از عقبنشینی گفتمانی تا ابتذال فرهنگیعلیرضا محمدلو سریالهای #نمایش_خانگی در سالهای اخیر مسیری را پیمودهاند که میتوان آن را «فرسایش تدریجی مرزها» نامید. آنچه روزی استثنا بود و با احتیاط روایت میشد، امروز به هنجار تصویری بدل شده است: صحنههای مصرف سیگار و شراب، لمس و تماس بدنها، سوار شدن زن و مرد بر یک موتور، آغوشهای بیپرده و حتی رقصی رسمی و بیروتوش که با توجیه سنوسال یکی از طرفین مشروعیتپوشی میشود. سریالهای «یل» و «سرخ و سیاه» در بخشهای بغلکردن و رقصیدن نمونهاند و الگو غالباً یکی است: نخست پخش میشود و با قانون و حریم بازی میشود؛ پس از آنکه آزمون صورت گرفت و ساختار روبهروی جمهور و گفتمان روبهروی فرهنگ قرار گرفت و تعارضها صورتبندی شد، تازه نوبت به جلوگیری از پخش، تذکر و حذف میرسد. این روند اتفاقی نیست؛ حاصل منطقی یک سازوکار ساختاری است که باید آن را تحلیل کرد. ادامه در پایین...
۷۹
۱۷:۴۷
منطق «سبکسازی بار» در ساختارساختار #حکمرانی_رسانهای با دو فشار همزمان روبهروست: از یک سو مطالبه بخشی از #افکار_عمومی که انتظار تولید محتوای جذاب و کمهزینهشده از نظر هنجاری دارد، و از سوی دیگر بدنه ارزشی که انتظار پاسداری از مرزهای فرهنگی را دارد. ساختار برای پرهیز از رویارویی با گروه اول، بار تعارض را به گروه دوم منتقل میکند. استدلال ضمنی این است که بدنه وفادار «غالباً پای کار ساختار است»، نهایتاً نقد میکند و میماند، اما مخاطبِ فاصلهگرفته از منظر گفتمانی باید با «پوئن فرهنگی و سرگرمی» در زمین حکمرانی نگه داشته شود تا به میدان رقیب نپیوندد. این منطق، که میتوان آن را «حفظ مخاطب از طریق تساهل» خواند، دستکم سه خطای راهبردی دارد. نخست، سرمایه نمادین وفاداران را هزینه جذب دیگران میکند، بیآنکه توجه کند وفاداری نیز منبعی تجدیدپذیر نیست. دوم، فرض میکند مخاطبِ جذبشده با محتوای مبتذل، به لحاظ گفتمانی نیز جذب شده است؛ حال آنکه مصرف سرگرمی با تعلق سیاسی-فرهنگی یکی نیست. سوم، رقیب را در همان زمینهای به رسمیت میشناسد که در آن ضعیفتر است: ساختار هرگز در تولید ابتذال از بازیگران رقیب پیشی نخواهد گرفت. تطهیر نمادین و جبران مافاتنشانهای دیگر از این عقبنشینی، «تطهیر درونمتنی» است: در لابهلای روایتهایی که بوی خیانت و خشونت سراسر آنها را فرا گرفته، دو سه جمله از خدا و پیامبر کاشته میشود تا هم جبران مافات شده باشد و هم مخاطب کاملاً رها نشده باشد. سریال «بدنام» نمونهای از این الگوست. این شگرد نوعی «حاشیهنشانی دین» است؛ #دین نه چارچوب روایت، بلکه تزئینی برای بخشودن سایر عناصر اثر است. نتیجه آن است که حضور نمادهای دینی بهجای #تولید_معنا، به مشروعیتبخشی صوری فروکاسته میشود. بازنمایی زن: دو قطب کاریکاتوریدر حوزه #بازنمایی_جنسیتی، در بسیاری از آثار مشهور این شبکه دو الگوی افراطی مشاهده میشود: زنِ تحقیرشده و زنِ افسارگسیخته با عقده سلطه و #نارسیسیسم. هر دو تصویر کاریکاتوری از زن ایرانی-اسلامی است و با واقعیت اجتماعی زنان ایرانی، که در عرصه علم، خانواده و اجتماع نقشآفرینی متوازن دارند، سازگاری ندارد. سریالهایی