دستی که رها نشد #تحلیل_و_تبیین | روایتی از بیعت سیوششساله مردم و حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رضواناللهتعالیعلیه امام رحمهالله، نه فقط بنیانگذار انقلاب که لنگر استحکام و بقای آن بود. در واقع، خمینی کبیر رحمهالله، هویت، و همه چیزِ انقلاب بود و دشمن هم این را بهخوبی میدانست. سالها تبعید و دوری از میهن، و پیروزی انقلاب درمنتهی الیه دههی هشتم زندگی او، باعث شد که فرصت درک حضور و حکومت او، بیش از ده سال نباشد.️ تجربه یک حملهی قلبی در سال ۵۹، و یکی دیگر در سال ۶۵، دشمنان را امیدوار کرده بود که رهبری انقلاب، درگیر یک بیماری است و مدت زیادی در قید حیات باقی نخواهد بود. آنها، برنامههای دقیقی داشتند و از سالها پیش اعلام کرده بودند که ایران پس از رهبر بنیانگذار را، فرصتی برای اقدام و عملیات میدانند. در نفوس جریان خودی اما، تصور دنیای بدون خمینی، جز حیرت و نگرانی نمیافزود. شامگاه سیزدهم خرداد ۶۸، آن ترس همیشگی را، پیش روی آن دیدگان نگران آورد. امام، با قلبی مطمئن و ضمیری آرام، دنیای خاکی را وداع گفت اما همگان، با تجربهای سهمناک، و عرصهی امتحانی بزرگ و لغزاننده روبرو شدند. هنوز، کاغذبازیهای رفع مخاصمهی میان ایران و عراق، به طور کامل انجام نشده بود و مرزها در آمادهباش قرار داشتند.️ آیتالله خامنهای رضواناللهعلیه، در همان زمان حیات امام بزرگ، از ایشان شنیده بود که گویی دستی غیبی در حال هدایت این نهضت است و این، مایهی اطمینان قلب او و یارانش بود. و همین اعتقاد، میتوانست که مختصات محاسبات مادی دشمن را به چالش بکشد. بهویژه آنکه یک عنصر دیگر هم وجود داشت که به ضمیمهی آن، شکست محاسبات دشمن را محققتر میکرد: اینکه مردم، در صحنهاند. چهاردهم خرداد، یعنی صبح فردای رحلت امام رحمهالله، مسئولان دست به دست هم دادند و براساس ساختارهای از پیش تعیین شده اقدام کردند. جلسهای با حضور مسئولان کشوری برگزار شد، وصیت نامه امام قرائت شد و با ترک مجلس از سوی افراد غیرمرتبط، نمایندگان مردم در مجلس خبرگان رهبری مشغول کار شدند. بانگ اذان مغرب، تازه به گوش میرسید که آن خبر بزرگ، اندکاندک به بیرون از اجلاسیه درز کرد: «خبرگان ملت، آقای خامنهای، رئیسجمهور و رئیس شورای عالی دفاع را به عنوان جانشین امام برگزیدهاند.»️ آیتالله خامنهای رضواناللهعلیه، هنوز در ساختمان ریاست جمهوری مستقر بودند. و از همانجا، رهبری خود را شروع کردند. و در همانجا، اولین بیعتها، که بر همهشان، بیعت نیروهای مسلح مقدم بود آغاز شد.️ «انجام تعهد وفاداری»، تعبیری بود که آیتالله خامنهای رضواناللهعلیه، برای این پویش بیعت به کار بردند. و مجالس بیعت، هرگز به نظامیها، و بعداً، مسئولان گوناگون کشور منحصر نشد. اگرچه آنها، خیلی زود آمدند و هیأت دولت و مجلسیها و شورای نگهبان و همه و همه، بیعتشان را با رهبر معظم اعلام کردند، اما آنچه چشمها را پر میکرد و بنیانهای مستحکم انقلاب، نظام و رهبری را به نمایش میگذاشت، شکوه وفاداری ملّت بود.️ پس از چند روز که «آقا»، بیعت مسئولان را پذیرفتند و دیدارهایی با بعضی سران کشورهای خارجی دوست را برگزار کردند، مردم هم از راه رسیدند. مردم، البته از همان روز اول، مجالس عزای امام سفرکردهشان را، به مجلس بیعت با رهبری هم تبدیل کرده بودند.️ در همهی شهرهای کشور، مراسم بیعت با رهبری برگزار شد. اما این، برای شیفتگان ولایت کافی نبود. آنها، مشتاق دیدار ولی حاضر بودند و خیلی زود، راه پایتخت را در پیش گرفتند. همزمان، در پایتخت هم تدارکات تازهای دیده شد. نیروهای ریاست جمهوری تقسیم شدند. عدهای به سامانبخشیدن به امورات مرتبط با شأن ریاست جمهوری آقای خامنهای رضواناللهعلیه مشغول بودند اما عدهای دیگر، با چند نیروی تازهوارد، امور مرتبط با شأن رهبری ایشان را به عهده گرفتند.️ حضرت آیتالله العظمی، شهید سیدعلی خامنهای رضواناللهعلیه، دست بیعت مردم را، تا آخر هم رها نکردند. ایشان، نه تنها به مردم اعتماد داشتند، که آنها را رکن مشروعیت میدانستند. بدرقهی حیثیت جسمانی رهبر شهید، البته پرشکوهتر از مجالس بیعت ایشان خواهد بود. و پویش اظهار وفاداری به رهبر حی حاضر جدید هم، البته خاطرهی استقبال از خمینی کبیر و خامنهای عزیز را در خاطرهها تداعی خواهد کرد. و این، همه در سِرّ ولایت نهفته است که حرارتش، هر بار، شعلهورتر و تندتر میشود، و دشمنانش را، در تشعشع درخشندگی خود کور خواهد کرد. انتشار به مناسبت سالگرد انتخاب حضرت آیتاللهالعظمی شهید خامنهای به رهبری انقلاب اسلامی پس از ارتحال حضرت امام خمینی رضواناللهعلیهما در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=62992
روز وداع یاران روایتی از وداع مردم با بنیانگذار انقلاب اسلامی در مصلی امام خمینی(ره) بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR در این نوشتار بهمناسب سیوهفتمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی رحمهالله، به بازخوانی صفحاتی از آن حماسه مردمی و روایت وداعی پرداخته است که خلاصه ماجرای عاشقانه یک امّت با امام خویش بود.️ با انتشار خبر شوکهکننده رحلت بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی، خیل عاشقان ایشان در انتظار مراسم تشییع بودند... در پی این خبر، میلیونها نفر از مردم تهران و شهرستانها در محل مصلای بزرگ تهران اجتماع کردند تا برای آخرین بار با پیکر مطهر امام(ره) وداع کنند. مصلی و سرتاسر راههای منتهی به آن و حتی تپههای اطراف، مملو از جمعیت عزادار و عاشقان امام بود که برای وداع، گرد پیکر ایشان حلقه زده بودند. سردار محمد کوثری، از فرماندهان وقت سپاه میگوید: «در روز چهاردهم خرداد، بحثهایی در جماران مطرح بود. نماینده ما که آنجا حضور داشت، گفتوگو میکردیم که چه طور شود... از همان شب، بچههای سپاه وارد عمل شدند. تصمیم گرفته شد جای بزرگی مشخص شود تا مردم در آنجا با امام وداع کنند. سپاه پیشنهاد داد که بهترین جا مصلی است. چون هم وسعت بسیار خوبی داشت و هم هر جای دیگر اگر میرفتیم، ترافیک اثر خیلی بدی میگذاشت و شهر به هم میریخت. سپاه آمد، آن کانتینرها را گذاشت و آن شکل از تابوت را در شیشه و اینها آماده کردند برای اینکه مردم بتوانند با ایشان وداع کنند.»حجتالاسلام امام جمارانی در این خصوص میگوید: «آخر شب پیکر امام برای تودیع به مصلی رفت، صبح با هلیکوپتر از منظریه به سوی مصلی حرکت کردیم. هلیکوپتر دو دور بر فراز مصلی چرخید تا ما جمعیت را ببینیم. پیکر امام بر فراز جایگاه بسیار رفیع و باشکوهی بود که از فاصله دو سه کیلومتری نیز در آن جایگاه شیشهای دیده میشد که دور تا دور آن جمعیت سیاهپوش حلقه زده بودند.»️ ماجرای آن میعادگاه، ماجرای غریبی است. تهران به عنوان پایتخت ایران که یکی از بزرگترین شهرهای جهان اسلام به شمار میآید، تا اواسط دهه شصت هجری شمسی از داشتن مسجد و مصلای جامع و بزرگی که درخور جایگاه و جمعیت آن باشد محروم بود. چنین بود که نمازجمعه تهران در مکانهایی همچون دانشگاه تهران و خیابانهای اطرافش و گاه در بهشت زهرا برگزار شده بود. امام جمعه وقت تهران، حضرت آیتالله العظمی خامنهای رضواناللهعلیه دلنگران مردمی بودند که هنگام نماز، در زیر آفتاب و باران میایستادند. از مسئولین ستاد نمازجمعه تهران خواستند تا مکانی برای ساخت یک مصلی در نظر بگیرند. این نتیجه مقبول افتاد، خاصه آن که مالک خصوصی هم نداشت. نخستین بار، نماز عیدفطر در روز سه شنبه ۲۱ تیر ۱۳۶۲ به امامت حضرت آیتالله العظمی خامنهای رضواناللهعلیه در آن برگزار شد. پیش از اقامه نماز، اولین کلنگ ساختمان مصلای بزرگ تهران، توسط امام جمعه شهید تهران، حضرت آیتالله العظمی خامنهای رضواناللهعلیه در میان استقبال باشکوه نمازگزاران به زمین زده شد.️ هزینه پیش رو و فرایند دیوانسالاری، مانع از پیشرفت ساخت مصلی با سرعت مطلوب بود. سرانجام ایشان به همراه امام جمعه موقت، حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۶۷، طی نامهای از حضرت امام خمینی رحمهالله برای ساخت مصلای بزرگ تهران درخواست کردند اجازه دهند این زمین «به ساختمان مصلا [...] اختصاص یابد و تصدی امور آن با امام جمعه تهران باشد.» امام خمینی با این پیشنهاد موافقت کردند و افزودند: «انشاءالله در کنار ساختن مصلای تهران در ساختن بینش کفرستیزی مسلمانان موفق باشید.»