اندیشکده رسانه و جامعه
https://iranthinktanks.com/the-development-capacities-of-cyberspace-in-line-with-the-realization-of-modern-islamic-civilization/
ظرفیت های توسعه فضای مجازی در راستای تحقق تمدن نوین اسلامیدر دنیای امروز فضای مجازی به عنوان یکی از ابزارهایی که در گستره وسیعی از زیست انسانی از دولت ها تا مردم، حضوری جدی و همراه با وابستگی دارد، از تمدن غرب نشات گرفته است. با این حال نقش آن در شکل گیری تمدن اسلامی غیر قابل انکار است. جمهوری اسلامی ایران با توجه به ثبات و امنیت داخلی توانسته هم در مسئله توجه به تمدن سازی و هم در مسئله فضای مجازی فعالیت های علمی و سیاستگذارانه ای را در پیش بگیرد و با تاسیس نهادهایی چون مرکز مطالعات الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، توجه به این دو موضوع را جزوی از برنامه های خود قرار دهد. با این وجود در حوزه مطالعات بین این دو مهم، هنوز با کمبود کارهای پژوهشی روبرو است.
۱۱رویکرد و عملکرد رسانه ها و شبکه های اجتماعی در جنگ ایران و اسرائیل
این مطالعه با تحلیل جامع محتوای شبکه های اجتماعی فارسی زبان در فضای جنگ ایران و رژیم صهیونیستی تابستان ۱۴۰۴، نشان داد که روایت سازی و مدیریت افکار عمومی در این بحران به شدت پیچیده و چندوجهی است. رشد تولید محتوا و تنوع دیدگاه ها بیانگر اهمیت نقش فعال کاربران در شکل دهی به گفتمان عمومی بود. رسانه های رسمی جهانی با رویکردهای گوناگون روایت ها را جهت دهی کردند، اما روایت های مؤثر تر از طریق واکنش های مردمی و کاربران خارجی شکل گرفت. ضعف راهبرد رسانه ای رسمی ایران، به ویژه در هماهنگی پیام ها و جذب مخاطب بین المللی، موجب کاهش اعتماد عمومی شد. این پژوهش بر ضرورت بازطراحی استراتژی رسانه ای با محوریت مردم، توسعه دیپلماسی رسانه ای فرامرزی و اصلاح عملکرد رسانه های داخلی تاکید داشت تا ضمن ارتقای مشروعیت داخلی و بین المللی، مقابله موثرتری با جنگ روایت ها و اطلاعات نادرست صورت گیرد. نوسازی ساختارهای رسانه ای و افزایش فضای گفت و گو با مردم، کلید بازسازی اعتماد در بحران های آینده است.
این مطالعه با تحلیل جامع محتوای شبکه های اجتماعی فارسی زبان در فضای جنگ ایران و رژیم صهیونیستی تابستان ۱۴۰۴، نشان داد که روایت سازی و مدیریت افکار عمومی در این بحران به شدت پیچیده و چندوجهی است. رشد تولید محتوا و تنوع دیدگاه ها بیانگر اهمیت نقش فعال کاربران در شکل دهی به گفتمان عمومی بود. رسانه های رسمی جهانی با رویکردهای گوناگون روایت ها را جهت دهی کردند، اما روایت های مؤثر تر از طریق واکنش های مردمی و کاربران خارجی شکل گرفت. ضعف راهبرد رسانه ای رسمی ایران، به ویژه در هماهنگی پیام ها و جذب مخاطب بین المللی، موجب کاهش اعتماد عمومی شد. این پژوهش بر ضرورت بازطراحی استراتژی رسانه ای با محوریت مردم، توسعه دیپلماسی رسانه ای فرامرزی و اصلاح عملکرد رسانه های داخلی تاکید داشت تا ضمن ارتقای مشروعیت داخلی و بین المللی، مقابله موثرتری با جنگ روایت ها و اطلاعات نادرست صورت گیرد. نوسازی ساختارهای رسانه ای و افزایش فضای گفت و گو با مردم، کلید بازسازی اعتماد در بحران های آینده است.