مانند «غربت» و «زخمکاری» نمونههایی از این دوگانهاند: در یکی زن موضوع تحقیر است و در دیگری، دچار نوعی زنسالاری افراطی که خود، وجهی دیگر از #زنستیزی است، زیرا زن را از انسان به کارکرد روانی-نمایشی تقلیل میدهد. همچنین بخشی از سایر آثار و تاکشوهای پرمخاطب این شبکه با الفاظ رکیک و محتوای مناسب بزرگسالان (۱۸+)، عادیسازی قمار و شرطبندی، سرو مشروب، رقص و پوشش نامتعارف، همین چرخه فرسایش را بازتولید میکنند. دال مرکزی: خشونت و خیانتدال مرکزی غالب این آثار، #خشونت و #خیانت است و تصویری آشفته و آنارشیک از خانواده، جامعه و نظام سیاسی. در این روایت، سیستم هم فشل است و هم فلج؛ گویی محتضری است که آماده فروپاشی است. این تصویر با واقعیت ایران قدرتمند، و حتی با آرمان ایران قوی، سازگار نیست. حتی اگر مدافعان این رویکرد آن را «آسیبشناسانه» و پیشگیرانه بدانند، دو اشکال بنیادین باقی است: نخست آنکه آسیبشناسی بدون تناسب، به آسیبزایی بدل میشود؛ تصویرسازی افراطی و توصیف دقیق فرایند جرم و انحراف، کارکرد آموزشی مستقیم دارد و الگو میدهد. دوم آنکه چنین بازنماییای دلالتهای راهبردی منفی دارد و تصویری از ایران را تثبیت میکند که گویی در آستانه فروپاشی است. پرسش بنیادین این است: آیا جامعه ایرانی واقعاً در چنین وضعیتی قرار دارد؟ از پدافند انفعالی به مدل فعال آفندیپاسخ ساختار تاکنون بیشتر پدافندی، انفعالی و اضطراری بوده است: ممیزیهای مقطعی، واکنش به بحرانهای خبری و تنظیمگری پس از وقوع. آنچه لازم است، مدلی آفندی است که اولاً به جای مهار محتوای نامطلوب، محتوای بدیل جذاب و حرفهای تولید و تأمین مالی کند؛ ثانیاً توازن «اسلامیت» و «جمهوریت»، یا به تعبیر دیگر وزن فرهنگ و گفتمان، را همچون وزن امنیت و مشارکت جزء شاخصهای حکمرانی قرار دهد؛ثالثاً بپذیرد که برد در متنِ امنیت و جمهوریت، به قیمت باخت در فرامتنِ فرهنگ و ایدئولوژی، برد پایدار نیست. فرهنگ، زیرساخت مشروعیت است. ساختاری که در فرامتن ببازد، دیر یا زود در متن نیز بازنده خواهد شد./پایان پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۹۷
۱۷:۴۷
اقتصاد منزلت در عصر پلتفرمهامحدثه طالبی خرید کالاهای دیجیتال جدید، پوشاک دارای نشان تجاری یا خودروهای گرانقیمت، رضایتی آنی ایجاد میکند که معمولاً پایداری چندانی ندارد. عرضه مستمر محصولات تازه در بازار و نمایش تصاویر جذاب از #زیست_مطلوب، توجه مصرفکنندگان را بهسرعت به سمت کالاهای جدیدتر سوق میدهد و نوعی #احساس_کمبود مداوم شکل میدهد. گرایش به #مصرفگرایی یکی از ویژگیهای شاخص الگوهای زندگی معاصر است که همزمان با گسترش اقتصاد بازار، تبلیغات تجاری و صنعت فرهنگ در جوامع گوناگون رواج یافته است. اصل مصرف و بهرهمندی از مسکن مناسب، امکانات رفاهی و کالاهای باکیفیت، بخشی طبیعی از زندگی مطلوب به شمار میرود. چالش زمانی آغاز میشود که سطح مصرف به معیار اصلی سنجش ارزش و جایگاه اجتماعی افراد تبدیل شود و داراییهای مادی بر #هویت و توانمندیهای انسانی پیشی بگیرند. جهت ادامه مطالعه کلیک کنید. پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۱