️ هزینه پیش رو و فرایند دیوانسالاری، مانع از پیشرفت ساخت مصلی با سرعت مطلوب بود. سرانجام ایشان به همراه امام جمعه موقت، حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۶۷، طی نامهای از حضرت امام خمینی رحمهالله برای ساخت مصلای بزرگ تهران درخواست کردند اجازه دهند این زمین «به ساختمان مصلا [...] اختصاص یابد و تصدی امور آن با امام جمعه تهران باشد.» امام خمینی با این پیشنهاد موافقت کردند و افزودند: «انشاءالله در کنار ساختن مصلای تهران در ساختن بینش کفرستیزی مسلمانان موفق باشید.»️ دستور امام راهگشا بود اما چند ماهی نگذشته بود که این مکان پذیرای پیکر پاک خود ایشان شد. با رحلت جانسوز حضرت امام در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، پیکر مطهرشان برای وداع مردم با رهبرشان به محل احداث مصلی منتقل شد. چهاردهم تا شانزدهم خرداد، میلیونها نفر از مردم تهران و شهرستانها در این محل گرد آمدند تا برای آخرین بار با امام خود وداع کنند.️ این مراسم، تنها یک وداع نبود؛ بلکه تجدید بیعتی با اندیشه امام و بیعتی با جانشین بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی نیز بود... متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=62994
چهار کتاب از زندگی و اندیشه امام شهید #معرفی_کتاب | نگاهی به چهار اثر برجسته انتشارات انقلاب اسلامی در نمایشگاه مجازی کتاب️ نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران، فرصتی مغتنم برای انس بیشتر با فرهنگ و اندیشه و نمایانگر تمدّن والا و فاخر ایران اسلامی است. امسال در میان ناشران متعدد، انتشارات «انقلاب اسلامی» با عرضه آثاری مرتبط با اندیشه و مکتب متعالی رهبر شهید انقلاب حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای رضواناللهعلیه، تلاش نمود تا در حدّ مقدور به وظیفه خود در ترویج و گسترش اندیشه امام مجاهد شهید عمل نماید.️ با لطف الهی و به برکت خون مطهر قائد شهید امّت اسلامی، چهار اثرِ شاخص انتشارات انقلاب اسلامی مورد توجه گسترده مخاطبان قرار گرفت و حائز رتبههای اول تا ششم پرفروشترین کتابهای نمایشگاه گردید. این چهار اثر هر کدام از زاویهای متفاوت، بخشی از منظومه فکری و زیستی حضرت آیتاللهالعظمی شهید خامنهای رضواناللهعلیه را ترسیم میکنند. خون دلی که لعل شد؛ تماشایِ رنج و استقامتاولین کتاب که در جایگاه نخست پرفروشهای نمایشگاه کتاب قرار گرفت کتاب «خون دلی که لعل شد» بود. این کتاب را میتوان شناسنامه مبارزاتیِ رهبر انقلاب دانست. این اثر شامل خاطرات خودگفته ایشان از دوران سختِ مبارزات پیش از انقلاب، تبعید و زندان است. در آغوش نیل؛ سنّتهای الهی در بسترِ واقعیتکتاب دیگر که در جایگاه دومین کتاب پرفروش نمایشگاه قرار گرفته است؛ کتاب در آغوش نیل است. این کتاب با تمرکز بر معرفی و شناساندن سنتهای الهی در بیانات رهبر شهید انقلاب، به این نیازِ عمیق پاسخ میدهد که چگونه در دنیای پرتلاطم امروز انسان میتواند خود را به ساحل امن نجات و آرامش الهی برساند. این اثر، خواننده را با نگاهِ فقیهانه امام شهید درباره جهان و اتفاقات پیرامون آن آشنا میکند. روایت آقا؛ صمیمیت در عینِ بزرگی بسیاری از مخاطبان، رهبر شهید انقلاب را در قامتِ یک سیاستمدار و مجتهد میشناسند، اما کتاب «روایت آقا»، دریچهای متفاوت به سویِ ابعاد شخصی و خانوادگیِ ایشان باز میکند. خاطراتِ ایشان از دورانِ کودکی و به ویژه شخصیتِ پدر بزرگوارشان، تصویری صمیمی و در عین حال آموزنده از تربیتِ دینی و رشد در یک خانوادهی روحانی ارائه میدهد. این کتاب، علاوه بر ارزش تاریخی، الگویِ بسیار موثری برای شناختِ ریشههای تربیتیِ شخصیت امام شهید است و نشان میدهد که چگونه یک فضای خانوادگیِ ساده اما غنی، بستر رشدِ فردی چنین بزرگمردی را فراهم کرده است. کتاب روایت آقا در نمایشگاه کتاب امسال در رتبه چهارم پرفروشها قرار گرفت. هندسه نبرد؛ استراتژی در برابرِ تهدیدچهارمین اثر پرفروش از آثار انتشارات انقلاب اسلامی در نمایشگاه کتاب امسال، کتاب «هندسه نبرد» بود که با رویکردی دقیق و بهنگام در روزهای نخست هجوم دشمن به ایران عزیز به صورت الکترونیکی منتشر گردید و همزمان با نمایشگاه کتاب نیز به صورت فیزیکی روانه بازار شد. این اثر رویکردی کاملاً راهبردی و «دشمنشناسانه» دارد و در دنیایی که ابزارهای دشمنی با ملت ایران پیچیدهتر و ترکیبیتر شده است، شناختِ «نقشه راه» برای شناخت دشمن غدّار و مقابله با او، ضرورتی انکارناپذیر است. این کتاب، راهکارهای مقابله و اصولِ مواجهه با دشمن را در اندیشه امام مجاهد شهید قدّساللهنفسهالزکیه تبیین میکند. نمایشگاه کتاب امسال فرصتی بود برای دوستداران کتاب، تا با تورقِ این آثار به تفکر ناب امام شهید نزدیکتر شوند. میتوان گفت این کتابها و مجموعه آثاری که از ایشان به جا مانده، گنجینهی ارزشمندی است برای ورود به ساحت اندیشه آن امام متفکر و مجاهد که براستی دو میدان اندیشه و جهاد را در زندگی سراسر نورانیشان در هم آمیخته بود. متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=62993
بیعتی که با دست خدا بود بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانۀ KHAMENEI.IR به بهانهی تلاقی عید سعید غدیرخم با نخستین بیعت امت با امام شهید در چهاردهم خرداد ۱۳۶۸، به بازخوانی جایگاه تاریخی بیعت در نگاه ایشان پرداخته است. «إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ، امروز ملت مسلمان یک بار دیگر با امام خود بیعت کرد. همچنانکه در این آیه خطاب به پیامبر بزرگ اسلام آمده است، ما به امام امت خطاب میکنیم ای امام بزرگوار، این مردمی که با شما بار دیگر بیعت کردند با خدای خود بیعت کردند. آن دستی که با پیامبر و با امام بیعت میکند، در حقیقت به خدا دست بیعت میدهد.» ️ این آغاز خطبۀ دوم امام جمعهی شهید تهران در جمعه ۱۳ تیرماه ۱۳۵۹ بود، دقیقاً یک سال و نیم پس از پیروزی انقلاب اسلامی! آیتالله سیدعلی خامنهای، به عنوان یکی از اعضای شورای انقلاب، به خوبی ارزش بیعت گستردۀ مردم را میدانست. در این یک سال و نیم، نهادها و دستگاهها یکی پس از دیگری سامان گرفته بود. مجلس شورا تشکیل شده بود، رئیسجمهور منتخب بر مسند قدرت نشسته بود و به مرور همه چیز رنگ ثبات میگرفت، اما فرهنگی که انقلاب اسلامی را پشتیبانی کرده بود، هنوز بر ادارات مسلط نشده بود.️ در روزهای قبل، امام خمینی در چند مورد لب به اعتراض گشوده بود و انقلابیون خواهان تحقق این مطالبات بودند. مثلاً چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۵۹، شهید سید حسن شاهچراغی، نمایندۀ دامغان پیرامون سخنان امام اظهار کرده بود: «در چند روز گذشته شاهد دو پیام حیاتبخش از امام: یکی در مورد افشای منافقان و یکی درباره تصفیه و پاکسازی ادارات از توطئهگران بودیم. متأسفانه تاکنون بعضی از مسئولان هیچ عکسالعمل صریحی نسبت به این دو جریان نداشته و بعضی سعی میکنند که بخصوص جریان تصفیه ادارات را ملوث کنند.» سپس متن بیانیهای را خواند که اکثریت قاطع نمایندگان آن را تأیید کردند و به مسئولین اجرایی هشدار میداد تا از هر نوع تسامح، کارشکنی و تحریف پیامهای امام خودداری کرده و موضع صریح و قاطع خود را در قبال دو جریان انحرافی جامعه یعنی ضد انقلاب منافق و محافظهکاران وفادار به گذشته روشن کنند. نمایندگان تنها به بیانیه اکتفا نکرده بودند و در همین روز، اعتبارنامۀ نمایندۀ منتخب کاشمر که مشخص شده بود عضو حزب رستاخیز بوده است، رد شد. ️ همان روز جمعی از رؤسای آموزش و پرورش و اعضای انجمن اسلامی وزارت کشور به دیدار امام رفتند و مطالبات امام بار دیگر مطرح شد. موضوعی که از آن به «فرمان امام درباره تزکیه در کلیه سطوح وزارتخانهها و ادارات» یاد شد: «اگر آموزش و پرورش به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، و انجمنهای