توجه : در حال ارتقاء زیر ساختها هستیم و حتما در کانال مرکز مشاوره اسلامی غیر حضوری سماح عضو بشوید تا از اطلاعیه های جدید و شیوه رزرو نوبت مشاوره مطلع بشوید .
02533139999
02533139000
لینک کانال مرکز مشاوره اسلامی غیر حضوری سماح
۱۱
۱۹:۵۶
(سخنی دیگر در دفاع از روانپزشکی)
راست است که زندگی اینجهانی، آمیختهٔ با رنج است. دراینباره سخن فراوان است. نیز راست است که پارهای از رنجها سبب رشد آدمیان است. دراینباره نیز سخن بسیار است. اکنون دربارهٔ فلسفهٔ رنجها و آثار آنها در پرورش انسان، سخن نمیگوییم. باشد برای مجالی دیگر. اما سخن اکنونیمان این است که «رنجهای بیهوده» را بر «رنجهای طبیعی»، نیفزاییم. نیز در کاهش «رنجهای ناروا»، بکوشیم.
نیم، بلکه افزون بر نیمی از رنجهای آدمی، «ناروا» است. «نامفید» است. «نبایستنی» است. زدودن آنها «بایستنی» است. حکم عقل است. فتوای شریعت است.
از رنجبارترین رنجهای انسان، رنج روحی - روانی - عصبی است. و از کارسازترین کارافزارها در کاستن این رنجهای جانکاه، همانا «روانپزشکی» است. جایگاه بلند مشاوره و روانشناسی و رواندرمانی، محفوظ است، اما اکنون در باب روانپزشکی سخن میگوییم.
کثیری از رنجهای انسان را میتوان با روانپزشکی کاهش داد و حتی حذف کرد، همانگونه که بسیاری از دردهای جسمانی را میشود با پزشکی، تسکین داد یا درمان کرد. پس چرا رنجهای روانسوز آدمی را با روانپزشکی کاهش ندهیم یا حذف نکنیم؟ و چرا دردهای جسمانی را تسکین ندهیم یا درمان نکنیم؟ چرا؟ این «چرا»، دربارهٔ دردهای جسمانی، چندان برجسته نیست؛ زیرا مردمانِ امروز، بیشوکم، بر درمان دردهای جسمانی خود، همت میگمارند، اما این پرسش، دربارهٔ رنجهای روانی، برجسته است؛ زیرا مردمان، برای کاستن از دردهای عصبی و روانی خود، همت کافی را نمیگمارند. چرا چنین است؟ چرا برای کاهش رنجهای روانی خود همت لازم را نمیگماریم؟ پیشتر، در پاسخ به این «چرا»، بسیار گفتهایم و نوشتهایم. آنها را بجویید و بخوانید؛ در همین کانال «از زبان مشاور»، نیز از لابلای کتابهایمان. چکیدهٔ پاسخ به این «چرا»، این است که: فرهنگ جامعهٔ ما و باور مردمانمان دربارهٔ روانپزشکی، معیوب است. بسیاری از مردمان، به درمانهای روانپزشکی، حس بدی دارند. در برابر آن مقاومت میکنند. نیز وجود بیماریهای عصبی و روانی، و درمان آنها را نمیپذیرند، یا کتمان میکنند. آن را مساوی با دیوانگی میپندارند. دربارهٔ آن داوریهای غیر تخصصی میکنند... . این فرهنگ نادرست، تنها نزد بیسوادان و ناآگاهان نیست؛ بلکه باسوادان نیز گرفتار آناند. دیدگاه و باور و قضاوت ایشان حیرتآور است. مگر ممکن است انسانی دانا دربارهٔ موضوعی که در آن متخصص نیست، چنین با جزم و یقین، نظر منفی دهد؟ بنابرمثال: به کسی که وسواس فکری دارد میگویند: «وسواس تو زادهٔ تلقین منفی تو است. اگر به خود تلقین مثبت کنی، درمان میشوی»، و او را از درمان باز میدارند. نتیجه چه میشود؟ وسواس فکری رشد میکند و وسواس عملی را در پی میآورد. و واضح است که آدم وسواسی، زندگی رنجباری را تحمل میکند.