۱بازارسال شده از جامعه اندیشکده‌ها
رویکرد و عملکرد رسانه ها و شبکه های اجتماعی در جنگ ایران و اسرائیل در عصر حاضر، رسانه ها و فناوری های دیجیتال نقش کلیدی در شکل دهی به ادراکات و فهم واقعیت ایفا می کنند. تحولات سریع ارتباطی باعث تغییر ساختارهای قدرت و روایت سازی شده و عرصه جدیدی برای رقابت ایدئولوژیک و اجتماعی پدید آورده است. شبکه های اجتماعی با فراهم کردن بستر تعامل و مشارکت گسترده، امکان چندصدایی و بازتعریف روایت ها را فراهم کرده اند و تحلیل رفتار کاربران اهمیت فراوانی در درک این روندها یافته است. این اتفاق در طول نبرد ایران و رژیم صهیونیستی نیز رخ داد. بررسی تحولات رسانه ای و واکنش های عمومی به رویدادهای مهم، زمینه ساز تدوین سیاست های دقیق تر و موثرتر در مدیریت افکار عمومی و ارتقای آموزش رسانه ای است.کلیدواژگان: شبکه های اجتماعی، فضای مجازی، جنگ ایران و اسرائیل
این مطالعه در اندیشکده رسانه و جامعه در سال ۱۴۰۴ انجام شده است. متن کامل پژوهش: https://iranthinktanks.com/Research1165#فرهنگ_رسانه#بررسی_تحلیل
جامعه اندیشکده‌ها در وب I بله I تلگرام
رویکرد رسانه های مشهور جهان به پیاده روی اربعین 2024-2025
۲
تحلیل مقایسه ای نظرات کاربران شبکه اجتماعی ایکس در دوره جنگ رمضان (محتوای انگلیسی، عربی و فارسی)در مقام مقایسه، این سه جهان زبانی در مواجهه با یک بحران واحد، سه لایه کاملاً متفاوت از «ادراک خطر» را به نمایش می‌گذارند؛ در حالی که کاربران انگلیسی‌زبان جنگ را از فرسنگ‌ها دورتر و عمدتاً به عنوان یک «دوقطبی سیاسی-حزبی» و رقابت بر سر کارآمدی ترامپ رصد می‌کنند، کاربران فارسی‌زبان در یک درگیری عمیقاً «وجودی و معیشتی»، هر حرکت نظامی را بلافاصله با ارزش پول ملی و بقای روزمره خود گره می‌زنند. در این میان، کاربران عربی‌زبان رویکردی «ژئوپلیتیک و توسعه‌محور» دارند؛ آن‌ها نه مانند غربی‌ها نگاهی انتزاعی دارند و نه مانند ایرانی‌ها دچار اضطراب آنی معیشتی هستند، بلکه اولویت اصلی‌شان حفظ ثبات منطقه به عنوان پیش‌شرط پروژه‌های کلان اقتصادی است که جنگ را بزرگترین مانع برای «چشم‌انداز آینده» خود می‌بینند.نقطه اشتراک شگفت‌انگیز در هر سه گروه، غلبه تدریجی «روایت ضدجنگ» است، اما ریشه‌های این صلح‌طلبی تفاوت‌های بنیادینی با یکدیگر دارند. صلح‌طلبی در فضای فارسی ناشی از «خستگی از تحریم و هراس از ویرانی زیرساخت‌ها» است، در حالی که در فضای عربی از «عمل‌گرایی برای حفاظت از رفاه و گردشگری» و در فضای انگلیسی از نوعی «انزواطلبی سیاسی و فرار از هزینه‌های مالیاتی» ریشه می‌گیرد. در نهایت، داده‌ها نشان می‌دهند که در اواخر این بازه زمانی، «صدای صلح» در هر سه زبان به یک بسامد مشترک رسیده است، با این تفاوت که کاربران فارسی همچنان بیشترین میزان دوقطبی‌گری و صراحت در نقد سیاست‌های داخلی را دارند، در حالی که کاربران انگلیسی و عربی تمایل بیشتری به رصد اخبار از دریچه‌ای خنثی و گزارشی نشان می‌دهند.#رصد#منظومه
۱تحلیل اندیشکده_ها_ تنش_ها و مذاکرات ایران.pdf
۳۷۴.۹۸ کیلوبایت
واکاوی رویکرد اندیشکده های جهانی به تشدید تنش های ژوئن ۲۰۲۶ در محور اسرائیل-لبنان-ایران و چشم انداز مذاکرات بر اساس واکاوی رویکردهای تحلیلی نهادهای پژوهشی، مسیر مذاکرات واشنگتن و تهران تحت میانجی گری فشرده کشورهای ثالث به دلیل وابستگی به متغیرهای میدانی بسیار ناهموار است. دستیابی به صلح جامع پیش از پایان تابستان ۲۰۲۶ غیرممکن به نظر می رسد و چارچوب «پیش نویس ۱۴ ماده ای» روی میز نیز صرفا یک «توقف تاکتیکی» برای ایجاد تنفس اقتصادی و کنترل غنی سازی ایران است. پرونده لبنان و عدم تمایل تهران به قربانی کردن توان عملیاتی حزب الله به عنوان ابزار اصلی بازدارندگی خود، مانع بزرگ این توافق موقت است که دولت ترامپ را برای فرار از تله جنگ، ناگزیر به مهار ماشین جنگی نتانیاهو می کند. در این میان، سه بینش قابل استخراج است:فروپاشی استراتژی تفکیک جغرافیایی: تلاش ایالات متحده برای مدیریت مجزای پرونده هسته ای از مناقشات شامات با واکنش هماهنگ ایران و حوثی ها با شکست مواجه شد و جای خود را به بازدارندگی شبکه ای داد.ژئواکونومی به مثابه سلاح خاموش: اختلال در تنگه هرمز و دریای سرخ شوک ساختاری به زنجیره تامین جهانی وارد کرد و تهران از هراس تورم جهانی به عنوان سپر موشکی خود استفاده می کند.پایان هژمونی چک سفید امضا: شکاف میان واشنگتن و تل آویو با تصویب قطعنامه اختیارات جنگی در کنگره آمریکا عمیق تر شده و نهادهای امنیتی آمریکا اکنون اسرائیل را یک بازیگر دارای ریسک بالا ارزیابی می کنند.
در نهایت، این تحولات نشان دهنده گذار خاورمیانه به نظمی چندقطبی است که در آن ایالات متحده دیگر نمی تواند معادلات را یک جانبه دیکته کند و باید به دیپلماسی فرسایشی و خطوط قرمز بازیگران نوظهور تن در دهد؛ چرا که سرنوشت مذاکرات نه در متون حقوقی، بلکه در میزان تاب آوری اقتصادی و سیاسی پایتخت های درگیر رقم می خورد.
۱بازارسال شده از جامعه اندیشکده‌ها
تحلیل اندیشکده‌های جهان از تفاهم‌نامه ایران و امریکا اندیشکده رسانه و جامعه رویکرد اندیشکده‌ها؛ توافقی برای مدیریت بحران، نه حل منازعهبررسی دیدگاه اندیشکده‌های امریکایی، اسرائیلی و اروپایی نشان می‌دهد که تفاهم‌نامه ژوئن ۲۰۲۶ بیش از آنکه یک توافق نهایی باشد، ابزاری برای توقف جنگ و مدیریت بحران تلقی می‌شود. در آمریکا، برخی مراکز پژوهشی این تفاهم را عقب‌نشینی تاکتیکی برای جلوگیری از تشدید هزینه‌های جنگ می‌دانند، در حالی که اندیشکده‌های اسرائیلی آن را امتیازدهی به ایران و تضعیف بازدارندگی غرب ارزیابی می‌کنند. اندیشکده‌های اروپایی نیز با وجود استقبال از بازگشایی مسیرهای انرژی، نسبت به دوام توافق و ابهام‌های حقوقی آن بدبین هستند و بر ضرورت کاهش وابستگی امنیتی اروپا به آمریکا تأکید می‌کنند. اقتصاد، انرژی و آینده تنگه هرمزجنگ ۱۱۰ روزه با اختلال گسترده در تنگه هرمز، شوک کم‌سابقه‌ای به بازار جهانی انرژی وارد کرد و آثار آن در افزایش قیمت سوخت، اختلال زنجیره تامین و رشد هزینه‌های اقتصادی کشورهای مختلف نمایان شد. از این منظر، بازگشایی هرمز مهم‌ترین دستاورد عملی تفاهم‌نامه محسوب می‌شود. با این حال، محدودبودن تعهد ایران برای تضمین عبور آزاد کشتی‌ها و بحث دریافت «حق خدمات دریایی» پس از پایان دوره توافق، همچنان یکی از مهم‌ترین ابهام‌های حقوقی و سیاسی باقی مانده است. همچنین، طرح ایجاد صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری برای بازسازی اقتصاد ایران با تردیدهایی درباره منابع مالی و میزان مشارکت کشورهای عربی روبه‌روست. اندیشکده‌ها همچنین هشدار می‌دهند که جنگ، ریسک سرمایه‌گذاری در کریدورهای اقتصادی منطقه را افزایش داده و می‌تواند مسیرهای تجارت جهانی را دستخوش تغییر کند. پرونده هسته‌ای؛ توقف موقت اختلافاتتفاهم‌نامه برنامه هسته‌ای ایران را متوقف نمی‌کند، بلکه آن را به مذاکرات آینده واگذار می‌کند. ایران متعهد شده تا زمان توافق نهایی وضعیت موجود را حفظ کند و درباره ذخایر اورانیوم غنی‌شده با نظارت آژانس همکاری داشته باشد. با این حال، بسیاری از اندیشکده‌های غربی این سازوکار را عقب‌نشینی از مواضع پیشین آمریکا می‌دانند؛ زیرا برخلاف مطالبات گذشته، غنی‌سازی در خاک ایران ادامه یافته و رفع بخشی از تحریم‌ها پیش از حل نهایی اختلافات، بخشی از اهرم فشار غرب را کاهش داده است. از نگاه برخی تحلیلگران، این توافق تنها فرصتی موقت برای ادامه مذاکرات فراهم کرده و تضمینی برای حل پایدار پرونده هسته‌ای ایجاد نمی‌کند. لبنان؛ شکننده‌ترین بخش توافقیکی از حساس‌ترین ابعاد تفاهم‌نامه، وضعیت لبنان و حزب‌الله است. گنجاندن آتش‌بس در لبنان در متن توافق از نگاه ایران، تثبیت پیوند جبهه‌های منطقه‌ای محسوب می‌شود؛ اما اسرائیل خود را متعهد به این بخش ندانسته و ادامه عملیات نظامی را حق خود اعلام کرده است. تداوم درگیری‌ها پس از امضای تفاهم‌نامه و اختلاف دیدگاه واشنگتن و تل‌آویو نشان می‌دهد که لبنان همچنان مهم‌ترین عامل تهدیدکننده آینده مذاکرات است. تحلیلگران معتقدند آمریکا میان حمایت از اسرائیل و حفظ تفاهم با ایران در یک دوراهی راهبردی قرار گرفته است. جمع‌بندیبرآیند دیدگاه اندیشکده‌ها نشان می‌دهد تفاهم‌نامه ژوئن ۲۰۲۶ نه یک معاهده صلح، بلکه چارچوبی موقت برای مهار بحران و جلوگیری از گسترش جنگ است. این توافق اگرچه توانست مسیرهای انرژی را بازگشایی و از تشدید بحران اقتصادی جلوگیری کند، اما اختلافات بنیادین درباره امنیت منطقه، پرونده هسته‌ای، آینده لبنان، وضعیت حقوقی تنگه هرمز و نحوه اجرای تعهدات همچنان پابرجاست. از این رو، موفقیت دوره ۶۰ روزه مذاکرات به توانایی طرفین در رفع این ابهام‌ها وابسته است؛ در غیر این صورت، خطر بازگشت بحران‌های امنیتی، انرژی و ژئوپلیتیکی همچنان وجود خواهد داشت. دریافت متن کامل تحلیل#یادداشت_سیاستی#پرونده_جنگ
جامعه اندیشکده‌ها در وب I بله I تلگرامبازارسال شده از جامعه اندیشکده‌ها
نگاه اندیشکده های جهانی به آینده مذاکرات اندیشکده رسانه و جامعه به ترکیب دیدگاه های اندیشکده های معتبر جهانی برای ترسیم تصویری چندبعدی از چالش های امنیتی و سناریوهای محتمل آینده دیپلماسی پرداخته است.در ژوئن ۲۰۲۶، با فروپاشی آتش‌بس شکننده آوریل، زنجیره‌ای از درگیری‌های مستقیم نظامی در محورهای راهبردی منطقه به ثبت رسید. تبدیل تنش‌های غیرمستقیم به حملات گسترده موشکی و پهپادی به عمق خاک طرفین منازعه، منجر به توقف فرآیندهای دیپلماتیک میان تهران و واشنگتن شد. اندیشکده‌های غربی براساس آمارهای کلیدی، اختلال جدی در زنجیره تأمین انرژی جهانی به دلیل تسلیحاتی‌سازی گذرگاه‌های اقتصادی در تنگه هرمز و دریای سرخ را به رسمیت شناخته‌اند؛ اقدامی که با هدف تحریک هراس از تورم جهانی و ایجاد فشار بر محاسبات راهبردی بازیگران بین‌المللی اجرایی شده است.اندیشکده‌های غربی معتقدند شکاف‌های ساختاری میان اولویت‌های واشنگتن و تل‌آویو به واسطه تصویب قطعنامه محدودیت اختیارات جنگی در کنگره آمریکا عمیق‌تر گشته و ریسک‌های عملیاتی ناشی از «استراتژی پیوندسازی پرونده‌ها» افزایش یافته است. در این چارچوب، گره خوردن پرونده‌های میدانی در لبنان به توافقات کلان هسته‌ای، به عنوان گلوگاه بحرانی در مسیر سیاست‌گذاری‌های بین‌المللی شناسایی شده است. همچنین، عدم قطعیت در ضمانت‌های اجرایی و افزایش استقلال عملیاتی بازیگران منطقه‌ای، منجر به کاهش کارآمدی الگوهای سنتی مهار بحران شده است.جهت برون‌رفت از وضعیت موجود، تدوین «پیش‌نویس ۱۴ ماده‌ای» با هدف ایجاد یک توقف تاکتیکی و ایجاد تنفس اقتصادی پیشنهاد شده است. با توجه به انقضای قطعنامه ۲۲۳۱ و مکانیسم ماشه در اکتبر، ضرورت دستیابی به یک توافق موقت تا پیش از پایان تابستان ۲۰۲۶ برجسته شده است. دورنمای پیش‌رو حاکی از گذار به نظمی چندقطبی است که در آن مدیریت رویارویی‌های فرسایشی، نیازمند پذیرش خطوط قرمز نوین و دیپلماسی مبتنی بر تاب‌آوری است. برقراری آتش‌بس همزمان در تمام جبهه‌ها، تنها راهکار عملیاتی برای جلوگیری از فروپاشی کامل معماری امنیتی منطقه ارزیابی می‌شود. مطالعه خلاصه و دریافت متن کامل پژوهش#پژوهش#بررسی_تحلیل#امنیت_سیاست‌خارجی
جامعه اندیشکده‌ها در وب I بله I تلگرام