و نیز توسعه برنامههای آموزش پزشکی مبتنی بر نیازهای واقعی سلامت مردم وابسته بوده است.
ملیسازی صنعت دارو
ایجاد شبکه مراقبتهای اولیه با ملیسازی بخش داروسازی همراه شد؛ بخشی که بین دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۹ عمدتاً در اختیار سرمایه خارجی بود. تا اوایل دهه ۲۰۰۰، بخش سلامت عموماً از حضور بخش خصوصی خالی بود و تولید دارویی ایران تقریباً بهطور کامل بر داروهای ژنریک متمرکز بود. هرچند در دهههای اخیر تمرکز بر سلامت دولتی تا حدی کاهش یافته و پژوهشگران تأثیر تحریمها و فشارهای اقتصادی را در این روند مؤثر میدانند، اما دستاوردهای بهداشتی ایران همچنان برجسته است.
«مرحله نسلکشی سرمایه جهانی»
در پایان سال ۲۰۲۴، اندکی پس از تخریب بیمارستان کمال عدوان در غزه و ربوده شدن مدیر آن دکتر حسام ابو صفیه توسط نیروهای اسرائیلی، جراح بریتانیایی‑فلسطینی غسان ابوستّه هشدار داد که حملات به مراکز درمانی در فلسطین نشاندهنده مرحلهای جدید از سرمایهداری جهانی است؛ «مرحله نسلکشی» آن که در آن نظام سلامت به یک هدف اصلی تبدیل شده است.به گفته او، حملات آمریکا و اسرائیل به مراکز درمانی و مؤسسات بهداشت عمومی در ایران و همچنین هدف قرار دادن مداوم کادر درمان در لبنان، امروز این ادعا را تأیید میکند.دکتر ساتیاجیت رات به نشریه People’s Health Dispatch گفت:
«در سراسر آسیای غربی، زیرساختهای غیرنظامی ـ از جمله زیرساختهای بهداشت عمومی ـ اغلب به شکلی سودجویانه با برچسبهایی مانند “دو منظوره” یا “استفاده به عنوان سپر” توجیه میشوند. اما الگوی کلی این حملات و همچنین لحن عمومی مرتبط با آنها نشان میدهد که تمرکز آگاهانهای بر زیرساختهای غیرنظامی، بهویژه خدمات عمومی، وجود دارد تا آسیبهای بلندمدتی به دولتها و جوامعی که هدف این بهاصطلاح جنگها هستند وارد شود.»
People’s Health Dispatch یک بولتن دوهفتهای است که توسط جنبش سلامت مردم و Peoples Dispatch منتشر میشود.*
باز نشر:
روابط عمومی شبکه کمک @komaknetwork
ملیسازی صنعت دارو
ایجاد شبکه مراقبتهای اولیه با ملیسازی بخش داروسازی همراه شد؛ بخشی که بین دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۹ عمدتاً در اختیار سرمایه خارجی بود. تا اوایل دهه ۲۰۰۰، بخش سلامت عموماً از حضور بخش خصوصی خالی بود و تولید دارویی ایران تقریباً بهطور کامل بر داروهای ژنریک متمرکز بود. هرچند در دهههای اخیر تمرکز بر سلامت دولتی تا حدی کاهش یافته و پژوهشگران تأثیر تحریمها و فشارهای اقتصادی را در این روند مؤثر میدانند، اما دستاوردهای بهداشتی ایران همچنان برجسته است.
«مرحله نسلکشی سرمایه جهانی»
در پایان سال ۲۰۲۴، اندکی پس از تخریب بیمارستان کمال عدوان در غزه و ربوده شدن مدیر آن دکتر حسام ابو صفیه توسط نیروهای اسرائیلی، جراح بریتانیایی‑فلسطینی غسان ابوستّه هشدار داد که حملات به مراکز درمانی در فلسطین نشاندهنده مرحلهای جدید از سرمایهداری جهانی است؛ «مرحله نسلکشی» آن که در آن نظام سلامت به یک هدف اصلی تبدیل شده است.به گفته او، حملات آمریکا و اسرائیل به مراکز درمانی و مؤسسات بهداشت عمومی در ایران و همچنین هدف قرار دادن مداوم کادر درمان در لبنان، امروز این ادعا را تأیید میکند.دکتر ساتیاجیت رات به نشریه People’s Health Dispatch گفت:
«در سراسر آسیای غربی، زیرساختهای غیرنظامی ـ از جمله زیرساختهای بهداشت عمومی ـ اغلب به شکلی سودجویانه با برچسبهایی مانند “دو منظوره” یا “استفاده به عنوان سپر” توجیه میشوند. اما الگوی کلی این حملات و همچنین لحن عمومی مرتبط با آنها نشان میدهد که تمرکز آگاهانهای بر زیرساختهای غیرنظامی، بهویژه خدمات عمومی، وجود دارد تا آسیبهای بلندمدتی به دولتها و جوامعی که هدف این بهاصطلاح جنگها هستند وارد شود.»