۸۳
۱۲:۰۲
ملت رشید ایرانسجاد لطفی ائتلاف آمریکایی ـ صهیونیستی که گمان میکرد میتواند ظرف سه روز کار ایران را تمام کند، اکنون پس از ۲۶۱ شب، خود را درگیر #جنگ_فرسایشی میبیند؛ جنگی که در داخل آمریکا با مخالفت #افکار_عمومی روبهرو شده و در اروپا نیز گرانی سوخت و انرژی، صدای اعتراض مردم را بلند کرده و آنان را به خیابانها کشانده است. اگرچه ترامپ بارها، ناخواسته، به روحیه ایستادگی مردم ایران اعتراف کرده، اما به نظر میرسد هنوز از درک ریشهها و پشتوانه این ایستادگی ناتوان است؛ وگرنه بار دیگر سودای جنگ با ایران را در سر نمیپروراند. رمز این #مقاومت را باید در #قدرت_تمدنی ایران جستوجو کرد؛ همان مؤلفهای که روبیو بر آن متمرکز شده تا از رهگذر آن، اجماعی جهانی علیه ایران شکل دهد. جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید. پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
تأملی بر انتشار اولیه بازی GTA VIمحمدجواد قاسمیان نیک بازی Grand Theft Auto VI ،جدیدترین نسخه از مجموعهٔ مشهور و پرفروش جیتیای است که پس از سالها انتظار معرفی شده و داستان آن در نسخهٔ مدرن «وایس سیتی» (الهامگرفته از میامی) روایت میشود. این بازی برای نخستین بار در تاریخ مجموعه، یک قهرمان زن به نام «لوسیا» را در کنار شخصیت مردی به نام «جیسون» قرار میدهد و رابطهٔ آنها الهامگرفته از زوج خلافکار مشهور به نام بانی و کلاید است. بازی GTA VI همچنان یک بازی جهانباز با محوریت دزدی، تعقیبوگریز، خشونت و هجوم #فرهنگ_مصرفی_آمریکایی است، اما از نظر فنی با گرافیک فوقالعاده، حجم بسیار بالا و جزئیات بیسابقه، استاندارد جدیدی برای نسل نهم کنسولها تعریف میکند. جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید.https://ricsg.isdsac.ir/ID/1715/230 پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
استقلال فردی و فرسایش سرمایه اجتماعیمحدثه طالبی انسان معاصر بیش از هر دوره دیگری از حق انتخاب در تعیین مسیر شغلی، محل سکونت، شیوه زیست و تنظیم روابط شخصی برخوردار است. گسترش فناوریهای ارتباطی نیز موانع جغرافیایی را کاهش داده و امکان تبادل پیام را در هر لحظه فراهم کرده است. با وجود این تحولات، #پدیده_تنهایی به یکی از چالشهای جدی سلامت عمومی و انسجام اجتماعی در جهان تبدیل شده است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۵، تقریباً از هر شش نفر در جهان یک نفر احساس تنهایی را تجربه میکند و این نرخ در میان نوجوانان به حدود ۲۱ درصد میرسد. این وضعیت پرسش مهمی را پیش روی پژوهشگران و سیاستگذاران قرار میدهد: چرا توسعه عاملیت فردی و افزایش دسترسی به ابزارهای ارتباطی، بهطور خودکار به تقویت پیوندهای پایدار انسانی منجر نشده است؟ جهت ادامه مطالعه، کلیک کنید. پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۱
۵۸
۲۱:۲۸
