وقتی کسی دچار شوک روانی شد چه کار کنیم؟شوک چیست؟شوک حالتی است که بدن و ذهن توانایی پردازش لحظه را از دست میدهند. فرد احساس میکند از خودش و محیط جدا شده، نمیتواند درست فکر کند یا واکنش نشان دهد.این یک وضعیت اورژانسی روانی است.
نشانههای شوک را بشناسیمعلائم فیزیکی:رنگپریدگی شدیدپوست سرد و مرطوبلرزش بدننبض ضعیف و تندتنفس سطحی و نامنظمتهوع یا سرگیجه علائم رفتاری و ذهنی:گیجی و منگیناتوانی در صحبت کردن یا پاسخ دادنخیره شدن به یک نقطهگریه یا خنده بیاختیاربیحسی عاطفی (هیچ احساسی نشان نمیدهد)به هم ریختگی و سردرگمینشنیدن حرفهای اطرافیان کمکهای فوری (همین حالا چه کنیم) او را درجای امنی بنشان یا بخواباناگر خطر بمباران یا تیراندازی هست، اول به جای امن منتقلش کن. سپس او را بنشان یا دراز بکش و پاها را کمی بالا بیاور (اگر به سرش ضربه نخورده). با او حرف بزن، اما ساده و کوتاهاز جملات کوتاه و واضح استفاده کنبا صدای آرام و محکم حرف بزنتکرار کن: «من پیش تو هستم»، «امن هستی»، «نفس بکش» نگو: «هیچی نشده، قوی باش» بگو:«کنارتم،باهمنفس میکشیم» گرمش کنشوک معمولاً با افت شدید دمای بدن همراه است. اگر پتو یا لباس گرم داری، رویش بکش. نفس کشیدن را با هم تمرین کندستش را روی شکم خودت بگذار و آرام نفس بکش تا حس کند. بگو: «با من نفس بکش، از بینی بگیر، از دهان بده بیرون.» آب یا چیز شیرین بدهاگر هوشیار است و میتواند قورت بدهد، کمی آب یا چای شیرین به او بده. شوک قند خون را پایین میآورد. نگذار تنها بماندتا وقتی علائم شوک کامل برطرف نشده، کنارش بمان. حتی اگر بهتر شد، باز هم مدتی همراهیش کن. کارهایی که نباید انجام دهیمسیلی نزن (برای اینکه به هوش بیاید! این کار خطرناک است)داد نزن (حتی اگر جواب نمیدهد)حرکت ناگهانی نده (بدن در شوک شکننده است)چیزی به زور نخوران (اگر نمیتواند قورت بدهد، خطر خفگی دارد)تنهایش نگذار (حتی برای چند دقیقه)نگو «هیستری گرفتی» یا «ضعیفی» (این حرفها وضع را بدتر میکند) بعد از شوک (ساعات بعد)وقتی فرد به هوش آمد و علائم حاد کمتر شد:اجازه بده حرف بزند اگر میخواهد، اما مجبورش نکناحساساتش را تأیید کن: «حق داشتی بترسی، چیز عادی نبود»به او یادآوری کن که زنده است و الان امن استیک کار ساده به او بده (یک لیوان آب بیار، این پتو را جمع کن) تا به زندگی عادی برگردد اگر این علائم را دیدی، حتماً کمک حرفهای بگیر:بیهوشی طولانی یا عدم واکنش به صداتشنجمشکل شدید در تنفسخونریزی داخلی یا خارجیضربان قلب بسیار ضعیفاستفراغ مکررپس از چند ساعت هنوز گیج و منگ استشماره اورژانس: ۱۱۵ اگر کودک شوک دیدکودکان در بحران سریعتر شوک میکنند و علائمشان ممکن است متفاوت باشد:در آغوشش بگیرلالایی یا شعر آرام بخواننگو «بزرگ شو»، بگو «حق داری بترسی، من پیشتم»بعد از شوک، با او نقاشی بکش یا بازی کن (کودکان ترس را در بازی نشان میدهند)@nejatejan
زندگی مشترک با فامیل در شرایط بحران: چگونه تنشها را کم کنیم؟
بخش اول ممکن است بسیاری از ما این روزها به ناچار به خانه پدری، مادری، یا فامیل پناه آورده باشیم. کنار هم هستیم و این خوب است. اما زندگی چند خانواده زیر یک سقف، حتی با نزدیکترین آدمها، میتواند سخت و تنشزا باشد. این راهنما به شما کمک میکند این دوران را با کمترین آسیب بگذرانید. چرا تنش ایجاد میشود؟از دست رفتن حریم خصوصی: دیگر اتاق شخصی نداری.تفاوت عادتها: یکی سحرخیز است، یکی شبزندهدار. یکی غذای شور میخورد، یکی بینمکاسترس و اضطراب جمعی: همه نگرانیم، همه خستهایم، زودرنجتر شدهایمکودکان و سروصدا: بچهها با هم دعوا میکنند، بزرگترها کلافه میشوندنقشهای نامشخص: کی تصمیم میگیرد؟ کی آشپزی میکند؟ کی خرجی میدهد؟ادامه دارد...
زندگی مشترک با فامیل در شرایط بحران: چگونه تنشها را کم کنیم؟
بخش دوم قوانین طلایی همزیستی در بحران۱. یک جلسه خانوادگی برگزار کنید:همین امروز همه را جمع کنید و با هم حرف بزنید:
«کارها چطور تقسیم شود؟» (نوبت آشپزی، نظافت، خرید)«قوانین خانه چیست؟» (سکوت شب، استفاده از حمام، مهمان)۲. حریم خصوصی را تعریف کنید:
حتی در خانه کوچک، یک گوشه برای هر خانواده مشخص کنیداتاق خوابها حریم خصوصی است، بدون اجازه وارد نشویداگر کسی در اتاق است و در بسته، یعنی «تنها میخواهم باشد»۳. خرجی را شفاف کنید:
اگر میمانید، در هزینهها شریک شویدیک صندوق مشترک برای خورد و خوراک تعیین کنیداگر کسی توان مالی ندارد، واضح صحبت کنید (نه پنهانی)میزبان نباید تنها بار مالی را به دوش بکشد۴. با کودکان صحبت کنید:
«ما مهمان هستیم، باید مراعات کنیم»«داد و بیداد نکنید، همسایهها را اذیت میکند»اگر بچهها دعوا کردند، بزرگترها قضاوت نکنند (هر کس فرزند خودش را آرام کند)اگر میزبان هستید:
صبور باش، خانهات شلوغ شده، حق داری خسته شوی، اما...به مهمان بگو: «خونه خودتونه، راحت باشین» و واقعاً هم بگذار راحت باشنداگر چیزی اذیتت میکند، آرام بگو، نه در جمع و با کنایهاز کمکهای مهمان استقبال کن (نگو نه، شما مهمونید)اگر مهمان هستید:
خانه میزبان، قوانین خودش را دارد. احترام بگذاریددر کارها کمک کنید، منتظر دعوت نباشید فرزندانتان را کنترل کنیددر مخارج شریک شوید
در شرایط بحرانی، ...
وقتی فرزندان با مشکل مواجه میشوند، بهویژه در محیطهای پرتنش یا ناایمن، ممکن است خودشان را مقصر بدانند.
@nejatejan
@nejatejan
آسیبها معمولاً ناگهانی شروع نمیشوند؛ نشانههایی دارند.دیدن این نشانهها، جدی گرفتن احساسات کودک و دریافت حمایت بهموقع، بخشی از پیشگیری است.
پیشگیری یعنی قبل از بحران، نشانهها را ببینیم.
#پیشگیری_از_آسیب_های_اجتماعی #کودک #نوجوان #سلامت_روان #فرزندپروری #آگاهی_بخشی
@nejatejan
پیشگیری یعنی قبل از بحران، نشانهها را ببینیم.
#پیشگیری_از_آسیب_های_اجتماعی #کودک #نوجوان #سلامت_روان #فرزندپروری #آگاهی_بخشی
@nejatejan