People’s Health Dispatch یک بولتن دوهفتهای است که توسط جنبش سلامت مردم و Peoples Dispatch منتشر میشود.*
باز نشر:
روابط عمومی شبکه کمک @komaknetwork۲باز نشر:
روابط عمومی شبکه کمک
@komaknetwork
سوگوارهای برای رؤیاهای کال؛ روایت یک میلیون پنجرهی بسته
علی تفکری
هنگامی که دکتر سید جواد حسینی، رئیس سازمان بهزیستی کشور، با بیانی هشداردهنده از بازمانده ماندن بیش از یک میلیون کودک از تحصیل سخن میگوید، زنگ خطر یک فاجعهی خاموش به صدا درمیآید. این عدد، فراتر از یک گزارش آماری، حکایت سقوط یک میلیون ستاره از آسمان دانایی است. از نگاه کسی که عمری را در راهروهای مدرسه و میانهی دغدغههای تربیتی گذرانده، این خبر تنها یک شاخص نیست؛ بلکه یک میلیون لبخند یخزده و یک میلیون «فردای خاکستری» است که در انتظار نجاتاند.
این تراژدی ملی نیازمند نگاهی ژرف و واکاوانه است که از سطح سرد ارقام فراتر رود و به عمق زخمهای پنهان در کالبد جامعه بنگرد:
۱.تازیانهی فقر بر گُردهی جوانهها
در روزگاری که میبایست فصل شکوفایی و سماع مدادها بر سپیدی کاغذ باشد، سایهی سنگین فقر، چون خزان زودرس، بر سر جوانهها آوار شده است. آنجا که «نان»، بهای سنگین «کتاب» میشود، کودک، پیش از آنکه الفبای «عشق» را بیاموزد، الفبای «رنج» را در بازارهای غیررسمی و زیر چرخدندههای کار اجباری هجی میکند. این کودکان، وارثان محرومیتی هستند که چون زنجیری نامرئی، پای بلندپروازیشان را به زمین سفت ناداری دوخته است. ما در حال تماشای «توارث فقر» هستیم؛ جایی که مدرسه دیگر نردبان صعود نیست، بلکه حصاری است که عبور از آن برای پابرهنگان، رؤیایی دوردست مینماید.
۲.سراب طرحهای تکبعدی و خشکسالی تدبیر
دردآور است که در این بوستان، نهادهای متولی هر یک به راهی میروند. ما شاهد تلاشهایی هستیم که اگرچه در ظاهر خیرخواهانه است، اما در باطن، تلاشی برای «بستن زخمهای عمیق با باندهای کوچک» است. طرحهایی نظیر «شهید محمودوند» که با همکاری بهزیستی، کمیته امداد و انجمنهای خیرین برای جذب دانشآموزان توسط وزارت آموزش و پرورش طراحی شده، در تلهی نگاه کالایی به آموزش افتاده است. گویی تصور شده است که با توزیع چند جلد کتاب درسی، اندکی لوازمالتحریر، یک روپوش مدرسه یا تأمین سرویس رفتوآمد و کمکهای معیشتی، میتوان کودکی را که در چنگال فقر مطلق است، به کلاس درس بازگرداند. باید صادقانه پذیرفت که این رویکرد، تنها پوستهی مسئله است. تأمین ملزومات آموزشی، در حالی که ریشههای ساختاری فقر و بیثباتی اقتصادی خانوادهها نادیده گرفته شود، همچون آبیاری یک گل خشکیده با قطرههای اندک است. این برخورد جزیرهای و اکتفا به حمایتهای مقطعی، همانند آن است که هر باغبانی گوشهای از باغ را آبیاری کند و میانهی دشت را به عطش بیابان بسپارد. بازماندگی از تحصیل، فریادی بلند است که از ناهماهنگی میاندستگاهی برخاسته؛ تا زمانی که تدبیر ما از توزیع لوازم به تغییر ساختار ارتقا نیابد، غول محرومیت، هر روز بیش از پیش فرزندان ما را در کام خود خواهد کشید.
۳.مرثیهای برای جغرافیای فراموششده
آمارها به ما میگویند که در حاشیهها، در آنجا که خاک با غبار مرز درآمیخته، چراغ مدارس کمسو شده است. آنجا که دوری راه و نبود سقفی برای آموختن، کودک را میان «ماندن و پوسیدن» یا «رفتن و نرسیدن» معلق نگاه داشته است. عدالت آموزشی، اگر تنها در پایتخت و شهرهای بزرگ معنا یابد، چیزی جز یک واژهی لوکس در میان صفحات بخشنامهها نیست. وقتی کودکی در سیستان یا کردستان، به خاطر نبود یک راه ایمن یا یک کلاس گرم، دفترش را برای همیشه میبندد، یعنی عدالت در خون خود غلتیده است.
فرجام سخن: هزینهی سنگین سکوت
یک میلیون کودک بازمانده از تحصیل، یک میلیون زخم باز بر پیکر این جامعه است. اینان همان کسانی هستند که فردا در کوچهپسکوچههای آسیب، تاوان بیتدبیری امروز ما را با جوانی خود پس خواهند داد. حل این بحران، نه با شعارهای رنگین و نه با آمارهای پشتمیزی و طرحهای سطحی، که با ایمانی ساختاری، ممکن است. باید دریچهای گشود؛ باید نان را به سفرهها بازگرداند تا کتاب، به دستها برگردد و آموزش، از یک «توزیع کالا» به یک «حق بنیادین» تبدیل شود.
بگذاریم الفبا، دوباره زبان مشترک تمام کودکان این سرزمین باشد، پیش از آنکه غبار فراموشی، نام این یک میلیون نفر را از دفتر آینده پاک کند.
