خواهرم!
برادرم!
کتاب بخون!
برادرم!
کتاب بخون!
توانایی مطالعه مثل ماهیچه است؛ با تمرین دوباره قوی میشودآدام کلارک استس، وُکس — اتفاق ترسناکی دارد رخ می‌هد: هوش مصنوعی دسترسی به اطلاعات را آن‌قدر آسان کرده و آن‌قدر راحت با ویدئوهای کوتاه سرگرم می‌شویم که دیگر هیچ‌کس مطالعه نمی‌کند. مطالعه فعالیتی سالم است و در دنیایی که افراد به‌شدت درگیر بهترکردن خویش‌اند، از‌دست‌دادن عادت مطالعه بسیار بد است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند مطالعه تمرینی شگفت‌انگیز برای ذهن است و درعین‌حال فعالیتی بسیار در دسترس است.خوشبختانه توانایی مطالعه شبیه ماهیچه است. حتی اگر احساس می‌کنید توانایی غرق‌شدن در کتاب در شما تحلیل رفته، آن ماهیچه هنوز وجود دارد و آمادۀ تمرین است. هرچه بیشتر مطالعه کنید، دایرۀ واژگانتان وسیع‌ترمی‌شود، بیشتر یاد می‌گیرید و بهتر می‌توانید اطلاعات جدید را در ارتباط با دانسته‌های قبلی خود قرار دهید. به عبارت دیگر، هرچه بیشتر بخوانید، در مطالعه‌کردن بهتر می‌شوید. و احتمالاً در نتیجۀ همین امر، محتوایی که الگوریتم‌ها برایتان انتخاب می‌کنند نیز کمتر جذاب به نظر می‌رسد. بله، این بحرانی فرهنگی است؛ اما برای بسیاری از ما، بحرانی شخصی هم هست. همۀ ما کمبود وقت داریم و دوست داریم بیشتر مطالعه کنیم، اما رشد و قدرت‌گرفتن شرکت‌های فناوری که برای ربودن توجه ما با یکدیگر رقابت می‌کنند باعث شده احساس کنیم حتی وقت کمتری داریم. پس در عصری که ظاهراً هر روز بیشتر به‌سمت دوران پساسواد پیش می‌رود، چطور می‌توانیم خوانندۀ بهتری شویم؟کتاب‌خواندن زحمت و دشواری دارد و پیداکردن راه‌هایی برای کاهش این دشواری‌ها یکی از روش‌ها برای بهتر کتاب‌خواندن است. فناوری در این زمینه خوب عمل کرده است. همین افزایش محبوبیت کتاب‌های الکترونیکی را ببینید. وقتی به نبود صفحه و کاغذ عادت کنید، کتاب‌خوان‌های الکترونیکی واقعاً راحت و کاربردی هستند. کتاب‌خوان آن‌قدر جمع‌وجور است که به‌راحتی می‌توانید با خودتان حملش کنید، و می‌شود یک کتابخانهٔ کامل را در وسیله‌ای به اندازهٔ یک بشقاب کوچک جا داد.بی‌دلیل نیست که معلم‌ها و استادها در دوران مدرسه و دانشگاه کتاب‌های دشوار برای خواندن تکلیف می‌کنند. خواندن متن‌های دشوار، حاشیه‌نویسی، دوباره‌خوانی بخش‌های سخت و مکث‌کردن برای فکر کردن به آنچه خوانده‌اید -این فرایندِ پرزحمت به درک عمیق‌تر مطلب منجر می‌شود. آنچه خواندید برگرفته از مطلب «It shouldn’t feel impossible to finish a book» نوشتۀ آدام کلارک استس است که در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در وُکس منتشر شده است.https://ble.ir/tarjomaan/303796923685100226/1791134940185
۳دست‌کم دو کتاب الکترونیک بخوانیم، تا تفاوت الکترونیک و کاغذی را درک کنیم؛ می‌ارزد.
۱ دیگر تمرکز کافی ندارید؟ علاج در کتابخوانی است— کتاب‌خواندن برای لذت را دست‌کم نگیریدجیک کوری، ناتیل — در سالهای اخیر، همزمان با گسترش حواس‌پرتی‌های دیجیتال و کاهش توان تمرکز، مطالعۀ تفننی نیز به‌طرز چشمگیری کمتر شده است. بنا بر گزارش «بنیاد ملی سوادآموزی»، میزان کتاب‌خواندن برای لذت اکنون به پایین‌ترین سطح ثبت‌شدۀ خود رسیده و این افت بیش از همه در میان کودکان و نوجوانان دیده می‌شود. بااین‌حال، بررسی تازه‌ای که در نشریۀ «سایکالاجیکال مدیسین» منتشر شده، نشان می‌دهد کتاب‌خواندن برای لذت می‌تواند به بهبود سلامت روان کمک کند.براساس مطالعه‌ای که روی بیش از ۱۰ هزار نوجوان انجام شده است، «کتاب‌خواندن برای لذت» با بهبود تمرکز، حافظه و توانایی‌هایی مانند برنامه‌ریزی و کنترل رفتار، و همچنین سلامت روان بهتر، خواب بیشتر و صرف زمان کمتر مقابل صفحه‌نمایش‌ها مرتبط است. بسیاری از این فواید نیز فارغ از پیشینۀ اجتماعی و اقتصادی افراد دیده می‌شد.ایجاد عادت مطالعه در این دورۀ حساس می‌تواند با تغییراتی در مغز نیز همراه باشد. در بچه‌های ۸ تا ۱۳سالهای که مهارت خواندن قوی‌تری داشتند، یکپارچگی بیشتری در مادۀ سفید مغز دیده می‌شد؛ بافتی متشکل از رشته‌های عصبی که به ارتباط میان بخش‌های مختلف مغز کمک می‌کند. در مطالعه‌ای دیگر روی کودکان مبتلا به نارساخوانی، یک برنامۀ هشت‌هفته‌ای برای تقویت مهارت خواندن، علاوه بر بهبود توانایی خواندن، با افزایش حجم مادۀ خاکستری در بخش‌هایی از مغز که با زبان و حافظۀ کاری مرتبط‌اند همراه بود.باربارا سهاکیان، یکی از نویسندگان این مقاله، می‌گوید: «مطالعه راهی عالی برای حفظ سلامت مغز، تقویت مهارت‌های شناختی مهم و بهبود سلامت و کیفیت زندگی ماست». البته این فواید فقط به کودکان محدود نمی‌شود. نظرسنجی از بیش از ۴۰۰۰ بزرگسال نشان داد افرادی که برای لذت مطالعه می‌کنند، همدلی بیشتری دارند، استرس کمتری تجربه می‌کنند و تمایل بیشتری به رشد فردی نشان می‌دهند.برای بهره‌مند شدن از فواید مطالعه هیچ‌وقت دیر نیست و این فواید به سالهای کودکی و جوانی محدود نمی‌شود. مطالعه‌ای روی بیش از ۵۴۰۰ فرد بالای ۵۵ سال که به فعالیت‌هایی مانند مطالعه و شطرنج می‌پرداختند، نشان داد خطر بروز اختلالات شناختی در آن‌ها طی یک دورۀ پنج‌ساله به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.پژوهش دیگری با بررسی نزدیک به ۲۰۰۰ فرد بالای ۶۴ سال نشان داد کسانی که به‌طور مرتب مطالعه می‌کردند، صرف‌نظر از سطح تحصیلاتشان، در طول ۱۴ سال کمتر در معرض خطر زوال شناختی قرار داشتند. حلقه‌های مطالعاتی و باشگاه‌های کتابخوانی نیز می‌توانند به سالمندان کمک کنند کمتر احساس انزوا کنند و ارتباطات اجتماعی بیشتری داشته باشند. در کنار این فواید، «کتاب‌خواندن برای لذت» می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را نیز کاهش دهد. آنچه خواندید برگرفته از مطلب «All the Ways Reading for Pleasure is Good for Your Mental Health» نوشتۀ جیک کوری است که در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.https://ble.ir/tarjomaan/-1591365770878908784/1791869340767#کتاب_خوانی
ساده‌ترین کار این دنیاییِ کمال‌زا، کتاب خواندن است؛ آه که چقدر عقبم! تازه می‌فهمم که چقدر کتاب خوب به زبان فارسی وجود دارد! به زبان انگلیسی و زبان عربی مسلط نیستم؛ اما از زبان فارسی هم استفاده نمی‌کنم
۲۱
مرور و معرفی کتاب | جواد محمدنیا تصویر
تصویرایستگاه خیابان روزولت
پردۀ اول: روایت تسخیر
الف. دلیل اصلی تسخیر لانۀ جاسوسی یا همون سفارت آمریکا در ۱۳ آبان، بدون شک تجربۀ تاریخی ۲۸ مرداد بود؛ کودتایی که با مدیریت سفارت آمریکا در تهران و علیه مصدق صورت گرفت.
ضربۀ ۲۸ مرداد چنان ضربۀ محکمی به ارادۀ مردم ایران بود که ایرانی‌ها به‌هیچ‌وجه نمی‌تونستن درد اونو فراموش کنن.
در کنار این، در دهۀ پنجاه، هر چند سال مردم خبر یک کودتای جدید با حمایت آمریکا را می‌شنیدند: بولیوی، شیلی، آرژانتین؛ که نشان می‌داد کودتا به یک روش معمول، برای تعاملات سیاسی آمریکا تبدیل شده.
احتمال کودتا وقتی پررنگ و پررنگ‌تر شد که آمریکا بعد از پیروزی انقلاب، به بهانۀ واهی، ۱۱۰ هزار نیروی نظامی در خلیج فارس پیاده کرد؛ این اقدام تا جایی آزار دهنده بود که حتی دولت موقت هم به دولت آمریکا شدیداً اعتراض کرد.
درنهایت اضطراب جمعی مردم وقتی به اوج خودش رسید که آمریکا، شاهو بعد از چند ماه به خاک خودش پذیرفت.
در نگاه مردم، آمریکا داشت آماده می‌شد که شاهو برگردونه! مثل ۲۸ مرداد.
به‌هرحال از لانه، شواهد و اسناد زیادی پیدا شد که نشون می‌داد این ذهنیت مردم اصلا بی‌راه نبوده.
چرا می‌گم مردم؟ چون اولا زیاد از سال ۳۲ نگذشته بود و خیلیا هنوز یادشون مونده بود و ثانیا تقریبا قریب به اتفاق ایرانی‌ها با تظاهرات از این اقدام دانشجوها حمایت کردند.
ب. ممکنه از خودمون بپرسیم که خب «چرا به‌جای تسخیر، سفرا را اخراج نکردند و به‌صورت مسالمت‌آمیز سفارت‌خانه را نبستند؟»
احتمالاً این سؤال با این پیش‌فرض مطرح شده که اگر مسالمت‌آمیز بسته می‌شد، دیگر آمریکا با ما دشمن نبود؛ تحریممان نمی‌کردند؛ روابط پا برجا بود و الان مشغول عشق و حال بودیم.
این پیش‌فرض، پیش‌فرض جالبی نیست؛ دقت کنیم! اساساً چرا سراغ تسخیر رفتیم؟ چون نگران بودیم که نه‌تنها بدون تسخیر و حتی بدون اخراج سفرا، بلکه با وجود آزادی سفارت در ایران، آمریکا دست از دشمنی بر نمی‌داشت و اقدام به کودتا می‌کرد! یعنی آمریکا اساساً دشمن نظام جدید و به تعبیری دقیق‌تر، دشمن ارادۀ مردم بود و نمی‌توانست با نظام جدید کنار بیاید.
ث. ۵ مرداد ۵۹ نقطۀ عطف وقایع مربوط به تسخیر بود: مرگ شاه. این مسئله مذاکره و آزادی گروگان‌ها را بسیار تسهیل کرده بود؛ چون دیگر شاهی نبود که ازطرفی بازگشت آن تهدیدی برای جمهوری اسلامی باشد و از طرف دیگر ایران بتواند بارگرداندن او را مطالبه کند و آمریکا برای حفظ متحدانش معذور باشد. اما باز واقعیت دیگری هم وجود داشت که باید آمریکایی‌ها پاسخ می‌دادند؛ هم پهلوی دوم میلیاردها دلار را دزدیده بود و به بانک‌های آمریکا منتقل کرده بود و هم آمریکا دارایی‌های ایران را -که در زمان شاه در بانک‌های آمریکا وجود داشت- مسدود کرده بود. یعنی طلبی داشت که می‌خواست با اهرم فشار جاسوس‌ها نقدش کند. اما مذاکره‌کنندگان اولین باختشان را در قرارداد الجزایر تجربه کردند و با آزادی آن‌ها، هیچ نگرفتند.
ج. امام خمینی در ۱۲ آبان ۵۹ در جمع دانشجویان پیرو خط امام نکتۀ بسیار مهمی زا ابراز داشتند: اینکه یکی از ابزارهای قدرت‌های بزرگ آن است که ترس و رعب غیر قابل تحملی را ایجاد کنند تا دیگر ملل بدون چون‌وچرا از آن‌ها اطاعات کنند؛ دانشجویان این ترس و رعب را شکستند؛ همانطور که محاهدان افغانستانی، با مبارزه با شوری، ترس از آن ابرقدرت را نیز از دل‌ها پاک کردند.
برای مطالعۀ پردۀ دوم ضربه بزنید
پردۀ اول: روایت تسخیر
الف. دلیل اصلی تسخیر لانۀ جاسوسی یا همون سفارت آمریکا در ۱۳ آبان، بدون شک تجربۀ تاریخی ۲۸ مرداد بود؛ کودتایی که با مدیریت سفارت آمریکا در تهران و علیه مصدق صورت گرفت.
ضربۀ ۲۸ مرداد چنان ضربۀ محکمی به ارادۀ مردم ایران بود که ایرانی‌ها به‌هیچ‌وجه نمی‌تونستن درد اونو فراموش کنن.
در کنار این، در دهۀ پنجاه، هر چند سال مردم خبر یک کودتای جدید با حمایت آمریکا را می‌شنیدند: بولیوی، شیلی، آرژانتین؛ که نشان می‌داد کودتا به یک روش معمول، برای تعاملات سیاسی آمریکا تبدیل شده.
احتمال کودتا وقتی پررنگ و پررنگ‌تر شد که آمریکا بعد از پیروزی انقلاب، به بهانۀ واهی، ۱۱۰ هزار نیروی نظامی در خلیج فارس پیاده کرد؛ این اقدام تا جایی آزار دهنده بود که حتی دولت موقت هم به دولت آمریکا شدیداً اعتراض کرد.
درنهایت اضطراب جمعی مردم وقتی به اوج خودش رسید که آمریکا، شاهو بعد از چند ماه به خاک خودش پذیرفت.
در نگاه مردم، آمریکا داشت آماده می‌شد که شاهو برگردونه! مثل ۲۸ مرداد.
به‌هرحال از لانه، شواهد و اسناد زیادی پیدا شد که نشون می‌داد این ذهنیت مردم اصلا بی‌راه نبوده.
چرا می‌گم مردم؟ چون اولا زیاد از سال ۳۲ نگذشته بود و خیلیا هنوز یادشون مونده بود و ثانیا تقریبا قریب به اتفاق ایرانی‌ها با تظاهرات از این اقدام دانشجوها حمایت کردند.
ب. ممکنه از خودمون بپرسیم که خب «چرا به‌جای تسخیر، سفرا را اخراج نکردند و به‌صورت مسالمت‌آمیز سفارت‌خانه را نبستند؟»
احتمالاً این سؤال با این پیش‌فرض مطرح شده که اگر مسالمت‌آمیز بسته می‌شد، دیگر آمریکا با ما دشمن نبود؛ تحریممان نمی‌کردند؛ روابط پا برجا بود و الان مشغول عشق و حال بودیم.
این پیش‌فرض، پیش‌فرض جالبی نیست؛ دقت کنیم! اساساً چرا سراغ تسخیر رفتیم؟ چون نگران بودیم که نه‌تنها بدون تسخیر و حتی بدون اخراج سفرا، بلکه با وجود آزادی سفارت در ایران، آمریکا دست از دشمنی بر نمی‌داشت و اقدام به کودتا می‌کرد! یعنی آمریکا اساساً دشمن نظام جدید و به تعبیری دقیق‌تر، دشمن ارادۀ مردم بود و نمی‌توانست با نظام جدید کنار بیاید.
ث. ۵ مرداد ۵۹ نقطۀ عطف وقایع مربوط به تسخیر بود: مرگ شاه. این مسئله مذاکره و آزادی گروگان‌ها را بسیار تسهیل کرده بود؛ چون دیگر شاهی نبود که ازطرفی بازگشت آن تهدیدی برای جمهوری اسلامی باشد و از طرف دیگر ایران بتواند بارگرداندن او را مطالبه کند و آمریکا برای حفظ متحدانش معذور باشد. اما باز واقعیت دیگری هم وجود داشت که باید آمریکایی‌ها پاسخ می‌دادند؛ هم پهلوی دوم میلیاردها دلار را دزدیده بود و به بانک‌های آمریکا منتقل کرده بود و هم آمریکا دارایی‌های ایران را -که در زمان شاه در بانک‌های آمریکا وجود داشت- مسدود کرده بود. یعنی طلبی داشت که می‌خواست با اهرم فشار جاسوس‌ها نقدش کند. اما مذاکره‌کنندگان اولین باختشان را در قرارداد الجزایر تجربه کردند و با آزادی آن‌ها، هیچ نگرفتند.
ج. امام خمینی در ۱۲ آبان ۵۹ در جمع دانشجویان پیرو خط امام نکتۀ بسیار مهمی زا ابراز داشتند: اینکه یکی از ابزارهای قدرت‌های بزرگ آن است که ترس و رعب غیر قابل تحملی را ایجاد کنند تا دیگر ملل بدون چون‌وچرا از آن‌ها اطاعات کنند؛ دانشجویان این ترس و رعب را شکستند؛ همانطور که محاهدان افغانستانی، با مبارزه با شوری، ترس از آن ابرقدرت را نیز از دل‌ها پاک کردند.
برای مطالعۀ پردۀ دوم ضربه بزنید
مرور و معرفی کتاب | جواد محمدنیا
برای مطالعۀ پردۀ اول ضربه بزنید پرۀ دوم: درمیانۀ روایت الف. ساف (سازمان آزادی‌بخش فلسطین که فتح گروه اصلی آن بود) برای اینکه وجهۀ خوبی نزد آمریکا پیدا کند، پذیرفت که میانجی‌ای باشد برای آزادی جاسوس‌های سفارت. که البته موفق نشد ولی آزادی زنان و سیاه‌پوستان را به نام خود فاکتور کرد! و ایران نیز مجبور شد ادعای ساف را تکذیب کند. در همان دوران که برخی از فرماندهان مهم فتح به ایرانی‌ها برای تشکیل سپاه پاسداران آموزش نظامی می‌دادند، به‌ازای دریافت حقوق از سی‌آی‌ای، تمام اطلاعات محرمانه را به سیا می‌دادند؛ حتی جزئیات حالات امام خمینی را نیز به سیا می‌فروختند! به‌طور کلی، به‌همراه مطالعۀ دیگر کتب هم به‌دست می‌آید که در سازمان سکولار ساف، آدم‌های پدر سوختۀ عیاش، اصلاً کم نبودند. ب. ایران تصمیم گرفت برای شکستن پروپاگاندای آمریکاییِ پس از تسخیر، کارهای رسانه‌ای انجام دهد. مثلاً یکی از کارها این بود که از شبکه‌ای آمریکایی خواست که با یکی از گروگان‌ها مصاحبه کند که انجام این مصاحبه و پخش آن که باعث شد برخی از مسائل برای آمریکایی‌ها افشا شود، ضربۀ مهلکی به آن شبکه زد: از دولت تا پروپاگاندای آمریکایی به آن تاختند. یا اینکه از اساتید دانشگاه آمریکا تا حسنین هیکل را برای مشاهدۀ نزدیک دعوت کردند. یکی از مهم‌ترین کارها، تشکیل هیئت منصفه از شخصیت‌ها برجستۀ جهان بود تا تاریخ مستند روابط ایران و آمریکا را بررسی کنند؛ اما آمریکایی‌ها به این عمل شدیداً حمله کردند و آن را به افکار عمومی خود، به‌عنوان محاکمه جاسوسان جا انداختند! درحالی که ایران به دنبال چنین کاری نبود. برای مطالعۀ پردۀ سوم ضربه بزنید
برای مطالعۀ پردۀ دوم ضربه بزنید
پردۀ سوم: تازه‌ها
الف. در این کتاب چون مستند است، مطالبی می‌خوانید که شاید با چیزهایی که شنیده بودید، چندان شباهتی نداشته باشد. مثلاً قبلاً شنیده بودیم که دلیل اصلی خنثی کردن کودتای نقاب (نوژه) آن افسر جوانی بود که عذاب وجدان پیدا می‌کند و با آیت‌الله خامنه‌ای ارتباط می‌گیرد و عملیات را لو می‌دهد؛ در حالی که در این کتاب اصلا از آن واقعه یاد نمی‌شود؛ بلکه صحبت از ستادها و عملیات اطلاعاتی است که از چند ماه گذشته با استشمام کودتا به جریان افتاده بود.
ب. یا مثلاً در بمباران باقی‌ماندۀ تجهیزات آمریکایی در طبس و شهادت فرمانده سپاه یزد، بنی‌صدر را مقصر می‌دانیم؛ ولی در این کتاب، نه تنها اتهام را نفی می‌کند بلکه واکنش بنی‌صدر کاملاً طبیعی بوده و شهادت ایشان از روی ناهماهنگی اتفاق افتاده بود.
پ. یا اینکه بسیاری از ما آغاز جنگ عراق با ایران را به‌تحریک آمریکا می‌دانستیم؛ درحالی که شواهد بسیار متعدد و قاطعی آن را مردود می‌داند: ۱. جنگ عراق وقتی آغاز شد که مذاکرات بُن برای آزادی گروگان‌ها به مراحل پایانی خود نزدیک شده بود و موفقیت در آن پیش از انتخابات آمریکا که چیزی به آن نمانده بود برای کارتر حیاتی بود. ۲. همچنین آمریکا با بحران انرژی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و شروع این جنگ اوضاع را برای کارتر دشوارتر می‌ساخت.
البته این شواهد دخالت آمریکا در آغاز جنگ را منتفی می‌ساخت و نه حمایت آمریکا در طول جنگ را. همانطور که خود کارتر اذعان می‌کند، ریگان، عراق را تأمین می‌کرد.
و خب، از آنجا که کتاب بسیار مستند است، جزئیات فراوان جذاب دیگری را هم خواهید خواند؛ پیشنهاد می‌کنم مرورش کنید.
با تشکر از آقای محبوبی
پردۀ سوم: تازه‌ها
الف. در این کتاب چون مستند است، مطالبی می‌خوانید که شاید با چیزهایی که شنیده بودید، چندان شباهتی نداشته باشد. مثلاً قبلاً شنیده بودیم که دلیل اصلی خنثی کردن کودتای نقاب (نوژه) آن افسر جوانی بود که عذاب وجدان پیدا می‌کند و با آیت‌الله خامنه‌ای ارتباط می‌گیرد و عملیات را لو می‌دهد؛ در حالی که در این کتاب اصلا از آن واقعه یاد نمی‌شود؛ بلکه صحبت از ستادها و عملیات اطلاعاتی است که از چند ماه گذشته با استشمام کودتا به جریان افتاده بود.
ب. یا مثلاً در بمباران باقی‌ماندۀ تجهیزات آمریکایی در طبس و شهادت فرمانده سپاه یزد، بنی‌صدر را مقصر می‌دانیم؛ ولی در این کتاب، نه تنها اتهام را نفی می‌کند بلکه واکنش بنی‌صدر کاملاً طبیعی بوده و شهادت ایشان از روی ناهماهنگی اتفاق افتاده بود.
پ. یا اینکه بسیاری از ما آغاز جنگ عراق با ایران را به‌تحریک آمریکا می‌دانستیم؛ درحالی که شواهد بسیار متعدد و قاطعی آن را مردود می‌داند: ۱. جنگ عراق وقتی آغاز شد که مذاکرات بُن برای آزادی گروگان‌ها به مراحل پایانی خود نزدیک شده بود و موفقیت در آن پیش از انتخابات آمریکا که چیزی به آن نمانده بود برای کارتر حیاتی بود. ۲. همچنین آمریکا با بحران انرژی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و شروع این جنگ اوضاع را برای کارتر دشوارتر می‌ساخت.
البته این شواهد دخالت آمریکا در آغاز جنگ را منتفی می‌ساخت و نه حمایت آمریکا در طول جنگ را. همانطور که خود کارتر اذعان می‌کند، ریگان، عراق را تأمین می‌کرد.
و خب، از آنجا که کتاب بسیار مستند است، جزئیات فراوان جذاب دیگری را هم خواهید خواند؛ پیشنهاد می‌کنم مرورش کنید.
با تشکر از آقای محبوبی
۱