لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل ایرانِ جان _ الهه آخرتیا
۹۱۲ عضو

ایرانِ جان _ الهه آخرتی

مشاهده در وب بله
۱۸ مهر
thumbnail
برای نورا ساجدی‌فرکه فرصت ندادند زبان باز کند و با شیرین‌زبانی‌هایش دل ببرد.برای تک‌تک کلماتی که یاد نگرفت،برای سؤالاتی که نپرسید، برای خنده‌هایی که خاموش شد و به گوش کسی نرسید،برای رویاهایی که نساخت،برای کفش‌های پاشنه‌بلندی که دور از چشم مادر نپوشید و خودش را بزرگ تصور نکرد،برای عدم درک کودکانه‌اش از واژه و مفهوم برادر کوچک‌تر داشتن و خواهر بزرگ بودن،
برادر ۴ روزه‌ای که باقی زندگی‌اش را دزدیدند،برای مجتبی شیرخوار،برای لالایی‌هایی که گوش‌های ظریفش نشنید،برای دنیایی که چشم‌های کوچکش ندید،برای آسمانی که نشناخت و رنگش را یاد نگرفت،برای زمینی که او را پیش از اینکه رویش قدم بردارد در بر گرفت،برای ۶۰۰ عضله مینیاتوری‌اش که یک‌به‌یک در نهایت دقت آفریده شده بود و فرصت نکرد از آن‌ها استفاده کند،برای ۲۷۰ استخوانی که نرم‌تر از آن بودند که خُرد شوند و لِه شدند،
برای سنگر آغوش مادر که اجازه ندادند امن بماند،برای مادری که پیش از پیدا کردن پاسخ این سوال که چطور خودش را هم فدای نورا کند و هم مجتبی؛ زیر آوار مدفون شد، برای دست‌های مادرانه‌اش که سرد شد و خونی که به جای لالایی روی لب‌هایش نشست،
برای پدری که سال‌ها روضه طفل شیرخوار و دخترک سه ساله را شنیده بود و برای حال پدری که بعد از پرواز تیر سه شعبه یک قدم به سمت خیمه برمی‌داشت و یک قدم بر می‌گشت؛ گریسته بود،برای پدر که با دست‌های خودش نورا و مجتبی را توی قبر گذاشتو برای همسرش تلقین خواند،برای پدر که بازمانده‌ای تنها و دل‌شکسته است، اما پای خون خانواده کوچک آسمانی‌ شده‌اش ایستاده و همچنان سینه سپر کرده‌ به دفاع از خواب آرام نوراها و مجتبی‌های دیگر آب‌وخاکش که خون نورا و مجتبی و نورا روی آن ریخته،
برای نورا و تمام نوراهایی که رفتند و روزهایی که ندیدند و تمام نوراهایی که هستند تا وارث آن روزها باشند،برای تمام سال‌هایی که مجتبی و تمام مجتبی‌هایی که رفتند زندگی نکردند تا مجتبی و مجتبی‌هایی که ماندند آن‌ها را بسازند،برای تمام رویاهایی که پیش پای رویاهایی که ماند قربانی شد، برای ایران که با وجود تمام زخم‌هایی که بر جگر دارد ایستاده و با چنگ و دندان، عاشورایی از غرور و شرافت چند هزارساله فرزندانش دفاع می‌کندو برای مردم ایران که یک جهان مبهوت شکوه ایستادگی‌ و غیرت ایرانی‌شان شده که چطور به مردم دنیا سرمشق عزت و میهن‌دوستی می‌دهند و هیهات منا الذله را معنا می‌کنند

پ.ن:برای روز جهانی کودک و برای‌های حقیقی ایران و فرزندانش

@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۵۴
undefined۵

۷۰۱

۱۸:۲۱

thumbnail
undefined۵۴
undefined۵

۷۰۴

۱۸:۲۱

ایرانِ جان _ الهه آخرتی
undefined کتاب سلام آخر امروز متولد شد سیری در سیره و مسیر حیات سید حسن نصرالله بریده پشت جلد رو بخونید و حدس خودتون درباره اینکه راوی این خاطره کیست رو در بخش نظرات بنویسید، به سه نفر از کسانی که پاسخ صحیح را حدس زده باشند به قید قرعه کتاب هدیه خواهد شد @mybelovedcountry ایرانِ جان
هیچ پاسخ درستی نداشتیم! پس باید یک‌بار دیگه مسابقه رو یک شکل دیگه برگزار کنیم
undefined۱۳

۷۹۱

۱۸:۲۲

۲۱ مهر
thumbnail
پشت در مدرسه مانده‌ای جانم؟ تو اخراجی و از تحصیل محروم، بدون اینکه مرتکب اشتباهی شده باشی!توی تعریف جهان مدرن ما، همه مختارند که حق انتخاب باور و ظاهر و لباسشان را داشته باشند، جز من و تو!معنای آزادی که روی دست گرفته‌اند و کشورم بارها به خاطر آن به عقوبت تحریم‌های حقوق‌بشری دچار شده، این است که زن باید و لابد همان‌طور لباس بپوشد که حسب سلیقه و خواست مردها قوانینش نوشته و بعد به زن‌ها القا می‌شود، این خواست توست!به نام زن و به کام مرد!!
وای به حال زنی که بخواهد بگوید من یک انسانم و اجازه نمی‌دهم وجود و حضورم در جامعه، مایه تفریح و لذت جمع دیگری از انسان‌ها باشد. چنین زنی محکوم است به جهل و عقب‌ماندگی.در این جهان همه آزادند، به جز زنی که بخواهد پای فکر و باور و گوهر وجودی‌اش بایستد. زنی که بخواهد زن باشد، به معنای تام و تمامش. کسی که حق حیات به گردن بشر دارد و چون انسان از او زاده و به دست او تربیت می‌شود، تاریخ را می‌نویسد و آینده را می‌سازد.
دخترک بیچاره آذربایجانی من،چنین زنی در دنیا هیچ حقی ندارد!این دنیای مردسالار، زنی را زن می‌داند که صبح و شب و هر لحظه خود را به او عرضه کند تا مفت و مسلم، کیفش را ببرد و چشم‌چرانی‌اش را بکند. گوشت به حرف آن‌ها نباشد که می‌گویند مردی که زیبایی زن را ببیند، دیدگانش مشکل دارد. درست شبیه این است که یک نفر را در هوایی لطیف به ساحل دریا ببری و در لحظه طلوع خورشید و هم‌زمان با اوج بازی نور طلایی آفتاب و موج‌های بی‌قرار دریا، محکومش کنی اگر این صحنه به چشم تو زیباست، بیماری!زن همین‌قدر زیباست و زیبایی‌اش به همین اندازه چشم‌گیر و غیر قابل انکار.
اما دنیایی که می‌خواهند ما را هم به زور پیچ‌ومهره‌های تباهی‌ دست‌ساز بشرش کنند، به همین مسخرگی است دخترکم. لبنانی‌ها حکایتی دارند که می‌گوید روزی مردان جنگی مهاجم، تمام مردان یک روستا را کشتند و به زنانشان دست‌درازی کردند. همه به جز یک زن که تسلیم نشد و متجاوز را کشت. خبر به گوش اهالی رسید و چند روز بعد، جنازه آن زن قهرمان در خانه‌اش پیدا شد. زن‌های روستا او را کشته بودند! می‌دانی چرا؟ حضور زنی که ایستاده و تن نداده بود به نسخه‌ ذلت‌باری که برایش پیچیدند، آزارشان می‌داد. حضور آن زن ثابت می‌کرد شاید اگر آن‌ها هم مقهور نشده بودند، چنین اتفاقی نمی‌افتاد و آن‌ها هم باید به جان، از شرافتشان دفاع می‌کردند. آن زن باید حذف می‌شد تا کوتاهی زن‌های دیگر به چشم نیاید و تو باید حذف شوی، تا زنانی که می‌خواهند تن به بازی این جهان مردسالار بدهند، به خودشان شک نکنند.
من جز بغض کردن برای تو، کاری از دستم برایت برنمی‌آیداما همین الساعه می‌خواهم فاتحه‌ای نثار بنیان‌گذار نظام حاکم بر کشورم کنم که اگر نبود، من هم مثل تو پشت درهای بسته زیادی می‌نشستم و اشک می‌ریختم.
آقا روح‌اللهاستاد سیدعلی شهید،آغازگر این نهضت،ما خیلی به شما مدیونیم!



@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۲۱۴
undefined۲۸
undefined۹

۳.۵K

۲۰:۰۰

۲۶ مهر
thumbnail
خیلی دلم می‌خواهد از یک نفر مثل باهنرِ بی‌هنر بپرسم مگر این سیاست کثیف چه چیزی دارد که باعث می‌شود به یک زن تهمت بزنید و موج رسانه‌ای تازه‌ای علیه‌اش راه بیندازید به ناحق و ناروا؟ واقعا از خدا نمی‌ترسید؟ شما به سمت کدام قبله نماز می‌خوانید؟
undefined۴۰

۴۸۲

۱۷:۵۳

thumbnail
خیلی دلم می‌خواهد از یک نفر مثل باهنرِ بی‌هنر که تنها هنرش شاید نسبت داشتن با یک شهید است، بپرسم مگر این سیاست کثیف چه چیزی دارد که باعث می‌شود به یک زن تهمت بزنید و موج رسانه‌ای تازه‌ای علیه‌اش راه بیندازید به ناحق و ناروا؟ واقعا از خدا نمی‌ترسید؟ شما به سمت کدام قبله نماز می‌خوانید؟


@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۴۰
undefined۲

۶۴۵

۱۷:۵۳

۲۷ مهر
thumbnail
پلنگ‌صورتی بازداشت شدامروز و در خیابان‌های پاریس.پلنگ‌صورتی معترضی بود که گرانی سوخت یا وضعیت مدارس یا شاید هر دو و مسائل دیگری که این روزها فرانسوی‌ها را به خیابان آورده، فشار آورده بود به اعصاب و روان و زندگی‌اش.با این حال، پلنگ‌صورتی در هیچ‌کدام از خیابان‌ها پلیس سلاخی نکرده بود؛مأموران امنیتی را به آتش نکشیده بود و فیلم لحظه جان دادنشان را برای همسرانشان نفرستاده بود؛ماشین آتش‌نشانی، آمبولانس و نیروهای امدادی را سنگ‌باران نکرده بود و پرستار و درمانگاه را با هم نسوزاند بود
پلنگ‌صورتی بازداشت شد، چون می‌گویند مخلّ نظم عمومی بوده.امشب و فردا هم در دفاع از همان نظم عمومی، در فرانسه مقررات منع آمد و شد یا همان حکومت نظامی اعمال می‌شود تا دیگر هیچ معترضی به خیابان نیاید. در همان فرانسه‌ای که رئیس‌جمهورش نگران است آزادی بیان در سایر کشورها رعایت نشود و پُز آزادی‌شان را می‌دهد!
تا این لحظه، چند نفر از معترضان فرانسوی دچار قطع عضو شده و بینایی‌شان را از دست داده‌اند، اما هیچ‌کدام از آن‌‌ها جان نباخته‌اند. همان‌طور که هیچ مأمور پلیس و نیروی امدادی و پرستار.ریخته نشدن خون معترضان، دقیقا به دلیل حفظ جان نیروهای امنیتی و خدمات شهری است.به این دلیل که فرانسوی‌ها اینترنشنال ندارند و بی‌بی‌سی و چند صد شبکه دیگر، آن‌ها را به خشونت دعوت نمی‌کنند. معترضان هم به طرف پاسگاه‌ها نمی‌روند و از دیوار مراکز امنیتی که در آن‌ها سلاح نگه‌داری می‌شود، بالا نمی‌روند. همان‌طور که نیروهای سازمان اطلاعاتی امنیتی جاسوسی دیگر کشورها به شکل مسلح، در صفوف مردمشان رخنه نکرده‌اند و نخست‌وزیرِ جایی پُز نمی‌دهد در میانشان سلاح توزیع کرده!حرف و درخواست معترضان مشخص است، نشان به نشان همان عکس‌های پلنگ‌صورتی با پرچم فرانسه که امروز بازداشت شد.
پلنگ‌صورتی مسلح نبود، و با افراد مسلحِ سرویس‌های خارجی هم‌صدا نشده بود. پلنگ‌صورتی قصد براندازی نداشت و به پرچم فرانسه اهانت نمی‌کرد. پلنگ‌صورتی در حال اعتراض بازداشت شد، همان حقی که به لطف نخست‌وزیر کشور پلنگ‌صورتی و دیگر رفقای غربی‌اش که هر اعتراضی در ایران را تبدیل به مساله امنیت ملی می‌کنند، مردم کشور من سال‌هاست از آن محروم شده‌اند.شاید به همین خاطر ما هم از بازداشت پلنگ‌صورتی ناراحت شدیم.انگار دل داده بودیم به دل پلنگ‌صورتی تا به جای ما، تمام حق اعتراضاتی که از ما دزدیدند، همه افراد بی‌گناهی که قربانی بازی‌های رسانه‌هایشان شدند و قطره‌قطره خونی که در نهایت قساوت و خون‌سردی در خیابان‌هایمان به زمین ریخت هم فریاد بزند!اما بازداشت شد.


@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۶۰
undefined۹

۷۵۸

۲۰:۳۵

۲۰ آبان
بازارسال شده از بدون مرز
thumbnail
#نمامرز
undefinedروایت‌هایی از ضاحیۀ پس از سید
undefinedالهه آخرتی در کتاب «سلام آخر»، روایت‌گرِ نویسنده‌ای است که با عشق به سید، راهی کوچه‌پس‌کوچه‌های جنگ‌زدۀ ضاحیه شده است. از قهوۀ داغ در سرمای جنوب لبنان و گفتگو با اهالی مقاومت، تا حضور در روضة الشهیدین و روایتِ بهتِ تشییع دبیرکل حزب الله... او دست ما را می‌گیرد و به قلب واقعیت این روزهای لبنان می‌برد؛ جایی که هنوز چشم‌های زیادی منتظرِ بازگشت سیدند.
undefined این صدای خانم *سمیه سادات حسینی است که به زیبایی این اثر ارزشمند را معرفی کرده‌اند.

undefinedبا
بدون مرز* همراه باشید!
اینستاگرام | ایتا | تلگرام |بله

۲۳

۸:۴۱

۲۳ آبان
thumbnail
دلش را نداشت روزهای بعد از آقا را ببیندنه اینکه در طول زندگی‌اش بد ندیده و سختی نکشیده باشد، نه!مگر می‌شود روح و جان دختر شهیدی که حتی نمی‌دانست مزار پدرش کجاست و شهادتش چه روزی، با درد عجین نشده باشد؟ پدر یک روز رفت و دیگر نیامد.درست‌تر بگویم یک روز بعثی‌ها پدر را بردند و دیگر خبری از او نیامد.پدر شد یک نام و یک خاطره دور که همیشه جای خالی‌اش در قلب دخترش تیر می‌کشید.بعد از پدر‌ اما تمام مهر و محبتش متوجه مردی شد که فقط با او زندگی نکرد، نفس نفس و قدم قدم در کنارش جنگید.مبارزه تمام عیارش از روزی آغاز شد که به او بله گفت، به مردی که صدام تکریتی حکم اعدامش را امضا کرده بود.یک روز همه‌چیز را گذاشت تا برود در کویت پرچم باور و اعتقاداتش را حفظ کند و یک روز به خودش آمد و دید دیگر کویت هم امن نیست و قرار است یک لنج او، همسر و دختر کوچکشان را از کویت به ایران برساند برای ادامه مبارزه، از کرمانشاه تا تهران. از سال‌های مبارزه با ارتش بعث تا روزهای سینه سپر کردن در مقابل تکفیری‌ها، همیشه همسر بود، همراه.
تا کسی نمی‌دید، باورش نمی‌شد بعد از این همه سال هربار با آن حجم از عشق، و دلواپسی همسرش را به سمت میدان نبرد بدرقه کند و بعد با قدرت خانواده و دخترهایش را اداره کند تا همسرش برگردد و دوباره لب‌هایش با لبخند آشتی کند. باورش سخت بود برای خیلی‌ها که تکرار و تکرار و تکرار و صبر و صبر و صبر هیچ تاثیری روی رنگ‌وبوی عشق و علاقه‌شان نگذاشته بود. تقصیر آن خیلی‌ها نبود که خبر نداشتند مهندس تکرار نشدنی، ابومهدی المهندس عراق و یار مالک اشتر ایران، حاج قاسم سلیمانی، همه قلب این زن است.قلبی که ساعت ۱ و ۲۰ دقیقه بامداد روز جمعه از حرکت ایستاد.
و از آن روز سربازی امام شهید، تنها بهانه نفس کشیدن‌هایش بود،نفس‌های همراه با نگرانی،نگرانی دیدن روزی که مقتدایش هم نباشد. آن‌قدر که این اواخر هربار او را در قاب تلوزیون می‌دید، بلندبلند می‌گفت خوش به حال آن‌هایی که بعد از امام را ندیدند! بدون شک آقا خبر داشت از این همه ارادت که بی‌طلب انگشترش را در یکی از دیدارهایشان به او بخشید. همان انگشتری که با او خاک شد.دلش را نداشت روزهای بعد از آقا را ببیند و ندید.نهم اسفند نیامده ناگهان هوشیاری‌اش را از دست داد و تنها دو روز بعد از شهادت آقا، رفت. دلش نمی‌خواست خبری که از آن فرار می‌کرد را بشنود و نشنید.رفت و به یاری رسید که سخت دلتنگ و بی‌قرارش بود،به مردی که وصیت کرده بود همسرم را، شریک غم و شادی و زندگی و جهادم را، کنار خودم دفن کنید!
پ.ن: شادی روح بانو امیره العادلی همسر صبور و مبارز شهید ابومهدی المهندس صلوات.هنوز طعم برگه‌ای که در آخرین دیدار از دستشان گرفتم و خوردم، زیر زبانم است، تشییع شهید رئیسی بود...


@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۶۵
undefined۲۰

۴۷۶

۲۰:۳۴

۲۴ آبان
thumbnail
آخر روایت قبل نوشتم وصیت کرده بود همسرش را کنار خودش دفن کنند، اما سخت بود، چون جنگ بود
با این حال دخترها در آن شرایط لغو پروازها با هزار سختی مادر را زمینی تا عراق بردند و به وصیت پدر عمل کردند.هنوز نرفته، ته‌تغاری‌شان گفت زود بر می‌گردیم، ولی انتظارش را نداشتم وقتی فقط چند روز بعد برای احوال‌پرسی پیام می‌دهم بگوید: برگشتیم!
دل و عرف و رسم و رسوم می‌گفت می‌توانند تا چهلم کنار پدر و مادرشان بمانند، اما عجله داشتند برگردند زیر بمب و موشک تهرانپرسیدم: چطور؟گفتند: تجمع و خیابان‌های تهران و ایران،این پدر و مادر اینطور یادمان دادند!

پ.ن:صلواتی هدیه به روح شهید ابومهدی المهندس به بهانه ۲۵ آبان، سال‌روز میلادش


@mybelovedcountry ایرانِ جان
undefined۷۶
undefined۲

۲۷۰

۲۱:۲۴