صیادان روایت و سکوتی که میدان را واگذار میکندامید رحمتی نسب مرگ #سوگند_صیادی، دختر ۱۶ ساله اهل گیلانغرب، در روزهای گذشته به یکی از سوژههای پربازدید #شبکههای_اجتماعی تبدیل شده است. ماجرایی که هنوز ابعاد آن روشن نیست، اما روایتهای مختلف درباره نحوه مرگ، انگیزهها و زندگی شخصی سوگند، خیلی زود شکل گرفته و دستبهدست شده است؛ حتی پای تولید تصاویر و محصولات هوش مصنوعی هم به ماجرا باز شده تا هر کس و هر جریان روایت خودش را از این حادثه بسازد و به خورد مخاطب بدهد. طبق اعلام دادستان عمومی و انقلاب استان کرمانشاه، پدر سوگند و مدیر مدرسه او در بازداشت هستند و تحقیقات برای مشخص شدن علت فوت، از جمله قتل یا خودکشی، و بررسی قصور احتمالی ادامه دارد. با این حال، در #فضای_مجازی، روایتها حکم خود را صادر کردهاند. در چنین حوادثی، همیشه عدهای منتظرند تا گزارهی مدنظرشان را در #میدان_روایتها به دست بگیرند. مرگ سوگند هم از این قاعده مستثنا نبوده است. در ۴۸ ساعت گذشته یک دسته، ماجرا را ذیل زنکشی، دخترکشی، خشونت علیه زنان و قتل ناموسی تعریف کردهاند؛ دستهای دیگر، حضور مردان در مراسم تشییع و ایستادن دوشادوش پدر سوگند را بهانهای برای حمله به مردان و مفهوم مردسالاری قرار میدهند؛ عدهای هم از همان ابتدا سوی اتهام را به سمت نظام سیاسی کشور گرفتهاند. از بازنمایی نحوه مجازات پدر در قتل فرزند و بلاتکلیفی لایحه منع خشونت علیه زنان تا حتی ممنوعیت زنان در سقط جنین، همه چیز به این پرونده گره خورده است. روایت دیگری هم درخصوص ارتباط عاطفی سوگند با یکی از همکلاسیهایش شکل گرفته است که اگرچه با دیگر روایتها همخوانی ندارد، اما بهانه خوبی است تا بحث به آزادی انتخاب، همجنسگرایی و طبیعی بودن گرایشهای جنسی کشیده شده است. اما شاید مهمترین لایه ماجرا، جایی باشد که بحث از پدر سوگند فراتر رفته و به اصل رابطه والدین و فرزندان میرسد. اینکه والدین حق ندارند فرزند را امتداد خواستهها و آرزوهای خود بدانند؛ اینکه نوجوان باید مستقل باشد، خودش تصمیم بگیرد و از چارچوبهای تحمیلی خانواده فاصله بگیرد. این نگاه، در میان سایر روایتها شاید کمتر به چشم بیاید، اما اتفاقاً میتواند یکی از جدیترین اهدافی باشد که از دل چنین حوادثی دنبال میشود: زیر سؤال بردن #الگوی_تربیتی خانواده و فاصله انداختن میان نسل جدید و ارزشها و باورهای والدین. در بخش بزرگی از محصولات فرهنگی کودک و نوجوان، از انیمیشنهای کمپانیهای بزرگ گرفته تا فیلمها و سریالها، بارها با شخصیتی مواجه میشویم که در برابر والدین میایستد، از قواعد خانواده عبور میکند و استقلال خود را در تقابل با بزرگترها به دست میآورد. حالا کافی است حادثهای مانند مرگ سوگند با همین چارچوب روایت شود؛ نوجوانی که در برابر محدودیتهای خانواده قرار گرفته و به شکلی تراژیک قربانی شده است. در کنار این روایتها، ذکر این نکته ضروری است که پررنگ شدن اخبار قتل زنان و دختران در رسانهها طی روزهای اخیر، قابل توجه است. بدون آمار نمیتوان گفت تعداد این حوادث افزایش یافته، اما برجستگی رسانهای آنها قابل ملاحظه است. در این میان، سوژههایی با ویژگیهای خاص، از جمله سوگند با اصالت کرمانشاهی، در فضای ملتهب منطقه و پس از حوادث و تجمعات اخیر غرب کشور، ظرفیت بیشتری برای تبدیل شدن به