آخه این چه کاریه که بله بدون اجازه توی کانال ها تبلیغ قرار میدههمین ناشی گری ها را می کنن که ملت به پلتفرم داخلی بی اعتماد میشن دیگهاونم آنقدر بی قاعده و بدسلیقه. تبلیغ لباس زنانه و کودکانه در کشکول
۶۹۸۶۵۳۲بدعت عجیب در ماجرای اینترنتمصوبه امروز «ستاد ویژه فضای مجازی» در دولت، یک بدعت عجیب و سوالبرانگیز است.اولا اصل تشکیل این ستاد محل اشکال جدی است؛ چرا که با احکام صریح امام شهید و دیگر قوانین بالادستی، از جمله قانون اساسی، مصوبات مجلس، شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی فضای مجازی مغایرت دارد.رهبر شهید انقلاب صراحتاً در سال ۱۳۹۰ فرمودند مرجع «سیاستگذاری، تصمیمگیری، مدیریت و هماهنگی» در فضای مجازی، شورای عالی فضای مجازی است. در سال ۱۳۹۴ نیز مجدداً تأکید کردند شوراها و ساختارهای موازی با شورای عالی فضای مجازی باید منحل شوند، نه اینکه ساختار موازی جدید ایجاد شود.این درباره اصل ستاد.اما تصمیم امروز درباره تعیین زمان برای باز شدن اینترنت، بدعتی دیگر بر همان بدعت است.اولا این تصمیم، خلاف صریح مصوبه شورای عالی امنیت ملی است؛ مصوبهای که به تأیید رهبر انقلاب نیز رسیده و مدیریت و تصمیمگیری درباره اینترنت را بر عهده دبیرخانه شعام قرار داده است.ضمن آنکه تصمیمات در شورای عالی امنیت ملی نیز منحصر به رأی رئیسجمهور نیست؛ باید همه اعضا رأی دهند و سپس به تأیید رهبر انقلاب برسد.این از جهت شکلی.اما از جهت محتوایی نیز این تصمیم بسیار نادرست است.اولا موجب اخلال در فرماندهی واحد در شرایط جنگی میشود.ثانیا مردم را دچار تشویش و سردرگمی میکند.ثالثا به دشمن پیام اختلاف و چندصدایی در مدیریت بحران میدهد.فراموش نکنیم محدودیت اینترنت، تصمیمی امنیتی در شرایط جنگی برای صیانت از مردم است. همین اینترنت در جنگ، زیرساختهای بانکی، سوخت، ارتباطات و دیگر خدمات حیاتی را هدف قرار داد. بسیاری از عملیاتهای خرابکارانه و حتی ترورها نیز با همین بستر انجام شد.آیا واقعا روشن نیست که جنگ امروز فقط در زمین و آسمان و دریا نیست و فضای سایبری هم یکی از اصلیترین میدانهای نبرد است؟مردم به اندازه کافی بخاطر قطعی اینترنت در تنگنای شرایط جنگی هستند. نباید با تصمیمهای نادرست، فشار روانی و سردرگمی را بیشتر کرد. امروز زمان همدلی با مردم، وحدت فرماندهی و اقدام هماهنگ در سطح حکمرانی است؛ نه چندصدایی و تصمیمات موازی.همشهری@mahdian_mohsen۴۸۸۶۲5 نکته از تذکر راهبردی امروز رهبرانقلابتذکر برای وحدت و انسجام جدید نیست. اما پیام رهبرانقلاب به مجلس 5 نکته کلیدی درباره وحدت و انسجام دارد که بیش از گذشته این اولویت را برجسته می کند:یکم. شکست وحدت پروژه دشمن در ادامه جنگ استرهبر انقلاب حفظ وحدت را راهبرد اصلی کشور در شرایط پساجنگ دانستند و هشدار دادند دشمن پس از شکست در میدان، بهدنبال «ایجاد تفرقه و تجزیه اجتماعی» است.دوم. انسجام دستاورد جنگ اخیر است. این انسجام، مهمترین دستاورد اجتماعی جنگ اخیر معرفی شد؛ نعمتی که اگر شکرش با پرهیز از اختلاف و دوقطبیسازی ادا نشود، ممکن است از دست برود.سوم. مجلس خطاب اول؛ مخاطب اصلی هشدار، مجلس و نخبگان سیاسی بودند؛ چون اگر اختلافات در سطح خواص کنترل نشود، سرریز آن به کف خیابان و بدنه اجتماعی منتقل میشود.چهارم. جانفداها هم مخاطب هستند. در عین حال، رهبری فقط با خواص سخن نگفتند و همه «جانفدایان ایران» را مخاطب قرار دادند؛ پرهیز از اختلافات پوچ سیاسی و برجسته کردن تفاوت های اجتماعیپنجم: حتی اختلاف موجه... مهمترین معیار هم این بود: حتی اختلاف «موجه» اگر به تفرقه و تنازع منجر شود، خطاست. خلاصه هیچ بهانه ای برای وحدت شکنی نمی ماند@mahdian_mohsen۱۷۸۲دوباره به حاج محمود فرمودند ای ایران بخوان
یکبار امام شهید در مجلس سیدالشهدا و شب عاشورا فرمودند ای ایران بخوانتا پیوند ایران و اسلام را فریاد کند
و اینبار رهبرانقلاب در مجلس خانواده شهیدشان فرمودند: ای ایران بخوانتا جلوه عملی و بهای این پیوند را نشان دهند
یکبار فریاد عقیده بود و باردیگر تحقق این عقیده.