@sokhanmoallemاینستاگرام | تلگرام | واتساپ | سایت | بله | ارسال پیام
روابط عمومی شبکه کمک@komaknetwork
سوگوارهای برای رؤیاهای کال؛ روایت یک میلیون پنجرهی بسته علی تفکریهنگامی که دکتر سید جواد حسینی، رئیس سازمان بهزیستی کشور، با بیانی هشداردهنده از بازمانده ماندن بیش از یک میلیون کودک از تحصیل سخن میگوید، زنگ خطر یک فاجعهی خاموش به صدا درمیآید. این عدد، فراتر از یک گزارش آماری، حکایت سقوط یک میلیون ستاره از آسمان دانایی است. از نگاه کسی که عمری را در راهروهای مدرسه و میانهی دغدغههای تربیتی گذرانده، این خبر تنها یک شاخص نیست؛ بلکه یک میلیون لبخند یخزده و یک میلیون «فردای خاکستری» است که در انتظار نجاتاند.
این تراژدی ملی نیازمند نگاهی ژرف و واکاوانه است که از سطح سرد ارقام فراتر رود و به عمق زخمهای پنهان در کالبد جامعه بنگرد:
۱.تازیانهی فقر بر گُردهی جوانهها
در روزگاری که میبایست فصل شکوفایی و سماع مدادها بر سپیدی کاغذ باشد، سایهی سنگین فقر، چون خزان زودرس، بر سر جوانهها آوار شده است. آنجا که «نان»، بهای سنگین «کتاب» میشود، کودک، پیش از آنکه الفبای «عشق» را بیاموزد، الفبای «رنج» را در بازارهای غیررسمی و زیر چرخدندههای کار اجباری هجی میکند. این کودکان، وارثان محرومیتی هستند که چون زنجیری نامرئی، پای بلندپروازیشان را به زمین سفت ناداری دوخته است. ما در حال تماشای «توارث فقر» هستیم؛ جایی که مدرسه دیگر نردبان صعود نیست، بلکه حصاری است که عبور از آن برای پابرهنگان، رؤیایی دوردست مینماید.
۲.سراب طرحهای تکبعدی و خشکسالی تدبیر
دردآور است که در این بوستان، نهادهای متولی هر یک به راهی میروند. ما شاهد تلاشهایی هستیم که اگرچه در ظاهر خیرخواهانه است، اما در باطن، تلاشی برای «بستن زخمهای عمیق با باندهای کوچک» است. طرحهایی نظیر «شهید محمودوند» که با همکاری بهزیستی، کمیته امداد و انجمنهای خیرین برای جذب دانشآموزان توسط وزارت آموزش و پرورش طراحی شده، در تلهی نگاه کالایی به آموزش افتاده است. گویی تصور شده است که با توزیع چند جلد کتاب درسی، اندکی لوازمالتحریر، یک روپوش مدرسه یا تأمین سرویس رفتوآمد و کمکهای معیشتی، میتوان کودکی را که در چنگال فقر مطلق است، به کلاس درس بازگرداند. باید صادقانه پذیرفت که این رویکرد، تنها پوستهی مسئله است. تأمین ملزومات آموزشی، در حالی که ریشههای ساختاری فقر و بیثباتی اقتصادی خانوادهها نادیده گرفته شود، همچون آبیاری یک گل خشکیده با قطرههای اندک است. این برخورد جزیرهای و اکتفا به حمایتهای مقطعی، همانند آن است که هر باغبانی گوشهای از باغ را آبیاری کند و میانهی دشت را به عطش بیابان بسپارد. بازماندگی از تحصیل، فریادی بلند است که از ناهماهنگی میاندستگاهی برخاسته؛ تا زمانی که تدبیر ما از توزیع لوازم به تغییر ساختار ارتقا نیابد، غول محرومیت، هر روز بیش از پیش فرزندان ما را در کام خود خواهد کشید.
۳.مرثیهای برای جغرافیای فراموششده
آمارها به ما میگویند که در حاشیهها، در آنجا که خاک با غبار مرز درآمیخته، چراغ مدارس کمسو شده است. آنجا که دوری راه و نبود سقفی برای آموختن، کودک را میان «ماندن و پوسیدن» یا «رفتن و نرسیدن» معلق نگاه داشته است. عدالت آموزشی، اگر تنها در پایتخت و شهرهای بزرگ معنا یابد، چیزی جز یک واژهی لوکس در میان صفحات بخشنامهها نیست. وقتی کودکی در سیستان یا کردستان، به خاطر نبود یک راه ایمن یا یک کلاس گرم، دفترش را برای همیشه میبندد، یعنی عدالت در خون خود غلتیده است.
فرجام سخن: هزینهی سنگین سکوت
یک میلیون کودک بازمانده از تحصیل، یک میلیون زخم باز بر پیکر این جامعه است. اینان همان کسانی هستند که فردا در کوچهپسکوچههای آسیب، تاوان بیتدبیری امروز ما را با جوانی خود پس خواهند داد. حل این بحران، نه با شعارهای رنگین و نه با آمارهای پشتمیزی و طرحهای سطحی، که با ایمانی ساختاری، ممکن است. باید دریچهای گشود؛ باید نان را به سفرهها بازگرداند تا کتاب، به دستها برگردد و آموزش، از یک «توزیع کالا» به یک «حق بنیادین» تبدیل شود.
بگذاریم الفبا، دوباره زبان مشترک تمام کودکان این سرزمین باشد، پیش از آنکه غبار فراموشی، نام این یک میلیون نفر را از دفتر آینده پاک کند.
