#کتاب_خوانی
مروری بر کتاب «زندگی سراسر حل مسئله است»
پیوند تکامل زیستی، ابطال‌پذیری و جامعهٔ باز
در جهانی که پاسخ‌های قطعی، ایدئولوژی‌های بسته و ادعاهای بی‌چون‌وچرا همچنان وسوسه‌برانگیزند، شاید همین ایدهٔ ساده اما عمیق، مهم‌ترین چیزی باشد که می‌توان از پوپر آموخت: مسئله‌ای که امروز حل می‌کنیم، پایان راه نیست؛ آغاز مسئله‌ای تازه است.
asriran.com/0051VD
@MyAsriran
مروری بر کتاب «زندگی سراسر حل مسئله است»
پیوند تکامل زیستی، ابطال‌پذیری و جامعهٔ باز
در جهانی که پاسخ‌های قطعی، ایدئولوژی‌های بسته و ادعاهای بی‌چون‌وچرا همچنان وسوسه‌برانگیزند، شاید همین ایدهٔ ساده اما عمیق، مهم‌ترین چیزی باشد که می‌توان از پوپر آموخت: مسئله‌ای که امروز حل می‌کنیم، پایان راه نیست؛ آغاز مسئله‌ای تازه است.asriran.com/0051VD
@MyAsriran
۱
نمایشگر بزرگ و دوگانه گوشی‌های تاشو؛گوشی‌های تاشو، تجربه متفاوت کتاب‌خوانی الکترونیکیک گزارش تازه نشان می‌دهد نمایشگر بزرگ و دوگانه گوشی‌های تاشو می‌تواند تجربه مطالعه کتاب‌های الکترونیکی را به تجربه‌ای شبیه کتاب واقعی تبدیل کند؛ قابلیتی که به‌ویژه در گوشی‌هایی مانند پیکسل ۱۱ پرو فولد، مرز میان گوشی هوشمند و کتاب‌خوان‌های اختصاصی را کم‌رنگ کرده استنویسنده این گزارش پس از نصب برنامه کیندل روی Google Pixel 11 Pro Fold، تجربه مطالعه با این گوشی را بسیار مطلوب توصیف کرده و می‌گوید حتی با وجود کنار گذاشتن فناوری جوهر الکترونیک (E Ink)، در بسیاری از موارد استفاده از گوشی تاشو را به یک کتاب‌خوان اختصاصی ترجیح می‌دهد.این گزارش همچنین به Microsoft Surface Duo اشاره می‌کند که از دو نمایشگر مجزا تشکیل شده بود. هنگام اجرای برنامه کیندل در حالت گسترده، هر صفحه نمایشگر می‌توانست یک صفحه از کتاب را نشان دهد و به این ترتیب، تجربه‌ای بسیار نزدیک‌تر به ورق‌زدن یک کتاب واقعی ایجاد می‌شد@ibna_official
آیا هوش مصنوعی مهارت‌های ما را از بین می‌برد؟ نتایج اولیه نگرانکنندهاندنیچر، ماریانا لنهارو — با گسترش اتکای متخصصان به ابزارهای هوش مصنوعی در محیط کار، این پرسش مطرح شده است که آیا ممکن است مهارت‌هایی که با تمرین و ممارست فراوان به دست آمده‌اند، به‌تدریج تحلیل بروند. این نگرانی در میان جامعۀ پزشکی، متخصصان علوم کامپیوتر و شاغلان دیگر حوزه‌ها شدت گرفته است. برای مثال، نظرسنجی تازه‌ای از کادر درمان در آمریکا نشان داد که ۷۰ درصد پرستاران و ۷۷ درصد پزشکان نگران‌اند اتکای بیش‌ازحد به سامانه‌های هوش مصنوعی مهارت‌های حرفه‌ای‌شان را از بین ببرد.به نظر می‌رسد این نگرانی بی‌اساس نیست. شواهد نشان می‌دهد که «مهارت‌زدایی» ناشی از هوش مصنوعی در پزشکی، علوم کامپیوتر و حوزه‌های دیگر در حال وقوع است. پژوهشی در لهستان نشان داد که هوش مصنوعی چقدر سریع می‌تواند مهارت پزشکان را تضعیف کند. در این پژوهش، متخصصانی با سابقۀ دست‌کم ۲ هزار کولونوسکوپی از سامانه‌ای استفاده می‌کردند که تصاویر را به‌صورت زنده بررسی می‌کرد و ضایعات پیش‌سرطانی روده را تشخیص می‌داد. این سامانه فقط در روزهای مشخصی فعال بود.