اسلامی که در همه ادارات الآن هست و صحبتش هست، به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، آثارش بعد از چند سال بر همه معلوم میشود.» بعد امام خطاب به مسئولین گفته بود: «من با هیچ کدامتان عقد اخوت نبستم. و اگر عقد اخوت هم بسته بودم، خلاف میکردید، میگفتم. اصلاح بکنید خودتان را. هر یک از وزرا که در یک وزارتخانهای هستند آنجا را تصفیه کنند، هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عقاید، و هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عمل، و هم از اشخاصی که به انحراف میکشند جوانهای ما را در عمل و در عقاید.» ️ همزمان با نمایندگان مجلس، علما نیز با اشاره به اینکه امام خمینی «آغازگر حرکتی نوین و به اصطلاح انقلاب در انقلاب گردید»، از مردم خواستند «تا با راهپیمایی روز جمعه بار دیگر بیعت شکستناپذیر خود را با رهبر کبیر انقلاب تجدید نمایند.» تا با انقلاب اداری در برابر مواردی اقدام شود که «مهرههای سیا و ساواک و وابستههای بیگانگان شرقی و غربی همچنان در پستهای خود به توطئه و تحریک علیه ملت مسلمان و مظلوم ایران مشغولند. گروهها با اسمها و شعارهای گوناگون و حتی زیر پوشش اسلام و خلق رویاروی امام و امت ایستاده و به کارشکنی و سنگاندازی در راه استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران اصرار دارند.» این فراخوان منجر به حضور میلیونی امت در نماز جمعه شد تا بیعتی دیگر با امام امت باشد و همین امر موجب اختصاص یک خطبۀ نماز، به موضوع آن از سوی آیتالله خامنهای شد. جملۀ پایانی خطبه چنین بود: «در پاسخ به پیام امام، این بیعت عظیمی که شما امروز با امام مجدداً انجام دادید، این بیعت باید هم دستگاههای اجرایی و هم همۀ ملت را متعهد و مسئول بدارد که در خط انقلاب و در خط حفظ روشهای انقلابی در جامعه هر چه بیشتر و بیشتر مقیّد شویم.» بخش ۱ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothersتحلیل و تبیین | KHAMENEI.IR بیعتی که با دست خدا بود بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانۀ KHAMENEI.IR به بهانهی تلاقی عید سعید غدیرخم با نخستین بیعت امت با امام شهید در چهاردهم خرداد ۱۳۶۸، به بازخوانی جایگاه تاریخی بیعت در نگاه ایشان پرداخته است. «إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ، امروز ملت مسلمان یک بار دیگر با امام خود بیعت کرد. همچنانکه در این آیه خطاب به پیامبر بزرگ اسلام آمده است، ما به امام امت خطاب میکنیم ای امام بزرگوار، این مردمی که با شما بار دیگر بیعت کردند با خدای خود بیعت کردند. آن دستی که با پیامبر و با امام بیعت میکند، در حقیقت به خدا دست بیعت میدهد.» ️ این آغاز خطبۀ دوم امام جمعهی شهید تهران در جمعه ۱۳ تیرماه ۱۳۵۹ بود، دقیقاً یک سال و نیم پس از پیروزی انقلاب اسلامی! آیتالله سیدعلی خامنهای، به عنوان یکی از اعضای شورای انقلاب، به خوبی ارزش بیعت گستردۀ مردم را میدانست. در این یک سال و نیم، نهادها و دستگاهها یکی پس از دیگری سامان گرفته بود. مجلس شورا تشکیل شده بود، رئیسجمهور منتخب بر مسند قدرت نشسته بود و به مرور همه چیز رنگ ثبات میگرفت، اما فرهنگی که انقلاب اسلامی را پشتیبانی کرده بود، هنوز بر ادارات مسلط نشده بود. ️ در روزهای قبل، امام خمینی در چند مورد لب به اعتراض گشوده بود و انقلابیون خواهان تحقق این مطالبات بودند. مثلاً چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۵۹، شهید سید حسن شاهچراغی، نمایندۀ دامغان پیرامون سخنان امام اظهار کرده بود: «در چند روز گذشته شاهد دو پیام حیاتبخش از امام: یکی در مورد افشای منافقان و یکی درباره تصفیه و پاکسازی ادارات از توطئهگران بودیم. متأسفانه تاکنون بعضی از مسئولان هیچ عکسالعمل صریحی نسبت به این دو جریان نداشته و بعضی سعی میکنند که بخصوص جریان تصفیه ادارات را ملوث کنند.» سپس متن بیانیهای را خواند که اکثریت قاطع نمایندگان آن را تأیید کردند و به مسئولین اجرایی هشدار میداد تا از هر نوع تسامح، کارشکنی و تحریف پیامهای امام خودداری کرده و موضع صریح و قاطع خود را در قبال دو جریان انحرافی جامعه یعنی ضد انقلاب منافق و محافظهکاران وفادار به گذشته روشن کنند. نمایندگان تنها به بیانیه اکتفا نکرده بودند و در همین روز، اعتبارنامۀ نمایندۀ منتخب کاشمر که مشخص شده بود عضو حزب رستاخیز بوده است، رد شد. ️ همان روز جمعی از رؤسای آموزش و پرورش و اعضای انجمن اسلامی وزارت کشور به دیدار امام رفتند و مطالبات امام بار دیگر مطرح شد. موضوعی که از آن به «فرمان امام درباره تزکیه در کلیه سطوح وزارتخانهها و ادارات» یاد شد: «اگر آموزش و پرورش به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، و انجمنهای اسلامی که در همه ادارات الآن هست و صحبتش هست، به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، آثارش بعد از چند سال بر همه معلوم میشود.» بعد امام خطاب به مسئولین گفته بود: «من با هیچ کدامتان عقد اخوت نبستم. و اگر عقد اخوت هم بسته بودم، خلاف میکردید، میگفتم. اصلاح بکنید خودتان را. هر یک از وزرا که در یک وزارتخانهای هستند آنجا را تصفیه کنند، هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عقاید، و هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عمل، و هم از اشخاصی که به انحراف میکشند جوانهای ما را در عمل و در عقاید.» ️ همزمان با نمایندگان مجلس، علما نیز با اشاره به اینکه امام خمینی «آغازگر حرکتی نوین و به اصطلاح انقلاب در انقلاب گردید»، از مردم خواستند «تا با راهپیمایی روز جمعه بار دیگر بیعت شکستناپذیر خود را با رهبر کبیر انقلاب تجدید نمایند.» تا با انقلاب اداری در برابر مواردی اقدام شود که «مهرههای سیا و ساواک و وابستههای بیگانگان شرقی و غربی همچنان در پستهای خود به توطئه و تحریک علیه ملت مسلمان و مظلوم ایران مشغولند. گروهها با اسمها و شعارهای گوناگون و حتی زیر پوشش اسلام و خلق رویاروی امام و امت ایستاده و به کارشکنی و سنگاندازی در راه استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران اصرار دارند.» این فراخوان منجر به حضور میلیونی امت در نماز جمعه شد تا بیعتی دیگر با امام امت باشد و همین امر موجب اختصاص یک خطبۀ نماز، به موضوع آن از سوی آیتالله خامنهای شد. جملۀ پایانی خطبه چنین بود: «در پاسخ به پیام امام، این بیعت عظیمی که شما امروز با امام مجدداً انجام دادید، این بیعت باید هم دستگاههای اجرایی و هم همۀ ملت را متعهد و مسئول بدارد که در خط انقلاب و در خط حفظ روشهای انقلابی در جامعه هر چه بیشتر و بیشتر مقیّد شویم.» بخش ۱ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers
بیعتی که با دست خدا بود بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانۀ KHAMENEI.IR به بهانهی تلاقی عید سعید غدیرخم با نخستین بیعت امت با امام شهید در چهاردهم خرداد ۱۳۶۸، به بازخوانی جایگاه تاریخی بیعت در نگاه ایشان پرداخته است. «إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ، امروز ملت مسلمان یک بار دیگر با امام خود بیعت کرد. همچنانکه در این آیه خطاب به پیامبر بزرگ اسلام آمده است، ما به امام امت خطاب میکنیم ای امام بزرگوار، این مردمی که با شما بار دیگر بیعت کردند با خدای خود بیعت کردند. آن دستی که با پیامبر و با امام بیعت میکند، در حقیقت به خدا دست بیعت میدهد.» ️ این آغاز خطبۀ دوم امام جمعهی شهید تهران در جمعه ۱۳ تیرماه ۱۳۵۹ بود، دقیقاً یک سال و نیم پس از پیروزی انقلاب اسلامی! آیتالله سیدعلی خامنهای، به عنوان یکی از اعضای شورای انقلاب، به خوبی ارزش بیعت گستردۀ مردم را میدانست. در این یک سال و نیم، نهادها و دستگاهها یکی پس از دیگری سامان گرفته بود. مجلس شورا تشکیل شده بود، رئیسجمهور منتخب بر مسند قدرت نشسته بود و به مرور همه چیز رنگ ثبات میگرفت، اما فرهنگی که انقلاب اسلامی را پشتیبانی کرده بود، هنوز بر ادارات مسلط نشده بود. ️ در روزهای قبل، امام خمینی در چند مورد لب به اعتراض گشوده بود و انقلابیون خواهان