موضوعی فراتر از یک پرونده اجتماعی پیدا میکنند. این همان نقطهای است که باید حساستر بود. کشور درگیر فشارهای سیاسی، امنیتی و #جنگ_روانی است و با هر حادثه تلخ اجتماعی ممکن است وارد یک منازعه تازه شود. دشمن هم برای بهرهبرداری از چنین موقعیتهایی لزوماً به دنبال ساختن یک حادثه نیست؛ گاهی کافی است حادثهای واقعی رخ دهد، اطلاعات ناقص باشد و روایتهای هیجانی و جهتدار زودتر از روایت رسمی و مستند به میدان برسند. روایتهای مختلف درباره سوگند شکل گرفته، تصاویر زیادی منتشر شده، اتهامها و گمانهزنیها گسترش یافته و هر جریان، از این حادثه برای پیشبرد دعوای خود استفاده کرده است؛ اما مقامات رسمی، جز اعلام بازداشت و آغاز تحقیقات، توضیح و روایت روشنی درباره ابعاد این پدیده رسانهای ارائه نکردهاند. درست همان الگویی که در مورد مهسا و نیکا و… تکرار شد؛ روایتهای اولیه در فضای رسانهای شکل گرفتند، گسترش یافتند و به بخشی از حافظه عمومی تبدیل شدند؛ روایتهایی که حتی بعد از گذشت زمان و توضیحات و گزارشهای مختلف، همچنان در ذهن بخشی از جامعه باقی ماندهاند و به مبنای قضاوت درباره کلیت نظام سیاسی تبدیل شدهاند. پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۷۹
۲۲:۰۳
نان، کارت خوان و اعتماد عمومییادداشت وارده ماجرای #مدیریت_خرید_نان در برخی نقاط کشور در روزهای گذشته در شبکه های مجازی ضریب بالایی گرفته است. در فضای عینی برخی دادههای رسمی میگویند پنج درصد کارتهای بانکی حدود سی و پنج درصد نان یارانهای کشور را میخرند و مواردی از خرید دویست کیلوگرم نان در ماه با بیش از صد کارت ثبت شده است. بخشی از این خریدها هم به دامداری و فروش مجدد میرسد. پس منطق مقابله با انحراف #آرد_یارانهای روشن است. اما به نظر آنچه در نانواییها رخ داد، با منطق طرح همخوان نبود و بنا بر برخی گزارشات کارتخوانها بدون اطلاع نانوایان و شهروندان بهروزرسانی شد، سقف ماهانه هشت کیلوگرم آرد یارانهای تعیین شد و خرید مازاد با نرخ آزاد حدود دوازده هزار و ششصد و پنجاه تومان محاسبه شد. گزارشاتی از صفهای طولانی و درگیری لفظی حکایت دارد، در شرایطی که تورم سالانه نان و غلات از صد و بیست درصد گذشته است. اساسا مسأله در فضای فعلی، #مدیریت_ذهنیتها به موازات عینیت هاست و در این زمینه همواره دچار مشکل اساسی بوده ایم. مردم باید بدانند چرا چنین تصمیمی گرفته میشود، چه کسانی از آن سود میبرند و چه کسانی آسیب میبینند. وقتی سامانهای بدون آموزش نانوایان و بدون اطلاع شهروندان فعال میشود، حتی اگر هدفش صیانت از حقوق مردم باشد، نتیجه عملیاش این است که مردم احساس میکنند تصمیمی علیه سفره آنها گرفته شده و کسی زحمت توضیح آن را به خود نداده است. در چنین حالتی، #اعتماد_عمومی پیش از آنکه طرح فرصت اثبات خود را پیدا کند، فرسوده میشود. دولت برای اینکه طرح مدیریت خرید نان را از یک #شوک_اجرایی به یک سیاست قابل دفاع تبدیل کند، دستکم به چهار اقدام نیاز دارد: نخست، انتشار شفاف دادههای پشت طرح و اینکه دقیقاً چه حجمی از آرد یارانهای به خارج از شبکه مصرف خانوار میرود و چه سهمی از آن به دام و قاچاق میرسد.