@sokhanmoallemاینستاگرام | تلگرام | واتساپ | سایت | بله | ارسال پیام
۲۲
روز جهانی مبارزه با کار کودک۱۲ ژوئنموضوع سال ۲۰۲۶:کارت قرمز به کار کودک:بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان
شیوع کار کودکاز سال ۲۰۰۰ تاکنون، میزان کار کودک تقریباً نصف شده و از ۲۴۶ میلیون به ۱۳۸ میلیون رسیده است؛ با این حال، سرعت پیشرفت فعلی بسیار کند است و جهان از دستیابی به هدف حذف کامل تا سال ۲۰۲۵ بازمانده است. برای پایان دادن به کار کودک طی پنج سال آینده، سرعت پیشرفت باید ۱۱ برابر سریعتر شود.با وجود پیشرفتها، هنوز ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که حدود ۵۴ میلیون نفر از آنان در کارهای خطرناک فعالیت میکنند.
روابط عمومی شبکه کمک ۲۰خرداد ۱۴۰۵
شیوع کار کودکاز سال ۲۰۰۰ تاکنون، میزان کار کودک تقریباً نصف شده و از ۲۴۶ میلیون به ۱۳۸ میلیون رسیده است؛ با این حال، سرعت پیشرفت فعلی بسیار کند است و جهان از دستیابی به هدف حذف کامل تا سال ۲۰۲۵ بازمانده است. برای پایان دادن به کار کودک طی پنج سال آینده، سرعت پیشرفت باید ۱۱ برابر سریعتر شود.با وجود پیشرفتها، هنوز ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که حدود ۵۴ میلیون نفر از آنان در کارهای خطرناک فعالیت میکنند.
روابط عمومی شبکه کمک ۲۰خرداد ۱۴۰۵روز جهانی مبارزه با کار کودک
۱۲ ژوئن
موضوع سال ۲۰۲۶: کارت قرمز به کار کودک: بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان
سازمان ملل متحد با توجه به تمرکز جهان بر بازی فوتبال، با وام گرفتن دو واژه «بازی» و «کارت قرمز» از فضای فوتبالی، با طرح شعار «کارت قرمز به کار کودکان» تلاش کرده است آگاهیرسانی را بر موج فوتبال سوار کند و در گام دوم تصریح کرده است: «بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان». این مرجع بینالمللی در توضیح «بازی منصفانه برای کودکان» بر محورهای زیر تأکید دارد: آموزش باکیفیت حمایت اجتماعی همگانی کار شایسته و معیشت مناسب برای بزرگسالان قوانین قویتر و اجرای مؤثر آنها دادهها و نظامهای پایش بهتر اقدام مسئولانه در کشاورزی و زنجیرههای تأمین
شیوع کار کودک
از سال ۲۰۰۰ تاکنون، میزان کار کودک تقریباً نصف شده و از ۲۴۶ میلیون به ۱۳۸ میلیون رسیده است؛ با این حال، سرعت پیشرفت فعلی بسیار کند است و جهان از دستیابی به هدف حذف کامل آن تا سال ۲۰۲۵ بازمانده است. برای پایان دادن به کار کودک طی پنج سال آینده، سرعت پیشرفت باید ۱۱ برابر سریعتر شود.
با وجود پیشرفتها، هنوز ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که حدود ۵۴ میلیون نفر از آنان در کارهای خطرناک فعالیت میکنند.
در ایران، یکی از تصاویری که همه شهروندان از کار کودکان میبینند، صحنههای کار کودکان زبالهگرد است که هر روز در قلب شهرهای ایران دیده میشود. این تصاویر، تلخترین تصویر از صنعت بازیافت، یعنی سبزترین صنعت دنیاست.
البته بسیاری از حوزههای کار کودکان همواره در برابر دید شهروندان نیست و در محیطها و کارگاههای زیرزمینی و دور از چشم مردم و مسئولان جریان دارد.
۲۲ خرداد روز جهانی منع کار کودک است؛ روزی برای یادآوری اینکه هیچ شانهای نباید پیش از آنکه تنومند شود، بار سنگین چرخ اقتصاد و فقر را به دوش بکشد. پاهایی که باید در پی توپ فوتبال میدویدند، اکنون زیر آوار بیتفاوتی ما، لرزان اما استوار، در جستوجوی ناناند.
یکی از پیامدهای انکارناپذیر جنگها، مشکلات اقتصادی و تورمهای افسارگسیخته است که یکی از نتایج آن فقر و سقوط کودکان و نوجوانان از پشت میز و نیمکتهای مدرسه به بازار سیاه کار است.
آمار بازماندگان از تحصیل، به اظهار رئیس سازمان بهزیستی، نزدیک به یک میلیون نفر است. در ادبیات پژوهشی، بازمانده از تحصیل شامل کودکانی است که به علت فقر از تحصیل بازماندهاند؛ با این حال، بخشی از کودکان نیز به دلایلی غیر از فقر ترک تحصیل میکنند که این موضوع نیز نیازمند توجه جدی است. این آمارها از سوی وزارت آموزش و پرورش معمولاً بهصورت عمومی منتشر نمیشود.
به هر حال، آمار ترک تحصیل دانشآموزان از پایه هفتم به بعد نیز بسیار هشداردهنده است.
