لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل مهارینو🌱 | توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزانم
۴۷۰ عضو

مهارینو🌱 | توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزان

undefined رشــد و توسعه فردی کودکان و نوجوانان | آمــوزش مَهـــارت های نرم

undefined _در مســیر رشد و بالنـــدگی همراه دانـش آموزان و مامــانایِ فرهیــــخته :)
undefinedمکان:مشهد
خیابان دانشگاه_ دانشگاه ۱۵_ کوچه اسرار۱/۱_ پلاک۳۳
سایت ما: http://Www.mahaarino.ir
مشاهده در اپلیکیشن بلهمشاهده در وب بله
۹ مرداد
thumbnail
سلام سلامصبح آدینه تون به نیکیundefinedundefined
undefinedundefinedundefined
undefined۱

۸۲

۴:۴۶

thumbnail
undefined گاهی آن‌قدر به درخت‌ها خیره می‌شویم که جنگل را فراموش می‌کنیم...
این هفته در کلاس «فرش تصمیم»، برای بچه‌ها داستانی تعریف کردیم.
پدری دست پسرش را گرفت و گفت: «می‌خواهم تو را به دیدن جنگل ببرم.»آن‌ها وارد جنگل شدند.پسرک چند دقیقه بعد پرسید: «پس جنگل کو؟!»پدر لبخند زد و گفت: «الان فقط داری درخت‌ها را می‌بینی...»آن‌ها جلوتر رفتند.باز هم پسر پرسید: «پس جنگل کو؟»تا اینکه پدر او را به بالای تپه‌ای برد.پسر یک‌باره گفت: «آها... این همان جنگل است!»
undefined آن روز فهمید که گاهی باید کمی فاصله بگیریم تا تصویر بزرگ‌تر را ببینیم.
undefinedگاهی در خانه، مدرسه یا محل کار، آن‌قدر درگیر یک اتفاق کوچک می‌شویم که تصویر بزرگ‌تر را فراموش می‌کنیم.
مثلاً...
undefined فرزندمان امروز تکالیفش را انجام نداده است. اگر فقط همان «درخت» را ببینیم، شاید با عصبانیت او را تنبیه کنیم.
اما اگر «جنگل» را ببینیم، از خودمان می‌پرسیم:
آیا این روزها خسته است؟آیا اضطراب یا نگرانی دارد؟آیا بیش از حد تحت فشار بوده؟آیا به جای تنبلی، به کمک و همدلی نیاز دارد؟
undefined قبل از قضاوت، یک قدم عقب برویم و تصویر بزرگ‌تر را ببینیم.
شاید آنچه امروز فقط یک «درخت» به نظر می‌رسد، بخشی از «جنگلی» باشد که هنوز آن را کامل ندیده‌ایم.
#مهارینو #تفکر_سیستمی #دیدن_جنگل_از_بین_درختان #والدگری #مهارت_های_نرم #فرش_تصمیم
undefined۲

۱۰۹

۱۶:۰۷

۱۵ مرداد
thumbnail
کیم شنی تا حالا دیده بودید؟؟؟دستپخت بچه های مهارینوundefined
البته که دارن یه قاب شنی میسازن..
هر چقدر هم محتوا بزاری باز هم سخن هنر خوش ترست..
و تو همین بده بستون های چسبو رنگو شن و..بچه ها بزرگ میشن..یاد می‌گیرن با احترام خواسته شون رو بگن..باهم حرف بزنن.. همکاری کنن..🫂

۵۴

۱۲:۲۸

thumbnail
ما فقط مواد اولیه رو براشون میزاریم رو میز..دیگه خودشون هستن و خلاقیت و هنر..و البته مشورت دادن هاشون بهم شنیدنیهundefinedundefined
امروز یادِ کلاس شهرسازی پارسال افتادم..حیف دوست داشتیم امسال ورژن بزرگترشو برگزار کنیم نرسیدیم فعلا که..