پس از شروع استفاده از هوش مصنوعی، عملکرد پزشکان در روزهایی که این سامانه در دسترس نبود، به‌شدت افت کرد. در سه ماه پیش از ورود هوش مصنوعی، پزشکان در ۲۸.۴ درصد از کولونوسکوپی‌ها ضایعات پیش‌سرطانی را شناسایی می‌کردند، اما پس از تجربۀ کار با این سامانه، میزان تشخیص آنها بدون کمک هوش مصنوعی به ۲۲.۴ درصد کاهش یافت.پژوهشگران شرکت آنتروپیک در سان‌فرانسیسکو برای بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر مهارت برنامه‌نویسی، آزمایشی روی ۵۲ مهندس نرم‌افزار انجام دادند. از آنها خواسته شد یک تکلیف ساده در کدنویسی انجام دهند. همۀ شرکت‌کنندگان اجازۀ جست‌وجو در اینترنت را داشتند، اما نیمی از آنها باید از دستیار هوش مصنوعی هم استفاده می‌کردند. سپس از همۀ آنها آزمونی گرفتند تا میزان یادگیری‌شان را بسنجند. نتیجه چشمگیر بود: میانگین نمرۀ گروهی که با هوش مصنوعی کار کرده بود ۵۰ درصد بود، درحالی‌که گروه بدون هوش مصنوعی میانگین ۶۷ درصد را کسب کرد.تاپانی رینتا-کاهیلا از مدرسۀ اقتصاد هانکن می‌گوید فناوری‌هایی مانند جی‌پی‌اس پیش‌تر توانایی جهت‌یابی انسان را تضعیف کرده‌اند، اما هوش مصنوعی مولد تفاوت مهمی دارد: «این نخستین فناوری است که مستقیماً تفکر و درک انسان را خودکار می‌کند؛ توانایی‌هایی که همواره مختص انسان دانسته می‌شدند».از همین رو، پژوهشگران به دنبال راه‌هایی برای حفظ مهارت‌های انسانی در عصر هوش مصنوعی هستند. کوین کراوسون، پژوهشگر علوم اطلاعات در دانشگاه سیراکیوز، می‌گوید: «همین که از وجود چنین خطری آگاه باشیم، باعث می‌شود دوباره فکر کنیم که کدام مهارت‌ها را باید خودمان حفظ کنیم و کدام‌یک را می‌خواهیم به هوش مصنوعی بسپاریم». آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Is AI ruining our skills? Early results are in — and they’re not good» نوشتۀ ماریانا لنهارو است که در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶ در نیچر منتشر شده است.@tarjomaan
بازارسال شده از کتاب داران از یاد نگذشته
*اطلاع‌رسانی برگزاری سلسله کارگاه‌های کمیته اخلاقدفتر توسعه آموزش (EDO) دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌کند:
سلسله کارگاه‌های کمیته اخلاق موضوعات کارگاه‌ها:۱. نظام حقوقی حمایت از آثار علمی در علوم پزشکی؛ از حقوق مؤلف تا انتشار اثر
۲. از اختیار تا تصمیم؛ سناریوهای استفاده از هوش مصنوعی در پزشکی
۳. چالش‌ها و سیاست‌های نوین اخلاق پژوهش در عصر هوش مصنوعی
۴. سلامت نشر علمی؛ ابزارهای ارزیابی و راهکارهای انتشار مسئولانه
شرکت در این کارگاه‌ها دارای امتیاز فرهنگی برای اساتید و اعضای محترم هیئت علمی است. تاریخ و ساعت برگزاری: مطابق اطلاعات درج‌شده در پوستر لینک شرکت در کارگاه‌های مجازی:https://www.skyroom.online/ch/iums/edo-free
محل برگزاری حضوری: دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، سالن کنفرانس دکتر طبیبیاز اساتید، اعضای محترم هیئت علمی، پژوهشگران و دانشجویان دعوت می‌شود با شرکت در این کارگاه‌ها، در ارتقای دانش و توانمندی‌های خود در زمینه اخلاق پژوهش، هوش مصنوعی و انتشار علمی مسئولانه مشارکت نمایند.
