اصلاح قیمت بنزین؛ آزمون اعتماد و کیفیت حکمرانی#گزارش_سیاستیاصلاح قیمت #بنزین در ایران صرفاً تصمیمی اقتصادی درباره #قیمتگذاری_انرژی نیست؛ بلکه مسئلهای اجتماعی و حکمرانی است. بنزین مستقیماً با هزینه زندگی، عدالت اقتصادی و ارزیابی مردم از عملکرد دولت پیوند دارد. ازاینرو، موفقیت اصلاح نه فقط به تعیین قیمت مناسب، بلکه به این بستگی دارد که جامعه آن را قابل فهم، عادلانه و قابل اعتماد بداند.یافتههای گزارش نشان میدهد مانع اصلی پذیرش اجتماعی اصلاح، صرفاً مخالفت با افزایش قیمت نیست؛ بلکه شکاف میان #روایت_سیاستگذار و برداشت جامعه از ریشههای مسئله است. سیاستگذار معمولاً بر ناترازی، مصرف بالا و هزینه یارانه تأکید میکند، اما بخش مهمی از مردم منشأ مشکل را در ناکارآمدی مدیریتی، کیفیت پایین خودروها، ضعف حملونقل عمومی و مشکلات ساختاری میدانند. بنابراین جامعه ممکن است اصل وجود مسئله را بپذیرد، اما درباره مسئول ایجاد وضعیت موجود، عادلانهبودن توزیع هزینهها و تحقق منافع وعدهدادهشده تردید داشته باشد.این تردیدها در دادههای #افکار_عمومی آشکار است: حدود ۶۰ درصد مردم نسبت به سیاست جدید بنزینی نگاه منفی داشتهاند و ۶۸ درصد با هرگونه افزایش قیمت مخالفت کردهاند. همچنین ۶۳ درصد دولت را در اجرای سیاستهای راهبردی مرتبط با بنزین ناتوان دانسته و ۷۱ درصد احتمال دادهاند تغییر قیمت بیش از منافع عمومی، متأثر از منافع گروههای خاص باشد. افزون بر این، تنها ۴۱.۷ درصد مردم بنزین را کالایی ارزان و یارانهای میدانند و ۶۶ درصد مصرف خود را متناسب با نیاز یا کمتر از آن ارزیابی میکنند. این ارقام نشان میدهد روایت «بنزین ارزان و مصرف بالا» بهتنهایی قدرت اقناعی کافی ندارد.از سوی دیگر، توان اقتصادی خانوارها برای تحمل شوک کاهش یافته است. ۶۲.۶ درصد خانوارها تکدرآمدیاند، ۶۶.۱ درصد ذخیره اضطراری دوماهه ندارند و ۷۸.۳ درصد امکان پسانداز مستمر ندارند. در چنین شرایطی، حتی افزایش محدود قیمت نیز میتواند برای گروههایی فشار جدی ایجاد کند. خانوارهای کمدرآمد، تکدرآمد، وابسته به خودرو و ساکن مناطق فاقد حملونقل عمومی مناسب، ظرفیت یکسانی برای تحمل این هزینه ندارند.بنزین همچنین به نمادی برای قضاوت درباره کیفیت حکمرانی تبدیل شده است. در شبکههای اجتماعی، واکنش به افزایش قیمت فقط اقتصادی نیست و با خشم، بیاعتمادی، عدالت و ناکارآمدی پیوند خورده است. سهم احساس خشم و عصبانیت در روایتهای مرتبط با بنزین در ایکس ۳۶.۶۲ درصد، در تلگرام ۲۴.۸۵ درصد و در اینستاگرام ۲۱.۲۱ درصد گزارش شده است. بنابراین، اجرای سیاست بدون توجه به بار عاطفی و ارتباطی آن میتواند به سرعت روایتهای منفی را گسترش دهد.بر این اساس، اصلاح قیمت بنزین باید بهعنوان یک بسته حکمرانی طراحی شود، نه یک تصمیم منفرد اقتصادی. پیش از اجرا باید مسئله، اهداف، گزینههای بررسیشده و محل هزینهکرد منابع بهروشنی توضیح داده شود. حمایت از گروههای آسیبپذیر باید پیشینی و هدفمند باشد و همزمان نشانههایی ملموس از اصلاحات مکمل، بهویژه در حملونقل عمومی، مدیریت مصرف و کاهش ناکارآمدی ارائه شود.در مرحله اجرا، سیاست تدریجی و قابل پیشبینی بر شوک قیمتی ترجیح دارد. اطلاعرسانی باید همزمان هزینهها، منافع و سازوکارهای جبرانی را توضیح دهد و بر «اصلاح عادلانه» تمرکز کند، نه صرفاً «افزایش قیمت». پس از اجرا نیز انتشار منظم گزارش عملکرد، شفافسازی محل هزینهکرد منابع، پایش آثار سیاست بر گروههای مختلف و حفظ امکان گفتوگو و اصلاح ضروری است.در نهایت، امکانپذیری اجتماعی اصلاح قیمت بنزین بیش از آنکه به خود قیمت وابسته باشد، به کیفیت حکمرانی اصلاح بستگی دارد. اگر مردم احساس کنند تنها قرار است هزینه یک بحران انباشتهشده را بپردازند، افزایش قیمت به نماد بیعدالتی و ناکارآمدی تبدیل میشود. اما اگر اصلاح با شفافیت، حمایت، اصلاحات مکمل و نتایج قابل مشاهده همراه باشد، میتواند از یک تصمیم پرهزینه به فرآیندی قابل مدیریت و حتی اعتمادساز تبدیل شود.پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
قمار بنزین و اینستاگرام؛ شایعه یا واقعیت یادداشت واردهدر ساعات اخیر، موجی از شایعات دربارهٔ رفع فیلتر #اینستاگرام و حتی #تلگرام، #فضای_مجازی ایران را تحت تأثیر قرار داده و برخی منابع از رفع فیلتر مرحله ای اینستاگرام از ۱۶ شهریور خبر داده اند.اما آنچه این شایعات را داغ تر کرده، همزمانی آن با اجرای طرح سه نرخی جدید #بنزین و افزایش نرخ سوم به ۱۰ هزار تومان است. این هم زمانی احتمالا این پرسش را ایجاد میکند که آیا دولت به دنبال «معاوضهٔ گرانی بنزین با باز شدن اینستاگرام» است؟ یک دیدگاه این است که در یک فضای باثبات سیاسی، باز کردن اینستاگرام می تواند به عنوان یک «امتیاز جبرانی» برای کاهش فشار روانی ناشی از گرانی عمل کند. در این نگاه، دسترسی به #شبکه_های_اجتماعی، پناهگاهی برای سرگرمی، کسب وکار و تخلیهٔ هیجانات روزمره مردم است و می تواند کفهٔ ترازوی #رضایت_عمومی را تا حدی سنگین تر کند.دیدگاه دیگر می تواند این باشد که اگر افزایش قیمت بنزین نرخ سوم یک «دلیل اقتصادی» مانند صرفه جویی یا جبران کسری بودجه دارد، چرا باید به یک موضوع فرهنگی-امنیتی گره بخورد؟ این نوع گره زدن، اعتبار تصمیمات اقتصادی را خدشه دار می کند و این پیام را به جامعه منتقل میکند که احتمالا «افزایش قیمت، یک ابزار چانه زنی بوده، نه یک ضرورت کارشناسی».فارغ از این دو دیدگاه واقعیت شرایط امروز پیچیده تر از این حرف هاست. بر خلاف تصور عمومی، تصمیم دربارهٔ بنزین در صلاحیت هیئت وزیران است، اما رفع فیلتر اینستاگرام در حوزهٔ اختیارات #شورای_عالی_فضای_مجازی و حتی #شورای_عالی_امنیت_ملی قرار دارد. به عبارت دیگر، رئیس جمهور شاید به تنهایی نمی تواند اینستاگرام را پای میز مذاکره با بنزین بیاورد، چون نهادهای امنیتی و قضایی نگاه دیگری به فضای مجازی دارند و البته از دی ماه خونین ۱۴۰۴ حدود ۸ ماه میگذرد. در شرایطی که بسیاری از تحلیلگران اقتصادی، ایران را در «آستانهٔ شوک های معیشتی جدید» می دانند، آیا باز کردن اینستاگرام عاقلانه است؟تجربهٔ التهابات قبلی به خوبی نشان داد که در #بحرانهای_معیشتی، اینستاگرام و تلگرام به «مگافون اعتراضات» تبدیل می شوند و الگوریتم های آنها، محتوای جنجالی را در کمتر از ساعتی به تمام نقاط کشور می رسانند. در چنین فضایی، باز کردن اینترنت نه تنها «شیرین کننده» نیست، بلکه میتواند «شتاب دهندهٔ ناآرامی» باشد و فرصت مدیریت تدریجی بحران را از حاکمیت سلب کند. در هر صورت تاکنون به صورت رسمی «بنزین در ازای اینستاگرام» قطعیت نیافته اما اگر چنین سناریویی مطرح بوده باشد، موانع ساختاری و هشدارهای امنیتی، آن را به یک «قمار پرریسک» تبدیل کرده است.پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
حکمرانی در چند دقیقه | قسمت ششم ساماندهی نهاد روحانیت فایل صوتی را در پست زیر بشنوید:ششم نهاد روحانیت.mp3
۰۵:۴۲-۱۱.۷ مگابایت
حکمرانی در چند دقیقه | قسمت ششم ساماندهی نهاد روحانیتاین روزها نامه اخیر رهبر معظم انقلاب به نهادهای تبلیغی، بحثهای زیادی برانگیخته است؛ اما اصل ماجرا چیست؟ چرا نهادهای دینی به یک ساماندهی جدی نیاز دارند؟در این قسمت، خلاصهای از یادداشت دکتر حسین قاسمیفرد را مرور میکنیم؛ جایی که میان «حوزه علمیه» و «نهاد روحانیت» تفکیک میشود و راهکارهای کارآمدسازی نهادهای دینی در دو ساحت ساختاری و غیرساختاری بررسی میشود. یادداشت کامل را اینجا بخوانید:ساماندهی نهاد روحانیت؛ از تکثر نهادی تا ضرورت حکمرانی اثربخشhttps://ricsg.isdsac.ir/ID/1727/233/#حکمرانی_در_چند_دقیقه#پژوهشکده_مطالعات_حکمرانی#ساماندهی_نهاد_روحانیت#نهادهای_تبلیغی#کارآمدسازی
پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
وقتی شهر سوگوار میشودامید رحمتی نسب«عروس رفته گل بچینه!» شاید کمتر کسی باشد که این روزها این جمله را روی #بیلبوردهای_شهری_تهران ندیده باشد و لحظهای مکث نکرده باشد؛ یا «شاباش شیطان»؛ ترکیبی که مخاطب را با یک احساس دوگانه مواجه میکند.اتفاقاً همین نقطه است که اقدام #سازمان_زیباسازی_شهرداری_تهران را ارزشمند میکند. ارزش این کار فقط در نصب چند بیلبورد نیست؛ بلکه در این است که یک حادثه تلخ، اجازه پیدا نکرد خیلی زود در میان انبوه خبرها و روزمرگیهای زندگی شهری گم شود.موشکهای آهنی آمریکایی که بدون کارت دعوت وارد یک مراسم عروسی در جنوب کشور شدند و شادی یک خانواده را به سوگ تبدیل کردند، خیلی زود سر از خیابانهای تهران درآوردند؛ تا شاید تلنگری باشند برای کسانی که در شتاب زندگی شهری، فرصت دیدن بسیاری از دردها را پیدا نمیکنند.در #عصر_شبکههای_اجتماعی، یکی از مهمترین رقابتها، رقابت بر سر #حافظه_جمعی است؛ اینکه چه چیزی دیده شود، چه چیزی فراموش شود و چه چیزی در ذهن جامعه باقی بماند. بیلبوردهای شهری در چنین شرایطی بخشی از حافظه بصری و عاطفی شهر را شکل میدهند و میتوانند یک رنج محلی را به یک #تجربه_ملی تبدیل کنند.بیلبوردهای شهری از این جهت یک ظرفیت مهم رسانهای هستند؛ خیابان هنوز یک فضای مشترک است؛ جایی که گروههای مختلف مردم، فارغ از تفاوتهایشان، با یک پیام مواجه میشوند.البته همین ظرفیت بزرگ، نیازمند دقت و راهبرد است. رسانه شهری زمانی میتواند اثرگذار باشد که از تبدیل شدن به تریبون مناقشات روزمره فاصله بگیرد و به موضوعاتی بپردازد که #هویت_مشترک جامعه و #سرمایه_اجتماعی را تقویت میکند.شهر فقط محل عبور آدمها نیست؛ گاهی میتواند محل گفتوگوی یک ملت با خودش باشد. گاهی یک جمله کوتاه روی دیوارهای شهر، میتواند کاری کند که رنج یک خانواده در نقطهای دور از پایتخت، به بخشی از حافظه اخلاقی یک جامعه تبدیل شود./پایانپژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
تابآوری اجتماعی پس از بحران پروانه بیاتیدر مواجهه با بحرانهای بزرگ نخستین پرسش معمولاً درباره میزان خسارت، ظرفیتهای دفاعی، هزینههای اقتصادی یا پیامدهای سیاسی است. اما تجربه تاریخی جوامع نشان میدهد که سرنوشت یک جامعه فقط با شدت یک #بحران تعیین نمیشود بلکه به این نیز بستگی دارد که آن جامعه چگونه پس از یک شوک خود را بازتعریف میکند، چگونه معناهای تازه میسازد و چگونه #سرمایه_اجتماعی خود را بازسازی میکند. به همین دلیل در کنار تحلیلهای نظامی، اقتصادی و ژئوپلیتیک، توجه به ابعاد فرهنگی و اجتماعی بحران اهمیت ویژهای دارد. جامعهای که بتواند تجربههای دشوار را به دانش، همکاری و سازگاری تبدیل کند، ظرفیت بیشتری برای عبور پایدار از دورههای پرتنش خواهد داشت.در این میان #نظریه_هومی_بابا، یکی از چارچوبهای مهم در مطالعات فرهنگی معاصر، امکان تازهای برای فهم این فرآیند فراهم میکند و آن اینکه چگونه جوامع در شرایط تغییر و فشار، نه صرفاً به گذشته بازمیگردند و نه بهطور کامل الگوهای بیرونی را میپذیرند، بلکه شکلهای جدیدی از هویت، همکاری و معنا خلق میکنند. جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید.پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
اقتصاد مولد، ستون پنهان تابآوری اجتماعیپروانه بیاتیدر گفتمان سیاستگذاری معاصر، گذار از نگاه تک بعدی به شاخصهای پولی و حرکت بهسوی تحلیلهای چندبعدی پیشرفت به ضرورتی ساختاری تبدیل شده است. برای سالهای متمادی ارزیابی سلامت یک سیستم اقتصادی صرفاً از مسیر نرخ رشد تولید ناخالص داخلی یا تراز پرداختها صورت میگرفت اما واقعیتهای نوین نشان میدهند که عملکرد یک #اقتصاد_ملی را باید در میزان توانمندسازی #زیست_اجتماعی و ساخت پایداری نهادی آن جستجو کرد. بر پایه گزارش مرداد ماه ۱۴۰۵ مرکز آمار ایران پیرامون «شاخصهای کلان اقتصادی و اجتماعی کشور»، امکان خوانش دقیقتری از نسبت میان متغیرهای کلان و متغیرهای جامعهشناختی فراهم شده است. پرسش محوری #سیاستگذار امروز این نیست که حجم اقتصاد در مقیاس اسمی چه تغییراتی کرده است، بلکه پرسش اساسی این است که این متغیرها چگونه بستر لازم برای پایداری زیست اجتماعی، افق برنامهریزی خانوار و سازگاری ساختاری را در مواجهه با عدم قطعیتها فراهم میآورند. در این چارچوب مفهوم #تابآوری_اجتماعی بهعنوان ظرفیت یک جامعه برای حفظ پایداری، بازتولید کارکردها و انطباق پویا، مستقیماً بر ستون فقرات #اقتصاد_مولد متکی است. جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید.پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
دولت ورشکسته؛ نقشهی راهبردی دشمن در مرحلهی جدید جنگسید سعید هاشمی نسبارزیابی دشمن از جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه به این جمعبندی انجامید که گزینه نظامی تمامعیار، بهدلیل #تابآوری سهگانهی نظام (قدرت نهادی منسجم، سرمایهی اجتماعی پشتیبان، و کارآمدی شبکه تأمین معیشت در بحران)، هزینهزا و فاقد قطعیت است. در مقابل، دکترین جدید مبتنی بر واگرایی از درون و تکمیل پروژهی «#دولت_ورشکسته» طراحی شده است. دشمن اکنون با کلنگی کردن اقتصاد بهعنوان موتور محرک، زنجیرهای از تخریب نهادها، کارگزاران و #سرمایه_اجتماعی را پیش میبرد تا نظامی که در جنگ سخت شکستناپذیر بود، در #جنگ_نرم فرسایش معیشت و #مشروعیت فروپاشد، بیآنکه نیاز به جنگ تمام عیار باشد. جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید.پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام۱
نیت (NEET) شدگان؛ از حاشیهی مددکاری تا مرکز ثقل بحران امنیتی در جنگ گفتمانی سید سعید هاشمی نسبوقتی از جنگ امروز ایران با آمریکا و اسرائیل سخن میگوییم، غالباً ذهنها به سوی بمبارانها، تحریمهای نفتی یا ترورهای هدفمند میرود. غافل از اینکه لایهی زیرین این رویارویی، یک جنگ گفتمانی تمامعیار است که میدان نبردش، اذهان جامعه ایرانی است. یکی از مهمترین مخاطبین این جنگ گفتمانی، NEETها هستند، نسل سرخوردهای است که از سه حوزهی آموزش، اشتغال و مهارتآموزی کنارهگیری کردهاند. این جمعیت که در ادبیات جهانی به «نیتشدگان» (NEETs) شهرت یافته، در ایران نه یک پدیدهی نوظهور که انباشتی تدریجی از ناکارآمدیهای ساختاری و فشارهای اقتصادی است. اما آنچه این گروه را در روزگار کنونی از یک مسئلهی صرفاً مددکاری اجتماعی به یک تهدید راهبردی امنیتی ارتقا داده، نقشی است که در پروژهی دولت ورشکستهای دشمن برای آن تعریف شده است.برآوردهای آماری از این جمعیت، خود گویای ابهام مفهومی و گستردگی دامنهی آن است. هزارجریبی و سبحانی در سال ۱۳۹۷، جمعیت نیتشدگان را حدود ۴ میلیون نفر برآورد کرده بودند؛ راغفر در سال ۱۴۰۳ این عدد را نزدیک به ۳ میلیون نفر محاسبه کرده و نیلی در سال ۱۴۰۴ از رقمی حدود ۱۲ میلیون نفر سخن گفته است. این تفاوت فاحش، نه نشاندهندهی خطای آماری، که بازتاب تعاریف متفاوت از نیتشدگی است. هر کدام از این پژوهشگران، دامنهی سنی متفاوت، تعریف متفاوتی از «اشتغال ناقص» و «مهارتآموزی غیررسمی» و نگاه متفاوتی به جستجوی فعال کار را مبنا قرار دادهاند. اما فارغ از این اختلافات، آنچه در همهی سناریوها ثابت است، حجم انبوه و رو به رشد جمعیتی است که نه در نهاد آموزش ثبتنام دارند، نه شغلی، و نه هیچ چشماندازی برای آینده.این جمعیت، دیگر نه بیکار منتظر فرصت، که ناامید منزوی است که پیوندش با نهادهای اجتماعی گسسته شده و سرمایهی اجتماعیاش به صفر رسیده است.و دقیقاً همین نقطه، محل تلاقی نیتشدگان با نقشهی راهبردی دشمن است. در مدل دهگانهی جنگ گفتمانی، مراحل «تزریق روایت بدیل»، «فعالسازی شکافهای اجتماعی» و «بیمعناسازی مفاهیم کلیدی» نیازمند جمعیتی سیال، سرخورده و فاقد هویت نهادی است تا پیامهای بدیل را بدون فیلتر انتقادی بپذیرد.