2026 Theme: Red card to child labour: Fair play for children, decent work for adults
🟥 کارت قرمز به کار کودکان بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان
روابط عمومی شبکه کمک
۲۰خرداد ۱۴۰۵
۱۲ ژوئن
موضوع سال ۲۰۲۶: کارت قرمز به کار کودک: بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان
سازمان ملل متحد با توجه به تمرکز جهان بر بازی فوتبال، با وام گرفتن دو واژه «بازی» و «کارت قرمز» از فضای فوتبالی، با طرح شعار «کارت قرمز به کار کودکان» تلاش کرده است آگاهیرسانی را بر موج فوتبال سوار کند و در گام دوم تصریح کرده است: «بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان». این مرجع بینالمللی در توضیح «بازی منصفانه برای کودکان» بر محورهای زیر تأکید دارد: آموزش باکیفیت حمایت اجتماعی همگانی کار شایسته و معیشت مناسب برای بزرگسالان قوانین قویتر و اجرای مؤثر آنها دادهها و نظامهای پایش بهتر اقدام مسئولانه در کشاورزی و زنجیرههای تأمین
شیوع کار کودک
از سال ۲۰۰۰ تاکنون، میزان کار کودک تقریباً نصف شده و از ۲۴۶ میلیون به ۱۳۸ میلیون رسیده است؛ با این حال، سرعت پیشرفت فعلی بسیار کند است و جهان از دستیابی به هدف حذف کامل آن تا سال ۲۰۲۵ بازمانده است. برای پایان دادن به کار کودک طی پنج سال آینده، سرعت پیشرفت باید ۱۱ برابر سریعتر شود.
با وجود پیشرفتها، هنوز ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که حدود ۵۴ میلیون نفر از آنان در کارهای خطرناک فعالیت میکنند.
در ایران، یکی از تصاویری که همه شهروندان از کار کودکان میبینند، صحنههای کار کودکان زبالهگرد است که هر روز در قلب شهرهای ایران دیده میشود. این تصاویر، تلخترین تصویر از صنعت بازیافت، یعنی سبزترین صنعت دنیاست.
البته بسیاری از حوزههای کار کودکان همواره در برابر دید شهروندان نیست و در محیطها و کارگاههای زیرزمینی و دور از چشم مردم و مسئولان جریان دارد.
۲۲ خرداد روز جهانی منع کار کودک است؛ روزی برای یادآوری اینکه هیچ شانهای نباید پیش از آنکه تنومند شود، بار سنگین چرخ اقتصاد و فقر را به دوش بکشد. پاهایی که باید در پی توپ فوتبال میدویدند، اکنون زیر آوار بیتفاوتی ما، لرزان اما استوار، در جستوجوی ناناند.
یکی از پیامدهای انکارناپذیر جنگها، مشکلات اقتصادی و تورمهای افسارگسیخته است که یکی از نتایج آن فقر و سقوط کودکان و نوجوانان از پشت میز و نیمکتهای مدرسه به بازار سیاه کار است.
آمار بازماندگان از تحصیل، به اظهار رئیس سازمان بهزیستی، نزدیک به یک میلیون نفر است. در ادبیات پژوهشی، بازمانده از تحصیل شامل کودکانی است که به علت فقر از تحصیل بازماندهاند؛ با این حال، بخشی از کودکان نیز به دلایلی غیر از فقر ترک تحصیل میکنند که این موضوع نیز نیازمند توجه جدی است. این آمارها از سوی وزارت آموزش و پرورش معمولاً بهصورت عمومی منتشر نمیشود.
به هر حال، آمار ترک تحصیل دانشآموزان از پایه هفتم به بعد نیز بسیار هشداردهنده است.
2026 Theme: Red card to child labour: Fair play for children, decent work for adults
🟥 کارت قرمز به کار کودکان
بازی منصفانه برای کودکان، کار شایسته برای بزرگسالان روابط عمومی شبکه کمک۲۰خرداد ۱۴۰۵
۵باز نشر:
روابط عمومی شبکه کمک
https://t.me/KomakNetworkبیانیه مشترک سازمانهای مردمنهاد و فعالان حوزه کودک به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمانهای مردمنهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید میکنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، بهطور جدی نقض میشود.ماده ۳۲ پیماننامه حقوق کودک، مقاولهنامه شماره ۱۸۲ سازمان بینالمللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهرهکشی اقتصادی و اشکال زیانبار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان میدهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصلهای عمیق وجود دارد.امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصتهای رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانوادهها و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.ما همچنین نسبت به عادیسازی کار کودک هشدار میدهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانهای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک بهعنوان راهحلی برای مشکلات معیشتی، نهتنها حقوق کودکان را نادیده میگیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن میزند.
بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام میداریم:• تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛• تقویت حمایتهای اجتماعی و معیشتی از خانوادههای در معرض فقر و آسیب؛• حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروههای در معرض آسیب؛• توسعه خدمات سلامت روان و حمایتهای روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانوادهها؛• اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهرهکشی اقتصادی از کودکان؛• اصلاح و اجرای مؤثر سیاستها و تنظیمات بازار کار بهمنظور پیشگیری از بهکارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخشهای رسمی و غیررسمی اقتصاد؛• تقویت مسئولیتپذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاههای اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛• گسترش برنامههای آگاهیبخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهرهگیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانههای دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛• فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامهریزیها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.