دفتر توسعه آموزش (EDO)*دانشکده مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
۱پایان یک رفاقت طلایی؛چرا رفاقت سارتر و کامو به بن‌بست رسید؟️تصور کنید دو غول فکری که روزگاری در کافه‌های پاریس دوشادوش یکدیگر علیه فاشیسم و پوچی جنگ قلم می‌زدند، ناگهان چنان تیغ قلم را بر گلوی هم بگذارند که ترکش‌های جدال قلمی‌شان فضای روشنفکری جهان را دگرگون کند. قصه ژان پل سارتر و آلبر کامو تنها روایت یک قهر روشنفکرانه نیست؛ آینه تمام‌نمای تلاطم‌های فکری سده بیستم است.️سارتر عنوان «اگزیستانسیالیست» را با آغوش باز پذیرفت، اما کامو ترجیح داد اندیشه‌اش را با عنوان «فلسفه پوچی» تعریف کند. سارتر مذهب را خصم صریح آزادی می‌دانست؛ در مقابل، کامو زاویه‌ای ستیزه‌جویانه با امر قدسی نداشت. سارتر، وضعیت بشری را در حفره میان آگاهی و جهان جست‌وجو می‌کرد و شعار معروفش «وجود مقدم بر ماهیت است» شد؛ یعنی انسان خودش، خودش را می‌سازد. در نقطه مقابل، کامو وضعیت بشر را مواجهه میان اشتیاق انسان به معنا و سکوت کرکننده جهان می‌دید و می‌گفت: «باید سیزیف را خوشبخت پنداشت».این شکاف در سیاست، ژرف‌تر هم شد: سارتر کمونیستی بود که معتقد بود برای رسیدن به جامعه آرمانی، گاهی باید دست‌ها را آلوده کرد و شوروی را تنها روزنه امید کارگران جهان می‌دانست. کامو اما در مقام یک اصلاح‌طلبِ مداراگر، زمان حال، نفی خشونت و گفت‌وگوی گشاده را اصل گرفت و در کتاب سترگش، «انسان طاغی»، اردوگاه‌های گولاگ شوروی را بی‌رحمانه نقد کرد. در بحران الجزایر نیز سارتر مشت گره‌کرده شورشیان را ستود، در حالی که کامو، نگران از تروریسم و جان مادرش در الجزیره، هم‌زمان هم استعمار و هم خون‌ریزی را محکوم کرد.ibna.ir/x6Ktg
@ibna_official
به مناسبت انتخاب نمایشگاه بین‌المللی کتاب ابوظبی؛شاید دن کیشوت واقعا جهان را اشتباه نمیدیدروایت شوالیه‌ای که چهار قرن است با آسیاب‌های بادی می‌جنگد و هنوز پرسش‌هایش درباره انسان، واقعیت و رویا برای خوانندگان جهان تازه است.دن کیشوت شاید از نگاه دیگران مردی مضحک باشد، اما برای خودش به اصولی وفادار است که به آنها باور دارد. او حاضر نیست تنها به این دلیل که جهان رویاهایش را نمی‌فهمد، از آنها دست بکشد.️تصویر مردی که با جدیت به سوی آسیاب‌های بادی می‌تازد، امروز تنها یک صحنه از یک رمان نیست؛ استعاره‌ای جهانی از انسانی است که در برابر جهانی ناسازگار با رویاهایش ایستاده است.️شاید راز ماندگاری «دن کیشوت» نیز همین باشد. هر نسل می‌تواند در آن چیزی از خود پیدا کند: انسانی که رویا می‌بیند، انسانی که با واقعیت می‌جنگد، انسانی که گاهی نمی‌داند مرز میان این دو کجاست.ibna.ir/x6Kq9