یکی از مراجعینم، که وسواس فکری دارد و در انتخاب همسر، درمانده شده است، به روانپزشک مراجعه کرد و داروی ملایمی گرفت و حالش بهتر شد. یکی از دوستانش، که آدم باسوادی است با تحصیلات عالی، او را منع کرده و به او گفته بود: «وسواس تو برآمدهٔ از تلقین تو به خود است... .» از سخن این شخص دارای تحصیلات عالی، تعجب کردم. اگر این مراجعم برای درمان بیماری چشمِ خود به چشمپزشک مراجعه میکرد، آیا آن دوستش همین داوری را میکرد؟ چرا میان دردهای جسمانی و روانی، تبعیض قائل میشویم؟ وسواس، اگر درمان نشود، زندگی را بر آدمی تلخ میکند. و اگر شخص وسواسی به میانسالی و کهنسالی برسد، درمان او ناممکن یا سخت ممکن میشود. حال و بال وسواسیها، در دوران کهنسالی، دلسوزاننده است. چرا خود را عذاب دهیم؟ چرا همنشینان خود را کلافه کنیم؟ وسواس میتواند زندگی خانوادگی را فلج کند. حتی میتواند سبب طلاق شود. درمان وسواس، بدون دارودرمانی و رواندرمانی، ناممکن است. بیفزاییم که از ریشههای دانهدرشت وسواس، «اضطراب» است. ندیدهایم کسی را که وسواس داشته باشد، اما اضطراب نداشته باشد.
۲۴ تیر ۱۴۰۳
ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه |از زبان مشاور
#علیاکبر_مظاهری
۱۱
۱۱:۴۱
{ادامهٔ پست پیشین}
در سالهای اخیر، پدیدهای در عرصهٔ مشاورهٔ ازدواج پدید آمده است به نام «تست شخصیت»، که هدفش سنجش روحیات و وضعیت خانوادگی و اجتماعی دختر و پسر است که آیا تناسب لازم را برای ازدواج دارند یا نه.اصل این پدیده، مثبت است، اما «اماها و اگرها»یی دارد که توجه به آنها، برای استفادهٔ مطلوب از این تست، ضرورتی حتمی است.
برای گرفتن این تستها و نیز پرکردن فرمهای نسبتسنجی میان دختر و پسر برای ازدواج، باید حد معینی تعیین کرد و میزان محدودی قائل شد؛ مثلاً به اندازهٔ آزمایشهای پزشکی.در قلمرو پزشکی، برای تشخیص بیماری و درمان آن، آزمایشهایی را انجام میدهند که مفید و بلکه لازم است، اما تشخیص نهایی و تعیین نوع درمان و دارو، بهعهدهٔ پزشک حاذق است. آزمایشگاه و نتایج آزمایش، بدون معاینه و کاوش و تشخیص طبیب حکیم، نوع درمان و دارو را معین و تجویز نمیکند، بلکه اینها علائمی است که طبیب را در تشخیص بیماری و درمان آن کمک میکند.تستها و فرمهای ازدواج، هرگز نتیجهٔ قطعی را در تشخیص بهصلاحبودن یا بهصلاحنبودن یک ازدواج و همتایی یا ناهمتایی دختر و پسر برای ازدواج، تعیین نمیکند، بلکه این مشاور حکیم است که نتیجه را تشخیص میدهد.این را میدانیم که برخی از آزمایشهای آزمایشگاههای پزشکی، نتیجه را اشتباه نشان میدهند. تستها و فرمهای ازدواج نیز همینگونه است. اگر هم آزمایشهای پزشکی، نتیجه را درست اعلام کند، باز پزشک از معاینهٔ دقیق، معاف نیست و اوست که باید علت و نوع بیماری را کشف کند و دارو و درمان را دستور دهد.تستها و فرمهای ازدواج نیز ایبسا که نتیجه را اشتباه نشان دهد. اگر هم نتیجه را درست بنمایاند، کار تمام نمیشود، و این مشاور دانا و توانا است که باید با مشاورهٔ عالمانه و صبورانه و همهجانبه، تشخیص همتایی یا ناهمتایی دختر و پسر برای ازدواج را اعلام کند. و البته تصمیمگیر نهایی، در این باره، خود دختر و پسر و خانوادههایشاناند.
۱۳ خرداد ۱۴۰۲
ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه |از زبان مشاور
#علیاکبر_مظاهری
۶
۱۹:۰۰
یادداشتهای یک مشاور
خطای سنجش و نقش مشاور؛ مرز اعتبار تستهای ازدواج کجاست؟
نویسنده: علیاکبر مظاهری
حوزه
🩺همانگونه که نتایج یک برگهٔ آزمایش خون، بدون معاینه و تشخیص پزشک حاذق، منجر به نسخه و درمان نمیشود، تستهای روانشناختی پیش از پیوند نیز ابزاری کمکیاند، نه تعیینکنندهٔ نهایی همتایی.
خبرگزاری حوزه
در سالهای اخیر، پدیدهای در عرصهٔ مشاورهٔ ازدواج پدید آمده است به نام «تست شخصیت»، که هدفش سنجش روحیات و وضعیت خانوادگی و اجتماعی دختر و پسر است که آیا تناسب لازم را برای ازدواج دارند یا نه.اصل این پدیده، مثبت است، اما «اماها و اگرها»یی دارد که توجه به آنها، برای استفادهٔ مطلوب از این تست، ضرورتی حتمی است.