تحقق این مطالبات بودند. مثلاً چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۵۹، شهید سید حسن شاهچراغی، نمایندۀ دامغان پیرامون سخنان امام اظهار کرده بود: «در چند روز گذشته شاهد دو پیام حیاتبخش از امام: یکی در مورد افشای منافقان و یکی درباره تصفیه و پاکسازی ادارات از توطئهگران بودیم. متأسفانه تاکنون بعضی از مسئولان هیچ عکسالعمل صریحی نسبت به این دو جریان نداشته و بعضی سعی میکنند که بخصوص جریان تصفیه ادارات را ملوث کنند.» سپس متن بیانیهای را خواند که اکثریت قاطع نمایندگان آن را تأیید کردند و به مسئولین اجرایی هشدار میداد تا از هر نوع تسامح، کارشکنی و تحریف پیامهای امام خودداری کرده و موضع صریح و قاطع خود را در قبال دو جریان انحرافی جامعه یعنی ضد انقلاب منافق و محافظهکاران وفادار به گذشته روشن کنند. نمایندگان تنها به بیانیه اکتفا نکرده بودند و در همین روز، اعتبارنامۀ نمایندۀ منتخب کاشمر که مشخص شده بود عضو حزب رستاخیز بوده است، رد شد. ️ همان روز جمعی از رؤسای آموزش و پرورش و اعضای انجمن اسلامی وزارت کشور به دیدار امام رفتند و مطالبات امام بار دیگر مطرح شد. موضوعی که از آن به «فرمان امام درباره تزکیه در کلیه سطوح وزارتخانهها و ادارات» یاد شد: «اگر آموزش و پرورش به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، و انجمنهای اسلامی که در همه ادارات الآن هست و صحبتش هست، به نفع کشور و به نفع اسلام باشد، آثارش بعد از چند سال بر همه معلوم میشود.» بعد امام خطاب به مسئولین گفته بود: «من با هیچ کدامتان عقد اخوت نبستم. و اگر عقد اخوت هم بسته بودم، خلاف میکردید، میگفتم. اصلاح بکنید خودتان را. هر یک از وزرا که در یک وزارتخانهای هستند آنجا را تصفیه کنند، هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عقاید، و هم از اشخاصی که منحرف هستند به حَسَب عمل، و هم از اشخاصی که به انحراف میکشند جوانهای ما را در عمل و در عقاید.» ️ همزمان با نمایندگان مجلس، علما نیز با اشاره به اینکه امام خمینی «آغازگر حرکتی نوین و به اصطلاح انقلاب در انقلاب گردید»، از مردم خواستند «تا با راهپیمایی روز جمعه بار دیگر بیعت شکستناپذیر خود را با رهبر کبیر انقلاب تجدید نمایند.» تا با انقلاب اداری در برابر مواردی اقدام شود که «مهرههای سیا و ساواک و وابستههای بیگانگان شرقی و غربی همچنان در پستهای خود به توطئه و تحریک علیه ملت مسلمان و مظلوم ایران مشغولند. گروهها با اسمها و شعارهای گوناگون و حتی زیر پوشش اسلام و خلق رویاروی امام و امت ایستاده و به کارشکنی و سنگاندازی در راه استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران اصرار دارند.» این فراخوان منجر به حضور میلیونی امت در نماز جمعه شد تا بیعتی دیگر با امام امت باشد و همین امر موجب اختصاص یک خطبۀ نماز، به موضوع آن از سوی آیتالله خامنهای شد. جملۀ پایانی خطبه چنین بود: «در پاسخ به پیام امام، این بیعت عظیمی که شما امروز با امام مجدداً انجام دادید، این بیعت باید هم دستگاههای اجرایی و هم همۀ ملت را متعهد و مسئول بدارد که در خط انقلاب و در خط حفظ روشهای انقلابی در جامعه هر چه بیشتر و بیشتر مقیّد شویم.» بخش ۱ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers بخش دوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود»️ در راهپیمایی، شعارهای مردم در سراسر کشور، پیرامون انقلاب اداری، انحلال گروههای توطئهگر و حفظ شخصیت انسانی زنان متمرکز بود.️ برخی این راهپیمایی را در قالب معادلات حزبی تحلیل کردند. مثلاً پنجشنبه و جمعه، همزمان با اعتراضات مردمی و راهپیمایی گسترده که در میان آن، علیه گروههای توطئهگر شعار داده شده بود؛ رادیو آمریکا در تحلیلهای خود از چریکهای فدائی خلق و مجاهدین خلق حمایت کرده و خواستار آزادی سیاسی برای حضور آنان در مصادر قدرت بود. اما ارزش این راهپیمایی، در بعد دیگری بود که در مبانی اسلامی ریشه داشت. موضوع «بیعت» که مقبولیت حاکم را در کنار بعد مشروعیت الهی او تکمیل میکرد.️ این امر در نگاه امام شهید بسیار برجسته بود. به عنوان نمونه قریب یک سال پس از آن، در روزگاری که هنوز جنگ خیابانی منافقین آغاز نشده و ایشان نیز تنها مسند امامت جمعهی تهران و نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، در سخنرانی کنگرۀ هزارۀ نهجالبلاغه درباره بیعت چنین تبیین کرده بود: «نامههای فراوان علی علیهالسّلام [...] حکومت را و ولایت امر مردم را ناشی از یک ارزش معنوی میداند، اما فقط این ارزش معنوی هم کافی نیست برای اینکه انسان فعلاً و عملاً حاکم و والی باشد، بلکه مردم هم در اینجا سهمی دارند و آن بیعت است. [...] آن ارزشها آن وقتی میتواند فعلاً و عملاً کسی را به مقام ولایت امر برساند که مردم هم او را بپذیرند و قبول کنند، که این مسئله در باب نقش مردم در حکومت باز مورد توجه قرار میگیرد.» ️ شهید حضرت آیتالله العظمی خامنهای اصالت انتخابات را بر همین اصل بنیان نهاده بود. در دورۀ ریاستجمهوری نیز مطالبات مردم و نظرات آنها در انتخابات را در چینش مدیران و اولویتدهی به امور لحاظ میکرد. چنانچه در ششمین سال ریاستجمهوری چنین گفته بود: «در اسلام به نظر مردم اعتبار داده شده، رأی مردم در انتخاب حاکم و در کاری که حاکم انجام میدهد مورد قبول و پذیرش قرار گرفته. لذا شما میبینید که امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام با اینکه خود را از لحاظ واقع منسوب پیغمبر و صاحب حق واقعی برای زمامداری میداند، آن وقتی که کار به رأی مردم و انتخاب مردم میکشد، روی نظر مردم و رأی مردم تکیه میکند.» محصول این نظر آن است که «اگر یک زمامداری بود مردم با او بیعت نکردند، یعنی آن را قبول نکردند، آن زمامدار خانهنشین خواهد شد [...] فعلیت زمامداری و حکومت به بیعت مردم وابسته است.» بجز نمونههای مذکور، موارد بسیار دیگری نیز وجود دارد که نشان میدهد امام سیدعلی خامنهای، در دورۀ زعامت امام خمینی یکی از پیشگامان سازماندهی و اخذ بیعت امت با امام و ایجاد بسط ید برای اندیشۀ الهی او بود. اما دیری نپایید که امت، با خود او بیعت کردند.️ نخستین بیعتها از همان مراسم وداع با امام خمینی در ۱۴ خردادماه آغاز شد. از شعارهای مردم در مصلی تا پیامهای گروهی و جمعی که با آگهی در روزنامه و نصب پارچه به بیعت با دومین امام انقلاب اسلامی تأکید داشت.️ بجز این بیعتهای عمومی، در روزهای پس از ارتحال امام خمینی تا مدتها گروههایی برای بیعت به دیدار ایشان میرفتند. تا چهلم امام خمینی، بیش از پنجاه گروه به صورت حضوری با دومین رهبر انقلاب اسلامی اعلام میثاق کردند. ۱۶ خرداد نخستین بیعت در دیدار با هیئت وزیران بود. فردای آن روز گروه کثیری از فرماندهان و اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ارتش و کمیتههای انقلاب اسلامی برای بیعت آمدند. در روزهای بعد شرایط برای دیدار و بیعت گروههای مردمی فراهم شد که از شهرهای مختلف به صورت جمعی به دیدار میآمدند. بخش عمده اخبار آن روزها درباره رهبری، به اخبار بیعت اقشار و گروههای مختلف مربوط بود، اما در این میان، یک خبر متفاوت بود.️ ایشان دهم تیرماه، در نامهای به آیتالله مشکینی خواستار حذف طرح «حق انحلال مجلس برای مقام رهبری» از دستور کار شورای بازنگری قانون اساسی شدند. اگرچه در بسیاری از نظامهای مردمسالار دنیا، وجود ساز و کاری برای انحلال مجلس و اعادۀ انتخابات متداول است؛ اما این دستور نشانگر اهتمام ایشان به امر نظر و رأی مردم داشت.️ اوج این بیعتها، همزمان با مراسم چهلمین روز ارتحال رهبر کبیر انقلاب اسلامی بود. ۲۲ تیرماه اقشار مختلف مردم در حرم امام خمینی و فردای آن روز، در نماز جمعهی تهران با دومین رهبر انقلاب اسلامی بیعت کردند. در این ایام گروههای مختلف خارجی نیز با ایشان بیعت کردند. از افغانستان و پاکستان که دارای فرهنگ مشترک با ایران هستند، تا گروههای جهادی و حتی مسلمانان مقیم انگلستان. این بیعتها، با امام شهید ادامه داشت.بخش ۲ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید.