@ibna_official
به مناسبت ۲۸ مهر زادروز ستارخان؛سردار ملی مشروطه ایرانیدر کتاب «ستارخان و جنبش آذربایجان» می‌خوانیم: در زمانی که مشروطه در تمام ایران شکست خورده بود و محلۀ نه چندان بزرگ امیره قیز در محاصره قرار داشت، هیچ کس باور نمی‌کرد که ستارخان بتواند ایستادگی نموده و پیروز شود. ستارخان با دسته‌ای اندک نبرد را پیش برده و استعداد خود را به عنوان یک سردار بزرگ و مشروطه‌خواهی صادق به مردم نشان داد و از سوی دیگر مشروطه را به ایران بازگرداند.سواران و تفنگچیان رحیم خان، شجاع نظام، سهام‌الدوله و انجمن «اسلامیه» با هدف تصرف انجمن حقیقت در ۲ ژوئیه به امیره قیز حمله کردند. مجاهدان ستارخان جلوی حملۀ دشمن را گرفتند. نیروهای ضدانقلاب برای اولین بار به وسیلۀ توپ، امیره قیز را زیر آتش گرفتند. ولی آتش توپ نیز کمکی به آنان نکرد. ستارخان و همرزمانش با تیراندازی مناسب، دشمن را به عقب‌نشینی وادار کردند. ستارخان هنوز نیمی از امیره قیز را در دست داشت.جنگ بی‌امان از روز ۲۱ ژوئیه تا ۱۰ اوت شب و روز ادامه یافت. خونین‌ترین نبردها در روزهای ۲۵ و ۲۶ ژوئیه انجام شد. بنا به نوشتۀ محمدباقر ویجویه که در نبردها شرکت داشته، در این نبردها، هر مجاهد با ۵ سوار یا تفنگچی می‌جنگید. دوباره هجوم اساسی بر محلۀ امیره قیز انجام شد. نیروهای دشمن به کمک آتش توپ، به انجمن حقیقت قرارگاه ستارخان نزدیک شدند. ولی در نتیجۀ فرماندهی مناسب ستارخان و باقرخان با توپ و تفنگ پاسخ دشمن داده شد و حملۀ آنان متوقف گردید. دشمن هر لحظه با نزدیک شدن به انجمن حقیقت، در فکر به چنگ آوردن ستارخان بود ولی ستارخان بی باک و خستگی‌ناپذیر به سنگرها سر می‌زد، مجاهدان را رهبری می‌کرد و با شجاعت خود آنان را به شور می‌آورد.لنین که وقایع انقلابی تبریز را به دقت زیر نظر داشت، در همان روزها می‌نویسد:«می‌توان گفت مبارزۀ خونین تبریز و موفقیت انقلابیانی که به دفعات ضربه‌های سنگین متحمل شدند، نشان می‌دهد که برنامه‌های شاه که مورد یاری لیاخوف‌های روسی و دیپلمات‌های انگلیسی قرار داشت، با جدی‌ترین مقاومت از پایین روبه‌رو شد.»