ادامه یادداشت
۲۳ مهر ماه ۱۴۰۵
با سپاس از سرکار خانم سمیرا گلکار؛ از بخش علمی - فرهنگی خبرگزاری حوزه
رسانههایمان در فضای مجازی 
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
از ادمینهایمان سپاسگزاریم.
خطای سنجش و نقش مشاور؛ مرز اعتبار تستهای ازدواج کجاست؟
🩺همانگونه که نتایج یک برگهٔ آزمایش خون، بدون معاینه و تشخیص پزشک حاذق، منجر به نسخه و درمان نمیشود، تستهای روانشناختی پیش از پیوند نیز ابزاری کمکیاند، نه تعیینکنندهٔ نهایی همتایی.
۲۳ مهر ماه ۱۴۰۵
با سپاس از سرکار خانم سمیرا گلکار؛ از بخش علمی - فرهنگی خبرگزاری حوزه
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
۸
۱۸:۴۸
(سخنی دیگر در دفاع از روانپزشکی)
راست است که زندگی اینجهانی، آمیختهٔ با رنج است. دراینباره سخن فراوان است. نیز راست است که پارهای از رنجها سبب رشد آدمیان است. دراینباره نیز سخن بسیار است. اکنون دربارهٔ فلسفهٔ رنجها و آثار آنها در پرورش انسان، سخن نمیگوییم. باشد برای مجالی دیگر. اما سخن اکنونیمان این است که «رنجهای بیهوده» را بر «رنجهای طبیعی»، نیفزاییم. نیز در کاهش «رنجهای ناروا»، بکوشیم.
نیم، بلکه افزون بر نیمی از رنجهای آدمی، «ناروا» است. «نامفید» است. «نبایستنی» است. زدودن آنها «بایستنی» است. حکم عقل است. فتوای شریعت است.
از رنجبارترین رنجهای انسان، رنج روحی - روانی - عصبی است. و از کارسازترین کارافزارها در کاستن این رنجهای جانکاه، همانا «روانپزشکی» است. جایگاه بلند مشاوره و روانشناسی و رواندرمانی، محفوظ است، اما اکنون در باب روانپزشکی سخن میگوییم.
کثیری از رنجهای انسان را میتوان با روانپزشکی کاهش داد و حتی حذف کرد، همانگونه که بسیاری از دردهای جسمانی را میشود با پزشکی، تسکین داد یا درمان کرد. پس چرا رنجهای روانسوز آدمی را با روانپزشکی کاهش ندهیم یا حذف نکنیم؟ و چرا دردهای جسمانی را تسکین ندهیم یا درمان نکنیم؟ چرا؟این «چرا»، دربارهٔ دردهای جسمانی، چندان برجسته نیست؛ زیرا مردمانِ امروز، بیشوکم، بر درمان دردهای جسمانی خود، همت میگمارند، اما این پرسش، دربارهٔ رنجهای روانی، برجسته است؛ زیرا مردمان، برای کاستن از دردهای عصبی و روانی خود، همت کافی را نمیگمارند. چرا چنین است؟ چرا برای کاهش رنجهای روانی خود همت لازم را نمیگماریم؟پیشتر، در پاسخ به این «چرا»، بسیار گفتهایم و نوشتهایم. آنها را بجویید و بخوانید؛ در همین کانال «از زبان مشاور»، نیز از لابلای کتابهایمان. چکیدهٔ پاسخ به این «چرا»، این است که: فرهنگ جامعهٔ ما و باور مردمانمان دربارهٔ روانپزشکی، معیوب است. بسیاری از مردمان، به درمانهای روانپزشکی، حس بدی دارند. در برابر آن مقاومت میکنند. نیز وجود بیماریهای عصبی و روانی، و درمان آنها را نمیپذیرند، یا کتمان میکنند. آن را مساوی با دیوانگی میپندارند. دربارهٔ آن داوریهای غیر تخصصی میکنند... .این فرهنگ نادرست، تنها نزد بیسوادان و ناآگاهان نیست؛ بلکه باسوادان نیز گرفتار آناند. دیدگاه و باور و قضاوت ایشان حیرتآور است. مگر ممکن است انسانی دانا دربارهٔ موضوعی که در آن متخصص نیست، چنین با جزم و یقین، نظر منفی دهد؟ بنابرمثال: به کسی که وسواس فکری دارد میگویند: «وسواس تو زادهٔ تلقین منفی تو است. اگر به خود تلقین مثبت کنی، درمان میشوی»، و او را از درمان باز میدارند. نتیجه چه میشود؟ وسواس فکری رشد میکند و وسواس عملی را در پی میآورد. و واضح است که آدم وسواسی، زندگی رنجباری را تحمل میکند.