در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهرهکشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان میدهیم.کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحرانهای بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهشهای آموزشی پویا۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان۳_ انجمن حمایت از کودکان کار۴_ انجمن پرنده درخت کوچک۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی۹- انجمن دوستداران کودک پویش۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
@irsprcorg
روابط عمومی شبکه کمکhttps://t.me/KomakNetworkبیانیه مشترک سازمانهای مردمنهاد و فعالان حوزه کودک به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
در روز جهانی مبارزه با کار کودک، ما جمعی از سازمانهای مردمنهاد، فعالان اجتماعی، متخصصان و کنشگران حوزه کودک، بر این اصل تأکید میکنیم که کودکی حق هر کودک است؛ حقی که امروز برای شمار زیادی از کودکان، زیر فشار فقر، نابرابری، محرومیت آموزشی، مهاجرت، ناامنی اقتصادی و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، بهطور جدی نقض میشود.ماده ۳۲ پیماننامه حقوق کودک، مقاولهنامه شماره ۱۸۲ سازمان بینالمللی کار و قوانین داخلی، بر حمایت از کودکان در برابر بهرهکشی اقتصادی و اشکال زیانبار کار تأکید دارند. با این حال، واقعیت زندگی بسیاری از کودکان نشان میدهد که میان این تعهدات و وضعیت موجود، فاصلهای عمیق وجود دارد.امروز کار کودک، ترک تحصیل و محرومیت از فرصتهای رشد و یادگیری، همچنان واقعیتی انکارناپذیر در زندگی بسیاری از کودکان است. فشارهای اقتصادی، گسترش فقر، کاهش امنیت معیشتی خانوادهها و پیامدهای جنگ و ناامنیهای ناشی از آن، این وضعیت را تشدید کرده و کودکان بیشتری را از حق آموزش، سلامت، امنیت و رشد محروم ساخته است.ما همچنین نسبت به عادیسازی کار کودک هشدار میدهیم. هیچ بحران اقتصادی یا اجتماعی نباید بهانهای برای پذیرش کار کودک یا محرومیت کودکان از حقوق بنیادینشان باشد. پذیرش کار کودک بهعنوان راهحلی برای مشکلات معیشتی، نهتنها حقوق کودکان را نادیده میگیرد، بلکه به تداوم چرخه فقر و نابرابری نیز دامن میزند.
بر این اساس، مطالبات نهادهای امضا کننده این بیانیه را در آستانه ۱۲ ژوئن به شرح ذیل اعلام میداریم:• تضمین دسترسی همه کودکان، بدون هرگونه تبعیض، به آموزش باکیفیت و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل؛• تقویت حمایتهای اجتماعی و معیشتی از خانوادههای در معرض فقر و آسیب؛• حمایت ویژه از کودکان مهاجر، کودکان بازمانده از تحصیل و سایر گروههای در معرض آسیب؛• توسعه خدمات سلامت روان و حمایتهای روانی ـ اجتماعی برای کودکان و خانوادهها؛• اجرای مؤثر قوانین مرتبط با منع کار کودک و مقابله با بهرهکشی اقتصادی از کودکان؛• اصلاح و اجرای مؤثر سیاستها و تنظیمات بازار کار بهمنظور پیشگیری از بهکارگیری کودکان و حذف اشکال مختلف کار کودک در بخشهای رسمی و غیررسمی اقتصاد؛• تقویت مسئولیتپذیری و پاسخگویی بخش خصوصی، کارفرمایان و بنگاههای اقتصادی در پیشگیری از کار کودک و رعایت حقوق کودک در تمامی مراحل فعالیت و زنجیره تأمین؛• گسترش برنامههای آگاهیبخشی عمومی درباره پیامدهای کار کودک و حقوق کودکان، با بهرهگیری از ظرفیت رسانه ملی، رسانههای دولتی و عمومی و سایر ابزارهای ارتباطی و آموزشی کشور؛• فراهم کردن زمینه مشارکت مؤثر نهادهای مدنی و جوامع محلی در برنامهریزیها و اقدامات مرتبط با حقوق کودک.
در سالی که شعار جهانی روز مبارزه با کار کودک «کارت قرمز به کار کودک؛ بازی جوانمردانه برای کودکان و کار شایسته برای بزرگسالان» انتخاب شده است، ما نیز کارت قرمز خود را به هرگونه بهرهکشی از کودکان، محرومیت از آموزش، بازماندگی از تحصیل و نقض حق کودکی نشان میدهیم.کودکی حق است؛ نه امتیاز، نه نیروی کار ارزان و نه بهایی که کودکان برای بحرانهای بزرگسالان بپردازند.