ibna.ir/x6KLr
@ibna_official
۱خوانشی از «زمین محکم» اثر برنه براون؛تعادل در زمین لرزان«زمین محکم» را می‌توان کتابی درباره حفظ تعادل در شرایطی دانست که تعادل همواره در حال برهم‌خوردن است. ارزش اثر در این نیست که نسخه‌ای قطعی برای مدیریت آینده ارائه می‌کند؛ چنین ادعایی با ماهیت مسئله‌ای که خود کتاب ترسیم می‌کند سازگار نیست. اهمیت آن در بازگرداندن چند واژه انسانی به مرکز بحث مدیریت است: اعتماد، تعلق، مسئولیت، فروتنی، گفت‌وگو و شجاعت.️تصویر مرکزی کتاب از یک وضعیت بدنی گرفته شده است: ورزشکاری که پاهای خود را چنان روی زمین قرار می‌دهد که در برابر ضربه تعادلش را از دست ندهد و در همان حال بتواند به سرعت حرکت کند. این تصویر، تعریف براون از «زمین محکم» را شکل می‌دهد. زمین محکم قرار نیست مکانی باشد که در آن هیچ خطری وجود ندارد؛ وضعیتی است که فرد در آن به اندازه کافی استوار است تا بتواند با تغییر مواجه شود. همین تفاوت کوچک، معنای مهمی برای مدیریت دارد. سازمانی که برای حفظ ثبات همه چیز را منجمد می‌کند، ممکن است از آشوب کوتاه‌مدت در امان بماند، اما ظرفیت پاسخ‌گویی به تغییرات بعدی را از دست بدهد. سازمانی هم که هر تغییر بیرونی را با واکنشی فوری پاسخ می‌دهد، فرصت تأمل و تشخیص را قربانی سرعت می‌کند.️یکی از ایده‌های محوری کتاب این است که بلوغ رهبری با توانایی نگه‌داشتن چند حقیقت متعارض در کنار یکدیگر سنجیده می‌شود. براون به جای آنکه از رهبر بخواهد میان انسان‌مداری و بهره‌وری یکی را برگزیند، مسئله را در سطح دشوارتری قرار می‌دهد: چگونه می‌توان محیطی ساخت که افراد احساس تعلق و دیده‌شدن داشته باشند و هم‌زمان مسئولیت عملکرد خود را بپذیرند؟ این پرسش برای سازمان‌های امروز اهمیت زیادی دارد، زیرا بسیاری از تعارض‌های محیط کار از جایی شکل می‌گیرند که یک ارزش به قیمت حذف ارزش دیگر دنبال می‌شود.️«زمین محکم» از حیث ترکیب تجربه سازمانی، روایت شخصی، گفت‌وگو با صاحب‌نظران و پژوهش‌های پیشین، کتابی پرماده است. براون مفاهیمی را که در آثار قبلی‌اش مطرح کرده بود، در برابر مسئله تازه‌ای قرار می‌دهد و تلاش می‌کند آنها را برای محیط‌های کاری متحول‌شونده قابل استفاده کند. قرار گرفتن بحث‌هایی درباره تحول، اعتماد، رهبری، آینده‌نگری، خلاقیت، شکست و هوش مصنوعی در یک قاب واحد نیز به کتاب امکان می‌دهد مسئله رهبری را فراتر از مهارت‌های فردی مدیر ببیند. انتشار کتاب در سال ۲۰۲۵ و قرار گرفتن آن در فهرست پرفروش‌های نیویورک‌تایمز و فهرست بلند جایزه کتاب کسب‌وکار پورچ‌لایت نیز نشان می‌دهد اثر در فضای عمومی کتاب‌های مدیریتی بازتاب قابل توجهی داشته است.ibna.ir/x6KpS
@ibna_official
۱روایت زویا پیرزاد از «اهالی ماگنولیا»؛زویا پیرزاد در اثر جدیدش قصه‌گوی «گذشته» شده استزویا پیرزاد نویسنده رمان مشهور «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» پس از ۲۲ سال با اثر جدیدش بازگشت.️ در این رمان نیز شاهد روزمرگی‌نویسی، تمرکز بر جزئیات دقیق و زنانه‌نویسی هستیم و پیرزاد با زبانی ساده، پاکیزه و بدون تکلف، لایه‌های درونی زندگی، عواطف و دغدغه‌های زنانه را به تصویر می‌کشد.️در این رمان نیز با نثری آرام و بی‌تکلف مواجه هستیم و خواننده بسیار راحت با گفت‌وگوهای شخصیت‌ها ارتباط برقرار می‌کند. اینجا هم راوی یک زن است مانند خیلی از زن‌های دیگر دوروبرمان با کارهای تکراری روزمره‌اش و سایر شخصیت‌های زن داستان اغلب دغدغه استقلال و رهایی از محدودیت و سرخوردگی دارند. داستان در بستر اتفاقات ساده زندگی مثل خریدن ماشین، گفتگوهای خانوادگی، دلتنگی‌های کوچک و گذران عادی روزها شکل می‌گیرد.️پیام نویسنده این است که گذشته قصه‌ای است که مدام برا ی خودمان تعریف می‌کنیم؛ گذشته بی‌حاصل و بی‌فایده است.ibna.ir/x6KH9
@ibna_official