بگو آقا مجموعهروایت #رواق_دارالذکر خواهر کوچکتر توی کالسکه بود و خواهر بزرگتر نگهبانش. داشت سعی میکرد پرچم را از دستش بگیرد تا به سر و کلهی زائرها نزند. دخترک پرچم را توی هوا تاب میداد و بعد با لذت میکوبید فرق سر خواهرش. بعد هم غشغش میخندید.با خواهر بزرگتر همکلام شدم. اسمش نورا بود. میگفت از نجفآباد اصفهان، بکوب آمدهاند تا خودشان را به چهلم آقا برسانند. از همان توی خانه با مادرش قرار گذاشته بودند نوبتی فاطمه را نگه دارند؛ هرکدام تنهایی و سرِ صبر میخواستند بروند دارالذکر و یک دلِ سیر با آقا حرف بزنند.نورا برای گذران وقت، برای فاطمه کلاس سیار راه انداخته بود. به سمت دارالذکر اشاره میکرد و کلمهها را زیر لب برایش هجی میکرد: «فاطمه، بگو آقا؛ آ. ق. ا.» فاطمه پرچم را تکان میداد و نورا زیر لب همراهیاش میکرد: «آقا... آقای شهید...» خردهروایتهای رسانه KHAMENEI.IR از ماجراهای حضور مردم در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در #رواق_دارالذکر حرم مطهر علیبنموسیالرضا(ع)، شهریور ١٤٠۵؛ شماره ۴۷رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۲۸۳۳۱
عبای آقا هنوز روی دوش ماست مجموعهروایت #رواق_دارالذکر فاطمهخانم جوانیاش را توی مشهد گذرانده بود. چند سالی میشد حاجآقا دستش را گرفته بود و برگشته بودند سبزوار. میگفت: «خانهزاد کشاورز بودیم و کشاورززاده. بیشتر از این توی مشهد دوام نیاوردیم و برگشتیم سرزمین.» وقتی پرسیدم برای چهلم آمدید، گفت: «ها مادر، حق همسایگی رو بهجا آوردم. آقا همسایهی ما بود. توی راهپیماییها و سخنرانیها میافتادیم دنبالشان.» یک بارش یادم هست تیراندازی شد. عبای آقا افتاد زمین؛ جوانها خیز برداشتند و عبای آقا را انداختند روی دوشش. بعد نگاهم کرد و گفت: «فکر میکنی کسایی که به عبای آقا غیرت داشتن، میذارن خونش پایمال بشه؟» خردهروایتهای رسانه KHAMENEI.IR از ماجراهای حضور مردم در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در #رواق_دارالذکر حرم مطهر علیبنموسیالرضا(ع)، شهریور ١٤٠۵؛ شماره ۴۸رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۲۸۱۴۱
ويژه ولادت پیامبر اعظم(ص) ببينيد | نماهنگ دوران كودکی حضرت محمد(ص) به روایت رهبرانقلاببخشهایی از فیلم #محمد_رسول_اللهرسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۷۱
جشن وحدت ماجرای جشن مشترک شیعه و سنی برای ولادت پیامبر اعظم(ص) چگونه شکل گرفت؟روایت رهبر شهید را بخوانید.رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۲۰۱۱
ویژه؛ پینما همسفره با پیامبر(ص) پیامبر با غلامان نشست و برخاست میکرد و با آنها غذا میخورد. او بر روی زمین نشسته بود و با عدهیی از مردمان فقیر غذا میخورد. زن بیاباننشینی عبور کرد و با تعجب پرسید: یا رسولاللّه! تو مثل بندگان غذا میخوری؟! پیامبر تبسمی کردند و فرمودند: «ویحک ای عبد اعبد منّی» از من بندهتر کیست؟ او لباس ساده میپوشید. هر غذایی که در مقابل او بود و فراهم میشد، میخورد؛ غذای خاصی نمیخواست؛ غذایی را به عنوان نامطلوب رد نمیکرد. در همهی تاریخ بشریت، این خلقیات بینظیر است. رهبر شهید انقلاب، ۱۳۷۰/۰۷/۰۵ نسخه قابل چاپ بازنشر به مناسبت ولادت پیامبر اکرم(ص)رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۹۱
بار کوچک همسایه روایتی زنانه درباره توصیه رهبر شهید انقلاب به اصلاح #سبک_زندگی برمبنای سیره پیامبر اعظم صلواتاللهعلیهوآله از وقتی همسایههای جدید به ساختمانمان آمده بودند، فرصت نکرده بودم سری بهشان بزنم و خوشآمد بگویم. فقط روزی که صدای اثاثآوردنشان توی راهپلهها پیچید، یک کلمن شربت گلابِ پر از یخ درست کردم و دادم دست همسرم تا برساند به دست باربرها. گفتم شاید آب خنکشان ته کشیده باشد و از بالا و پایین رفتن پلهها، گلویشان خشک شده باشد. همسرم که برگشت، گفت مردِ خانه مهرههای گردنش آسیب دیده و باید چند وقت توی آتل بماند، بعدش هم عمل کند و مدتی در خانه استراحت کند. آن موقع فصل امتحانهای آخر ترم بود و بعد از آن هم دستم بندِ کارهای عقبافتاده میشد. صبحها، وقتی دخترهایم هنوز خواب بودند، در سکوت خانه مینشستم پای لپتاپ و تا میآمدم روی متنی که با هزار جور کلنجار نوشته بودم تمرکز کنم، صدای گریههای ریز و گاهی بلند دختر همسایه تازهوارد از توی راهرو و لای در، میپرید وسط کارم و تمام حواسم را پرت خودش میکرد. بعداً متوجه شدم خانم همسایه تازه شاغل شده و صبحبهصبح باید برود محل کارش. دختر طفل معصوم هم با پدر ناخوشاحوالش تنها میماند، حوصلهاش سر میرود و اضطراب جدایی پیدا میکند. آنقدر روزهای همراه با گریه دخترک تکرار شد که فکری شدم. از طرفی نمیخواستم بیاجازه وارد زندگیشان شوم و از طرفی بیتفاوت ماندن هم برایم ممکن نبود. یک روز که نان گرم از نانوایی گرفته بودم و میدانستم دمدمای رفتن خانم همسایه است، زنگ خانهشان را زدم. در که باز شد، از همان نگاه اول، استیصال و آشفتگی را از صورتش خواندم. آماده شده بود برود و دخترک گوشه مانتوی مادر را گرفته بود. طفلک تا من را دید، دماغش را بالا کشید و با چشمهای خیس و معصومش زل زد به صورتم. با اینکه هزار کار نکرده ریخته بود روی سرم، پیشنهاد دادم او را ببرم پیش خودم تا مادرش از سر کار برگردد و با دخترهایم بازی کند. صورت زن از خوشحالی گل انداخت. بعد از آن، با خانمهای همسایه در گروه ساختمان صحبت کردم و خواستم هرکسی کاری از دستش برمیآید، برای این خانواده قدمی بردارد تا به سلامتی از بحرانی که گرفتارش شده بودند، بیرون بیایند. آن روز فکر کردم حضرت آقا در یکی از سخنرانیهایشان درباره پیامبر چه خوب گفته بودند که گاهی برداشتن باری، هرچند کوچک، از دوش دیگران میتواند ما را از فضای بیتفاوتی به سمت محبت و همکاری ببرد.(۱۳۶۸/۰۷/۲۸) به نظر خود من، محبت میتواند فقط یک کلمن شربت باشد یا دستی که برای آرام کردن دل مادر و کودکی دراز میشود. فاطمه اکبریاصل انتشار به مناسبت سالروز میلاد پیامبر اعظم صلواتاللهعلیهوآلهرسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۲۰۴۱۴۱۲۸۴
تا همیشه آمنه روایتی برای گرامیداشت آمنه سلاماللهعلیها؛ مادری که نامش با امن و امان گره خورده است ساک گلبهی را از توی کمد بیرون میکشم. برای آخرین بار وسایل بیمارستان را چک میکنم. دو دست لباس، پوشک، قنداق و چند کلاه نوزادی که سایز همه صفر یا یک است. وقتی توی سونوگرافی فهمیدیم دختر است به علی گفتم: «من که بهت گفتم اولین دخترمون اسمش چیه؟!» خندید و گفت: «قبول. بعدی رو من میذارم.» روزی چندبار معنی اسم دخترمان را توی اینترنت جستوجو میکردم تا خودم را برای جواب سوالهای احتمالی فامیل آماده کنم. مینوشتم: «معنی اسم آمنه چیست؟» و جواب میگرفتم: «در امن و امان، زنی که مایه آرامش است.» سالها در آرزوی داشتن چنین فرزندی بودم که من را