ای ایران بخوان؛ از عقیده تا ایمان. بخوان@mahdian_mohsen
یکبار امام شهید در مجلس سیدالشهدا و شب عاشورا فرمودند ای ایران بخوانتا پیوند ایران و اسلام را فریاد کند
و اینبار رهبرانقلاب در مجلس خانواده شهیدشان فرمودند: ای ایران بخوانتا جلوه عملی و بهای این پیوند را نشان دهند
یکبار فریاد عقیده بود و باردیگر تحقق این عقیده.
ای ایران بخوان؛ از عقیده تا ایمان. بخوان@mahdian_mohsen
۳۶۶۱تله اطلاع رسانی مذاکراتاطلاعرسانی مذاکرات، خودش ماجرایی شده است . از یک طرف، بله؛ اطلاعرسانی میتواند بهتر باشد. شفافتر. دقیقتر. بهموقعتر. اما از طرف دیگر، انگار عدهای فقط منتظرند از هر سکوتی، یک خیانت بسازند.
به نظرم بقایی به عنوان سخنگوی وزارت خارجه دقیق گفت: "برای پاسخ به تویئت های ترامپ بیکار نیستیم." از موضع بالا و هوشمندانه. اما چرا؟ یکی از اسناد نهادهای امنیتی آمریکا نکته قابل تاملی دارد. میگوید رسانههای متصل به ما باید دو کار را همزمان انجام دهند. اول، غرق کردن مخاطب در جزئیات . دوم، راه انداختن جنگ تردید. چرا جزئیات؟ چون وقتی خبر ریز و درشت و ضدونقیض زیاد شد، دیگر راه تکذیب بسته میشود. هر ساعت یک خبر.هر روز یک روایت. هر لحظه یک منبع مطلع . شما وارد گردابی میشوید که هرچه بیشتر در آن بمانید، بیشتر فرو میروید. انبوه اخبار ریز و درشت و جزئیات متناقض، عملاً یک کوچه بنبست رسانهای میسازد.جنگ تردید چیست؟یعنی آنقدر اخبار راست و دروغ در هم آمیخته شود که مخاطب نه بتواند آن را کاملا رد کند و نه بپذیرد. نتیجه این وضعیت، «خستگی شناختی» است؛ یعنی مخاطب بهتدریج تمرکز و توان صحتسنجی خود را از دست میدهد و نسبت به منبع خبر و صدق و کذب آن دچار بیحسی و بیتفاوتی میشود. در چنین شرایطی، هرکس بیشتر خبر بدهد و آخرین خبر را منتشر کند، باورپذیرتر به نظر میرسد.اصلاً نیاز هم نیست این نسخهها را به اسناد امنیتی دشمن مستند کنیم؛ در عمل دقیقاً همین اتفاق در اتاق جنگ دشمن می افتد. کافی است رفتار ترامپ را رصد کنید. جنگ را به توئیتر برده و در شبکه اجتماعی می خواهند جمع کند. گوشی را برمیدارد، به فاکسنیوز زنگ میزند، یک روایت میسازد و فضای رسانه را منفجر میکند.حالا اگر مسئول ایرانی بخواهد لحظهبهلحظه جواب بدهد چه میشود؟ عملاً وارد زمین او شده است. اگر سکوت کند، متهم به پنهانکاری میشود. اگر مدام پاسخ بدهد، بخشی از طراحی و محاسباتش را لو داده است.این یعنی یک تله رسانهای.البته این حرفها به معنای نفی اطلاعرسانی نیست. مردم باید در جریان باشند. مسئولان باید صریح و صادقانه حرف بزنند.اما فرق است بین اطلاعرسانی و افتادن در بازی روانی دشمن.مسئله مهمتر اما چیز دیگری است؛ برای بعضیها اصلاً مهم نیست چه گفته شود. مسئله، بیاعتمادی است. هر توضیحی داده شود، دوباره از دل همان توضیح، یک سوءظن تازه بیرون میآید.حس ظن به مسوولین کشور را تمرین کنیم. فراموش نکنیم رهبری انقلاب هر نقد ومطالبه ای ولو موجه را که تفرقه افکن باشد را خطا دانستند. یکی از راههای نقد سازنده، مطالبهگری از درون اعتماد به مسئولان کشور است؛ مسئولانی که این روزها، با هر سلیقه و عقیدهای، در میدان مبارزهاند؛ چه در میدان نظامی، چه در مذاکرات و چه در جنگ رسانهای...