دوم، تفکیک صریح میان مصرف متعارف خانوار و خرید تجاری و اعلام عمومی مبنای محاسبه سقف، بهجای آنکه مردم اولین بار در کارتخوان با آن مواجه شوند.سوم، ایجاد مسیر روشن برای اعتراض و اصلاح و اینکه خانوادههایی که به هر دلیل مصرف بالاتری دارند باید بدانند چگونه میتوانند وضعیت خود را ثبت یا اصلاح کنند.چهارم، به رسمیت شناختن این واقعیت که در شرایط تورمی، نان آخرین سنگر سفره بسیاری از خانوادههاست و هر تصمیمی درباره آن، پیش از هر چیز یک تصمیم ارتباطی و اجتماعی است، نه فقط یک تنظیمگری فنی روی کارتخوان./پایان پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۱
۵۵
۱۶:۲۷
چرا سیاستهای خوب به نتیجه نمیرسند؟یادداشت وارده همه ما دیدهایم که گاهی یک قانون یا طرح خوب تصویب میشود، اما در عمل آنطور که باید پیش نمیرود. #پل_کرنی در کتاب «درک سیاستگذاری عمومی» این مسئله را به خوبی توضیح میدهد که #سیاستگذاری یک مسیر ساده و خطی نیست و فرایندی پیچیده است که تحت تأثیر عوامل پنهان و آشکار بسیاری قرار دارد. در ایران نیز، در بسیاری از فقرات مسأله نداشتن راهحل نیست و مسأله نادیده گرفتن همین پیچیدگیهاست. کرنی نشان میدهد که تصمیمگیرندگان انسانهایی هستند با اطلاعات ناقص، زمان محدود و توانایی پردازش محدود. به همین دلیل، اغلب به تغییرات کوچک و محتاطانه بسنده میکنند و از بازنگری بنیادین در اهداف میترسند. برای مثال، در حوزه حملونقل عمومی، به جای بازنگری در کل نظام توسعه شهری، صرفاً تعداد اتوبوسها افزایش مییابد یا مسیر خطوط تغییر میکند. این تصمیمها شاید در کوتاهمدت مشکل را کم کند، اما بدون توجه به باورهای ذهنی شهروندان درباره کیفیت حملونقل، راهحل پایدار نیست. در واقع، سیاستگذار بدون اینکه متوجه باشد، گرفتار مسئله #عقلانیت_محدود شده است که کرنی به خوبی آن را توضیح میدهد. نکته مهم دیگر این است که قوانین نوشتهشده همیشه تعیینکننده نیستند. کرنی میگوید که «#نهاد» فقط سازمانهای رسمی نیست. رویههای اداری، عادتهای سازمانی و هنجارهای اجتماعی هم نهاد هستند و گاهی از قوانین مکتوب قدرتمندتر عمل میکنند. برای نمونه، در توسعه دولت الکترونیک، قوانین زیادی برای حذف کاغذبازی تصویب شده است، اما در عمل، مقاومتهای درونسازمانی یا عادتهای اداری قدیمی مانع اجرای کامل این سیاستها میشوند. اصلاح یک سیاست بدون در نظر گرفتن این لایههای پنهان، محکوم به شکست است. کرنی همچنین توضیح میدهد که تغییر سیاست زمانی رخ میدهد که سه جریان «مسئله»، «راهحل» و «اراده سیاسی» به هم متصل شوند و یک «#پنجره_فرصت» باز شود. در ایران، بسیاری از طرحهای اصلاحی در حوزه فناوری و نوآوری به دلیل عدم همسویی این جریانها متوقف میمانند. فرض کنید سیاستی برای حمایت از استارتاپها تدوین میشود. مشکل (بیکاری فارغالتحصیلان) و راهحل (تدوین لایحه حمایت) وجود دارد، اما اراده سیاسی و هماهنگی بینبخشی همسو نیست. نتیجه این میشود که طرح در مجلس یا دولت معطل میماند. بدون آمادهسازی راهحلها پیش از باز شدن پنجره فرصت، تغییر سیاستی رخ نمیدهد.