@khameneiothersتحلیل و تبیین | KHAMENEI.IR بخش دوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» ️ در راهپیمایی، شعارهای مردم در سراسر کشور، پیرامون انقلاب اداری، انحلال گروههای توطئهگر و حفظ شخصیت انسانی زنان متمرکز بود. ️ برخی این راهپیمایی را در قالب معادلات حزبی تحلیل کردند. مثلاً پنجشنبه و جمعه، همزمان با اعتراضات مردمی و راهپیمایی گسترده که در میان آن، علیه گروههای توطئهگر شعار داده شده بود؛ رادیو آمریکا در تحلیلهای خود از چریکهای فدائی خلق و مجاهدین خلق حمایت کرده و خواستار آزادی سیاسی برای حضور آنان در مصادر قدرت بود. اما ارزش این راهپیمایی، در بعد دیگری بود که در مبانی اسلامی ریشه داشت. موضوع «بیعت» که مقبولیت حاکم را در کنار بعد مشروعیت الهی او تکمیل میکرد. ️ این امر در نگاه امام شهید بسیار برجسته بود. به عنوان نمونه قریب یک سال پس از آن، در روزگاری که هنوز جنگ خیابانی منافقین آغاز نشده و ایشان نیز تنها مسند امامت جمعهی تهران و نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، در سخنرانی کنگرۀ هزارۀ نهجالبلاغه درباره بیعت چنین تبیین کرده بود: «نامههای فراوان علی علیهالسّلام [...] حکومت را و ولایت امر مردم را ناشی از یک ارزش معنوی میداند، اما فقط این ارزش معنوی هم کافی نیست برای اینکه انسان فعلاً و عملاً حاکم و والی باشد، بلکه مردم هم در اینجا سهمی دارند و آن بیعت است. [...] آن ارزشها آن وقتی میتواند فعلاً و عملاً کسی را به مقام ولایت امر برساند که مردم هم او را بپذیرند و قبول کنند، که این مسئله در باب نقش مردم در حکومت باز مورد توجه قرار میگیرد.» ️ شهید حضرت آیتالله العظمی خامنهای اصالت انتخابات را بر همین اصل بنیان نهاده بود. در دورۀ ریاستجمهوری نیز مطالبات مردم و نظرات آنها در انتخابات را در چینش مدیران و اولویتدهی به امور لحاظ میکرد. چنانچه در ششمین سال ریاستجمهوری چنین گفته بود: «در اسلام به نظر مردم اعتبار داده شده، رأی مردم در انتخاب حاکم و در کاری که حاکم انجام میدهد مورد قبول و پذیرش قرار گرفته. لذا شما میبینید که امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام با اینکه خود را از لحاظ واقع منسوب پیغمبر و صاحب حق واقعی برای زمامداری میداند، آن وقتی که کار به رأی مردم و انتخاب مردم میکشد، روی نظر مردم و رأی مردم تکیه میکند.» محصول این نظر آن است که «اگر یک زمامداری بود مردم با او بیعت نکردند، یعنی آن را قبول نکردند، آن زمامدار خانهنشین خواهد شد [...] فعلیت زمامداری و حکومت به بیعت مردم وابسته است.» بجز نمونههای مذکور، موارد بسیار دیگری نیز وجود دارد که نشان میدهد امام سیدعلی خامنهای، در دورۀ زعامت امام خمینی یکی از پیشگامان سازماندهی و اخذ بیعت امت با امام و ایجاد بسط ید برای اندیشۀ الهی او بود. اما دیری نپایید که امت، با خود او بیعت کردند. ️ نخستین بیعتها از همان مراسم وداع با امام خمینی در ۱۴ خردادماه آغاز شد. از شعارهای مردم در مصلی تا پیامهای گروهی و جمعی که با آگهی در روزنامه و نصب پارچه به بیعت با دومین امام انقلاب اسلامی تأکید داشت. ️ بجز این بیعتهای عمومی، در روزهای پس از ارتحال امام خمینی تا مدتها گروههایی برای بیعت به دیدار ایشان میرفتند. تا چهلم امام خمینی، بیش از پنجاه گروه به صورت حضوری با دومین رهبر انقلاب اسلامی اعلام میثاق کردند. ۱۶ خرداد نخستین بیعت در دیدار با هیئت وزیران بود. فردای آن روز گروه کثیری از فرماندهان و اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ارتش و کمیتههای انقلاب اسلامی برای بیعت آمدند. در روزهای بعد شرایط برای دیدار و بیعت گروههای مردمی فراهم شد که از شهرهای مختلف به صورت جمعی به دیدار میآمدند. بخش عمده اخبار آن روزها درباره رهبری، به اخبار بیعت اقشار و گروههای مختلف مربوط بود، اما در این میان، یک خبر متفاوت بود. ️ ایشان دهم تیرماه، در نامهای به آیتالله مشکینی خواستار حذف طرح «حق انحلال مجلس برای مقام رهبری» از دستور کار شورای بازنگری قانون اساسی شدند. اگرچه در بسیاری از نظامهای مردمسالار دنیا، وجود ساز و کاری برای انحلال مجلس و اعادۀ انتخابات متداول است؛ اما این دستور نشانگر اهتمام ایشان به امر نظر و رأی مردم داشت. ️ اوج این بیعتها، همزمان با مراسم چهلمین روز ارتحال رهبر کبیر انقلاب اسلامی بود. ۲۲ تیرماه اقشار مختلف مردم در حرم امام خمینی و فردای آن روز، در نماز جمعهی تهران با دومین رهبر انقلاب اسلامی بیعت کردند. در این ایام گروههای مختلف خارجی نیز با ایشان بیعت کردند. از افغانستان و پاکستان که دارای فرهنگ مشترک با ایران هستند، تا گروههای جهادی و حتی مسلمانان مقیم انگلستان. این بیعتها، با امام شهید ادامه داشت. بخش ۲ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers
بخش دوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» ️ در راهپیمایی، شعارهای مردم در سراسر کشور، پیرامون انقلاب اداری، انحلال گروههای توطئهگر و حفظ شخصیت انسانی زنان متمرکز بود. ️ برخی این راهپیمایی را در قالب معادلات حزبی تحلیل کردند. مثلاً پنجشنبه و جمعه، همزمان با اعتراضات مردمی و راهپیمایی گسترده که در میان آن، علیه گروههای توطئهگر شعار داده شده بود؛ رادیو آمریکا در تحلیلهای خود از چریکهای فدائی خلق و مجاهدین خلق حمایت کرده و خواستار آزادی سیاسی برای حضور آنان در مصادر قدرت بود. اما ارزش این راهپیمایی، در بعد دیگری بود که در مبانی اسلامی ریشه داشت. موضوع «بیعت» که مقبولیت حاکم را در کنار بعد مشروعیت الهی او تکمیل میکرد. ️ این امر در نگاه امام شهید بسیار برجسته بود. به عنوان نمونه قریب یک سال پس از آن، در روزگاری که هنوز جنگ خیابانی منافقین آغاز نشده و ایشان نیز تنها مسند امامت جمعهی تهران و نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، در سخنرانی کنگرۀ هزارۀ نهجالبلاغه درباره بیعت چنین تبیین کرده بود: «نامههای فراوان علی علیهالسّلام [...] حکومت را و ولایت امر مردم را ناشی از یک ارزش معنوی میداند، اما فقط این ارزش معنوی هم کافی نیست برای اینکه انسان فعلاً و عملاً حاکم و والی باشد، بلکه مردم هم در اینجا سهمی دارند و آن بیعت است. [...] آن ارزشها آن وقتی میتواند فعلاً و عملاً کسی را به مقام ولایت امر برساند که مردم هم او را بپذیرند و قبول کنند، که این مسئله در باب نقش مردم در حکومت باز مورد توجه قرار میگیرد.» ️ شهید حضرت آیتالله العظمی خامنهای اصالت انتخابات را بر همین اصل بنیان نهاده بود. در دورۀ ریاستجمهوری نیز مطالبات مردم و نظرات آنها در انتخابات را در چینش مدیران و اولویتدهی به امور لحاظ میکرد. چنانچه در ششمین سال ریاستجمهوری چنین گفته بود: «در اسلام به نظر مردم اعتبار داده شده، رأی مردم در انتخاب حاکم و در کاری که حاکم انجام میدهد مورد قبول و پذیرش قرار گرفته. لذا شما میبینید که امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام با اینکه خود را از لحاظ واقع منسوب پیغمبر و صاحب حق واقعی برای زمامداری میداند، آن وقتی که کار به رأی مردم و انتخاب مردم میکشد، روی نظر مردم و رأی مردم تکیه میکند.» محصول این نظر آن است که «اگر یک زمامداری بود مردم با او بیعت نکردند، یعنی آن را قبول نکردند، آن زمامدار خانهنشین خواهد شد [...] فعلیت زمامداری و حکومت به بیعت مردم وابسته است.» بجز نمونههای مذکور، موارد بسیار دیگری نیز وجود دارد که نشان میدهد امام سیدعلی خامنهای، در دورۀ زعامت امام خمینی یکی از پیشگامان سازماندهی و اخذ بیعت امت با امام و ایجاد بسط ید برای اندیشۀ الهی او بود. اما دیری نپایید که امت، با خود او بیعت کردند. ️ نخستین بیعتها از همان مراسم وداع با امام خمینی در ۱۴ خردادماه آغاز شد. از شعارهای مردم در مصلی تا پیامهای گروهی و جمعی که با آگهی در روزنامه و نصب پارچه به بیعت با دومین امام انقلاب اسلامی تأکید داشت. ️ بجز این بیعتهای عمومی، در روزهای پس از ارتحال امام خمینی تا مدتها گروههایی برای بیعت به دیدار ایشان میرفتند. تا چهلم امام خمینی، بیش از پنجاه گروه به صورت حضوری با دومین رهبر انقلاب اسلامی اعلام میثاق کردند. ۱۶ خرداد نخستین بیعت در دیدار با هیئت وزیران بود. فردای آن روز گروه کثیری از فرماندهان و اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ارتش و کمیتههای انقلاب اسلامی برای بیعت آمدند. در روزهای بعد شرایط برای دیدار و بیعت گروههای مردمی فراهم شد که از شهرهای مختلف به صورت جمعی به دیدار میآمدند. بخش عمده اخبار آن روزها درباره رهبری، به اخبار بیعت اقشار و گروههای مختلف مربوط بود، اما در این میان، یک خبر متفاوت بود. ️ ایشان دهم تیرماه، در نامهای به آیتالله مشکینی خواستار حذف طرح «حق انحلال مجلس برای مقام رهبری» از دستور کار شورای بازنگری قانون اساسی شدند. اگرچه در بسیاری از نظامهای مردمسالار دنیا، وجود ساز و کاری برای انحلال مجلس و اعادۀ انتخابات متداول است؛ اما این دستور نشانگر اهتمام ایشان به امر نظر و رأی مردم داشت. ️ اوج این بیعتها، همزمان با مراسم چهلمین روز ارتحال رهبر کبیر انقلاب اسلامی بود. ۲۲ تیرماه اقشار مختلف مردم در حرم امام خمینی و فردای آن روز، در نماز جمعهی تهران با دومین رهبر انقلاب اسلامی بیعت کردند. در این ایام گروههای مختلف خارجی نیز با ایشان بیعت کردند. از افغانستان و پاکستان که دارای فرهنگ مشترک با ایران هستند، تا گروههای جهادی و حتی مسلمانان مقیم انگلستان. این بیعتها، با امام شهید ادامه داشت. بخش ۲ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers بخش سوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» ️ یک دهه بعد، پس از طرح شبهه برخی شخصیتهای معارض و رسانههای معاند درباره نظر مردم در آبان ماه ۱۳۷۶، بار دیگر بیعتهای گسترده در تجمعاتی با عنوان «میثاق با ولایت» تکرار شد و در روز جمعه ۷ آذر که مصادف با عید مبعث بود، راهپیمایی میثاق با آرمانهای متعالی حضرت امام (ره) و تجدید بیعت با مقام عظمای ولایت برگزار شد. ️ یک سال بعد، یکی از دانشجویان در جلسۀ پرسش و پاسخ مدیران مسئول و سردبیران نشریات دانشجویی، پرسید: «مردم در اندیشۀ حضرتعالی چه جایگاهی دارند و کدام مکانیزم را برای مشارکت مردم در سرنوشت خودشان کاراتر و بهتر میدانید؟» پاسخهای رهبری بر این مدار بود که «مردم اصل قضایا و همهکاره هستند.» و تأکید کردند که «اگر مردم با حاکمی بیعت نکنند و او را نخواهند -ولو امیرالمؤمنین علیهالسّلام باشد- او سرِ کار خواهد آمد؟ در جمهوری اسلامی که نقش مردم واضح است. در قانون اساسی، توزیع قدرت به نحو منطقی و صحیح وجود دارد و همۀ مراکز قدرت هم، مستقیم یا غیرمستقیم با آراءِ مردم ارتباط دارند و مردم تعیینکننده و تصمیمگیرنده هستند.» ️در این پاسخ، اشارۀ ضمنی وجود داشت که انتخاب خود ایشان نیز با آرای غیرمستقیم مردمی بوده است که نمایندگان مجلس خبرگان رهبری را انتخاب کردند.️ایشان پیش از آن نیز تبیین کرده بودند که «جامعۀ اسلامی، جامعۀ امامت است. یعنی در رأس جامعه، امام است. انسانی که قدرت دارد، اما مردم از روی ایمان و دل، از او تبعیت میکنند و پیشوای آنان است. اما سلطان و پادشاه کسی است که با قهر و غلبه بر مردم حکم میراند. مردم دوستش ندارند. مردم قبولش ندارند. مردم به او اعتقاد ندارند.» ️نگاه ایشان به بیعت مردم، بالاتر از جایگاهی بود که دموکراسی برای مردم قائل است. در دموکراسی غربی مهندسی افکار عمومی با تبلیغات یک اقلیت مترف موضوعیت دارد، اما در اسلام، واقعا نظر مردم اصل قرار گرفته است: «بعضی کسان اصرار دارند که ما هم همان اصطلاح «دموکراسی» را که آنها به کار میبرند، به کار ببریم. [...] پایهگذار مردمسالاری به شکل درست و منطقی، اسلام است. یکایک مردم مسلمان در حکومت نبوی آمدند و با پیغمبر بیعت کردند؛ هم مردان آمدند، هم زنان آمدند. [...] اولین بار بعد از رحلت نبی اکرم، برای امامت امیرالمؤمنین، آحاد و تودههای مردم، با شور و اخلاص و صمیمیت ریختند و فریاد کردند که علی را میخواهند؛ بعد با او بیعت کردند. این مردمسالاری است، که در اسلام و در قانون ما هست.» ️ امام خامنهای بارها تأکید کرده بود که چنین بیعتی در اسلام، ارزش بالایی دارد: «خداوند متعال در قرآن میفرماید: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ؛ آنهایی که در راه اسلام با پیغمبر بیعت کردند، در واقع با خدا بیعت کردند.» و چنین نیست که حاکم پس از اخذ رأی، دیگر با مردم کاری نداشته باشد. چنانکه «نبیّ اکرم صلّیاللَّهعلیهوآلهوسلّم چندین بار به مناسبتهایی از مردم بیعت گرفت.» ارزش این بیعتها نیز یکسان نبود. «یکی از این بیعتها که شاید از همه سختتر بود، «بیعت الشّجرة» یا بیعت رضوان در ماجرای حدیبیّه است. وقتی کار سخت شد، پیغمبر اکرم آن هزار و چند صد نفری را که دور و برش بودند، جمع کرد و فرمود: «از شما بر مرگ بیعت میگیرم. نباید فرار کنید. باید آنقدر بجنگید تا پیروز و یا کشته شوید!» گمان میکنم آن حضرت جز همین یک بار، در هیچ جای دیگر چنین بیعتی از مسلمانان نگرفته است. باری؛ در میان آن جمعیت، همه رقم آدمی حضور داشت. آدمهای سست ایمان و - آنطور که نقل میکنند - آدمهای منافق در همین بیعت بودند. اولین کسی که بلند شد و گفت: «یا رسولاللَّه! بیعت میکنم» همین جوان نورس بود، [امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام]. جوانی بیست و چند ساله دستش را دراز کرد و گفت: «با تو بر مرگ بیعت میکنم.» بعد، دیگر مسلمانان تشجیع شدند و یکی پس از دیگری با پیغمبر بیعت کردند.» بخش ۳ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothersتحلیل و تبیین | KHAMENEI.IR بخش سوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» ️ یک دهه بعد، پس از طرح شبهه برخی شخصیتهای معارض و رسانههای معاند درباره نظر مردم در آبان ماه ۱۳۷۶، بار دیگر بیعتهای گسترده در تجمعاتی با عنوان «میثاق با ولایت» تکرار شد و در روز جمعه ۷ آذر که مصادف با عید مبعث بود، راهپیمایی میثاق با آرمانهای متعالی حضرت امام (ره) و تجدید بیعت با مقام عظمای ولایت برگزار شد. ️ یک سال بعد، یکی از دانشجویان در جلسۀ پرسش و پاسخ مدیران مسئول و سردبیران نشریات دانشجویی، پرسید: «مردم در اندیشۀ حضرتعالی چه جایگاهی دارند و کدام مکانیزم را برای مشارکت مردم در سرنوشت خودشان کاراتر و بهتر میدانید؟» پاسخهای رهبری بر این مدار بود که «مردم اصل قضایا و همهکاره هستند.» و تأکید کردند که «اگر مردم با حاکمی بیعت نکنند و او را نخواهند -ولو امیرالمؤمنین علیهالسّلام باشد- او سرِ کار خواهد آمد؟ در جمهوری اسلامی که نقش مردم واضح است. در قانون اساسی، توزیع قدرت به نحو منطقی و صحیح وجود دارد و همۀ مراکز قدرت هم، مستقیم یا غیرمستقیم با آراءِ مردم ارتباط دارند و مردم تعیینکننده و تصمیمگیرنده هستند.» ️در این پاسخ، اشارۀ ضمنی وجود داشت که انتخاب خود ایشان نیز با آرای غیرمستقیم مردمی بوده است که نمایندگان مجلس خبرگان رهبری را انتخاب کردند. ️ایشان پیش از آن نیز تبیین کرده بودند که «جامعۀ اسلامی، جامعۀ امامت است. یعنی در رأس جامعه، امام است. انسانی که قدرت دارد، اما مردم از روی ایمان و دل، از او تبعیت میکنند و پیشوای آنان است. اما سلطان و پادشاه کسی است که با قهر و غلبه بر مردم حکم میراند. مردم دوستش ندارند. مردم قبولش ندارند. مردم به او اعتقاد ندارند.» ️نگاه ایشان به بیعت مردم، بالاتر از جایگاهی بود که دموکراسی برای مردم قائل است. در دموکراسی غربی مهندسی افکار عمومی با تبلیغات یک اقلیت مترف موضوعیت دارد، اما در اسلام، واقعا نظر مردم اصل قرار گرفته است: «بعضی کسان اصرار دارند که ما هم همان اصطلاح «دموکراسی» را که آنها به کار میبرند، به کار ببریم. [...] پایهگذار مردمسالاری به شکل درست و منطقی، اسلام است. یکایک مردم مسلمان در حکومت نبوی آمدند و با پیغمبر بیعت کردند؛ هم مردان آمدند، هم زنان آمدند. [...] اولین بار بعد از رحلت نبی اکرم، برای امامت امیرالمؤمنین، آحاد و تودههای مردم، با شور و اخلاص و صمیمیت ریختند و فریاد کردند که علی را میخواهند؛ بعد با او بیعت کردند. این مردمسالاری است، که در اسلام و در قانون ما هست.» ️ امام خامنهای بارها تأکید کرده بود که چنین بیعتی در اسلام، ارزش بالایی دارد: «خداوند متعال در قرآن میفرماید: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ؛ آنهایی که در راه اسلام با پیغمبر بیعت کردند، در واقع با خدا بیعت کردند.» و چنین نیست که حاکم پس از اخذ رأی، دیگر با مردم کاری نداشته باشد. چنانکه «نبیّ اکرم صلّیاللَّهعلیهوآلهوسلّم چندین بار به مناسبتهایی از مردم بیعت گرفت.» ارزش این بیعتها نیز یکسان نبود. «یکی از این بیعتها که شاید از همه سختتر بود، «بیعت الشّجرة» یا بیعت رضوان در ماجرای حدیبیّه است. وقتی کار سخت شد، پیغمبر اکرم آن هزار و چند صد نفری را که دور و برش بودند، جمع کرد و فرمود: «از شما بر مرگ بیعت میگیرم. نباید فرار کنید. باید آنقدر بجنگید تا پیروز و یا کشته شوید!» گمان میکنم آن حضرت جز همین یک بار، در هیچ جای دیگر چنین بیعتی از مسلمانان نگرفته است. باری؛ در میان آن جمعیت، همه رقم آدمی حضور داشت. آدمهای سست ایمان و - آنطور که نقل میکنند - آدمهای منافق در همین بیعت بودند. اولین کسی که بلند شد و گفت: «یا رسولاللَّه! بیعت میکنم» همین جوان نورس بود، [امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام]. جوانی بیست و چند ساله دستش را دراز کرد و گفت: «با تو بر مرگ بیعت میکنم.» بعد، دیگر مسلمانان تشجیع شدند و یکی پس از دیگری با پیغمبر بیعت کردند.» بخش ۳ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers
بخش سوم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» ️ یک دهه بعد، پس از طرح شبهه برخی شخصیتهای معارض و رسانههای معاند درباره نظر مردم در آبان ماه ۱۳۷۶، بار دیگر بیعتهای گسترده در تجمعاتی با عنوان «میثاق با ولایت» تکرار شد و در روز جمعه ۷ آذر که مصادف با عید مبعث بود، راهپیمایی میثاق با آرمانهای متعالی حضرت امام (ره) و تجدید بیعت با مقام عظمای ولایت برگزار شد. ️ یک سال بعد، یکی از دانشجویان در جلسۀ پرسش و پاسخ مدیران مسئول و سردبیران نشریات دانشجویی، پرسید: «مردم در اندیشۀ حضرتعالی چه جایگاهی دارند و کدام مکانیزم را برای مشارکت مردم در سرنوشت خودشان کاراتر و بهتر میدانید؟» پاسخهای رهبری بر این مدار بود که «مردم اصل قضایا و همهکاره هستند.» و تأکید کردند که «اگر مردم با حاکمی بیعت نکنند و او را نخواهند -ولو امیرالمؤمنین علیهالسّلام باشد- او سرِ کار خواهد آمد؟ در جمهوری اسلامی که نقش مردم واضح است. در قانون اساسی، توزیع قدرت به نحو منطقی و صحیح وجود دارد و همۀ مراکز قدرت هم، مستقیم یا غیرمستقیم با آراءِ مردم ارتباط دارند و مردم تعیینکننده و تصمیمگیرنده هستند.» ️در این پاسخ، اشارۀ ضمنی وجود داشت که انتخاب خود ایشان نیز با آرای غیرمستقیم مردمی بوده است که نمایندگان مجلس خبرگان رهبری را انتخاب کردند. ️ایشان پیش از آن نیز تبیین کرده بودند که «جامعۀ اسلامی، جامعۀ امامت است. یعنی در رأس جامعه، امام است. انسانی که قدرت دارد، اما مردم از روی ایمان و دل، از او تبعیت میکنند و پیشوای آنان است. اما سلطان و پادشاه کسی است که با قهر و غلبه بر مردم حکم میراند. مردم دوستش ندارند. مردم قبولش ندارند. مردم به او اعتقاد ندارند.» ️نگاه ایشان به بیعت مردم، بالاتر از جایگاهی بود که دموکراسی برای مردم قائل است. در دموکراسی غربی مهندسی افکار عمومی با تبلیغات یک اقلیت مترف موضوعیت دارد، اما در اسلام، واقعا نظر مردم اصل قرار گرفته است: «بعضی کسان اصرار دارند که ما هم همان اصطلاح «دموکراسی» را که آنها به کار میبرند، به کار ببریم. [...] پایهگذار مردمسالاری به شکل درست و منطقی، اسلام است. یکایک مردم مسلمان در حکومت نبوی آمدند و با پیغمبر بیعت کردند؛ هم مردان آمدند، هم زنان آمدند. [...] اولین بار بعد از رحلت نبی اکرم، برای امامت امیرالمؤمنین، آحاد و تودههای مردم، با شور و اخلاص و صمیمیت ریختند و فریاد کردند که علی را میخواهند؛ بعد با او بیعت کردند. این مردمسالاری است، که در اسلام و در قانون ما هست.» ️ امام خامنهای بارها تأکید کرده بود که چنین بیعتی در اسلام، ارزش بالایی دارد: «خداوند متعال در قرآن میفرماید: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ؛ آنهایی که در راه اسلام با پیغمبر بیعت کردند، در واقع با خدا بیعت کردند.» و چنین نیست که حاکم پس از اخذ رأی، دیگر با مردم کاری نداشته باشد. چنانکه «نبیّ اکرم صلّیاللَّهعلیهوآلهوسلّم چندین بار به مناسبتهایی از مردم بیعت گرفت.» ارزش این بیعتها نیز یکسان نبود. «یکی از این بیعتها که شاید از همه سختتر بود، «بیعت الشّجرة» یا بیعت رضوان در ماجرای حدیبیّه است. وقتی کار سخت شد، پیغمبر اکرم آن هزار و چند صد نفری را که دور و برش بودند، جمع کرد و فرمود: «از شما بر مرگ بیعت میگیرم. نباید فرار کنید. باید آنقدر بجنگید تا پیروز و یا کشته شوید!» گمان میکنم آن حضرت جز همین یک بار، در هیچ جای دیگر چنین بیعتی از مسلمانان نگرفته است. باری؛ در میان آن جمعیت، همه رقم آدمی حضور داشت. آدمهای سست ایمان و - آنطور که نقل میکنند - آدمهای منافق در همین بیعت بودند. اولین کسی که بلند شد و گفت: «یا رسولاللَّه! بیعت میکنم» همین جوان نورس بود، [امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام]. جوانی بیست و چند ساله دستش را دراز کرد و گفت: «با تو بر مرگ بیعت میکنم.» بعد، دیگر مسلمانان تشجیع شدند و یکی پس از دیگری با پیغمبر بیعت کردند.» بخش ۳ از ۴ | ادامه را از اینجا بخوانید. @khameneiothers بخش چهارم گزارش «بیعتی که با دست خدا بود» امر بیعت، موضوع ریشهداری در اندیشه و سخن پرتکراری در بیان امام شهید بود. در آخرین سخنرانی ایشان، چکیده نگاه خود به ملتی که بیش از ۳۶ سال مکرر بیعت خود را اعلام کرده بودند، چنین بیان شد: «ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چهکار کند. امام حسین (علیه السّلام) فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملّت ایران در واقع میگویند: ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.» ️ و ملت صحت این قضاوت را از روز شهادت پدر امت تا به امروز، با بیعت هر شب خود با آرمانهای او و خلف صالحش اثبات کرده است. بخش ۴ از ۴ @khameneiothers
سخنان دکتر علی باقری کنی در مراسم مدال «سمت درست تاریخ» در رواق کشوردوست: ملتی که با خون رهبر شهیدش احیا شد دکتر علی باقری کنی، معاون بینالملل شورای عالی امنیت ملی ایران، در جوار محل شهادت رهبر معظم انقلاب گفت که زمینی که روی آن ایستادهاند، هر دو سوی داستان را روایت میکند: وحشیگری زننده آمریکا و رژیم صهیونیستی که آن را به خاک مقدس تبدیل کرد، و روح ملتی که از طریق آن خون، زندگی تازهای یافت و از قرنها تحقیر عبور کرد و تاریخ خود را ساخت؛ مردمی با ارادهای راسخ، استوار در مسیر حقیقت در برابر تمام تاریکیها و تمام جنایتها. بخش «تحلیل و تبیین» رسانه KHAMENEI.IR را دنبال کنید @khameneiothers
بیرون نیامدی به تماشا؛ چه فایده؟ #روایت اولین شب مراسم عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام با حضور هزاران نفر از اقشار مختلف مردم در جوار حسینیه امام خمینی رحمهالله و محل عروج ملکوتی قائد شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی سیّدعلی خامنهای قدساللهنفسهالزکیه. این خیابان را آخرینبار بیست و هشتم بهمن سال گذشته به قدمهای پرذوقم گز کردهام. از آخرین دیدارهای عمومی آقا بود و آذربایجانیها میهمان بیت بودند. از سر فلسطین، دیگر قدمها روی زمین بند نمیشد. پرواز میکردیم سمت بیت. در کوچههای منتهی به حسینیه، خنده و شوق در چهره میهمانانی که از هم سبقت میگرفتند میدرخشید. مردم، گوشه و کنار کوچه با خودکار آبی، کف دست هم «جانم فدای رهبر» مینوشتند و با کارتهای دعوتشان عکسهای یادگاری میگرفتند. اینجا روزگاری شور و حالی داشت.به پشت ورودیهای بیت که میرسیم، تشریفات ورود مثل گذشته باقی است. صفها پشت هم تشکیل شده. این مردم در این چندماه، همه روضهخوان شدهاند انگار. مرد جوانی بلند میگوید «برادر، آقا دیگر بین ما نیست!» اشک میان صفها جاری میشود. گونهها خیس میشود. کسی برای شادی روح رهبر شهید انقلاب صلوات میگیرد. چه عبارات نامأنوسی. زیر این سقف بلند همیشه برای سلامتی او صلوات میفرستادیم. گوشهای مینشینم. دیگر کسی تلاش نمیکند که نزدیکتر به جایگاه باشد برای دیدن شما. دیگر کسی به اینکه جایش پشت ستونی بیفتد اهمیتی نمیدهد. ماه امشب طلوع نخواهد کرد و گردن کشیدن برای تماشایش بیفایده است. اینجا امشب تاریک و بیقمر است. قاری پشت میکروفون میرود و شروع به تلاوت میکند. إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ...رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ. آری تو از خدا راضی بودی همیشه و خدا از تو راضی شد و اینگونه تو را خرید. آن صندلی ساده مشکی که جایگاه همیشگی حضور آقا در مراسمها بود، کنار دیوار، دوری صاحبش را فریاد میکند. تصویری از آقا که برای میهمانها دست بلندکرده روی صندلی است. تصویری که هنوز نمیتوانم در چشمهایش خیره شوم. بغض، خشت خیسی شده و چسبیده ته گلوی جمعیت. اشک توی چشمها جمع شده و میلغزد و دنبال بهانهای است برای شرّه شدن. آقاسیّدمیرهاشم حسینی سخنران امروز مراسم است. از الهیات زندگی میگوید و تفاوت دیدگاههای جبهه اسلام و کفر نسبت به جنگ و مرگ. که آنها هرکه را کشته شود، شکستخورده میپندارند و ما کشتگان خویش را جاودانگان تاریخ. و هرچه این کشته بزرگتر، جاودانهتر. مثل آقا... جمعیت، هزاران گلوی بغضکرده است؛ نشسته زیر سقف زینبیه بیت رهبری. جمعیت منتظر روضه است. منتظر یک آه سوزناک کسی تا حتی بیروضه گریه شود. به فکر میروم. درب سمت راست زینبیه باز میشود. آقا با قامتی بلند و آن قبای سرمهای که این اواخر میپوشیدند وارد میشوند. همه ناگهان بر میخیزند و میایستند. حیدر…حیدر. آقا دست تکان میدهد و لبخند میزنند و روی صندلی مینشینند. جمعیت ذوقزده و متعجب روی زانو بند نمیشود. همه اشک میریزند. مراسم قیامتی شده. یکی بهم بگه دروغه، یکی بهم بگه یه خوابه. بهخودم میآیم. صندلی خالی است. حاجمهدی رسولی میخواند «یکی بهم بگه یه خوابه» بغضها شکسته و فریادها بلند است... اینجا همیشه روضهخوان و مستمع مراعات آقا را میکردند. نه روضهخوان سوز روضه را زیاد میکرد و نه مردم به احترام آقا صدا بلند میکردند. امشب ولی انگار کسی قصد ملاحظه ندارد. امشب آقا نیست. بغضها تبدیل به گریه شده؛ گریهها تبدیل به فریاد... متن کامل روایت را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-report?id=63070
اجرای سند تحول؛ کلید موفقیت قوه قضائیه #تحلیل_و_تبیین | نگاهی به تحول نظام قضایی مبتنی بر اندیشههای رهبر شهید انقلاب رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت اشاره حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، رهبر انقلاب اسلامی در پیام اخیرشان به تحول قضائی، برخی از الزامات تحقق تحول در قوه قضائیه را مبتنی بر اندیشههای حضرت آیتالله العظمی شهید سیّدعلی خامنهای رضواناللهتعالیعلیه بررسی کرده است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قوه قضائیه را به عنوان یکی از قوای سهگانه و البته با قید استقلال و با نگاه پشتیبانی از حقوق فردی و اجتماعی، متکفل اقامه عدالت و احیای حقوق عامه دانسته است. این جایگاه تراز دستگاه قضا در قانون اساسی کشور و البته فرهنگ و سنت ایرانی است. علاوه بر این، رهبر شهید رضواناللهتعالیعلیه در تبیین تراز نظام قضایی مطلوب، حداقل دو ویژگی مهم دیگر را نیز بیان کردند که شامل فسادستیزی و ایجاد ادراک عدالت نزد مردم است.️ فاصله بین آرمان و واقعیت بدون تردید، بین آرمان و واقعیت فاصله بسیار است و به همین دلیل، رهبر شهید رضواناللهتعالیعلیه ضمن آنکه سالها بر ویژگیهای نظام قضایی تأکید داشتند، از سال ۱۳۹۸ بر لزوم تحول قوه قضائیه تأکید کردند و رئیس وقت قوه را ملزم به طراحی سند تحول قوه کردند. شهید رئیسی رحمهالله متن اولیه را آماده کرد و در دوره بعد، این متن ارتقا یافت و در قالب سند تحول و تعالی تنظیم شد و ضمن تأیید رهبر شهید رضواناللهتعالیعلیه، در ابتدای اردیبهشت ۱۴۰۳ به تصویب رسید. ️ دستگاه قضا، در مسیر تحول برای تحول، اولین گام، داشتن اراده و نقشه راه است و این امر در سالهای اخیر، بهویژه پس از آنکه قوه قضائیه در قانون برنامه هفتم پیشرفت نیز اصرار خود را بر تحول با سنجههای ماده ۱۱۲ و احکام متعدد فصل ۲۴ قانون، بهویژه سامانهای کردن بسیاری از امور (همانند سامانه هوشمند استعلامات مالی قوه قضائیه «سهام»، سامانه «شفافیت عملکرد وکلا و کارشناسان رسمی»، سامانه خودکاربری دسترسی به شکوائیه و دادخواستها و ...) و استفاده از هوش مصنوعی به عنوان کمکقاضی نشان داده است. به علاوه، برنامه بزرگتری نیز همزمان با محدودیتهای قابل توجه آغاز کرده است که به تعبیر رهبر شهید، اجرای آن مصلحت قطعی نظام و کشور است. تصویب و اجرای قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، یک تحول بزرگ است که با وجود تمام ابهامات قانونی و کاستی اعتبارات، با نگارش آییننامههای متعدد آغاز شده و ضمناً سامانه ثبت ادعا، موضوع ماده ۱۰ آن، که نیاز به اطلاعرسانی مستمر رسانهای دارد، از اول خرداد سال ۱۴۰۵ راهاندازی شده است.️ راه باقیمانده برای تحول آنچه مردم مطالبه میکنند، با اذعان به تلاشهای بسیارِ صورتگرفته، آمار نیست، بلکه ادراک است؛ بهویژه آنکه ارزیابی شاخصهای متعدد، از جمله شاخص ادراک عدالت، شاخص حاکمیت قانون و شاخص ادراک فساد، مبیّن آن است که باید راههای نوآورانه دیگری پیدا کرد. برای تحقق این مهم، با تأکید بر اینکه دانشبنیان بودن اداره نظام قضایی یک ضرورت گریزناپذیر است، برخی از این رویکردهای غیرکلیشهای برای تحول قوه قضائیه عبارتند از: ۱. هوشمندسازی و سامانهای کردن ارائه خدمات قضایی، البته به نحو رایگان و خودکاربر؛ ۲. توسعه دادرسیهای مجازی و الکترونیکی و رفع کلیشههای صلاحیت شکلی، جهت استفاده از ظرفیتهای خالی برخی شهرستانها برای جبران کاستیِ کمبود قاضی و شعبه در برخی حوزههای قضایی دیگر. ۳. تمرکز جدیتر بر امر داوری و میانجیگری و از بین بردن روشهای قدیمی و فاسدِ داوریهای رانتی، برای جلوگیری از ورود پروندههای متعدد، پرهزینه و زمانبر به فرایندهای قضایی؛ ۴. تمرکز ویژه بر مقابله مؤثر و هوشمند با فساد، در قالب یک نقشه راه شفاف، جهت ارتقای سرمایه اجتماعی قوه قضائیه؛ ۵. جدی گرفتن نقش پیشگیری از جرم و فساد، مبتنی بر قاعده ۲۰-۸۰، و فعالسازی تقسیم کار قوا جهت پیشگیری؛ ۶. مرور مستمر بهترین تجربیات جهانی در ارتقای نظام قضایی و انتقال سریع آن به نظام مدیریت قضایی؛ ۷. عمل به سیاستهای کلی قضایی، بهویژه برونسپاری نهادها و کارویژههای غیرقضایی، جهت چابکسازی و کسب جایگاه واقعی نظارت قضایی و نه مباشرت در اقدامات اجرایی. بررسی بیانات رهبر شهید رضواناللهتعالیعلیه نشان میدهد یکی از تأکیدات مکرر ایشان، مردمی بودن قوه قضائیه و جلب اعتماد عمومی از طریق خدمترسانی صادقانه، سریع و عادلانه به مردم بود که البته نیاز به پیوست رسانهای دارد. متن کامل را از اینجا بخوانیدfarsi.khamenei.ir/others-note?id=63117