۶۶

۱۲:۲۸

قبول دارید تابستون داره بدو بدو میکنه..ما یه عالمه هنوووز کلاس و کارگاه مونده می‌خواستیم بزاریمundefined
دیروز بچه ها میگفتنخانوووماسلایم نزاشتیدمکرومهشمعفیجتو... گفتم راست میگید..داره تموم میشهو ما امسال بیشتر مشغول کلاس های بازی محور مون بودیم..

۵۶

۱۲:۳۰

thumbnail
فرصتی برای شکوفایی خلاقیت در آخرین روزهای تابستان با مهارینوundefined
۳ کارگاه آخر ما در مرداد ماه، ترکیبی از هنر «مرواریدبافی» و یادگیری خوشمزه‌های «کافینو» هستundefined
undefinedundefined ۱۴ مرداد: ساخت مرواریدبافی + شیک شکلاتی و میوه‌ایundefined ۱۹ مرداد: ساخت مرواریدبافی + شکلات لاکچریundefined ۲۸ مرداد: ساخت مرواریدبافی + فالوده شیرازی و کرمانی
ظرفیت کارگاه‌ها محدوده، پس تا پر نشده برای ثبت‌نام اقدام کنید!@admahaarino
منتظر دیدارتون هستیم!undefinedundefinedمهارینو @mahaarinoخیابان دانشگاه_دانشگاه۱۵ اسرار ۱/۱
undefined۱

۲۷۳

۱۴:۰۵

۱۸ مرداد
thumbnail
به تنها عکس ِ خواهر برادری لحظه آخری اکتفا کنیمundefinedundefinedکلاس های بازی محور خییلی پُر کاره واقعاااکِی براتون بگم نمیدونمundefinedundefined
از کلاس شناسنامه خدا بگم..که خییلی با بچه ها مچ شده جعبه نور مونو بچه ها خیلی دِل میدن بهش..
یا از کلاس مهارت ارتباطی که به ایستگاه آخرِ حل تعارض رسیده..و بچه ها هِی تمرین میکنن تا چه جوری دعوا هاشونو رفع و رجوع کننکمی مکث..

۶۸

۱۷:۴۱

۲۰ مرداد
#ماجرای_روز؛ سالگرد ارتحال مرحومه میردامادی مادرگرامی رهبر شهید انقلاب
حقوق مادرم بر من پایان‌‌ناپذیر است/ ارادت من به حضرت موسی(ع) متاثر از مادرم است
مادرم یک خانم بسیار فهمیده، باسواد، ‌کتاب‌خوان، دارای ذوق شعری و هنری، با دیوان حافظ مأنوس و با قرآن و حدیث کاملاً آشنا بود. ایشان زنی ‌‌‌بامعرفت و ‌آدمی بود پر از اطّلاعات. آیات و احادیث زیادی حفظ بود و متن قرآن و روایت را هم خیلی خوب میفهمید؛ یعنی کمتر آیه‌‌ و حدیثی بود که خوانده شود و ایشان نفهمد. مادرم به‌ خاطر اینکه کودکی‌اش را در نجف گذرانده بود و با محیط عربی خو داشت، عربی را بلد بود. اصلاً ته‌لهجه‌ی عربی داشت؛ در جوانی بیشتر و بعدها کمتر. مقداری هم درس عربی پیش پدرم خوانده‌ بود. خود من اَمثله و مقداری از شرح اَمثله را پیش مادرم خواندم و البتّه بعداً بخشهایی از جامع ‌المقدّمات را به مادرم درس دادم. ایشان با اینکه خیلی درس رسمی عربی نخوانده بود، امّا متون عربی را میفهمید. هرچند گاهی به‌ ‌خاطر اینکه یک لغت را نمیدانست، ممکن بود جایی را اشتباه بخواند، امّا با یک تذکّر مختصر، فوراً میفهمید. ایشان صدای خیلی خوبی هم داشت و قرآن را با صوت خیلی شیرین و خوبی میخواند و بعضی از آیه‌ها را برای ما ترجمه میکرد. ما بچّه‌ها از صدایش خوشمان می‌آمد و دورش جمع میشدیم؛ من، خواهرِ بعد از خودم و یک مدّتی برادر بزرگم. حالا یا جاذبه‌ی صدایش بود یا اینکه خودش میگفت که بچّه‌ها بیایند و بنشینند. مادرم برای خودش قرآنی داشت که از بچّگی آن را دیده بودیم. حقوق مادرم بر من پایان‌‌ناپذیر است؛ من اوّلین نغمه‌‌های خوش قرآن را از حنجره‌‌ی او شنیدم. داستانهای گوناگون قرآن و بخصوص داستانهای پیغمبران را هم از او شنیدم؛ اصلاً پایه و مایه‌ی معلومات من از زندگی پیغمبران، همانهایی است که مادرم برایمان میگفت؛ ‌‌مثلاً مادرم حضرت موسی را خیلی دوست میداشت و میگفت کارهایش جالب است و مثلاً با خدا جور خاصّی صحبت میکند. ‌‌من هم همین‌طور هستم و به حضرت موسی ارادت مضاعفی دارم که شاید تحت تأثیر ایشان است.
شهید خامنه‌ای به روایت خودش @Ayatollaah_ir

۲۸

۸:۵۱

thumbnail
undefinedundefinedاین متن رو الان دیدم جالب بودچقدررر نقش مادر میتونه موثر باشهدر همه چی..ذوقرایحهتحصیلتأدیبو ما روزها رو سپری میکنیم بدون اینکه حواسمون باشه به تک تک توپ هایی که در ظرفِ هدفِ وجودی فرزندمون میریزیم..ناخودآگاه اینو که خوندم یادِ حرف های بچه ها سر کلاس افتادم..چون اکثرا ما اینجور حرفا رو از بچه زیاد می‌شنویم.. مامانمون نمیزاره ما...مامانمون دوست نداره من...یا حتی برعکسش ..چون مامانم دوست داره میخوام یاد بگیرم..وگرنه خودم دوست ندارم..خب طبیعیه که در دوران کودکی اکثر همینه.. و دقیقا در دوران نوجوانی برعکس میشه..undefinedچرادیگه دوست داشتن و نداشتن ِمامان کمرنگ میشه؟؟undefinedچی میشه بچه ای که تا دیروز علایق و سلیقه شو با مامانش تطبیق می‌داد حالا دیگه سر باز میزنه...
undefinedکجایِ ظرفِ ارتباطیِ من با فرزندم تَرَک میخوره.. روزانه.. و حواسمون بهش نیست..

۲۴

۸:۵۱

یه مبحثی هست تو نوروساینس یا همون علوم اعصابخیلی قشنگ اینو بهش میپردازه..اینکه کودکی چراغ راهنمای یادگیری بزرگسالی ستundefinedundefinedundefinedیعنی اگر حسِ خوب و تداعی مثبت در ذهن یادگیرنده باشه چراغ سبز میشه...undefinedو اگر تداعیِ منفی باشه اصلا اجازه ورود داده نمیشه و انتخاب نمیشهundefined️
حواس مون به تداعی ها باشه
چون همه خانواده های ما رویکرد تربیت دینی اولویت شونه عرض میکنم..
تداعیِاز روضه هااز محیط های مذهبیاز مدرسهاز خونه ی فلانی...حتیاز صحبت های فلانی...
این تداعی رو منِ مادر در سن کودکی میتونم ایجاد کنم یا تغییرش بدم.. بعدا به مرور زمان از دستِ ما خارج میشه..از جامعه و محیط اطرافش میگیره
و اونجاست که به خیلی حرفا اصلا اجازه ورود نمیدن نوجوان های ما..نه اینکه بخوان بپذیرند یا نپذیرند..undefined️undefined️undefinedundefined

۳۱

۸:۵۱