۱_ انجمن پژوهشهای آموزشی پویا۲_ انجمن حمایت از حقوق کودکان۳_ انجمن حمایت از کودکان کار۴_ انجمن پرنده درخت کوچک۵-موسسه درخت کوچک زندگی( قزوین)۶- موسسه توسعه پایدار اردیبهشت ( زاهدان)۷- انجمن حمایت از کودکان ونوجوانان توانیاب۸- انجمن حمایت ویاری آسیب دیدگان اجتماعی۹- انجمن دوستداران کودک پویش۱۰- انجمن دوستداران کودک کرمان۱۱- انجمن یاری کودکان در معرض خطر۱۲- گروه تلاشگران یاری همدل۱۳- گروه فرهنگی اجتماعی کیانا۱۴- موسسه انسان دشواری وظیفه۱۵- موسسه درخت کوچک زندگی۱۶- موسسه توانمندسازی مهروماه۱۷- موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازه غار۱۸- موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر ،۱۹- موسسه کنشگران فرزانه (اجتماعی)۲۰- موسسه نوید زندگی کوشا۲۱- موسسه یاریگران کودکان کار پویا۲۲- موسسه بنیاد نوای مهر تاک
@irsprcorg
۱
رونمایی از کتاب" پیمایش وضعیت اجتماعی کشور" و سامانه کلان شاخض پیشرفت های اجتماعی در وزارت کشور
بطحایی دراین برنامه خاطرنشان کرد: تنها حدود ۲۵ درصد مردم احساس عدالتو برابری در جامعه دارند؛ به این معنا که حدود سهچهارم مردم احساس میکنند با نوعی نابرابری یا تبعیض مواجه هستند.وی افزود: همچنین بر اساس این پیمایشها، حدود ۶۰ درصد مردم نسبت به بهبود شرایط در آینده امید چندانی ندارند که این مسئله از جمله چالشهای مهم اجتماعی محسوب میشود.۷۶ درصد مردم به ایرانی بودن خود افتخار میکنندمنبع
https://akhbaretosee.ir/?p=33250
بازنشر: روابط عمومی شبکه کمک ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
بطحایی دراین برنامه خاطرنشان کرد: تنها حدود ۲۵ درصد مردم احساس عدالتو برابری در جامعه دارند؛ به این معنا که حدود سهچهارم مردم احساس میکنند با نوعی نابرابری یا تبعیض مواجه هستند.وی افزود: همچنین بر اساس این پیمایشها، حدود ۶۰ درصد مردم نسبت به بهبود شرایط در آینده امید چندانی ندارند که این مسئله از جمله چالشهای مهم اجتماعی محسوب میشود.۷۶ درصد مردم به ایرانی بودن خود افتخار میکنندمنبعhttps://akhbaretosee.ir/?p=33250
بازنشر:
روابط عمومی شبکه کمک ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
باز نشر: روابط عمومی شبکه کمک
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، انجمن علمی رفاه اجتماعی ایران با همکاری مجموعه مردمنهاد خیر ایران، نشست تخصصی «نقش نهادهای مدنی در بهبود رفاهی و بازسازی کشور پس از جنگ» را روز سهشنبه ۹ تیرماه از ساعت ۱۶ تا ۱۸ برگزار میکند. در این نشست، جمعی از استادان دانشگاه و پژوهشگران حوزه رفاه اجتماعی، سیاستگذاری و جامعه مدنی، ابعاد مختلف نقش نهادهای مدنی در بهبود وضعیت رفاهی جامعه و مشارکت در فرآیند بازسازی کشور پس از جنگ را بررسی خواهند کرد.سخنرانان این نشست عبارتاند از: دکتر علیاکبر تاج مزینانی، دانشیار سیاستگذاری اجتماعی و رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس انجمن علمی رفاه اجتماعی ایران دکتر مسعود عالمی نیسی، دانشیار سیاستگذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی دکتر حسام عزتآبادیپور، پژوهشگر ارشد مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی دکتر اشکان تقیپور، مدیرعامل شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه، عضو هیئتمدیره مجمع خیرین کشور و رئیس هیئتمدیره مؤسسه خیریه نیکگامان جمشید دبیری این نشست را نیز مجتبی اصغری، پژوهشگر مقطع دکتری رفاه اجتماعی در دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر ارتباطات و رسانه خیر ایران، بر عهده خواهد داشت. این نشست بعد از چهارراه فاطمی، نرسیده به بیمارستان قلب، کوچه اردهال، پلاک ۶، سالن جلسات برگزار میشود و امکان مشارکت مجازی نیز از طریق این لینک برای علاقهمندان فراهم است.
روابط عمومی شبکه کمکبه گزارش پایگاه خبری تحلیلی خیر ایران، انجمن علمی رفاه اجتماعی ایران با همکاری مجموعه مردمنهاد خیر ایران، نشست تخصصی «نقش نهادهای مدنی در بهبود رفاهی و بازسازی کشور پس از جنگ» را روز سهشنبه ۹ تیرماه از ساعت ۱۶ تا ۱۸ برگزار میکند. در این نشست، جمعی از استادان دانشگاه و پژوهشگران حوزه رفاه اجتماعی، سیاستگذاری و جامعه مدنی، ابعاد مختلف نقش نهادهای مدنی در بهبود وضعیت رفاهی جامعه و مشارکت در فرآیند بازسازی کشور پس از جنگ را بررسی خواهند کرد.سخنرانان این نشست عبارتاند از: دکتر علیاکبر تاج مزینانی، دانشیار سیاستگذاری اجتماعی و رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس انجمن علمی رفاه اجتماعی ایران دکتر مسعود عالمی نیسی، دانشیار سیاستگذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی دکتر حسام عزتآبادیپور، پژوهشگر ارشد مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی دکتر اشکان تقیپور، مدیرعامل شبکه ملی مؤسسات نیکوکاری و خیریه، عضو هیئتمدیره مجمع خیرین کشور و رئیس هیئتمدیره مؤسسه خیریه نیکگامان جمشید دبیری این نشست را نیز مجتبی اصغری، پژوهشگر مقطع دکتری رفاه اجتماعی در دانشگاه علامه طباطبایی و مدیر ارتباطات و رسانه خیر ایران، بر عهده خواهد داشت. این نشست بعد از چهارراه فاطمی، نرسیده به بیمارستان قلب، کوچه اردهال، پلاک ۶، سالن جلسات برگزار میشود و امکان مشارکت مجازی نیز از طریق این لینک برای علاقهمندان فراهم است.
مشارکت، از روایتها آغاز میشود.
مشارکت، فقط کنار هم قرار گرفتن نیست؛روایتیست که از شنیدن، آموختن و ساختنِ مشترک آغاز میشود.
در رویداد «داستان مشارکت؛ دیدارها و روایتها» گرد هم میآییم تا:
• در کارگاه «معناسازی برای سمنها در تجربه جنگ» با ارائه دکتر بابک علوی شرکت کنیم؛• در نشست هماندیشی و همافزایی سمنها و بخش خصوصی برای افزایش اثربخشی اجتماعی به گفتوگو بنشینیم؛• ایدههای نو سمنها برای عبور از بحرانها را بشنویم و درباره آنها گفتوگو کنیم؛• و از تجربهها و روایتهای واقعی الهام بگیریم.
این دیدار فرصتی است برای شنیدن روایتهایی که شاید سرآغاز یک همکاری، یک راهحل یا یک تغییر ماندگار باشند.
یکشنبه ۱۸ مرداد ساعت ۹:۰۰ تا ۱۵:۰۰ کانون انصار
لطفاً برای حضور در این رویداد، از طریق شناسه زیر در تلگرام یا بله پیام دهید و ثبتنام خود را انجام دهید:
@komaknetworrk
مشارکت، فقط کنار هم قرار گرفتن نیست؛روایتیست که از شنیدن، آموختن و ساختنِ مشترک آغاز میشود.
در رویداد «داستان مشارکت؛ دیدارها و روایتها» گرد هم میآییم تا:
• در کارگاه «معناسازی برای سمنها در تجربه جنگ» با ارائه دکتر بابک علوی شرکت کنیم؛• در نشست هماندیشی و همافزایی سمنها و بخش خصوصی برای افزایش اثربخشی اجتماعی به گفتوگو بنشینیم؛• ایدههای نو سمنها برای عبور از بحرانها را بشنویم و درباره آنها گفتوگو کنیم؛• و از تجربهها و روایتهای واقعی الهام بگیریم.
این دیدار فرصتی است برای شنیدن روایتهایی که شاید سرآغاز یک همکاری، یک راهحل یا یک تغییر ماندگار باشند.
یکشنبه ۱۸ مرداد ساعت ۹:۰۰ تا ۱۵:۰۰ کانون انصارلطفاً برای حضور در این رویداد، از طریق شناسه زیر در تلگرام یا بله پیام دهید و ثبتنام خود را انجام دهید:
@komaknetworrk
۲۱بازارسال شده از هموفیلی و دیگر اختلالات انعقادی
۵۲ سال خون ملی در رگ ایرانیان
استاد فریدون علاء: وضعیت ناگوار خونفروشی در کشور، ما را بر آن داشت تا طرح یک سازمان واحد، مرکزی و ملی که صرفاً از داوطلبان با اهداف غیرانتفاعی و سالم خون بگیرد و مشتقات سلولی و پلاسمایی را در بهترین شرایط بهداشتی و علمی تهیه کند و به رایگان در اختیار بیماران و مؤسسات درمانی بگذارد را پایه ریزی کنیم. البته برای رسیدن به این هدف والا، ابتدا باید یک دگرگونی در اجتماع به وجود آوریم. لازمه این موفقیت تغییر طرز فکر جامعه بود.از این رو لازم بود یک نوع حرکت شور انگیز و ملی به وجود میآمد تا مردم احساس کنند که میتوانند با کمک همدیگر خون سالم و قابل اعتماد فراهم کنند.
در سالگرد تاسیس سازمان انتقال خون ایران:
مدیران و فعالین این کانون با شاخه ای گل به ملاقات اهداء کنندگان خون می روند و با مدیران سازمان انتقال خون در سراسر کشور به رسم قدردانی ملاقات می کنند. امید ان داریم، در پایان این رویداد حامل پیام های مدیران سازمان انتقال خون ایران برای بنیانگذار سازمان و پدر معنوی جامعه هموفیلی ایران باشیم.
مدیر عامل کانون هموفیلی ایران
معصومه صادق زاده بروجنینهم امرداد ۱۴۰۵
استاد فریدون علاء: وضعیت ناگوار خونفروشی در کشور، ما را بر آن داشت تا طرح یک سازمان واحد، مرکزی و ملی که صرفاً از داوطلبان با اهداف غیرانتفاعی و سالم خون بگیرد و مشتقات سلولی و پلاسمایی را در بهترین شرایط بهداشتی و علمی تهیه کند و به رایگان در اختیار بیماران و مؤسسات درمانی بگذارد را پایه ریزی کنیم. البته برای رسیدن به این هدف والا، ابتدا باید یک دگرگونی در اجتماع به وجود آوریم. لازمه این موفقیت تغییر طرز فکر جامعه بود.از این رو لازم بود یک نوع حرکت شور انگیز و ملی به وجود میآمد تا مردم احساس کنند که میتوانند با کمک همدیگر خون سالم و قابل اعتماد فراهم کنند.
در سالگرد تاسیس سازمان انتقال خون ایران:
مدیران و فعالین این کانون با شاخه ای گل به ملاقات اهداء کنندگان خون می روند و با مدیران سازمان انتقال خون در سراسر کشور به رسم قدردانی ملاقات می کنند. امید ان داریم، در پایان این رویداد حامل پیام های مدیران سازمان انتقال خون ایران برای بنیانگذار سازمان و پدر معنوی جامعه هموفیلی ایران باشیم.
مدیر عامل کانون هموفیلی ایران
معصومه صادق زاده بروجنینهم امرداد ۱۴۰۵