چرا شنیدن صدای خودمان گاهی این‌قدر سخت است؟ 
گاهی مسئله، صدا نیست. 🤍
شنیدن صدای خود، شبیه روبهرو شدن با خود واقعی‌مان است؛ با نسخه‌ای که نه می‌توانیم آن را ویرایش کنیم، نه پنهان.
بعضی از ما به‌محض شنیدن صدای خود، شروع به قضاوت می‌کنیم:«چقدر بد حرف می‌زنم...»«چقدر صدایم عجیب است...»
اما سؤال اینجاست:آیا واقعاً از صدایمان ناراحتیم، یا از مواجهه با خودمان؟
کودکی که یاد گرفته ارزشش را با بی‌نقص بودن بسنجد، معمولاً بزرگسالی می‌شود که کوچک‌ترین مواجهه با خودش را به فرصتی برای سرزنش تبدیل می‌کند. او فقط صدایش را نمی‌شنود؛ قاضی درونش را هم می‌شنود.
عزت نفس یعنی بتوانیم خودمان را همان‌طور که هستیم ببینیم، بدون اینکه هر تفاوت یا نقصی را به دلیلی برای کم‌ارزش دانستن خود تبدیل کنیم.
اگر می‌خواهیم فرزندمان در آینده از روبهرو شدن با خودش نترسد، لازم است امروز به او بیاموزیم که ارزش انسان‌ها در کامل بودن نیست؛ در پذیرفتن خود، رشد کردن و مهربان بودن با خویشتن است.
شاید مهم‌ترین هدیه‌ای که می‌توانیم به فرزندمان بدهیم، این باشد که وقتی روزی با خودش روبهرو شد، به جای سرزنش، صدای پذیرش را از درونش بشنود.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی
عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
گاهی مسئله، صدا نیست. 🤍
شنیدن صدای خود، شبیه روبهرو شدن با خود واقعی‌مان است؛ با نسخه‌ای که نه می‌توانیم آن را ویرایش کنیم، نه پنهان.
بعضی از ما به‌محض شنیدن صدای خود، شروع به قضاوت می‌کنیم:«چقدر بد حرف می‌زنم...»
«چقدر صدایم عجیب است...» اما سؤال اینجاست:
آیا واقعاً از صدایمان ناراحتیم، یا از مواجهه با خودمان؟کودکی که یاد گرفته ارزشش را با بی‌نقص بودن بسنجد، معمولاً بزرگسالی می‌شود که کوچک‌ترین مواجهه با خودش را به فرصتی برای سرزنش تبدیل می‌کند. او فقط صدایش را نمی‌شنود؛ قاضی درونش را هم می‌شنود.
عزت نفس یعنی بتوانیم خودمان را همان‌طور که هستیم ببینیم، بدون اینکه هر تفاوت یا نقصی را به دلیلی برای کم‌ارزش دانستن خود تبدیل کنیم.
اگر می‌خواهیم فرزندمان در آینده از روبهرو شدن با خودش نترسد، لازم است امروز به او بیاموزیم که ارزش انسان‌ها در کامل بودن نیست؛ در پذیرفتن خود، رشد کردن و مهربان بودن با خویشتن است.
شاید مهم‌ترین هدیه‌ای که می‌توانیم به فرزندمان بدهیم، این باشد که وقتی روزی با خودش روبهرو شد، به جای سرزنش، صدای پذیرش را از درونش بشنود.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۵۶۲
مرکز روانشناسی و مشاوره خانواده «نیکروان» شعبه ایران برگزار می کند: ویژه نوجوان ME + نسخه‌ی بهتر من به همراه دو جلسه مشاوره فردی با تخفیف ویژهدر این کارگاه یاد می‌گیری:
واقعاً خودت رو بشناسی؛ نه چیزی که بقیه ازت می‌خوان بفهمی چرا گاهی خودت، بزرگ‌ترین منتقد خودتی عزت نفس واقعی بسازی؛ نه شکننده و وابسته به نمره و نظر دیگران🪞 با خودت آشتی کنی؛ حتی با قسمت‌هایی که دوستشون نداری از نقش بازی کردن برای تأیید دیگران فاصله بگیری از اهمال‌کاری و «بعداً انجامش میدم» بیرون بیای هدفی بسازی که واقعاً بتونی بهش برسی کمال‌گرایی رو بشناسی؛ همون صدایی که میگه «یا عالی یا اصلاً» یاد بگیری بعد از شکست، به جای کوبیدن خودت، خودت رو جمع کنی کمتر خودت رو با بقیه مقایسه کنی و بیشتر روی رشد خودت تمرکز کنی🧩 الگوهای تکراری زندگی‌ات رو پیدا کنی و تغییرشون بدی مهارت‌هایی یاد بگیری که حس توانمندی واقعی بهت میدن استاد: آقای محمدباقر دربندیرواندرمانگر فردی / مشاور نوجوان استاد: آقای حامد مجدیمشاور نوجوان🟢 زمان:
شنبه : 11 ، 18 مهر ، 2 آبان ساعت : 16:30 الی 18 حضوری و همزمان آنلاین هزینه: 2 میلیون و 250 هزار تومان کد تخفیف 10 درصدی ثبت نام زود هنگام تا 7 مهر((دریافت کد از پشتیبان)) لینک ثبت نام:https://nikravan.org/events/me-nskhh-bhtr-mn.html پشتیبان: https://ble.ir/paziresh_nikravan2#کارگاه#شعبه_ایران#مرکز_روانشناسی_و_مشاوره_خانواده_نیک_روان
nikravan.org niksanj.com https://ble.ir/khanevadenik https://ble.ir/nikravankoodak https://ble.ir/kaman_mohammadreza۳۲۱🥳۱
بازارسال شده از خانواده نیک روان
احتراماً به اطلاع می رساند:وبینار Me + نسخۀ بهتر منبا کمی تاخیر در روز های ( ۱۸ مهر ، ۲۵ مهر و ۲ آبان ) برگزار می‌گرددثبت نام نوجوانان پسر در رده سنی ۱۵ تا ۱۸ سال کماکان ادامه دارد ...
لینک ثبت نام:https://nikravan.org/events/me-nskhh-bhtr-mn.html پشتیبان: https://ble.ir/paziresh_nikravan2#کارگاه#شعبه_ایران#مرکز_روانشناسی_و_مشاوره_خانواده_نیک_روان
nikravan.org niksanj.com https://ble.ir/khanevadenik https://ble.ir/nikravankoodak https://ble.ir/kaman_mohammadreza
آدمی که همیشه به دیگران کمک می‌کند، واقعاً بخشنده است یا قدرت «نه» گفتن ندارد؟ خیلی از ما یک «نجات‌دهندهٔ خسته» را در اطرافمان می‌شناسیم؛ کسی که همیشه هست، هیچ تقاضایی را زمین نمی‌اندازد و تا لبهٔ فرسودگی برای دیگران می‌دود.
ما اسم این رفتار را می‌گذاریم ایثار، اما واقعیت ماجرا اغلب جای دیگری است...
بخشندگی اصیل، میوهٔ آزادی است؛ یعنی من می‌توانم تمام‌قد «نه» بگویم ، اما با انتخاب آگاهانه و دلی سرشار، «بله» را برمی‌گزینم. اما وقتی پشتوانه‌ی بله‌های ما ترس از طرد شدن، فرار از تنهایی، یا احساس بی‌ارزشی باشد
، دیگر با بخشندگی روبهرو نیستیم؛ با نوعی باج‌دهی روانی طرفیم. در عمقِ جان، بسیاری از کسانی که به همه بله می‌گویند، از یک چیز وحشت دارند:
🪞 مواجهه با خویشتن.
شلوغ نگه‌داشتن سر با کارهای دیگران، مسکّنی است برای فرار از یک پرسش سنگین...
«اگر من به کار کسی نیایم، اصلاً برای چه زنده‌ام؟»کمک کردنی که در آن مرز و اختیاری برای عقب کشیدن نباشد، خدمت به دیگری نیست؛
بلکه پناه بردن به زندگی بقیه است تا با بی‌معنایی و تنهایی زیستِ خودمان روبهرو نشویم.
«
کسی که جرئت «نه» گفتن ندارد، ایثار نمی‌کند؛آن‌قدر از روبهرو شدن با خلوتِ خودش می‌ترسد که ترجیح می‌دهد همیشه کارگرِ قصه‌ی دیگران باشد.»اگر احساس می‌کنی همه‌ی زندگی‌ات صرف دیگران شده و هنوز درونت خالی و خسته‌ای...
وقت آن رسیده بایستی.
کمی سکوت کنی. و از خودت بپرسی: 🪞 «من واقعاً دیگران را نجات می‌دهم، یا با نجات آن‌ها دارم از پروژهٔ زندگی خودم فرار می‌کنم؟» گاهی نجات دادن خودمان، از جایی شروع می‌شود که یاد می‌گیریم «نه» بگوییم. محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوانble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۰۸۱
چهار رفتار نوجوان‌های دلسرد پشت رفتارهای کلافه‌کننده یا فاصله‌گرفتن‌های نوجوان، دشمنی با خانواده نیست؛ نشانه‌ای از «دلسردی» است.
در روانشناسی، دلسردی زمانی شکل می‌گیرد که فرد احساس کند دیده نمی‌شود، اثرگذار نیست یا جایگاهی در جمع ندارد. وقتی نوجوانی باور کند از مسیرهای مثبت و سالم به حساب نمی‌آید، سراغ راه‌های دیگری می‌رود تا حضور خود را ثابت کند. 🫂
۱. تلاش برای جلب توجه نوجوان تصور می‌کند تنها زمانی ارزش دارد که تمام نگاه‌ها روی او باشد. وقتی در آرامش دیده نشود، توجه منفی را به نادیده گرفته شدن ترجیح می‌دهد.
مثال: درست وسط گفت‌وگوی جدی خانواده، ساز مخالف می‌زند، صدا را بالا می‌برد یا رفتارهای پر سر و صدا نشان می‌دهد تا نگاه‌ها اجباراً به سمت او برگردد. ۲. به راه انداختن جنگ قدرت اگر جلب توجه پاسخ ندهد، دلسردی به زورآزمایی تبدیل می‌شود. پیام نوجوان این است: «نمی‌توانی مرا وادار کنی؛ من رئیس تصمیم‌های خودم هستم.»
مثال: سر ساده‌ترین مسائل روزمره مثل ساعت خواب، جمع کردن وسایل یا پوشیدن لباس مخالفت می‌کند؛ مسئله انجام کار نیست، بحث بر سر این است که حرفِ چه کسی به کرسی بنشیند. ۳. انتقام‌گیری نوجوانی که احساس کند درک نشده یا غرورش شکسته است، ممکن است باور کند که دوست‌داشتنی نیست؛ بنابراین به سمت تلافی می‌رود تا بگوید: «اگر من آسیب دیدم، تو هم باید احساس ناراحتی کنی.»
مثال: استفاده از کنایه‌های نیش‌دار، ترشرویی در حضور مهمانان یا بی‌اعتنایی هدفمند نسبت به موضوعاتی که می‌داند برای والدینش اهمیت زیادی دارد. ۴. ناتوان جلوه دادن خود 🥺عمیق‌ترین لایه دلسردی، استعفا دادن از تلاش است. نوجوان احساس می‌کند هر کاری کند کافی نخواهد بود، پس با نشان دادن درماندگی، سعی می‌کند از هرگونه توقع و قضاوت رها شود.
مثال: در مواجهه با درس، برنامه‌ریزی یا مسئولیت‌های شخصی شانه بالا می‌اندازد و می‌گوید: «من از پسش برنمی‌آیم، اصلاً فایده‌ای ندارد.» این چهار رفتار، نقص شخصیتی یا تمایل ذاتی به تقابل نیستند؛ هشدارهایی هستند از نیازی پنهان برای شنیده شدن و احساس تعلق. 🫂 شناخت این الگوها به ما کمک می‌کند به جای واکنش نشان دادن به لجبازی‌ها، دلسردی پشت آن را ببینیم؛ به جای سرزنش، درک کنیم و به جای جنگیدن، راهی برای ارتباط پیدا کنیم. در روزهای نوجوانی فرزندتان، ردپای کدام‌یک از این چهار رفتار را بیشتر تجربه کرده‌اید؟ محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوانble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۲۰۳
پشتِ یک‌دندگی بعضی بچه‌ها چه چیزی پنهان شده؟
آشنایی با تفکر همگرا
تا حالا شده فرزندت روی یک خواسته یا نظرش قفل کنه و هرچقدر براش توضیح بدی، باز هم حاضر نباشه نظرش رو تغییر بده؟
مثلاً اصرار داشته باشه حتماً لباس موردعلاقه‌اش رو بپوشه، بازی رو به روش خودش انجام بده یا فقط راه‌حل خودش رو درست بدونه.
شاید اولین واکنشت این باشه که بگی: «چقدر لجبازه! چرا حرف حساب توی سرش نمی‌ره؟»
اما گاهی پشت این پافشاری، مسئله فقط لجبازی نیست؛ ممکنه کودک روی یک ایده متمرکز شده باشه و نتونه به‌راحتی راه‌های دیگه رو ببینه.
تفکر همگرا چیه؟
تفکر همگرا یعنی ذهن روی یک راه‌حل یا ایده متمرکز بشه و به‌سختی بتونه گزینه‌های دیگه رو بررسی کنه. در این حالت، کودک ممکنه راه خودش رو تنها راه درست بدونه و در برابر پیشنهادهای متفاوت مقاومت کنه.
چطور به فرزندمون کمک کنیم؟
بهش برچسب نزنیم. هر پافشاری‌ای نشونه لجبازی نیست. گاهی کودک برای پذیرفتن یک راه تازه به زمان و همراهی بیشتری نیاز داره.
به‌جای رد کردن نظرش، سؤال بپرسیم. مثلاً بگیم: «فکر می‌کنی چه راه‌های دیگه‌ای هم وجود داره؟»
با هم دنبال راه‌حل‌های مختلف بگردیم. به‌جای اینکه سریع بگیم کدوم راه درسته، کمکش کنیم چند انتخاب رو ببینه و درباره‌شون فکر کنه.
انعطاف‌پذیری رو تمرین کنیم. بهش یاد بدیم که می‌تونه همچنان نظر خودش رو دوست داشته باشه، اما به پیشنهادهای دیگه هم فرصت بده.
نکته مهم برای والدین
تفکر همگرا به‌خودی‌خود بد نیست. ما به هر دو نوع تفکر نیاز داریم: تفکر واگرا برای پیدا کردن راه‌های مختلف و تفکر همگرا برای انتخاب بهترین راه.
همچنین هر رفتار یک‌دنده‌ای الزاماً از تفکر همگرا ناشی نمی‌شه؛ نیاز به استقلال، خستگی یا عوامل دیگه هم ممکنه در این رفتار نقش داشته باشن.
پس دفعه بعد که فرزندمون روی حرفش قفل کرد، قبل از اینکه بخوایم مجبورش کنیم کوتاه بیاد، از خودمون بپرسیم:
«چطور می‌تونم کمکش کنم راه‌های دیگه رو هم ببینه؟»
گاهی به‌جای تلاش برای تغییر دادن نظر کودک، بهتره بهش کمک کنیم توانایی دیدن انتخاب‌های بیشتر رو پیدا کنه.
شما هم تجربه‌ای داشتید که فرزندتون روی یک خواسته پافشاری کنه و هیچ راه دیگه‌ای رو نپذیره؟ در چنین موقعیتی چه واکنشی نشون می‌دید؟
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی
عضویت در کانال روانشناسی نوجوانble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
آشنایی با تفکر همگرا
تا حالا شده فرزندت روی یک خواسته یا نظرش قفل کنه و هرچقدر براش توضیح بدی، باز هم حاضر نباشه نظرش رو تغییر بده؟
مثلاً اصرار داشته باشه حتماً لباس موردعلاقه‌اش رو بپوشه، بازی رو به روش خودش انجام بده یا فقط راه‌حل خودش رو درست بدونه.
شاید اولین واکنشت این باشه که بگی: «چقدر لجبازه! چرا حرف حساب توی سرش نمی‌ره؟»
اما گاهی پشت این پافشاری، مسئله فقط لجبازی نیست؛ ممکنه کودک روی یک ایده متمرکز شده باشه و نتونه به‌راحتی راه‌های دیگه رو ببینه.
تفکر همگرا چیه؟تفکر همگرا یعنی ذهن روی یک راه‌حل یا ایده متمرکز بشه و به‌سختی بتونه گزینه‌های دیگه رو بررسی کنه. در این حالت، کودک ممکنه راه خودش رو تنها راه درست بدونه و در برابر پیشنهادهای متفاوت مقاومت کنه.
چطور به فرزندمون کمک کنیم؟ بهش برچسب نزنیم. هر پافشاری‌ای نشونه لجبازی نیست. گاهی کودک برای پذیرفتن یک راه تازه به زمان و همراهی بیشتری نیاز داره. به‌جای رد کردن نظرش، سؤال بپرسیم. مثلاً بگیم: «فکر می‌کنی چه راه‌های دیگه‌ای هم وجود داره؟» با هم دنبال راه‌حل‌های مختلف بگردیم. به‌جای اینکه سریع بگیم کدوم راه درسته، کمکش کنیم چند انتخاب رو ببینه و درباره‌شون فکر کنه. انعطاف‌پذیری رو تمرین کنیم. بهش یاد بدیم که می‌تونه همچنان نظر خودش رو دوست داشته باشه، اما به پیشنهادهای دیگه هم فرصت بده. نکته مهم برای والدینتفکر همگرا به‌خودی‌خود بد نیست. ما به هر دو نوع تفکر نیاز داریم: تفکر واگرا برای پیدا کردن راه‌های مختلف و تفکر همگرا برای انتخاب بهترین راه.
همچنین هر رفتار یک‌دنده‌ای الزاماً از تفکر همگرا ناشی نمی‌شه؛ نیاز به استقلال، خستگی یا عوامل دیگه هم ممکنه در این رفتار نقش داشته باشن.
پس دفعه بعد که فرزندمون روی حرفش قفل کرد، قبل از اینکه بخوایم مجبورش کنیم کوتاه بیاد، از خودمون بپرسیم:
«چطور می‌تونم کمکش کنم راه‌های دیگه رو هم ببینه؟»
گاهی به‌جای تلاش برای تغییر دادن نظر کودک، بهتره بهش کمک کنیم توانایی دیدن انتخاب‌های بیشتر رو پیدا کنه.
شما هم تجربه‌ای داشتید که فرزندتون روی یک خواسته پافشاری کنه و هیچ راه دیگه‌ای رو نپذیره؟ در چنین موقعیتی چه واکنشی نشون می‌دید؟ محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوانble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۰۲