۵۷
۱۴:۴۷
۵۷
۱۴:۴۷
۵۷
۱۴:۴۷
نشست ویژه مادران، همزمان با هفته کتاب، در کتابخانه برگزار شد.
نشستی صمیمی که با کتابخوانی و تبریک هفته کتاب به یکدیگر و به کتابدار کتابخانه آغاز شد و در ادامه، مادران درباره کتابهایی که خوانده بودند به گفتوگو، نقد و تبادل نظر پرداختند.
تبریک هفته کتاب به همه مادران کتابخوان که کتاب بهانه این دیدارهاست.
۵۱
۵:۱۲
۵۱
۵:۱۲
میگوید: «میخواهم به کسی که دوران سوگ را میگذراند کمک کنم و دربارهی این موضوع بیشتر بخوانم.»
ناگهان اشکهایش سرازیر میشود.
میگوید: «خواهرم است. مدتی پیش کسی را که دوست داشت از دست داده. خیلی غمگین است. وقتی سنگینی غمش را میبینم، خودم هم رنج میکشم.»
در آن لحظه احساس میکنم او بیشتر از کتاب، به یک بغل نیاز دارد. از پشت میز بلند میشوم و بغلش میکنم. آرام گریه میکند. به حرفهایش گوش میدهم. انگار مدتها بغضش را فروخورده و حالا که بغضش شکسته، راحتتر میتواند حرف بزند.
هنگام رفتن، این بار اوست که مرا بغل میکند. میخندد و تشکر میکند؛ برای کتابها و بغلها.
پینوشت:وقتی داشتم این خاطره را مینوشتم، یکی از همکارها این گلدان را گذاشت روی میز تا برایش برگبیدی بکارم.من هم بیاختیار گفتم: «کف چخارینگ!» خندید.
نه اینکه واقعاً بخواهم او کوفت دربیاورد! به قول خانم خیابانیمقدم، اینها کهنالگوهایی هستند که با ما هستند!«کف چخارینگ» هم یعنی اینکه چرا گلدان کثیف را روی میز گذاشتی و هم اینکه چرا سر صبح، وقتی داشتم از سوگ مینوشتم، حس و حالم را خراب کردی!
۵۲
۵:۵۹
پیرمردی هشتاد و یک ساله، برای گرفتن کتاب تاریخی به کتابخانه آمد. با کمک پسرهایی که همان ساعت برای بازدید از کتابخانه آمده بودند، چند کتاب برایش انتخاب کردیم.
پسرها کتابها را یکییکی برایش میآوردند و او از میانشان کتاب امیرکبیر را انتخاب کرد.او عصا به دست، کتاب به دست و خنده بر لب، راهش را گرفت و رفت.پسرها هم خوشحال از اینکه توانسته بودند به کسی کمک کنند.
۷۲
۸:۵۱
۴۱
۱۱:۵۲
۴۱
۱۱:۵۲
به تقلید از هاجر و برنامهی «چهارشنبهها با کتاب»، من هم با یک روز تأخیر، در روستا «پنجشنبهها با کتابِ گریوان» را در مغازهی طبقه پایین خانهمان راه انداختهام و هر پنجشنبه، از ساعت ۱۰ تا ۱۲، آنجا هستم.
بهزودی میخواهیم با بچهها نشستهای کتابخوانی را هم شروع کنیم و برنامههای دیگری داشته باشیم. دلمان میخواهد در همین فضای ۲۵ متری، در کنار گلیمها و صنایع دستی روستا، یک کتابخانه کوچک و دنج راه بیندازیم؛ جایی برای پیوند کتاب و زندگی روستایی.
مثلاً نشست «ک. ک. ک» (کتاب، کلم، کدو) را برگزار کنیم؛ بهانهای برای پیوند کتاب با محصولات و داشتههای خاص روستا. یا از بزرگان روستا دعوت کنیم برای بچهها قصه بگویند و خاطرات و داستانهایی از روزگار قدیم را زنده کنند.
#پنجشنبهها_با_کتاب_گریوان
۴۱
۱۱:۵۲