از غصه بریم تو افق محو شیم یا همینجا بمونیم یا چی؟🫤
۱۰۱. اجازه دهید کلماتتان
باعث قوت قلب دیگران شود
الهام بخش شان باشد
و مسیرشان را روشن کند .
. اجازه دهید اعمالتان
زنجیرهای دیگران را باز کند.
. اجازه دهید دست هایتان
چشم بند را از دید دیگران کنار بزند.
. اجازه دهید عشقتان
یک نمونه ی درخشان برای دیگران باشد.
. و در پایان اجازه دهید محبت شما،
نمایشی از محبت خدا باشد
باعث قوت قلب دیگران شود
الهام بخش شان باشد
و مسیرشان را روشن کند .
. اجازه دهید اعمالتان
زنجیرهای دیگران را باز کند.
. اجازه دهید دست هایتان
چشم بند را از دید دیگران کنار بزند.
. اجازه دهید عشقتان
یک نمونه ی درخشان برای دیگران باشد.
. و در پایان اجازه دهید محبت شما،
نمایشی از محبت خدا باشد
۱۶عبدی که شود مال خدا مال کسی نیست
دنبال کسی باش که دنبال کسی نیست
خرجی گداهای حرم پای کریم است
جز دوست کسی با خبر از حال کسی نیست
در راه تقرب دل ما سخت پسند است
مشتاقِ رخ یار پیِ خال کسی نیست
هرچند که زشتیم و سیاهیم بَلالیم
این لکنت ناخواسته اشکال کسی نیست
جز مهر نبی پیش خدا هیچ نداریم
در سینه بجز آل نبی آل کسی نیست
او آمده تا فاطمه اش را بشناسند
دنبال کسی باش که دنبال کسی نیست
خرجی گداهای حرم پای کریم است
جز دوست کسی با خبر از حال کسی نیست
در راه تقرب دل ما سخت پسند است
مشتاقِ رخ یار پیِ خال کسی نیست
هرچند که زشتیم و سیاهیم بَلالیم
این لکنت ناخواسته اشکال کسی نیست
جز مهر نبی پیش خدا هیچ نداریم
در سینه بجز آل نبی آل کسی نیست
او آمده تا فاطمه اش را بشناسند
۱۳دنبال کسی باش که دنبال کسی نیست
۱۲امشب عروسی عزا شد
یادمان میرود؟
نه!
یادمان میرود؟
نه!
۲۵
جنگ همچنان بر پیکر جنوب و مردمانش زخم میزند و داغ روی داغ مینشیند؛ یک روز کودکان بیگناه میناب و حالا در حمله مرگبار آمریکا، میهمانان یک مراسم عروسی هدف موشکهای ویرانگر آمریکایی قرار گرفتند.
برخی نامها تا همیشه تاریخ در گوشهای از قلب مردم این سرزمین ماندگار میماند، مثل کوهستک در شهرستان سیریک هرمزگان، مثل میناب و مدرسه «شجره طیبه» و مثل نام کودکانی که جنگ، فرصت ادامه زندگی را از آنان گرفت.نامهایی که دیگر فقط یک نقطه جغرافیایی یا یک حادثه خبری نیست، نشانههایی روشن از روزهایی تاریک است که در طی آن حمله به مناطق غیرنظامی، زندگی مردم نشانه گرفته شد.جنگ روی کاغذ و در نقشهها، با هدفگیری مراکز نظامی تعریف میشود اما وقتی موشک به خانهها، مدارس و خیابانها میرسد، آنچه در آتش میسوزد، زندگی انسانهایی است که زیر آوار جنگ دفن میشوندگاهی مدرسه، گاهی ورزشگاه ،گاهی دانشگاه ، گاهی جشن عروسی نمیدانیم آیا لحظه بعد جایی که ما و فرزندانمان هستیم به اصابت موشکی آوار خواهد شد یا نه
پ. ن : سالن مسابقات کشوری کیوکوشین امروز. تهران
برخی نامها تا همیشه تاریخ در گوشهای از قلب مردم این سرزمین ماندگار میماند، مثل کوهستک در شهرستان سیریک هرمزگان، مثل میناب و مدرسه «شجره طیبه» و مثل نام کودکانی که جنگ، فرصت ادامه زندگی را از آنان گرفت.نامهایی که دیگر فقط یک نقطه جغرافیایی یا یک حادثه خبری نیست، نشانههایی روشن از روزهایی تاریک است که در طی آن حمله به مناطق غیرنظامی، زندگی مردم نشانه گرفته شد.جنگ روی کاغذ و در نقشهها، با هدفگیری مراکز نظامی تعریف میشود اما وقتی موشک به خانهها، مدارس و خیابانها میرسد، آنچه در آتش میسوزد، زندگی انسانهایی است که زیر آوار جنگ دفن میشوندگاهی مدرسه، گاهی ورزشگاه ،گاهی دانشگاه ، گاهی جشن عروسی نمیدانیم آیا لحظه بعد جایی که ما و فرزندانمان هستیم به اصابت موشکی آوار خواهد شد یا نه
پ. ن : سالن مسابقات کشوری کیوکوشین امروز. تهران
۱۵
۱۵