نیتشدگان دقیقاً همین جمعیت هستند. آنها نه دلبستهای نظام آموزشیاند که با ترک مدرسه، اولین پیوندشان را از دست دادهاند؛ نه وابسته به ساختار اشتغالاند که با بیکاری طولانیمدت، هرگونه امید به آیندهی شغلی را رها کردهاند؛ و نه باوردار به کارآمدی نظاماند که در محرومیت نسبی دائمی، مشروعیت هرگونه نظم موجود را زیر سؤال بردهاند. این جمعیت، علاوه بر اینکه با فشار معیشتی خود، دال کارآمدی اقتصادی را بیش از پیش تهی میکنند و حلقهی اول زنجیرهی دولت ورشکسته را تقویت مینمایند، به عنوان مادهی خام شورش نیز عمل میکنند. تجربهی اعتراضات سالهای اخیر نشان داده که نیتشدگان، معمولاً نخستین و خشنترین کنشگران در لحظات بیثباتی هستند؛ نه از روی آگاهی سیاسی، بلکه از روی خشم انباشتهشدهای که ریشه در ناامیدی وجودی دارد و هیچ چارچوب عقلانیای نمیتواند آن را مهار کند.بنابراین، نیتشدگان را نمیتوان و نباید صرفاً با بستههای حمایت معیشتی یا برنامههای کوتاهمدت کارآموزی مدیریت کرد. آنها در وضعیت کنونی، به پیادهنظام خاموش انزوای هژمونیک بدل شدهاند. اگر سیاستگذاران کماکان این پدیده را در چارچوب مددکاری اجتماعی تعریف کنند، نه تنها به عمق تهدید پی نبردهاند، که ناخواسته در حال اجرای سناریوی مطلوب دشمن هستند. بازگرداندن این جمعیت سرخورده به چرخهی معنا، امید و کارآمدی، امروز نه یک وظیفهی انسانی، که یک ضرورت امنیتی غیرقابل تأخیر است؛ چراکه اگر امروز برای بازسازی پیوند آنها با نظم اجتماعی تلاش نکنیم، فردا آنها را در میدان خشونت خیابانی و در صف دیگری گفتمان هژمونیک خواهیم یافت./پایانپژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرامتوهین به مقدسات اهلسنت؛ خطر پیدایش نسخه جدید جریان «برائتی» در جامعه ایرانی سعید سلمانیعلیرغم تأکید رهبران جمهوری اسلامی بر تقویت «#وحدت میان مذاهب اسلامی» و پرهیز از «تفرقه و چند دستگی»، «#جریان_برائتی» در حال گسترش است. این جریان با تأکید بر مسائل اختلافی میان شیعه و اهل سنت و کمرنگ نمودن نقاط اشتراک، از ادبیات زننده و تحریکآمیز استفاده مینماید که اوج آن در ایام ماه ربیع به خصوص «نهم ربیع الاوّل» به بهانه برگزاری مراسم «عیدالزهراء» انجام میشود.با این حال مدتی است که نسخه جدیدی از «جریان برائتی» مطرح شده است که میتوان آن را «برائتیهای طرفدار جمهوری اسلامی» نام نهاد. این دسته نوپدید افرادی هستند که در عین ابراز علاقه به جمهوری اسلامی، امام شهید و رهبر معظم انقلاب، مقدسات اهل سنت را به صورت علنی مورد توهین قرار داده و ابایی از انتشار کنشگری ضد وحدت خود در فضای مجازی ندارند؛آگهیهای تبلیغی مراسمات «عیدالزهراء»، «غدیرثانی» را در فضای حقیقی و مجازی منتشر می کنند،در تجمعات شبانه در دفاع از جمهوری اسلامی با ظاهری متفاوت و پوشیدن لباسهایی با رنگ قرمز حاضر میشوند، همراه با لعنت کردن ترامپ و نتانیاهو بزرگان اهل سنت را لعن میکنند، در ابتدای مراسم «عیدالزهراء» سرود ملی جمهوری اسلامی را پخش میکنند و پس از آن رکیکترین کلمات را به کار میبرند، با سفر به مشهدالرضاء (ع) در کنار قبر رهبر شهید اظهار دلتنگی و ارادت میکنند اما صفحه آنان در فضای مجازی به رنگ قرمز درآمده و اشعار توهینآمیز و روایات تحریک آمیز منتشر میکنند. این افراد به همین بسنده نکرده و تلاش میکنند رهبر شهید را نیز فردی برائتی جلوه دهند چرا که ایشان در سخنانی تصریح نموده است، «پدرخانمهای پیامبر اعظم (ص) کافر و مشرک بودند»[۱] اما تعیین نکرده است که مقصود چه کسی است اما برائتیهای انقلابی مقصود ایشان را «خلیفه اول و دوّم» تفسیر میکنند.در سکوهای رسانهای جمهوری اسلامی نیز به صورت آشکارا کلیپ های مراسم «عیدالزهراء»و با تعبیر زننده «عمر کشون» بدون هیچ ممانعتی بارگذاری میشود. به عنوان نمونه صفحه کانال«رادیو سطر» در آپارات با محوریت تولید محتوای «برائتی» مشغول فعالیت در آپارات است و نماهنگ هایی تحت عنوان «بتشکن» علیه مقدسات اهل سنت تولید و منتشر میکند. [۲]متأسفانه بخشی از مداحان انقلابی که در طول ماههای گذشته تلاشهای فراوانی در راستای حفظ نظام جمهوریاسلامی داشتهاند، در این زمینه با جریان برائتی همسویی ناخواسته داشتهاند. برخی از آنان در مراسم میلاد پیامبر اکرم (ص) و امام صادق(ع) به مراسم «عیدالزهراء» اشاره ضمنی نموده و سرودهایی با مضامین وحدت شکن خواندند.[۳]به عنوان نمونه حسن حسینخانی یکی از مداحان معروف است که با انتشار کلیپی از خود که با شلوارک و لباس قرمز در حال رقص و پخش برف شادی است، نهم ربیع را به شادی در یک ویلا میگذراند و از عبارت «میگن رفته جهنم» استفاده میکند. این کلیپ در فضای مجازی بازخورد بسیاری داشت و بسیاری از مخالفان جمهوری اسلامی از این شخص به عنوان «مداح حکومتی» نام برده و بهانهای برای حمله به جمهوری اسلامی یافتند.[۴]پررنگ بودن فعالیت برائتیها تا جایی گسترش یافته است که به سوژهای برای رسانههای دشمن تبدیل شده است. ایران وایر خبری با عنوان «از لعن ترامپ تا لعن عمر؛ عیدالزهراء در تجمع حامیان حکومت» منتشر نمود و تفاوت نهم ربیع سال جاری با سالهای پیشین را گسترش آشکار تبلیغات دعوت به جلسات عیدالزهراء بدون پنهانکاری و بدون برگزاری در پشت درهای بسته عنوان نمود.در این یادداشت خبری ضمن تصریح به فتوای #رهبر_شهید مبنی بر حرمت توهین به مقدسات اهل سنت، این سوال را می پرسد: «بعد از (آیتالله شهید)خامنهای چه اتفاقی افتاده است؟» تا گسترش این پدیده را نوعی آمادهسازی جامعه برای کمرنگ نمودن محدویتها برای برگزاری جلسات برائتی قلمداد کند.[۵]گسترش این پدیده نشان دهنده فقدان تولید ادبیات دینی وتمدنی مبتنی بر اسلام سیاسی با محوریت اندیشه امام خمینی (ره)، رهبر شهید (ره) و مقام معظم رهبری است که مسئولیت نهادهای فرهنگی را دوچندان میکند. آیا شخصیتهای برجسته مذهبی همچون سخنرانان، مداحان و شاعران نسبت به گفتمان رهبر شهید انقلاب در مسئله اتحاد جهان اسلام و چالشهای آن به اندازه کافی شناخت معرفتی داشته و توجیه شدهاند؟ لینک کامل یادداشت و منابع و پاورقیپژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام