بازارسال شده از گروه روانشناسی سایکلند
#محمد_باقر_دربندی#روانشناس#واقعیت_درمانگر#مربی_معنا
رزرو نوبت مشاوره از سایت سایکلند: https://psychlandcenter.com/onlinereservation/
️ ارتباط با پشتیبانی@Psychland1401#سایکلند_سرزمین_دانایی_و_آرامش🌱
کنارتان هستیم@psychlandcenter
رزرو نوبت مشاوره از سایت سایکلند: https://psychlandcenter.com/onlinereservation/️ ارتباط با پشتیبانی@Psychland1401#سایکلند_سرزمین_دانایی_و_آرامش🌱کنارتان هستیم
@psychlandcenter
به هیجان نوجوان معنای متفاوتی بدهیم! امشب که بسیاری از نوجوانان با شور و اشتیاق
منتظر تماشای دیدار ایران و بلژیک هستند، فرصتی ارزشمند پیش روی ماست؛ فرصتی برای دیدن دنیای آنها و همراه شدن با هیجانهایی که برایشان مهم است.علاقه به فوتبال
و دنبال کردن مسابقات تنها یک سرگرمی ساده نیست. این علاقهها میتوانند زمینهای برای یادگیری ، شکلگیری هویت ، تقویت روحیه کار تیمی ، مسئولیتپذیری و احساس تعلق باشند. آنچه بیش از خودِ مسابقه اهمیت دارد، تجربهای است که نوجوان از این لحظات در کنار خانواده و اطرافیانش به دست میآورد.گاهی حضور ما در کنار نوجوان 🤍، حتی بدون هیچ نصیحت و آموزشی، تأثیری عمیقتر از هر گفتوگویی دارد. همراهی در لحظات مهم زندگی
، توجه به علایق او و سهیم شدن در هیجانهایش ، این پیام را منتقل میکند که: «تو برای من مهم هستی و دنیایت را میبینم.» بیایید امشب
، در کنار هیجان بازی ایران و بلژیک ، فرصتی برای نزدیکتر شدن به نوجوانانمان بسازیم؛ فرصتی برای شنیدن ، همراهی کردن و ساختن خاطراتی که شاید سالها در ذهن آنها باقی بماند. احترام به علایق نوجوانان و حضور آگاهانه در کنار آنها، سرمایهگذاری برای آیندهای سالمتر و رابطهای عمیقتر است. محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی ۱۵۱
فرزند ما ارزشمند است یا فقط توانمند؟عزتنفس به احساس درونی فرد نسبت به ارزشمندی خودش اشاره دارد؛یعنی اینکه نوجوان تا چه اندازه خود را دوستداشتنی
، محترم و شایسته میداند. در مقابل، اعتمادبهنفس به باور فرد نسبت به تواناییهایش مربوط میشود؛یعنی اینکه چقدر احساس میکند از پسِ انجام کارها
، حل مسائل و مواجهه با موقعیتهای مختلف ️️️️ برمیآید. به زبان ساده: عزتنفس یعنی احساس ارزشمندی اعتمادبهنفس یعنی احساس توانمندی ممکن است نوجوانی در برخی زمینهها، مثل درس ، ورزش یا صحبت در جمع ، اعتمادبهنفس بالایی داشته باشد،اما در عین حال، در درون خود احساس ارزشمندی کافی نکند به همین دلیل، در تربیت نوجوانان لازم است فقط بر موفقیت ، عملکرد و مهارتها تمرکز نکنیم؛بلکه به آنها کمک کنیم فارغ از نتیجهها ، خود را ارزشمند ، قابل احترام 🤍 و شایسته دوستداشتن بدانند. فرزندان ما بیش از آنکه فقط به «توانستن» نیاز داشته باشند،به این نیاز دارند که در عمق وجودشان باور کنند: «من ارزشمندم، حتی اگر همیشه بهترین نباشم.» محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Luble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۴۲۱
نوجوان خاموش ، والدین نگران
شاید شما هم این روزها با نوجوانی روبهرو باشید که روزی با شما صمیمی بود، اما حالا با سکوت، پرخاش یا مقاومت پاسخ میدهد.در چنین موقعیتهایی، خیلی از والدین درگیرِ عذابوجدان میشوند؛مدام گذشته را مرور میکنند و با خودشان میگویند:«کاش آن رفتار را نمیکردم…»«کاش آنطور جوابش را نمیدادم…»
چند نکته را باهم مرور کنیم:۱) عذابوجدان، پل ارتباطی نمیسازد؛ مانع میشود.عذابوجدان نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه شما را از حضورِ مؤثر در رابطه دور میکند.وقتی ذهنتان درگیر سرزنشِ خودتان باشد، کمتر میتوانید با آرامش و اقتدار در کنار فرزندتان بایستید.یادتان باشد:شما در گذشته، با میزان آگاهی و توانمندی همان زمانتان رفتار کردهاید.گذشته تمام شده است.آنچه امروز اهمیت دارد، انتخابهاییست که از همین لحظه به بعد انجام میدهید.
۲) نصیحتِ زیاد، دیوار میسازد. 🧱وقتی نوجوان در موضع دفاعی قرار میگیرد، یعنی در درونش احساس ناامنی، فشار یا دیدهنشدن دارد.در این شرایط، اگر سریع وارد فازِ راهحل دادن، نصیحت کردن یا اصلاح کردن شویم، او این پیام را دریافت میکند:«تو اشتباه میکنی و من باید تو را درست کنم.»در حالیکه نوجوان، قبل از هر چیز، نیاز دارد فهمیده شود.پیش از آنکه بخواهید چیزی را در او تغییر دهید، لازم است به او نشان دهید که:دنیایش را میبینید، احساساتش را جدی میگیرید و رنجهایش را انکار نمیکنید.
۳) همدلی، قفلِ سکوت را باز میکند.🤍گاهی نوجوان به این باور میرسد که خواستهها، آرزوها یا شرایط دلخواهش دستنیافتنیاند.در این وضعیت، ممکن است خودش را گم کند و زیر فشارِ مسائل اطرافش خاموش شود.اما وقتی بهجای فشار آوردن، روی فهمیدنِ حال او تمرکز میکنید، فضا آرامتر میشود.تغییر از جایی آغاز میشود که نوجوان احساس کند:
من فقط قربانیِ شرایط نیستم.من در انتخابهایم سهم و مسئولیت دارم. 🧭من هنوز توانمندیهایی دارم که شاید مدتی فراموششان کردهام.
والدین عزیزنوجوان شما برای تغییر، بیشتر از هر چیز، به رابطهای امن نیاز دارد؛
رابطهای که در آن، بهجای قضاوت و کنترل، فهمیده شود، دیده شود و دوباره به توانمندیهایش وصل شود.گاهی برای بازسازیِ اعتماد، لازم نیست کار خارقالعادهای انجام دهید؛فقط کافیست بهجای فشار آوردن،کنار او بایستید.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی
عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
شاید شما هم این روزها با نوجوانی روبهرو باشید که روزی با شما صمیمی بود، اما حالا با سکوت، پرخاش یا مقاومت پاسخ میدهد.در چنین موقعیتهایی، خیلی از والدین درگیرِ عذابوجدان میشوند؛مدام گذشته را مرور میکنند و با خودشان میگویند:«کاش آن رفتار را نمیکردم…»«کاش آنطور جوابش را نمیدادم…»
چند نکته را باهم مرور کنیم:۱) عذابوجدان، پل ارتباطی نمیسازد؛ مانع میشود.
عذابوجدان نهتنها کمکی به حل مسئله نمیکند، بلکه شما را از حضورِ مؤثر در رابطه دور میکند.وقتی ذهنتان درگیر سرزنشِ خودتان باشد، کمتر میتوانید با آرامش و اقتدار در کنار فرزندتان بایستید.یادتان باشد:شما در گذشته، با میزان آگاهی و توانمندی همان زمانتان رفتار کردهاید.گذشته تمام شده است.آنچه امروز اهمیت دارد، انتخابهاییست که از همین لحظه به بعد انجام میدهید. ۲) نصیحتِ زیاد، دیوار میسازد. 🧱
وقتی نوجوان در موضع دفاعی قرار میگیرد، یعنی در درونش احساس ناامنی، فشار یا دیدهنشدن دارد.در این شرایط، اگر سریع وارد فازِ راهحل دادن، نصیحت کردن یا اصلاح کردن شویم، او این پیام را دریافت میکند:«تو اشتباه میکنی و من باید تو را درست کنم.»در حالیکه نوجوان، قبل از هر چیز، نیاز دارد فهمیده شود.پیش از آنکه بخواهید چیزی را در او تغییر دهید، لازم است به او نشان دهید که:دنیایش را میبینید، احساساتش را جدی میگیرید و رنجهایش را انکار نمیکنید. ۳) همدلی، قفلِ سکوت را باز میکند.
🤍گاهی نوجوان به این باور میرسد که خواستهها، آرزوها یا شرایط دلخواهش دستنیافتنیاند.در این وضعیت، ممکن است خودش را گم کند و زیر فشارِ مسائل اطرافش خاموش شود.اما وقتی بهجای فشار آوردن، روی فهمیدنِ حال او تمرکز میکنید، فضا آرامتر میشود.تغییر از جایی آغاز میشود که نوجوان احساس کند:من فقط قربانیِ شرایط نیستم.
من در انتخابهایم سهم و مسئولیت دارم. 🧭من هنوز توانمندیهایی دارم که شاید مدتی فراموششان کردهام. والدین عزیز
نوجوان شما برای تغییر، بیشتر از هر چیز، به رابطهای امن نیاز دارد؛رابطهای که در آن، بهجای قضاوت و کنترل، فهمیده شود، دیده شود و دوباره به توانمندیهایش وصل شود.گاهی برای بازسازیِ اعتماد، لازم نیست کار خارقالعادهای انجام دهید؛فقط کافیست بهجای فشار آوردن،کنار او بایستید.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۳۱
چرا شنیدن صدای خودمان گاهی اینقدر سخت است؟
گاهی مسئله، صدا نیست. 🤍
شنیدن صدای خود، شبیه روبهرو شدن با خود واقعیمان است؛ با نسخهای که نه میتوانیم آن را ویرایش کنیم، نه پنهان.
بعضی از ما بهمحض شنیدن صدای خود، شروع به قضاوت میکنیم:«چقدر بد حرف میزنم...»«چقدر صدایم عجیب است...»
اما سؤال اینجاست:آیا واقعاً از صدایمان ناراحتیم، یا از مواجهه با خودمان؟
کودکی که یاد گرفته ارزشش را با بینقص بودن بسنجد، معمولاً بزرگسالی میشود که کوچکترین مواجهه با خودش را به فرصتی برای سرزنش تبدیل میکند. او فقط صدایش را نمیشنود؛ قاضی درونش را هم میشنود.
عزت نفس یعنی بتوانیم خودمان را همانطور که هستیم ببینیم، بدون اینکه هر تفاوت یا نقصی را به دلیلی برای کمارزش دانستن خود تبدیل کنیم.
اگر میخواهیم فرزندمان در آینده از روبهرو شدن با خودش نترسد، لازم است امروز به او بیاموزیم که ارزش انسانها در کامل بودن نیست؛ در پذیرفتن خود، رشد کردن و مهربان بودن با خویشتن است.
شاید مهمترین هدیهای که میتوانیم به فرزندمان بدهیم، این باشد که وقتی روزی با خودش روبهرو شد، به جای سرزنش، صدای پذیرش را از درونش بشنود.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی
عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
گاهی مسئله، صدا نیست. 🤍
شنیدن صدای خود، شبیه روبهرو شدن با خود واقعیمان است؛ با نسخهای که نه میتوانیم آن را ویرایش کنیم، نه پنهان.
بعضی از ما بهمحض شنیدن صدای خود، شروع به قضاوت میکنیم:«چقدر بد حرف میزنم...»
«چقدر صدایم عجیب است...» اما سؤال اینجاست:
آیا واقعاً از صدایمان ناراحتیم، یا از مواجهه با خودمان؟کودکی که یاد گرفته ارزشش را با بینقص بودن بسنجد، معمولاً بزرگسالی میشود که کوچکترین مواجهه با خودش را به فرصتی برای سرزنش تبدیل میکند. او فقط صدایش را نمیشنود؛ قاضی درونش را هم میشنود.
عزت نفس یعنی بتوانیم خودمان را همانطور که هستیم ببینیم، بدون اینکه هر تفاوت یا نقصی را به دلیلی برای کمارزش دانستن خود تبدیل کنیم.
اگر میخواهیم فرزندمان در آینده از روبهرو شدن با خودش نترسد، لازم است امروز به او بیاموزیم که ارزش انسانها در کامل بودن نیست؛ در پذیرفتن خود، رشد کردن و مهربان بودن با خویشتن است.
شاید مهمترین هدیهای که میتوانیم به فرزندمان بدهیم، این باشد که وقتی روزی با خودش روبهرو شد، به جای سرزنش، صدای پذیرش را از درونش بشنود.
محمدباقردربندی روانشناسی نوجوان - معنای زندگی عضویت در کانال روانشناسی نوجوان ble.ir/join/Fe4qBqK4Lu
۱۴۶۲