یکی از مراجعینم، که وسواس فکری دارد و در انتخاب همسر، درمانده شده است، به روانپزشک مراجعه کرد و داروی ملایمی گرفت و حالش بهتر شد. یکی از دوستانش، که آدم باسوادی است با تحصیلات عالی، او را منع کرده و به او گفته بود: «وسواس تو برآمدهٔ از تلقین تو به خود است... .» از سخن این شخص دارای تحصیلات عالی، تعجب کردم. اگر این مراجعم برای درمان بیماری چشمِ خود به چشمپزشک مراجعه میکرد، آیا آن دوستش همین داوری را میکرد؟ چرا میان دردهای جسمانی و روانی، تبعیض قائل میشویم؟ وسواس، اگر درمان نشود، زندگی را بر آدمی تلخ میکند. و اگر شخص وسواسی به میانسالی و کهنسالی برسد، درمان او ناممکن یا سختممکن میشود. حال و بال وسواسیها، در دوران کهنسالی، دلسوزاننده است.چرا خود را عذاب دهیم؟ چرا همنشینان خود را کلافه کنیم؟ وسواس میتواند زندگی خانوادگی را فلج کند. حتی میتواند سبب طلاق شود. درمان وسواس، بدون دارودرمانی و رواندرمانی، ناممکن است. بیفزاییم که از ریشههای دانهدرشت وسواس، «اضطراب» است. ندیدهایم کسی را که وسواس داشته باشد، اما اضطراب نداشته باشد.
۲۴ تیر ۱۴۰۳بازنشر: ۲۴ مهر ۱۴۰۵
ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه |از زبان مشاور
#علیاکبر_مظاهری
۱۶
۲۰:۴۳
۱۰
۱۳:۱۷
#علی_اکبر_مظاهری #طوفان_طلاق #طلاق #خانواده #زندگی_مشترک #کتاب_بخوانیم
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
۵
۲۰:۳۶
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
۶
۲۰:۵۰
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
۷
۱۷:۳۰
من به همهٔ دانشجویانم افتخار میکنم، اما خانم «مریم یوسفی عزت»، از ممتازان است. ببینیم:
ما معتقدیم: «تحصیل دانش، با انجام ازدواج، قابل جمع است»؛ میتوان محصل بود و همزمان، ازدواج کرد. البته ازدواج با همسری همراه، لایق و همسنگ، و آنگاه انجام مدیریتی عاقلانه.از کسانی که این اعتقاد را نشان داد و الگویی زیبا آفرید، خانم مریم یوسفی عزت است، با همراهی مهربانانهٔ همسرش، آقای «نوید غلامی». (ایشان هماناناند که قبلا «زیباترین ازدواج» را برایشان نوشتم»!)همراهکردن دانشجویی با ازدواج، همسرداری، تدبیر منزل، شاغلبودن، مطالعه و فعالیتهای علمی مداوم، کاری است کارستان که هزاران آفرین میخواهد. من دست خدا را در زندگی ایشان میبینم. وعدههای خداوند به «یاریکردن دانشطلبان ازدواجکننده و عفتپیشه» را در زندگانی ایشان مشاهده میکنم. این زوج سعادتمند، چنان زندگی خانوادگی را با تحصیل و تدبیر، درآمیختهاند که آدمی را به تحسین غرورآفرین وامیدارد. خانم یوسفی، در دوران ازدواج، مقطع کارشناسی ارشدش را تکمیل کرد و اکنون از پایاننامهٔ ارشد علوم تربیتیاش دفاع جانانه کرد و با دریافت امتیاز کامل؛ نمرهٔ بیست، آن را به فرجام رساند، و اکنون در اندیشهٔ مقطع دکتری است. به امید خدا.این موفقیت درخشنده را به ایشان و همسرشان و خانوادهشان تبریک میگوییم.
۱. سپاس از همسر ایشاننخستین سپاسمان از همسر ایشان است. همسر ایشان، در این موفقیت درخشان، نقش ارجمندی داشتند؛ انصافا.مرحبا به نویدجانمان؛ جناب آقای نوید غلامی.۲. از خانوادهٔ ایشاناز خانوادهٔ محترم یوسفی عزت؛ پدر، مادر، خواهر، برادر، قدردانی میکنیم. ۳. از استادان ایشاناز اساتید دانشگاه و راهنمایان و داوران این پایاننامه، سپاسگزاریم.
پایاننامهٔ ممتاز ایشان را، در همین رسانهٔ «از زبان مشاور»، منتشر میکنیم. امید آن است که در جامهٔ کتاب نیز منتشر شود.انشاءالله.
۲۲ آبان ۱۴۰۵
زیلینک ما|ایتا|تلگرام |اینستاگرام|واتساپ |بله|روبیکا|سروش|وبلاگ|اندیشوران حوزه | مجموعه آثار
۶
۱۹:۳۴