میخواهیم در مورد داستانهای تمثیلی صحبت کنیم. مطالب از این کتاب انتخاب شدهاند. @khorshiddastan
۱۲۷
۱۷:۲۶
میتوان تأویل تمثیلی یک متن آسمانی را با واژهٔ هرمنوتیک در بلاغت و نقد ادبی غربی برابر گرفت. هرمنوتیک در نظریات ادبی غربی، «در اصل به تفسیر متون مقدس محدود میشد، اما در قرن نوزدهم حوزهٔ معنایی آن گسترش یافت و تفسیر متون عقلانی را بهطور کلی دربرگرفت» (ایگلتون، ۱۳۸۸: ۹۲). بنابراین از هرمنوتیک یا تأویل متن بهعنوان «علم تفسیر» یا تفسیرشناسی نیز یاد میشود. در تفسیرشناسی، معنای متن لزوماً به قصد و نیت مؤلف هنگام نوشتن بازنمیگردد. به بیان دیگر، متن با تفسیرهای فردی متفاوتی روبهرو میشود. تأویل تمثیلی تنها یک تفسیر «صحیح» ندارد و در زمانهای مختلف میتواند مورد تفسیرهای فردی متفاوتی قرار گیرد. بنابراین معنای باطنی الزاماً آن چیزی نیست که نویسنده اراده کرده است، بلکه هر تفسیری است که بتواند بر منطق متن منطبق گردد. بر اساس این تعریف، تأویل تمثیلی اساطیر و قصص کتابهای آسمانی، تفسیر معنایی مخاطب یا منتقد از ظاهر روایت است، به شرطی که برای تمام عناصر قصه بتوان مابهازاهای منطقی یا تمثیلی یافت که با ظاهر روایت سازگار آید و تناظر پذیرفتهشده و منطقیِ یکبهیکی بین تمام عناصر روایت ظاهری و معنای باطنی برقرار گردد. اگر در یک تفسیر تمثیلی مابهازای عنصری از ظاهر قصه در معنای باطنی یافت نشود و با کلیت داستان ارتباط ارگانیکی برقرار نکند، مسلماً نمیتوان آن را یک تأویل تمثیلی منطبق بر روایت لایهٔ نخست دانست.@khorshiddastan
۱۸۴
۱۷:۲۸
هانری کربن نیز تأویل را در لغت به معنای بازگرداندن بیانی به اصل و مفهوم حقیقی آن دانسته است.او ریشه پیدایش تحویل آیات قرآن را به شیعه و اسماعیلیه نسبت می دهد و آن را به معنای تفسیری روحانی از باطن معنای آیات می داند. در واقع آنچه فلسفه اسلامی یا دقیق تر بگوییم حکمای اسلامی آن را تحویل قرآن نامیده اند در حقیقت به معنای تفسیر رمزی تفسیر باطنی آن است یعنی بیرون کشیدن لایه معنایی و عمقی مفهومی از زیر روایات ظاهری یعنی درست همان فرایندی که در تفسیر تمثیل صورت می گیرد.@Khorshiddastan
۱۷۲
۱۹:۱۶
این تفسیر این تفسیر و کشف معانی باطنی و تمثیری را در میان نخستین متون فارسی مثل ترجمه تفسیر طبری تا آثار متصوفه و اسماعیلیه می توان جستجو جستجو کرد باره تمثیری فوق العاده ای اساطیر و کتاب های آسمانی در تاریخ ادبیات جهان چنان که قبلاً گفته ایم همواره ظرفیت بزرگی برای تمثیر پردازی شاعران و نویسندگان به شمار آمده است. مثلاً در ایران با نفوذ تفکرات مذهبی و درون گرایانه پس از حمله مغول شاعران عرفان گرا از اساطیر کهن ایران تفسیرهای هرمونوتیک تمثیری در جهت اندیشه های عرفانی ارائه دادند به این ترتیب از جذابیت تمثیرهای اسطوره ای به سود تبیین اندیشه و ایده های عرفانی بهره بردند یا به عبارت دیگر برای توضیح آموزه عرفانی به جای کشف و تمثیر مشبه حقیقی یک اسطوره برای آن مشبه جدید عرفانی جنگ کردند مثلاً جام جمشید سمبلی از دل آینه سان عارف گردیده و به بند کشیدن دیوان به دست تهمورث نمادی از تسلط بر دیو نفس عماره به شمار آمده است. همچنان کوه قاف محل زیستن سیمرغ در اساطیر ایرانی در آثار عرفانی به رمزی از جهان علوی و بارگاه ملکوتی بدل می گردد و به این ترتیب داستان های اساطیری به تمثیلی عرفانی تبدیل شده اند در تمثیل های سهروردی استفاده از تمثیل از مرز نمادسازی از اساطیل ایرانی در می گذرد و بدل به بیانی رمزی می گردد که خود محتاج تفسیر تمثیلی دیگر است@khorshiddastan
۱۰۳
۱۹:۵۹
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
منصور انوری (نویسنده دفاع مقدس) درگذشت
وی متولد ۱۳۳۴ بود و بیش از ۳۰ سال عمرش را به نگارش تاریخ انقلاب و دفاع مقدس اختصاص داد.
او نویسنده مجموعه ۱۲ جلدی «جاده جنگ»، یکی از بلندترین رمانهای جنگ و انقلاب است.
@iribnews
@iribnews
۱۴۴
۲۰:۰۱
خوب گوش کنیم تا زیباتر زندگی کنیم
۹۸
۲۰:۳۹
۹۲
۱۸:۰۶
در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
در تأویل او از اسطوره سیمرغ، مسکنش، کوه قاف، عالمی ممثولی است که جهان محسوسات و ما فی ها در حکم مثل آن هستند. کوه قاف در رساله عقل سرخ سهروردی، اشاره به آسمان و افلاک عالمی در ماورای عالم محسوس دارد. آسمان و افلاک جهان محسوس ما، مظهر یعنی محل ظهور صورت مثالی، کوه قاف در عالمی است که در حیطه تجربیات حسی ما قرار دارد. این عالم محسوس و قابل تجربه، خود به منزله مثالی است که ما را به شناخت ممصول و عالم ناشناختهای و در برای این جهان هدایت میکند.
در غرب نیز تأویلهای تمثیلی از اساطیر صورت گرفته است. فرود اسطوره اودیب و الکترا، اثر سوفوکل را به مثابه تمثیلهای روانشناختی تفسیر کرده است. در داستان کوتاه نیز همینطور است؛ هوشنگ گلشیری در «معصوم دوم»، تمثیلی ساخت شکانه از اسطوره مکرر ارائه میدهد.@khorshiddastan
در غرب نیز تأویلهای تمثیلی از اساطیر صورت گرفته است. فرود اسطوره اودیب و الکترا، اثر سوفوکل را به مثابه تمثیلهای روانشناختی تفسیر کرده است. در داستان کوتاه نیز همینطور است؛ هوشنگ گلشیری در «معصوم دوم»، تمثیلی ساخت شکانه از اسطوره مکرر ارائه میدهد.@khorshiddastan
۳۳
۹:۵۰