گاهی هم تغییرات ناگهانی و انفجاری رخ میدهد. کرنی با نظریه «تعادل منقطع» توضیح میدهد که سیاستگذاری البته اغلب تدریجی است، اما همیشه تدریجی نیست؛ گاهی یک بحران یا رویداد ناگهانی (مثلاً جنگ، انتخابات و …) باعث میشود موضوعی از حاشیه به متن بیاید و سیاستها بهطور بنیادین تغییر کنند. در حوزه مدیریت بحران آب، سالها سیاستهای تدریجی مانند فرهنگسازی مصرف اجرا میشود، اما تا زمانی که یک بحران جدی (مثلاً خشکسالی شدید) رخ ندهد، سیاستگذاران به سمت اصلاحات ساختاری مانند بازنگری در الگوی کشت نمیروند. این همان تغییری است که کرنی آن را نتیجه شکستن انحصار و باز شدن ناگهانی فضای تصمیمگیری میداند. در پایان، او تأکید میکند که هیچ نسخه واحدی برای سیاستگذاری وجود ندارد و این چیزی است که ما باید با آن به خوبی آشنا شویم. بسیاری از نظریهها و الگوهای سیاستگذاری عمومی، فرهنگی و … مبتنی بر فضای نویسندگان غربی است. سیاستگذاران و تحلیلگران ایرانی نیز باید بپذیرند که حل مسائل پیچیده نیازمند ترکیبی از نگاههاست. توجه به محدودیتهای ذهنی تصمیمگیرندگان، شناسایی نهادهای پنهان، درک همزمانی جریانها و آمادگی برای پنجرههای فرصت. #مسئله_جنگ که کشور همچنان با آن روبهروست، پنجره فرصت بزرگی برای بسیاری از تغییرات است. بحرانها و رویدادهای بزرگ، همانطور که کرنی توضیح میدهد، میتوانند انحصارهای سیاستی را بشکنند و فضای تصمیمگیری را باز کنند. به نظر میرسد ما در دوران «شب قدر» این حوزه هستیم؛ دورانی که در آن، تصمیمهای بزرگ و سرنوشتساز در فضایی از اضطراب و امکان همزمان شکل میگیرند. اگر این پنجره فرصت را جدی بگیریم و راهحلها را از پیش آماده کرده باشیم، میتوانیم تغییراتی بنیادین و پایدار در سیاستگذاری کشور ایجاد کنیم؛ در غیر این صورت، همانطور که کرنی هشدار میدهد، فرصتها به سرعت میگذرند و سیاستها در دام تدریجیگرایی و مقاومت نهادی گرفتار میمانند. پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعیسایت | ایتا | بله | تلگرام
۶۲
۱۸:۲۲
بله | کانال پژوهشکده مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی