۵
برشی از کتاب فیل در کتابخانه، خاطرات یک کتابدار به مناسبت اتمام چاپ اول کتاب پشت کنکوری پشت کنکوری است، بعضی روزها برای کمک می آید. پسری با ریشی پرپشت و مشکی وارد مخزن می شود و کتاب نوحه می خواهد، می گویم نداریم.پشت کنکوری بادی به غبغبش می اندازد و میگوید: چرا دارید من خودم دیدم.سریع به مخزن کتاب می رود و با کتابی با جلد کالینگور قهوه ای رنگ بیرون می آید. تعجب میکنم، یادم نمی آید کتاب نوحه داشته باشیم، کتاب را به پسر نشان می دهد و درباره کتاب میگوید: این کتاب نوحه های زیادی دارد که شما می توانید چند تا را انتخاب کنید.خودم را پرت می کنم روی میز امانت و کتاب را از دستش میگیرم و از پسر عذرخواهی می کنم که این کتاب نوحه نیست. پسر جوان سربه زیر هاج و واج مانده بود و با هزار سوال توی ذهنش می رود.کتاب را نگاه می کنم و به پشت کنکوری می گویم اگر من خودم را نمی رساندم حتما ادامه می دادی و می گفتی شما می توانید از این سی تا نوحه چند تا انتخاب کنید.این سینوهه را پزشک مخصوص فرعون سروده است.
کتاب فیل در کتابخانه تمام شد به لطف دوستان و اعضا که حمایت کردند و کتاب را خریدند، کتاب در کتابخانه و بدون رونمایی و از اینجور مراسمها به فروش رسید و تمام شد. انگار دفترچه خاطرات باشد که از آن تعدادی کپی گرفته باشی و بین دوستانت تقسیم کرده باشی که بخوانند. ممنون از دوستان.
۶
: نشست گفتگو را با تجربه سوگ شروع کردیم و هر کس تجربه خودش از سوگ را بیان کرد. یکی از سوگ مادرش گفت، آن یکی سوگ خواهر و سوگ همسر.... . سوگ، یکی از عمیقترین تجربههای انسانی است؛ تجربهای که هر انسان دیر یا زود با آن روبهرو میشود. بسیاری تصور میکنند سوگ تنها پس از مرگ عزیزان رخ میدهد، اما در حقیقت، سوگ میتواند به دنبال هر نوع فقدان در زندگی پدید آید: پایان یک رابطه عاطفی، از دست دادن سلامت، شغل، خانه، یا حتی تصویر ذهنیای که از آینده خود ساخته بودیم. در هر یک از این موقعیتها، بخشی از ما از بین میرود و روان باید راهی برای سازگاری با این نبود پیدا کند.
در روانشناسی، سوگ نه یک بیماری بلکه فرآیندی طبیعی و ضروری برای بازسازی درونی پس از فقدان است. اما طبیعی بودن آن به معنای آسان بودنش نیست. سوگ، روان را تکان میدهد، نظام هیجانی را بههم میریزد و گاهی احساس میشود جهان معنای خود را از دست داده است.
. و قبل از نشست، یلدا کتابهای کودک را که به یاد خواهرش یاسمن خریده بود به کتابخانه اهدا کرد.
نشست گفتگو را با تجربه سوگ شروع کردیم و هر کس تجربه خودش از سوگ را بیان کرد. یکی از سوگ مادرش گفت، آن یکی سوگ خواهر و سوگ همسر.... . سوگ، یکی از عمیقترین تجربههای انسانی است؛ تجربهای که هر انسان دیر یا زود با آن روبهرو میشود. بسیاری تصور میکنند سوگ تنها پس از مرگ عزیزان رخ میدهد، اما در حقیقت، سوگ میتواند به دنبال هر نوع فقدان در زندگی پدید آید: پایان یک رابطه عاطفی، از دست دادن سلامت، شغل، خانه، یا حتی تصویر ذهنیای که از آینده خود ساخته بودیم. در هر یک از این موقعیتها، بخشی از ما از بین میرود و روان باید راهی برای سازگاری با این نبود پیدا کند.در روانشناسی، سوگ نه یک بیماری بلکه فرآیندی طبیعی و ضروری برای بازسازی درونی پس از فقدان است. اما طبیعی بودن آن به معنای آسان بودنش نیست. سوگ، روان را تکان میدهد، نظام هیجانی را بههم میریزد و گاهی احساس میشود جهان معنای خود را از دست داده است.
.
و قبل از نشست، یلدا کتابهای کودک را که به یاد خواهرش یاسمن خریده بود به کتابخانه اهدا کرد.۱۱
در بخش کودک نقاشی میکشیدند. دخترک سرگرم تراشیدن مداد رنگیها بود که ناگهان گفت:
«ما برعکس مداد رنگیها هستیم. آنها هر روز کوچکتر میشوند و ما هر روز بزرگتر.»
۹۱
بعد از هاجر و آسیه، این بار نوبت یلدا بود.
یلدا کتابهایی را به یاد خواهرش، یاسمن، خرید و به کتابخانه اهدا کرد.
اولین بار هاجر، از اعضای نشست گفتوگوی کتابخانه، به یاد مادرش کتاب خرید و به کتابخانه اهدا کرد. بعد آسیه «قلعه مالویل» و «صدای غذا خوردن یک حلزون وحشی» را به یاد پدرش خرید.
حالا نوبت یلدا بود.
یلدا شصتوپنج جلد کتاب کودک، به ارزش ده میلیون تومان، خرید و به کتابخانه اهدا کرد.
روی صفحهٔ اول کتابها مهری خورده است:
«به یاد یاسمن قشنگم که عاشق کتاب، کودکان، حیوانات و طبیعت بود.»
کتابها را ورق میزنم. انگار یاسمن خودش آنها را انتخاب کرده است؛ کتابهای کودکِ خوب از نشرهای مختلف، کتابهایی که پیداست با حوصله و شناخت برای کودکان برگزیده شدهاند.
به کودکانی فکر میکنم که این کتابها را امانت خواهند گرفت؛ کودکانی که گربهها، جوجهها، اردکها و سگها را دوست دارند. درست مثل یاسمن که عاشق گربهها بود.
آینهٔ ویترای یاسمن هنوز در کتابخانه است؛ آینهای که سالها پیش از نمایشگاه آثارش خریدم. هر روز از پشت میز امانت، تصویر خودم و کتابخانه را در آن میبینم؛ در آینهای که سبدی پر از انار را در دل خود دارد.
تابلوهای ویترای دیگری هم از یاسمن بر دیوارهای کتابخانهاند. یادم هست روزی که آنها را برای کتابخانه آورد. خودش جای هر کدام را مشخص کرد و من به دیوار کوبیدم.
حالا آینهاش روبهروی میز کتابدار جا خوش کرده است، تابلوهایش هنوز بر دیوارند و این شصتوپنج جلد کتاب کودک در قفسههای کتابخانه.
یاسمن انگار کتاب کودک شده و به کتابخانه برگشته است.
۹
۹
۹
۹
۹
۱۰