@mahdian_mohsen۵۲۵۱پنج پیام بااهمیت خط و نشان ایران تهدیدات و خطونشان ایران برای رژیم صهیونیستی آنقدر جدی بود که در نهایت، ترامپ شخصاً وارد میدان شد و با تماس تلفنی، نتانیاهو را از حمله به بیروت منصرف کرد؛ اتفاقی که خود مقامات اسرائیلی آن را «تحقیر»، «تحتالحمایه شدن کامل» و «از دست رفتن حاکمیت» توصیف کردند.لاپید، لیبرمن و بنت علنا گفتند نتانیاهو به «عروسک» تبدیل شده و حتی بنگویر خواست به ترامپ «نه» بگویند. این وضعیت چند پیام مهم داشت:اول. تثبیت راهبرد رهبرانقلاب. راهبرد امام جامعه در وحدت ساحات و اینکه کل محور مقاومت به هم پیوند خورده است تثبیت شد. دوم. تغییر زمین مذاکراتامروز مذاکرات نه از موضع ضعف، بلکه از موضع قدرت و بازدارندگی دنبال میشود.سوم. آشکار شدن نیاز آمریکا به مذاکره. تحولات اخیر نشان داد واشنگتن بیش از ظواهر موجود مستاصل و در مخمصه است و اکیدا به توافق باایران نیاز دارد.چهارم. تثبیت حمایت ایران از حزبالله. این اتفاق نشان داد ایران برخلاف فضاسازیها، همچنان پشت حزبالله ایستاده و اجازه تنها ماندن مقاومت را نمیدهد.پنجم.موفقیت راهبرد ایران در شکاف انداختن میان آمریکا و رژیم صهیونیستی و فرو ریختن افسانه استقلال اسرائیل@mahdian_mohsen۱۴الوعده وفا؛ امشب معادله جنگ عوض شد عصر امروز ترامپ گفته بود دوست دارد حملات علیه حزبالله «دقیقتر» انجام شود. اما دقایقی پیش مدعی شد از حمله اسرائیل به ضاحیه بیروت رضایت ندارد.فاصله این عقب نشینی خفت آمیز را اراده پولادین ایران پر کرده است.ساعتی پیش آژیرها در سرزمینهای اشغالی به صدا درآمد. شهرکنشینان به پناهگاهها فرار کردند. ارتش اسرائیل انتشار تصاویر محل اصابت موشکها را ممنوع کرد. نتانیاهو نشست فوری امنیتی تشکیل داد. و دقایقی بعد، همان ترامپ گفت: «کافی است؛ به نتانیاهو میگویم پاسخ ندهد. به میز مذاکره بازگردید.»اما در ایران، صحنه متفاوت بود."برادر برادر، ضربه آخر رو بزن"میدانهای تجمع بار دیگر از شور و شعف لبریز شد. شعارهای مردم جان تازه گرفت. اراده ملت ایران و جبهه مقاومت یکبار دیگر به رخ کشیده شد.اهمیت عملیات امشب فقط در شلیک چند موشک نبود؛ در پیامهایی بود که به منطقه و جهان مخابره کرد.نخست؛ حمله امشب اعلام پایان دوران جنگ زیرآستانهای بود؛ دورانی که دشمن تصور میکرد میتواند دائماً حمله کند اما همچنان نام آن را جنگ نگذارد.دوم؛ مرز میان حمله به محور مقاومت و حمله به ایران بار دیگر از بین رفت. ضاحیه و جنوب لبنان از معادله بازدارندگی جدا نیستند.سوم؛ آمریکا مجدد در موضع التماس مذاکره قرار گرفت. و ایران نشان داد میز مذاکره را در میانه میدان و آتش قرار داده است.اما امشب معادله جنگ عوض شد؛از جنگ فرسایشی کنترلشده به جنگی که هر تجاوزی در آن هزینه دارد.امشب مرزهای جنگ جابهجا شد؛ لبنان بیرون از معادله بازدارندگی ایران نیست.