هر روز به یاد پیامبر بیندازد. پیامبری که پدرومادرش را کم دید اما باید برای ماموریتهای بزرگتری آماده میشد. بارها به آخرین سفر آمنه و پسرکوچکش فکر کردم که بینشان چه گذشته. چه دیدار کوتاه و پرمحبتی بوده برای دیدن عبدالله. آقا یکبار توی سخنرانیهایشان گفته بودند: «آمنه محمد را برداشت و با خود به یثرب برد برای زیارت قبر جناب عبدالله. در راه برگشت در محلی به نام ابواء آمنه هم از دنیا رفت و این کودک از پدر و مادر یتیم شد. ظرفیت روحی این کودک که در آینده باید دنیایی را در ظرفیت وجودی و اخلاقی خود تربیت کند و پیش ببرد، روزبهروز افزایش پیدا کرد.» (۱۳۷۹/۰۲/۲۳) آمنهی عزیز توی آخرین دیدار بین شما و محبوبتان چه گذشت؟ ساک گلبهی آماده شده. زیپ را میکشم و از زیر قرآن رد میشوم. هنوز باورم نمیشود قرار است از فردا روزی هزار بار دخترم را «آمنهسادات» صدا بزنم. انتشار به مناسبت سالروز میلاد پیامبر اعظم صلواتاللهعلیهوآلهرسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۹۸۲
تا ابد سرباز مجموعهروایت #رواق_دارالذکر فاصلهمان به قدر یک نفر بود. آرامآرام توی جمعیت جلو میرفت. تنومند و بلندقد بود و همین باعث میشد جلوتر از ما مرقد را ببیند و گریه کند. هرچه بیشتر به دارالذکر نزدیک میشدیم، منقلبتر میشد. جلوتر که رفتیم، مثل سربازی که به فرماندهاش نزدیک شده باشد، دستش را بالا برد و سلام نظامی داد. طیبهخانم، زن عاقله و جاافتادهای بود که عینک تهاستکانی، چشمانش را قاب گرفته بود. خودش میگفت سالها فرمانده پایگاه محلهشان بوده و هیچوقت قسمتش نشده آقا را از نزدیک ببیند. حالا بازنشسته شده بود، اما مثل یک کهنهسرباز آمده بود؛ پرچم ایرانبهدوش و عکس آقا به دست. میخواست نشان دهد هنوز دود از کنده بلند میشود. میگفت: «درست است که بازنشسته شدم، ولی هنوز سربازم و فرماندهام را میشناسم.» خردهروایتهای رسانه KHAMENEI.IR از ماجراهای حضور مردم در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در #رواق_دارالذکر حرم مطهر علیبنموسیالرضا(ع)، شهریور ١٤٠۵؛ شماره ۴۹رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۴۴۱
شروهای میان اشک و پرچم مجموعهروایت #رواق_دارالذکر گوشهای ایستاده بود و برخلاف بقیه، برای رسیدن به رواق عجله نداشت. وقتی وارد صف زنانه شدیم، آرام پرِ چادرش را کنار زد و قاب عکس شهیدش را نشانم داد. انگار صورت مادرش را گذاشته بودند در قالب یک پسر جوان و تنگ قاب نشانده بودند. تا گفتم: «پسرتونه؟» اشک، زودتر از جوابش، از چشمهایش سرازیر شد. گفت: «ها که پسرمه، جوونمه، رشیدمه؛ فدای آقا شد. عاقبتبهخیر شد.» شنیده بودم زنان جنوبی برای عزاداری «شروه» میخوانند. خودش هم از اهالی میناب بود. شروع کرد برای پسرش و بچههای میناب «شروه» خواندن. ترجیعبند کلماتش این بود: «شهید که شدی، از ته دلم گفتم جوونم به فدات؛ بیست روز بعد، جوونم فدات شد. ممنونم که قبولش کردی.» تا توی صف زنانه بودیم، یکپارچه کلمه و شروه شده بود اما نزدیک رواق که رسید، اشکهایش را پاک کرد و عکس جوانش را بالا گرفت. این بار، صدای رجزش بود که توی رواق میپیچید. خردهروایتهای رسانه KHAMENEI.IR از ماجراهای حضور مردم در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در #رواق_دارالذکر حرم مطهر علیبنموسیالرضا(ع)، شهریور ١٤٠۵؛ شماره ۵۰رسانه «ریحانه» را دنبال کنید
@khamenei_reyhaneh۱۷۳۱۱