادمان نیست؛ یادآوری این حقیقت است که یک شعرِ راستین، از مرز زمانه عبور میکند، دست از گریبان تاریخ برنمیدارد و هر سال، عاشقانهتر از سال پیش، دلها را به شورش میکشاند.کانون شعر، ادب و نویسندگی https://ble.ir/kanoonshervaadabمعاونت فرهنگی_دانشجویی استان البرز۲۱خرداد ماه در تقویم رسمی ایران، روز بزرگداشت کمالالدین علی محتشم کاشانی است؛ شاعری که نامش بیش از هر چیز با مرثیهسرایی برای واقعه عاشورا گره خورده است." />مختصری از زندگینامه محتشم کاشانیمحتشم کاشانی با نام اصلی کمالالدین علی، در حدود سال ۹۹۶ هجری قمری در شهر کاشان متولد شد و در سال ۱٠۵٠هجری قمری در همان شهر درگذشت. او در دوران حکومت دودمان صفوی میزیست.محتشم در آغاز، شعرهایی در قالب غزل و قصیده میسرود؛ اما شهرت اصلی او به سبب سرودن اشعار آیینی و سوگسرودههای عاشورایی است. آثار او تأثیر عمیقی بر ادبیات مذهبی فارسی گذاشت و بسیاری از مرثیهسرایان پس از او از شیوه و زبانش الهام گرفتند.مشهورترین اثر: ترکیببند عاشوراییمعروفترین شعر محتشم، ترکیببند دوازدهبندی عاشورا است که با این بیت آغاز میشود:باز این چه شورش است که در خلق عالم استباز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم استو در ادامه میگوید:🥹کشتی شکستخوردهٔ طوفان کربلادر خاک و خون تپیده به میدان کربلااین اثر از برجستهترین نمونههای مرثیهسرایی در زبان فارسی به شمار میرود و در بسیاری از مراسم سوگواری ماه محرم خوانده میشود.
۲ترکیببند عاشورایی محتشم کاشانی با این ابیات مشهور آغاز میشود:باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟باز این چه رستخیز عظیم است کز زمینبی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است؟این صبح تیره باز دمید از کجا کزوکار جهان و خلق جهان جمله درهم است؟ .......کشتی شکستخوردهٔ طوفان کربلادر خاک و خون تپیده به میدان کربلااز آب هم مضایقه کردند کوفیانخوش داشتند حرمت مهمان کربلامحتشم کاشانی
۲از مشهورترین ابیات آیینی او:از آب هم مضایقه کردند کوفیانخوش داشتند حرمت مهمان کربلابودند دیو و دد همه سیراب و میمکیدخاتم ز قحط آب سلیمان کربلامحتشم کاشانی
۲رباعی️سلاخ که آدمیکشی شیوهٔ اوست️چون ریزش خون دوست میدارد دوست️گر سر ببرد مرا، نپیچم گردن️ور پوست کند مرا، نگنجم در پوستمحتشم کاشانی
۲رباعی دیگر
️امروز که طوف کعبه فرض است و ضرورمن ماندهام از کعبهٔ اقبال جدا️این عیدم از آن قبلهٔ آمال جدانواب کز او نیم مه و سال جدا
محتشم کاشانی
️امروز که طوف کعبه فرض است و ضرورمن ماندهام از کعبهٔ اقبال جدا️این عیدم از آن قبلهٔ آمال جدانواب کز او نیم مه و سال جدامحتشم کاشانی
۲غزل «با رقیب آمد و این غمکده را در زد و رفت»
با رقیب آمد و این غمکده را در زد و رفتدر نزد، آتش غیرت به دلم در زد و رفتجست برقی و به جان طمع آتش زد و سوختدی که ساغر زده از کلبهٔ من سر زد و رفتآتشی سر زد و شد شمع طربخانهٔ دلمرغ جان آمد و گرد سر او پر زد و رفتمیزد او خود درِ صحبت چو من از بیصبریدرِ تکلیف زدم بر درِ دیگر زد و رفتخواستم در سرمستی شومش دامنگیرناگهان سر زد و دامن به میان بر زد و رفتآن که ساغر زده از مجلس غیر آمده بودوه که در مجلس ما سنگ به ساغر زد و رفتآشکارا به رخ خاکی من پای نهادسکهٔ مهر من غمزده بر زر زد و رفتملتفت گرچه به بسمل شدن صید نشدناوک افکند و دوید از پی و خنجر زد و رفتگفتمش مرغ دلم راست به پا رشتهٔ درازگرهی بر سر آن زلف معنبر زد و رفتداغدار تو چنان ساخت که سوزش نرودزان تغافل که بر این سوخته اختر زد و رفت
محتشم کاشانی
با رقیب آمد و این غمکده را در زد و رفتدر نزد، آتش غیرت به دلم در زد و رفتجست برقی و به جان طمع آتش زد و سوختدی که ساغر زده از کلبهٔ من سر زد و رفتآتشی سر زد و شد شمع طربخانهٔ دلمرغ جان آمد و گرد سر او پر زد و رفتمیزد او خود درِ صحبت چو من از بیصبریدرِ تکلیف زدم بر درِ دیگر زد و رفتخواستم در سرمستی شومش دامنگیرناگهان سر زد و دامن به میان بر زد و رفتآن که ساغر زده از مجلس غیر آمده بودوه که در مجلس ما سنگ به ساغر زد و رفتآشکارا به رخ خاکی من پای نهادسکهٔ مهر من غمزده بر زر زد و رفتملتفت گرچه به بسمل شدن صید نشدناوک افکند و دوید از پی و خنجر زد و رفتگفتمش مرغ دلم راست به پا رشتهٔ درازگرهی بر سر آن زلف معنبر زد و رفتداغدار تو چنان ساخت که سوزش نرودزان تغافل که بر این سوخته اختر زد و رفتمحتشم کاشانی
۱ناصحا از سر بالین من این پند ببرکه دگر گوش ندارم سخن هوشیارتا شدم مست می عشق، ز خود بیخبرمنتوان یافت مرا در صف پرهیزگاردل به سودای رخش دادم و جان نیز بر اوچه توان کرد که افتادهام اندر این کارمحتشم گر نرسد وصل رخ یار تو راسر مپیچ از ره عشق و مشو نومید و زارمحتشم کاشانی
۱️شعر و ادبیات آیینی چیست؟ادبیات آیینی به آثاری گفته میشود که با موضوعات دینی، مذهبی و ارزشهای معنوی پیوند دارند. این گونه ادبی شامل موضوعاتی مانند:
مدح و منقبت پیامبر اسلام(ص) و اهلبیت(ع)،مرثیه و سوگسرودههای عاشورایی،مناجات و نیایش،بیان مفاهیم اخلاقی و عرفانی برگرفته از آموزههای دینی است.در ادبیات فارسی، شاعرانی چون محتشم کاشانی، سنایی غزنوی، ناصر خسرو و در روزگار معاصر قیصر امینپور در شکلگیری و گسترش این نوع ادبی نقش مهمی داشتهاند.
محتشم کاشانی را میتوان یکی از تأثیرگذارترین چهرههای ادبیات آیینی ایران دانست؛ شاعری که با زبان ساده، تصویرهای عاطفی و ارادت عمیق به اهلبیت(ع)، مرثیهسرایی فارسی را به اوج رساند. ۱۱