امشب معادله از «تهدید برای مذاکره» به «مذاکره پس از پاسخ» تغییر کرد.امشب نه فقط چند موشک شلیک شد؛ قواعد بازی جنگ بازنویسی شد.امشب ایران هزینه تجاوز را به متن معادله بازگرداند.تبریک میگویم. امشب، نمایش اراده آهنین ایران بود.پیام نهایی نیز کوتاه بود:«الوعده وفا.»همشهری@mahdian_mohsen۵۸۳۱چرا ایران زد؟ چه نتیجه ای گرفت؟ اینکه ایران از حزبالله حمایت میکند، حرف تازهای نیست. پیش از این هم حمایت میکرد. همزمان با مذاکرات، آتشبس لبنان را جلو برد، به گفته سردار قاآنی اتاق عملیات مشترک داشت، کمکهای تسلیحاتی و اطلاعاتی هم انجام میشد.پس سؤال اصلی چیز دیگری است. چرا ایران دقیقاً در این مقطع وارد میدان شد؟ معمولاً پاسخ میدهند: «عمق استراتژیک».این پاسخ درست است. اگر اسرائیل بتواند حزبالله را از میدان خارج کند، طبیعتاً دستش برای فشار بر ایران بازتر میشود. از منظر بازدارندگی نیز منطقی است که تهدید را در همان نقطه متوقف کرد.اما این توضیح کافی نیست. سؤال همچنان پابرجاست: چرا همین حالا؟پاسخ اینجاست که عملیات ایران نه یک اقدام پیشدستانه، بلکه مثل همیشه یک اقدام دفاعی برای شکستن یک نقشه بزرگتر بود.ایران در واقع اسرائیل را نزد؛ بازی آمریکا را به هم زد. چرا؟ ماجرا از این قرار بود که آمریکا در حال پیشبرد یک مدل خاص از فشار بود؛ مدلی که میتوان آن را «جنگ زیرآستانهای» نامید.جنگ زیرآستانهای یعنی چه؟ یعنی من هزینه ایجاد میکنم، اما اسمش را جنگ نمیگذارم. من میزنم، اما تو حق نداری پاسخ بدهی. در این مدل، طرف مقابل هر روز هزینه میدهد اما هنوز در وضعیت مذاکره باقی مانده است.هم جنگ هست، هم نیست. آمریکا دقیقاً به چنین وضعیتی نیاز داشت. زمان در محاصره دریایی و فشارهای اقتصادی به ضرر او میگذشت. ایران هم حاضر نبود در مذاکرات تسلیم واشنگتن شود. بنابراین باید هزینه «توافق نکردن» برای ایران افزایش پیدا میکرد.حمله به ضاحیه را باید در همین چارچوب فهمید. شبیه آنچه در یک هفته گذشته امریکائی ها در تنگه هرمز انجام دادند. زدن بیروت و لبنان در عمل، شکستن توافقات و ترتیباتی بود که پیش از آن شکل گرفته بود؛ شکستن آتشبس و تغییر قواعد بازی.اگر ایران پاسخ نمیداد، این مدل تثبیت میشد.آمریکایی ها در میدان جنگ و توافق نتوانستند ایران را تسلیم کنند. طرح فریب را روی جنگ زیرآستانه ای بردند. اما موشک های ایران این نقشه را هم زدند. پیام ساده بود: ضاحیه خارج از میدان نیست. بیروت زیرآستانه نیست. زدن یک قایق زیرآستانه نیست.اگر بزنید، بیشتر میخورید. ایران در واقع آستانه را جابهجا کرد و طرح فریب آمریکایی ها فروپاشید.@mahdian_mohsen۲۵۴۱۴۸ ساعت گذشته و نگرانی از برجام دومیکی پرسید چه کنیم برجام تکرار نشود؟ گفتم کل این صد روز بکنار، واقعاً این ۴۸ ساعت کافی نیست؟ دیگر چه باید بشود تا بفهمیم دوران انفعال غرب زده ها تمام شده؟ حداقل تا این لحظه، مقایسه امروز و دیروز بیمعنی است.بیایید سیرک رفتاری کاخ سفید را مرور کنیم؛ ترامپِ دیوانه میگوید به توافقی بسیار خوب و نزدیک رسیدهایم، اما بلافاصله دستور حمله میدهد. سوالی فراتر از ساده: اگر توافق خوبی در میان بود، چرا دست به ماشه بردید؟ این تحلیل ما نیست؛ آکسیوس، رسانه نزدیک به کاخ سفید، صریحاً نوشت هدف حملات آمریکا صرفاً وادار کردن تهران به پذیرش دیکتههای واشنگتن است.اما کمدی ماجرا بعد از ضرب شست ایران عجیبتر میشود؛ ترامپ پس از عقبنشینی مدعی میشود ایرانیها با من مذاکره کردهاند. ایران فورا تکذیب میکند و رسانههای غربی این لافزنی را به ریشخند میگیرند. بیبیسی با تمسخر روایتش میکند و گاردین او را یک «راوی نامعتبر» میخواند؛ همان تعبیر گزندهای که کریسی هولاهان، نماینده کنگره، دو روز پیش در سیانان به کار برد. اگر فشار نظامی جواب میداد، چه نیازی بود رئیسجمهور آمریکا ناشیانه دروغ ببافد تا دنیا به او بخندد؟ گاردین مچش را گرفته؛ ۳۸ بار ادعای توافق، خروجی صفر.اینسو نیز فضا دگرگون است. عراقچی، دیپلماتیکترین چهره حاکمیت، در جریان عملیات نصر هشدار نظامی میدهد. قالیباف نیز به عنوان رئیس هیات مذاکرهکننده، موضعش برای اقدام نظامی بیش از میل به مذاکره است.این چه مذاکرهای است که زیر آتش موشکهای بالستیک پیام جابهجا میکند؟ وقتی دیپلمات از دست روی ماشه حرف میزند، این تناقض نیست؛ منطق بازدارندگی است. دیپلمات وقتی قدرت دارد که پشتش به میدان گرم باشد؛ وگرنه مذاکره به التماس تبدیل میشود. با میدان فعال، دیپلماسی یعنی تثبیت دستاورد نبرد، تبدیل هزینه دشمن به امتیاز سیاسی و کور کردن چشم حریف برای ساختن روایت دروغین از پیروزی.وقتی هم شرایط مذاکره نیست بساطش جمع می شود و باز می گردیم به میدان. @mahdian_mohsen۳۰۸مهمتر از خبر اولیه توافقهنوز هیچ توافقی بهطور رسمی امضا نشده و میان روایت ایران و آمریکا درباره جزئیات آن اختلاف وجود دارد؛ باید منتظر متن نهایی ماند. اما موضوع مهمتر، رمزگشایی از حمله دو شب پیش آمریکا است.
آمریکا چرا حمله کرد؟طبق بیانیه سپاه، حملات آمریکا صرفاً به چند واحد خدماتی، یک پاسگاه ساحلی و محوطه یک فرودگاه نظامی محدود بود. در مقابل، ایران ۱۸ نقطه کلیدی را هدف قرار داد که در یک نمونه، کویت اعلام کرد حمله ایران خسارات سنگینی به تجهیزات راداری و مدیریت ترافیک هوایی وارد کرده است.خلاصه این سؤال مطرح بود که ترامپ در این دستاندازی ناشیانه دنبال چه دستاوردی است که در جنگ تمامعیار چهل روزه به آن نرسیده بود؟ اخبار امروز این معما را حل کرد. ترامپ در یک بنبست سیاسی و راهبردی گرفتار شده است. گذر زمان به زیان اوست و توافق، تنها راه خروج او از این مخمصه است.اما مشکل اینجاست که او چند هفته پیش زیر همین توافق زده بود. حالا برای بازگشت، نیازمند راهی بود تا از خفت این عقبنشینی بکاهد. عملیات نظامی اخیر و تهدیدهای پوشالی پس از آن، دقیقاً با همین هدف انجام شد. او با این نمایش خواست وانمود کند که توافق را زیر آتش به ایران تحمیل کرده است. اکنون باید منتظر انتشار جزئیات ماند تا مشخص شود او تا کجا وا داده است؛ اما هرچه هست، اخبار توافق را باید در کنار این تقلای ذلیلانه روزهای آخر او روایت کرد.@mahdian_mohsen۲۱۷